Hebreus 11

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ayee pu tíꞌeen tej tiyen téꞌatzaahuateꞌe, aꞌɨ́j tu jɨ́n tiyen ramuaꞌaree tɨ ayén téꞌeme aꞌɨ́jna ɨ́ tej jɨ́n tíꞌichuꞌeveꞌe. Aꞌɨ́j tu ajta jɨ́n ramuaꞌaree tɨ ayén tiꞌayajna ɨ́ tej caí rasiseꞌi.
1 Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.
2 Aꞌɨ́jna jɨ́n mej téꞌantzaahua aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej mejmíꞌi seijreꞌecaꞌa ɨ́ tavaújsimuaꞌacɨꞌɨ, aꞌɨ́j pu jɨ́n Dios ayén rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutéxajtacaꞌa.
2 Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.
3 Aꞌɨ́jna jɨ́n tej téꞌatzaahuateꞌe, aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén titáꞌamitɨejteꞌe tɨ naíjmiꞌi tɨ́j naꞌa íjii tɨ tíꞌiseijreꞌe, ayée pu ꞌeen jɨ́n huataseíjre aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ caí seijreꞌecaꞌa, aꞌiné Dios pu ayén raataxájtacaꞌa.
3 Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.
4 Aꞌɨ́jna jɨ́n tɨ ayén téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Abel teecan, aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén tiuꞌutámuaɨꞌɨvejtacaꞌa ɨ́ Dios jemi tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe tɨ jaítzeꞌe rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n seijreꞌecaꞌa ɨ́ Dios jemi caí aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n tiuꞌutámuaɨꞌɨvejtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Caín teecan. Aꞌɨ́j pu jɨ́n Dios ayén jɨ́meꞌen tiraataxájtacaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn Abel rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateájturaa ɨ́ jemin aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ raꞌancuréꞌa aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n tiuꞌutámuaɨꞌɨvejtacaꞌa. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Abel, aꞌɨ́ɨ pu xaa huamɨ́ꞌɨ. Mɨ́ ajta, aúcheꞌe pu tíꞌitaꞌixaateꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.
5 Aꞌɨ́jna jɨ́n tɨ téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Enóc, aꞌɨ́j pu jɨ́n Dios ayén yaꞌuvíꞌitɨ u ta japua tɨ ij caí ráacɨꞌɨti tɨ huámɨꞌɨni. Majta ɨ́ seica, camu méꞌe yáꞌuteu aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Dios yaꞌuvíꞌitɨ. Ayee mú jɨ́meꞌen tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨ nuꞌu raꞌaránajchecaꞌa ɨ́ Dios aꞌij tɨ tiꞌitiújchaꞌɨɨcaꞌa.
5 Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.
6 Ajta tɨ puaꞌa jaꞌatɨ́ caí téꞌatzaahuateꞌe, capu aꞌatzu rɨꞌɨrí tɨ aꞌɨ́ɨn jaꞌatɨ́ ayén huárɨni aꞌij tɨ tiraꞌaráanajche ɨ́ Dios.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Aꞌɨ́ɨ pu ajta téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Noé teecan. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ́ꞌɨj Dios ayén tiraatániuꞌuche aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ nuꞌu ayén tejaꞌuréꞌenejsin, aj puꞌi aꞌɨ́ɨn Noé ráꞌantzaahua, ajta áꞌiyen raatétaahuacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ canuuhuaꞌa tɨ veꞌée, tɨ́ꞌij ajta jɨ́n huaꞌutévaɨ ɨ́ ruteɨ́testemuaꞌa mej mi caí huácuiꞌini. Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j, aꞌɨ́ɨ pu huaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej íiyen japuan seijreꞌecaꞌa ɨ́ chaanaca mej ráamuaꞌaree mej caí xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨjcaa ɨ́ Dios jemi. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayée pu tiraacɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Noé teecan tɨ́ꞌij ayén rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua.
