Atos 9
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ACF
1 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Saulo, ayén auj tihuáꞌaneechejcaꞌa tɨ huáꞌucuiꞌini aꞌɨ́mej ɨ́ mej ráꞌatzaahuateꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa. Aꞌɨ́j pu jɨ́n aꞌɨ́jna u aꞌutéeseij aꞌɨ́jna tɨ tihuáꞌaꞌaijteꞌecaꞌa u teyujtaꞌa.
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 Aj pu ꞌi raatáhuaviiriꞌi tɨ aꞌɨ́ɨn raatapíjteꞌen ɨ́ yuꞌuxari ɨ́ tɨ jɨ́n u aꞌuteárute u teyujtaꞌa ajta jáꞌahuaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Damasco. Tɨ puaꞌa nuꞌu aꞌuun huajáꞌuteuni ɨ́ teɨte ɨ́ mej nuꞌu ráꞌatzaahuateꞌecaꞌa ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n rɨ́ꞌɨ titeejúꞌucaa ɨ́ Dios jemi, aj pu nuꞌu i huaꞌiráviꞌitɨj huaꞌanajɨ́ꞌɨcɨꞌexɨꞌɨn, tɨ́ꞌij nuꞌu i huáꞌaviꞌitɨn u Jerusalén.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Tɨ́ꞌɨj ari aꞌuun vejliꞌi auméꞌecaa aꞌájna Damasco, jíyeꞌitzi jɨ́n pu jeíhua jairanéeriꞌicɨ jáꞌaraa. Júteꞌe veꞌecáane aꞌájna aꞌu tɨ aꞌutéveecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Tɨꞌɨquí aꞌɨ́ɨn eꞌerájve á chuaataꞌa. Tiꞌitɨj pu huánamuajriꞌi tɨ ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Aj pu ꞌi ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo tɨjɨ́n:
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Aj pu ꞌi tavástaraꞌa ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n:
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aꞌúu mú aꞌutéꞌuucaꞌa, camu chéꞌe avéꞌeniuucaꞌa. Tiꞌitɨj mú xaa huánamuajriꞌi, aru camu jaꞌatɨj áꞌa aꞌuséij.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Aꞌuu pu ꞌi ájchee aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo. Tɨ́ꞌɨj mé úuneerecaꞌa, capu chéꞌe atáneericaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi raꞌanavíꞌiraꞌa ɨ́ muájcaꞌareꞌaraꞌan jetze, meyaꞌuvíꞌitɨ u Damasco.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ayee pu áꞌatee aꞌachú cumu huaíca xɨcaj tɨ aracúuniꞌi, ajta tɨ caí tiꞌitɨ́j huácuaa; ayée pu cheꞌatá naꞌa áꞌatee huaíca xɨcaj tɨ caí yéꞌecareꞌe.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Seɨj pu aꞌutéveecaꞌa aꞌujna Damasco, jaꞌatɨ tɨ ajta téꞌatzaahuateꞌecaꞌa. Ayee pu ántehuaacaꞌa tɨjɨ́n Ananias. Aj pu ꞌi tavástaraꞌa huataseíjre jemin aꞌɨ́jna ɨ́ Ananias. Ayee pu tiraatajé tɨjɨ́n:
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Aj pu ꞌi ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa tɨjɨ́n:
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Jaꞌatɨ pu nuꞌu huataseíjre aꞌɨ́jna jemi ɨ́ Saulo. Tevij pu huataseíjre tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Ananias. Ajta ayén tiúꞌuseijre tɨ aꞌɨ́ɨn Ananias nuꞌu raꞌavéꞌemuarɨej aꞌán muꞌúutzeꞌen tɨ ij ajtahuaꞌa atáneere. ―Ayee pu tiraataꞌixaa ɨ́ tavástaraꞌa.
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Aj pu ꞌi ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Ananias:
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ajta íjii, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta u teyujtaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú nuꞌu raatáꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn yé tanén, tɨ́ꞌij huaꞌiráviꞌitɨn huaꞌanajɨ́ꞌɨcɨꞌexɨꞌɨn aꞌɨ́mej ɨ́ mej muanáꞌamiche múꞌeetzi.
