Hebreus 2
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARA
1 Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén ruxeꞌeveꞌe tej jaítzeꞌe temuaꞌa naa raꞌaráꞌastijreꞌen teꞌɨ́jna ɨ́ tej ráanamuajriꞌi, tej ti caí yáꞌuhuaꞌaxɨn.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 — ausente —
2 Se, pois, se tornou firme a palavra falada por meio de anjos, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 — ausente —
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? A qual, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, foi-nos depois confirmada pelos que a ouviram;
4 Dios pu ajta teꞌanxájtacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén huarɨ́j tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe tɨ huápɨꞌɨ ruxeꞌeveꞌe, ajta tiꞌitɨ́j ɨ́ tej jɨ́n rɨ́ꞌɨ teꞌutaseíj. Aꞌɨ́ɨ pu ajta raateájtuaa ɨ́ ruxɨ́ejniuꞌuca huáꞌa jemi aꞌij tɨ tiraꞌaránajchecaꞌa tɨ ij aꞌɨ́ɨn xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ayén huaꞌutáꞌan aꞌij mej yeꞌí tiraayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌan.
4 dando Deus testemunho juntamente com eles, por sinais, prodígios e vários milagres e por distribuições do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Ajta, capu Dios ayén aꞌɨ́jna jɨ́n tihuauꞌíjca aꞌɨ́mej ɨ́ mej ta japua tíꞌivaɨreꞌe mej mi meꞌɨ́jna jɨ́n antiújmuaꞌareere muáꞌaraꞌani ɨ́ chaanaca mej japuan huachéjmeꞌe muáꞌajuꞌu, aꞌɨ́jna ɨ́ chaanaca ɨ́ tej jɨ́meꞌen tiꞌixa.
5 Pois não foi a anjos que sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando;
6 Ayee pu jaꞌatɨ́ jaꞌanáj ayén tíꞌixajtacaꞌa tɨjɨ́n:
6 antes, alguém, em certo lugar, deu pleno testemunho, dizendo: Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Ayee pej ráaruu tɨ ij aꞌatzu áꞌateeviꞌin
7 Fizeste-o, por um pouco, menor que os anjos, de glória e de honra o coroaste [e o constituíste sobre as obras das tuas mãos].
8 Pajta piyen tiꞌitɨ́j jɨ́n tiraꞌíjca
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés. Ora, desde que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Agora, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas;
9 Mɨ́ ajta itejmi, ayée pu jépɨꞌɨn seijreꞌe jɨ́meꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Dios pu ayén ráaruu tɨ ij aꞌatzu áꞌateeviꞌin jaítzeꞌe cɨliéeneꞌe jɨ́n tiꞌitevée áꞌaraꞌani mecaí aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej ta japua tíꞌivaɨreꞌe. Ajta íjii, Dios pu ayén rɨ́ꞌɨ raateájtuaa, ajta veꞌecán jɨ́n tiraꞌíjca, aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Jesús ayén rajpuaíitzi jáꞌaraa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ huamɨ́ꞌɨ. Dios pu ayén rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa ɨ́ teɨte aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Jesús ayén naíjmiꞌica jetze meꞌecan huamɨ́ꞌɨ.
9 vemos, todavia, aquele que, por um pouco, tendo sido feito menor que os anjos, Jesus, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todo homem.
10 Nain pu tiraacɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna, ajta nain pu ayén jemin tíꞌiseijreꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén nain tiúꞌutaahuacaꞌa. Ayee puꞌu xaa ruxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn huaꞌirájtuaani muꞌiicáca ɨ́ ruyaujmuaꞌa mej mi jemin huateáturan tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén tiraavíjteꞌe tɨ ayén raanaíjmireꞌen aꞌɨ́jna tɨ jáꞌitaꞌa véꞌejvee aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén rajpuaíitzi jáꞌaraa, aꞌɨ́jna tɨ huaꞌirátuaasin ɨ́ ruyaujmuaꞌa.
10 Porque convinha que aquele, por cuja causa e por quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ huateúraꞌate aꞌɨ́mej, ajta aꞌɨ́mej tɨ aꞌɨ́ɨn ari huaꞌitéviꞌitɨcɨ, naímiꞌi mú seɨ́j menaꞌa jetze ajtémeꞌecan. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu ratéviꞌirasteꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn ayén huaꞌatamuáꞌamuateꞌen tɨjɨ́n: “Neꞌihuaamuaꞌa mú púꞌeen.”
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. Por isso, é que ele não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 Ajta ayén tɨjɨ́n:
12 dizendo: A meus irmãos declararei o teu nome, cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 Ajtahuaꞌa ayén tɨjɨ́n:
13 E outra vez: Eu porei nele a minha confiança. E ainda: Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.
14 — ausente —
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, destes também ele, igualmente, participou, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 — ausente —
15 e livrasse todos que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Jee xaa neꞌu ayén tiꞌayajna, capu ayén huaújruu matɨ́j aꞌɨ́mej ɨ́ mej ta japua tíꞌivaɨreꞌe tɨ́ꞌij huaꞌutévaɨreꞌen sino ayée pu huaújruu matɨ́j aꞌɨ́mej ɨ́ mej Abraham jetze airaújneijte.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayén ruxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn ayén seɨcɨé huaújruuren tɨ ij ayén éeneꞌen seijreꞌe matɨ́j aꞌɨ́ɨme ɨ́ ihuáamuaꞌameꞌen nain jɨmeꞌe tɨ ij ayén aꞌɨ́jna jɨ́n teꞌenteárute ɨ́ Dios jemi, tɨ ij ayén nain jɨ́n tiuꞌutévaɨreꞌen ɨ́ Dios jemi, tɨ ij ajta ayén huáꞌancuꞌuvajxɨꞌɨn ɨ́ teɨte tɨ ij ajta caí jaꞌanáj tiꞌitɨ́j jɨ́n atéꞌɨtzeꞌaraꞌan, tɨ ij ajta huáꞌariꞌi ɨ́ mej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi.
17 Por isso mesmo, convinha que, em todas as coisas, se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Puꞌuri xaa neꞌu rɨꞌɨrí tɨ aꞌɨ́ɨn ayén huaꞌutévaɨreꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej áꞌaviicuaꞌireꞌe tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu ari rajpuaíitzi jáꞌaraa, ajta ráꞌuviicuaꞌiriꞌi.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, tendo sido tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.