7 Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Ayee pu cheꞌatá naꞌa téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan. Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén raꞌaráꞌastijre tɨ́ꞌɨj Dios ayén raataꞌítecaꞌa tɨ aꞌuun áꞌuraꞌani aꞌujna aꞌu tɨ yéꞌecɨꞌɨti. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, aꞌɨ́ɨn caí ramuaꞌareerecaꞌa aꞌu tɨ áꞌume, aꞌɨ́ɨ pu aꞌuun áꞌuraa.
8 Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.
9 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua, aꞌɨ́ɨ pu áꞌucatii aꞌu tɨ caí éꞌemeꞌecan, aꞌájna seɨ́j chuéjraꞌa japua tɨ jɨ́meꞌen Dios ayén teꞌataújratziiriꞌi tɨ ayén yéꞌecɨꞌɨti. Aꞌuu pu áꞌucatii navij chiꞌiraꞌa jete aꞌɨ́jna jamuan ɨ́ Isaac teecan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo teecan, ɨ́ tɨ huáꞌa jemi Dios ayén cheꞌatá naꞌa aꞌɨ́jna jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi tɨ ayén tihuáꞌucɨꞌɨti tɨ́j ajta tíꞌijcɨꞌɨti aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham teecan.
9 Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén huarɨ́j aꞌiné ayée pu tíꞌijchuꞌeveꞌecaꞌa tɨ aꞌuun aꞌuteárute aꞌájna chajtaꞌa tɨ caí jaꞌatɨ́ jaꞌanáj ratéꞌuuna aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Dios ruseɨ́j ráasiɨɨmuaꞌa aꞌij tɨ seíireꞌe aꞌame, ajta ráꞌajtaahuacaꞌa.
10 Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.
11 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Sara teecan, aꞌɨ́j pu jɨ́n Dios ayén tiraatáꞌa tɨ ayén paꞌarɨꞌɨ huataseíjreꞌen ɨ́ jetzen, capu amɨ́n aꞌij tɨ ari huápɨꞌɨ ucaristacaꞌa. Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n ayén tiraacɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén tiráꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn Dios ayén araúrastejsin aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi.
11 Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Aꞌɨ́j mú jɨ́n miyen airáane muꞌiitɨ́ meꞌɨ́jna jetze seɨ́j tɨ ari áꞌameꞌerejcaꞌa. Ayee mú muꞌiitɨ́ huataseíjre ɨ́ yaújmuaꞌameꞌen matɨ́j menaꞌa puaꞌamé ɨ́ xuꞌuraꞌave ɨ́ mej júteꞌe éꞌeseijreꞌe, nusu matɨ́j majta miyen aráꞌasecaꞌa tɨ́j ɨ́ sej tɨ aꞌuun éꞌejca aꞌu tɨ eꞌeveꞌeꞌástɨme ɨ́ jaj tɨ veꞌée. Ayee mú muꞌiicáa tɨ caí rɨꞌɨrí tɨ jaꞌatɨ́ huaꞌutéꞌitɨen.
12 Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.
13 Naímiꞌi aꞌɨ́ɨme mej caí xɨ raꞌancuréꞌacaꞌa meꞌɨ́jna tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua, aꞌɨ́ɨ mú huácuii. Cu xɨee muꞌuri aꞌɨmuá raseíira, majta aꞌɨmuá aꞌutéꞌuu maraatateújte meꞌɨ́jna tɨ tihuáꞌacɨꞌɨti aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua. Ayee mú meꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j, ayée mú majta meꞌɨ́jna jɨ́n tiraataxájtacaꞌa yee mej caí huáꞌa jetze ajtémeꞌecantacaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej íiyen huachéjme chaanaca japua, majta caꞌaníjraꞌa jɨ́n u eꞌeráacɨ ɨ́ ruche.