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ajtahuaꞌa pu ayén tiraataꞌaíj ɨ́ tavástaraꞌa tɨjɨ́n:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ayej xaa neꞌu, nee nu raataseíjrateꞌesin neꞌɨ́jna ɨ́ Saulo ɨ́ tɨ ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ jeíhua rajpuaíitzi áꞌaraꞌani neetzi jetze meꞌecan. ―Ayee pu tiraataꞌixaa ɨ́ tavástaraꞌa.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Aj pu ꞌi áꞌuraa aꞌɨ́jna ɨ́ Ananias. Aꞌuu pu aꞌaráꞌa Judás tɨ éꞌeche. Aj pu ꞌi aꞌuun aꞌuteájrupi u chiꞌita. Ajta áꞌiyen raꞌavéꞌemuarɨej aꞌán muꞌúutzeꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo. Aj pu ꞌi ayén raatateújte tɨjɨ́n:
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Jɨ́meꞌen puꞌu ayén tiraataꞌixaa, aitácuurixɨ ɨ́ jɨꞌɨseáaraꞌan jetze ɨ́ tiꞌitɨ́j naviiraꞌan tɨ huatéehua. Aj puꞌi ajtahuaꞌa atáneerecaꞌa. Tɨꞌɨquí aꞌɨ́ɨn ájchee aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo. Tɨꞌɨquí huámuaɨꞌɨvijhuacaꞌa.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Aj pu ꞌi xaa tiúꞌucuaa. Ajta ruꞌuhuatácaꞌanistiꞌiriꞌi. Aꞌuu pu huateájturaa huáꞌa jamuan ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe huaꞌapua, huaíca xɨcaj, aꞌujna u Damasco.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Aj pu ꞌi aꞌutéjche tɨ tihuaꞌutáꞌixaateꞌen u huaꞌatéyujtaꞌa. Ayee pu tihuáꞌamuaꞌatehuaꞌa tɨ nuꞌu yaujraꞌan púꞌeen ɨ́ Dios aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Naíjmiꞌi ɨ́ mej ráanamuajriꞌi, aꞌɨ́ɨ mú aꞌij yáꞌuseijracaꞌa jéꞌecan. Ayee mú tíꞌixajtacaꞌa tɨjɨ́n:
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Máàj puꞌu jaítzeꞌe ruꞌuhuatácaꞌanistiꞌiriꞌi tɨ́ꞌij aꞌɨ́ɨn ayén tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ teɨte. Jéꞌecan pu huaꞌutéemuaꞌitɨ aꞌɨ́mej ɨ́ juriiyu ɨ́ mej Damasco éꞌeche aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén tiraataxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Aꞌatzu áꞌateeviꞌica, aj mú mi raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan mej mi raajéꞌica meꞌɨ́jna ɨ́ Saulo.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Nain tújcaꞌari tzajtaꞌa, majta nain tɨ́caꞌari tzajtaꞌa, aꞌúu mú eꞌitéteꞌecaꞌa tɨ éꞌepueerta aꞌu tɨ eꞌiránineꞌi ɨ́ juye. Ajta, aꞌɨ́ɨ pu ráamuaꞌareeriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo tɨjɨ́n maraatéviꞌira.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Majta meꞌɨ́n ɨ́ seica, ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, aꞌɨ́ɨ mú raꞌateájra sicɨ́ri jetze tɨ veꞌée. Matɨ́ꞌɨj mi raꞌacájtuaa tɨ́caꞌɨmua aꞌatzaj cumu jáꞌitaꞌa tɨ́caꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ Saulo ɨ́ jaxuꞌu jetze. Aj pu ꞌi áꞌuraa.