13 Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Ajta, tɨ puaꞌa miyen tíꞌixajta ɨ́ teɨte matɨ́j aꞌɨ́ɨme, ayée pu huataújmuaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ mej miyen tiꞌixa tɨjɨ́n muꞌuri seɨ́j chuéjraꞌa úuhuaumen aꞌu mej aꞌutéꞌen.
14 Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.
15 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ seɨ́j chuéjraꞌa ɨ́ mej nuꞌu rúuhuaumen, capu aꞌájna pɨ́tejáꞌarɨcɨ aꞌu mej u eꞌeráacɨ, aꞌiné tɨ puaꞌa miyen raꞌutámuaꞌaréerejcheꞌe meꞌɨ́jna ɨ́ chuéjraꞌa ɨ́ mej japuan eꞌeráacɨ, ayée pu rɨꞌɨríistacaꞌa mej huaréꞌecɨɨnejcheꞌe.
15 Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Mɨ́ majta aꞌɨ́ɨme, muꞌuri miyen raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa mej aꞌuun aꞌutéꞌen seɨ́j chuéjraꞌa japua tɨ jaítzeꞌe rɨ́ꞌen. Ayee pu huataújmuaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨjɨ́n seɨ́j chuéjraꞌa mú úuhuaumen tɨ ta japua éꞌeseijreꞌe. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu ratéviꞌirasteꞌe ɨ́ Dios mej miyen raatámuaꞌati tɨjɨ́n huáꞌa Dios pu púꞌeen, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu ari rɨ́ꞌɨ ráaruu seɨ́j chajtaꞌa aꞌu mej aꞌuteáturan tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
16 Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
19 Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén tiráꞌamitɨejteꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham tɨ aꞌɨ́ɨn Dios raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌa tɨ huaꞌajjájpuan aꞌɨ́mej ɨ́ teteca ɨ́ mej meri huácuii. Ajta, tɨ́ꞌɨj Dios ayén raatátui ɨ́ yaujraꞌan, ayée pu tiraatámitɨejte tɨ aꞌɨ́ɨn Isaac aꞌitáraa huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mej meri huácuii.
19 Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.
20 Aꞌɨ́jna jɨ́n tɨ méꞌe ajta téꞌantzaahua, aꞌɨ́jna ɨ́ Isaac teecan, aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén rájhuaviiriꞌi ɨ́ Dios tɨ aꞌɨ́ɨn rɨ́ꞌɨ tihuaꞌuteájtuaani mejcaꞌihuáyee ɨ́ yaújmuaꞌameꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo teecan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Esaú teecan.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.
21 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo teecan, aꞌɨ́j pu jɨ́n tɨ́ꞌɨj ari áꞌameꞌerejcaꞌa, aicaújtuta japuan ɨ́ ruꞌitzɨ́j, rɨ́ꞌɨ tihuaꞌuteájtuaa seɨj ajta seɨj ɨ́ yaújmuaꞌameꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ José teecan. Aꞌɨ́ɨ pu ajta ranáꞌamicheꞌe ɨ́ Dios.
21 Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.
22 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ José teecan, aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ́ꞌɨj ari vástacɨraꞌitacaꞌa, ayée pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej nuꞌu miyen huiráajuꞌun aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa mej mi seɨ́j chuéjraꞌa japua aꞌutéꞌen. Ajta pu ayén tíhuaꞌutaꞌaíj aꞌu mej téjeꞌeváꞌanan ɨ́ tíꞌicariiraꞌan.
22 Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.
23 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua ɨ́ vaújsimuaꞌameꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan, aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ́ꞌɨj huanúꞌihuacaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú raatéꞌavaatacaꞌa huaíca máxcɨraꞌi jɨmeꞌe aꞌiné ayée pu tihuáꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ naa seijreꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ paꞌarɨꞌɨ. Majta, camu raatátziɨn aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ jɨ́n tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ rey mej nuꞌu huáꞌucuiꞌini ɨ́ tɨꞌɨríi mej teteca.
23 Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.
24 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan, tɨ́ꞌɨj ari vástacaꞌa, capu huataúraꞌa mej miyen raatámuaꞌati tɨjɨ́n yaujraꞌan pu púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa ɨ́ rey tɨ rapeꞌeri.
24 Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Ayee pu tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tɨ ayén rajpuaíitzi áꞌaraꞌani aꞌɨ́mej jamuan ɨ́ mej teɨtestemuaꞌameꞌen púꞌeen ɨ́ Dios. Ajta, capu aꞌatzu raꞌaránajchecaꞌa tɨ ayén aꞌatzu áꞌateeviꞌin huataújtemuaꞌaveꞌen aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén huárɨni aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen ɨ́ Dios jemi.
25 preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.
26 Ayee pu tiráꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ ayén jaítzeꞌe ratévaꞌɨri mej miyen tiráꞌuxɨeehuariꞌi Cɨríistuꞌu jetze meꞌecan caí tɨ ayén tiratévaꞌɨri tɨ́j naꞌa tɨ huápɨꞌɨ tíꞌijnajche ɨ́ mej tíꞌijchaꞌɨɨ aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijtacaꞌa aꞌujna u Egipto. Ayee pu ꞌeen jɨ́n ayén rachúꞌeveꞌecaꞌa aꞌɨ́jna tɨ tíꞌiracɨꞌɨti ɨ́ Dios jemi.
26 Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.
27 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua, aꞌuun pu eꞌerájraa u Egipto. Ajta, capu raatátziɨn tɨ puaꞌa jeíhua huápɨꞌɨ huataniúꞌucan aꞌɨ́jna ɨ́ rey, sino temuaꞌa pu teꞌutáviicuaꞌiriꞌi. Cu xɨee tɨ cuj aꞌɨmuá raseíirecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Dios tɨ caí seijreꞌe.
27 Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.
28 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua, aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén teꞌaráꞌaste aꞌɨ́jna xɨcáaraꞌan tɨ jetzen Dios tihuaꞌutáꞌuuniꞌi. Ayee pu ꞌeen jɨ́n raꞌajtépɨtijraxɨ xúureꞌe jɨmeꞌe tɨ i caí ayén tihuáꞌucɨꞌɨti aꞌɨ́jna tɨ huáꞌacuiꞌini aꞌɨ́mej ɨ́ mej anáatéꞌee huanúnuꞌihuacaꞌa.
28 Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.
29 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua ɨ́ teɨte, aꞌɨ́j mú jɨ́n miyen antacɨ́j ɨ́ jaj japua tɨ veꞌée tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Jaj tɨ Paꞌu. Ayee mú japuan antacɨ́j tɨ́j chuej tɨ huáchi. Mɨ́ majta, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Egipto éꞌemeꞌecantacaꞌa, matɨ́ꞌɨj miyen raataxɨ́ꞌeve mej miyen cheꞌatá menaꞌa huárɨni, matɨ́ꞌɨj mi auujámɨj.
29 Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.
30 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, aꞌɨ́j pu jɨ́n matɨ́ꞌɨj meri aráhuaꞌapua xɨcaj puaꞌamé ataújnajchecaꞌa aꞌujna chajtaꞌa, aj puꞌi áꞌavatzɨ ɨ́ jaxuꞌu ɨ́ tɨ jɨ́n réꞌenamiꞌihuacaꞌa aꞌujna chajtaꞌa, u Jericó.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.
31 Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ téꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Rahab teecan, aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨ huáꞌajijveꞌecaꞌa mej mi jamuan jiꞌipiteꞌe, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu temuaꞌa naa huaꞌancuréꞌeviꞌitɨ aꞌɨ́mej ɨ́ mej miyen teꞌuhuaréꞌixɨꞌereꞌen ɨ́ chajtaꞌa, aꞌɨ́j pu jɨ́n caí huamɨ́ꞌɨ huáꞌa jamuan ɨ́ mej caí raꞌaráꞌastijre ɨ́ Dios.