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Tɨꞌɨquí aꞌuun aꞌaráꞌa u Jerusalén. Aꞌɨ́ɨ pu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa tɨ huaꞌajtéjaahuateꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe. Mɨ majta, camu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa aꞌiné méjtziɨɨneꞌecaꞌa. Camu aꞌatzu ráꞌatzaahuateꞌecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn ayén téꞌatzaahuateꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Capu amɨ́n aꞌij, aꞌɨ́ɨ pu ɨ́ Bernabé, aꞌɨ́ɨ pu raꞌancuréꞌeviꞌitɨ. Aj pu ꞌi yaꞌuvíꞌitɨ aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase. Ajta huaꞌutáꞌixa tɨ nuꞌu aꞌɨ́ɨn Saulo, aꞌɨ́jna huaseíj ɨ́ tavástaraꞌa tɨ́ꞌɨj nuꞌu á aꞌumeꞌeca juye jetze, ajta Saulo pu huaꞌutáꞌixa tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe aꞌɨ́mej ɨ́ mej Damasco éꞌeche. Aꞌɨ́ɨ pu tihuaúꞌixaa Jesús jetze meꞌecan.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, aꞌuun aꞌuteájturaa aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo aꞌánna Jerusalén. Ajta aꞌɨ́ɨme huáꞌa jamuan áꞌucheꞌecaneꞌe. Tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa Jesús jetze meꞌecan tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Seica pu ajta jamuan tiuꞌuxájtacaꞌa. Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej tíꞌixaxaꞌa huaꞌaniuuca jɨmeꞌe ɨ́ griego. Jéihua mú tiúꞌurixaateꞌecaa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe. Aꞌɨ́ɨ mú ráꞌateseꞌecaꞌa mej raajéꞌica.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Matɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej ihuáamuaꞌameꞌen púꞌeen ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, matɨ́ꞌɨj meꞌɨ́n ráamuaꞌareeriꞌi, aj mú mi yaꞌuvíꞌitɨ meꞌɨ́jna ɨ́ Saulo aꞌujna jáꞌahuaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Cesarea. Matɨ́ꞌɨj mi raataꞌítecaꞌa aꞌuun pújmeꞌen chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Tarso.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Tɨ́j naꞌa aꞌu tɨ naꞌa mej aꞌuchéjme ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, aꞌujna jáꞌahuaꞌa tɨ ajtémeꞌecan aꞌujna Judea, ajta aꞌujna Galilea, ajta aꞌujna Samaaria, naímiꞌi mú rɨ́ꞌɨ titeechéejmeꞌecaa temuaꞌa naa. Jéꞌecan mú rucáꞌanejcaꞌa ɨ́ ru tzajtaꞌa. Majta meꞌɨ́jna jetze aráujcaꞌanejcaꞌa ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios ɨ́ tɨ rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa. Metíꞌitziɨɨneꞌecaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ puaꞌa tiꞌitɨj jɨ́n maꞌutéꞌɨtzen ɨ́ Dios jemi. Majta huatámuꞌiirecaꞌa jeíhua.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, aꞌɨ́ɨ pu áꞌucheꞌecaneꞌe huaꞌamuáare ɨ́ íꞌihuaamuaꞌameꞌen ɨ́ tavástaraꞌa. Aꞌɨ́mej pu ajta u jaꞌuvéꞌemuaarecaꞌa ɨ́ seica ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌecaꞌa. Aꞌuu mú éꞌechejcaꞌa, chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Seɨ́j pu huáteu aꞌujna, teáataꞌa tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Eneas. Puꞌuri áꞌateeviꞌica aráhuaica nineꞌiraꞌa tɨ huácaꞌatii ɨ́ utaatzi japua. Cɨyáaxaraꞌacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Aj pu ꞌi ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro tɨjɨ́n:
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej aꞌuun huachéejmeꞌecaa aꞌujna Lida, majta meꞌújna u Sarón, naímiꞌi mú raaseíj. Majta jéjcuacan jɨ́n tiuꞌumuáꞌaj. Meráꞌantzaahua micu meꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Seɨj tɨ nuꞌu ajta téꞌatzaahuateꞌe, aꞌujna jáꞌahuaꞌa pu aꞌutéveecaꞌa chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Jope. ꞌƗ́itaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ. Ayee pu ántehuaa tɨjɨ́n Tabita. Tabita, ayée pu huataújmuaꞌa huaꞌaniuuca jɨmeꞌe ɨ́ griego tɨjɨ́n Doorca. Aꞌɨ́ɨ pu ayén rɨjca tiꞌitɨ jɨmeꞌe tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn. Jéihua pu huaꞌatévaꞌɨrihuaꞌa ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌiracaꞌa.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Tɨ́ꞌɨj Pedro auj aꞌuun aꞌutéveecaꞌa aꞌujna u Lida, tijcuíꞌinecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Doorca. Tɨꞌɨquí huamɨ́ꞌɨ. Seica mú racáꞌɨiriꞌi meꞌɨ́jna ɨ́ mɨꞌɨchi. Matɨ́ꞌɨj mi ruꞌuteájtuaa aꞌánna taꞌamuájca tɨ aitéꞌasi ɨ́ cuaartu.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 A pu vejliꞌi pɨ́tejáꞌarɨcɨ u Lida, aꞌujna jáꞌahuaꞌa Jope. Ajta aꞌúu pu aꞌutéveecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro aꞌujna u Lida. Aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌecaꞌa muꞌuri ramuaꞌareerecaꞌa tɨ aꞌuun aꞌutéveecaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú huaꞌutaꞌítecaꞌa huaꞌapuaca mej mi yaꞌutáꞌixaateꞌen aꞌij tɨ tiꞌitɨj huarɨ́j. Ayee mú tíꞌijree tɨjɨ́n:
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Tɨꞌɨquí Pedro áꞌuraa huáꞌa jamuan. Tɨ́ꞌɨj aꞌuun aꞌaráꞌa, aꞌɨ́ɨ mú yaꞌuvíꞌitɨ aꞌánna tɨ auucáꞌa ɨ́ mɨꞌɨchi ɨ́ cuaartu tzajtaꞌa. Majta meꞌɨ́n mé ꞌuuca ɨ́ mej muaꞌantiújjɨɨmuajtarecaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej huácuii ɨ́ huáꞌacɨnaꞌajmuaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú jemin aꞌatavéejmeꞌecaa. Maújyeinecaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi tiraataseíjra tiꞌitɨ́j cɨ́ɨxuri, majta síicuꞌuri, tiꞌitɨ́j tɨ tíꞌitaahuacareꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Doorca tɨ́ꞌɨj aúcheꞌe ruuricaꞌa.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Aj pu ꞌi Pedro huaꞌutaꞌaíj mej huirácɨɨne. Aj pu ꞌi títunutacaꞌa. Tɨꞌɨquí raatéjhuau ɨ́ Dios jemi. Pɨ́ pu ancuréꞌevee tɨ́ꞌij raaseíj aꞌɨ́jna ɨ́ mɨꞌɨchi. Aj pu ꞌi ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Ajta áꞌiyen Pedro pu rajvíꞌi muájcaꞌareꞌaraꞌan jetze. Aj pu ꞌi raꞌajjáj. Tɨꞌɨquí aꞌɨ́ɨn Pedro, huaꞌutajé aꞌɨ́mej ɨ́ íꞌihuaamuaꞌameꞌen, ajta aꞌɨ́mej mé ꞌuuca ɨ́ mej antiújjɨɨmuajtarecaꞌa. Aꞌɨ́j pu huaꞌutaseíjra ɨ́ tɨ huamɨ́ꞌɨ. Puꞌuri ruuricaꞌa aꞌɨ́jna.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Majta áꞌiyen nainjapua ráamuaꞌareeriꞌi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meꞌuun aꞌuchéjmeꞌecaa aꞌujna Jope. Muꞌiitɨ́ mú ráꞌantzaahua meꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pedro, aꞌatzu pu aꞌuun aꞌuteájturaa aꞌujna u Jope. Seɨj pu jemi áꞌucatii tɨ navij tíꞌihuaꞌaca. Simón pu ántehuaacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.