31 Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.
32 ¿Tiꞌitájni neajtahuaꞌa amuaatáꞌixaateꞌen? Capu tíꞌicɨꞌɨpe nej niyen tejámuaatáꞌixaateꞌen aꞌij mej huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ Gedeón teecan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Barac teecan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Sansón teecan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Jefté teecan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ David teecan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Samuel teecan, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa.
32 Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,
33 Ayee mú huaꞌutéemuaꞌitɨ aꞌɨ́mej ɨ́ mej títetatéꞌecaꞌa ɨ́ rey jɨmeꞌe seɨ́j chuéjraꞌa japua, majta rɨ́ꞌɨ tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa, majta raꞌancuréꞌa aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi. Majta seica miyen huaꞌancáanajxɨ huáꞌateniꞌitzeꞌe ɨ́ muajyéte. Matɨ́j menaꞌa mej miyen huarɨ́j, ayée mú meꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahua.
33 os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,
34 Majta seica miyen raꞌujéꞌica ɨ́ taij tɨ ij caí huaꞌuteátaira, majta seica huataúruu mej mi caí huáꞌucuiꞌini. Ayee pu tihuáꞌuruu aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí rucacáꞌanejcaꞌa. Caꞌaníjraꞌa pu xaa huaꞌutáꞌa mej mi miyen huateújcaꞌanen temuaꞌa naa. Matɨ́ꞌɨj mi miyen huaꞌutéemuaꞌitɨ matɨ́j menaꞌa mej jɨ́n huanéꞌuse, majta huaꞌutamuári aꞌɨ́mej ɨ́ xantaaruꞌu ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecantacaꞌa.
34 apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ ꞌuuca, ayée mú majtáhuaꞌa huaꞌancuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ ruteɨ́testemuaꞌa ɨ́ mej majtáhuaꞌa aitacɨ́j huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mej meri huácuii.
35 Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.
36 Majta seica miyen rajpuaíjtzi muáꞌaraa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej huáꞌuxɨeehuariꞌiriꞌi nusu mej huaꞌutéevajxɨ naꞌari mej huaꞌanájɨꞌɨcɨꞌexɨ cadeena jɨmeꞌe naꞌari mej huaꞌitéanajxɨ.
36 Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,
37 Ayee mú majta huáꞌuruu. Mehuaꞌuteátuꞌasixɨ tetej jɨmeꞌe. Majta jáꞌitaꞌa huaꞌutaveíjchixɨ. Majta huáꞌucuii chun jɨmeꞌe tɨ ruxɨ́ꞌejtaꞌa teꞌejcamɨ́ɨmɨjmee. Ayee mú ꞌeeneꞌen tiꞌitéchejcaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ huaꞌanavij ɨ́ cáneꞌaxɨ nusu ɨ́ huaꞌanavij ɨ́ caurasi. Camu aꞌij tíꞌijviicuaꞌiracaꞌa. Jéihua mú rajpuaíjtzicaꞌa. Majta aꞌij mú puaꞌa tihuáꞌajchaꞌɨɨcaꞌa.
37 apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Camu huatéechiꞌicaꞌa: aꞌu tɨ naꞌa mú áꞌujujhuaꞌaneꞌecaꞌa, aꞌu tɨ caí éꞌe tíꞌitɨɨtacaꞌa, majta aꞌu tɨ aꞌujɨ́rimeꞌecaꞌa. Majta aꞌúu mú éꞌechejcaꞌa aꞌu tɨ éꞌeteastaꞌa, majta meꞌújna cuunístaꞌa, ajta aꞌu tɨ naꞌa tɨ huacúunijmee tɨ́j naꞌa íiyen chaanaca japua.
38 O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.
39 — ausente —
39 Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.
40 — ausente —
40 Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.