Atos 5

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ jaꞌatɨ tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Ananias, aꞌɨ́ɨ pu seɨ́j chuej huátua aꞌɨ́jna jamuan ɨ́ ruꞌɨ́j tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Safira.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Ananias, ayée pu tiuꞌutaújseijratacaꞌa tɨ nain eꞌerájtɨɨ ɨ́ tumin. Mɨ ajta caí, capu. Jeꞌicáca pu huateájtuaa ɨ́ tumin ɨ́ ru jemi. Ajta tɨ títuraavecaꞌa, aꞌɨ́j pu huatátui aꞌɨ́mej ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase. Ajta nain pu aumuaꞌareerecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Aj pu ꞌi ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro tɨjɨ́n:
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 ¿Ni caí múꞌeetzi aꞌaacaꞌa patɨ́ꞌɨj caí xɨ ráatuaa? Ajta, patɨ́ꞌɨj raatuá, ¿ni caí aꞌij tíꞌirɨꞌɨristacaꞌa pej tiuꞌunájchi nain jɨmeꞌe, capej aꞌij penaꞌa? ¿Aꞌiné pej pi tiuꞌumuáꞌaj peꞌɨ́jna jɨmeꞌe? Capej aꞌɨ́mej pɨ́tiúꞌucuanamua ɨ́ teteca, sino aꞌɨ́j pej pɨ́tiúꞌucuanamua ɨ́ Dios. ―Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Tɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari, aj puꞌi á eꞌerájve á vejliꞌi aꞌu tɨ eꞌeraꞌɨ́ɨcajme aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro. Tɨꞌɨquí huamɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Ananias. Majta naímiꞌi ɨ́ mej ráanamuajriꞌi aꞌij tɨ tiꞌitɨj huarɨ́j, jéꞌecan mú tiuꞌutátziɨn.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Aj mú mi seica á eꞌiréꞌene mej teteca mej teemua. Matɨ́ꞌɨj mi raꞌiréꞌeꞌijcatacaꞌa tiꞌitɨj jɨmeꞌe, cɨ́ɨxuri. Matɨ́ꞌɨj mi yáꞌutɨɨ. Matɨ́ꞌɨj mi raꞌaváꞌana.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Teuuméꞌeca aꞌachú cumu huaíca hora, Aj pu ꞌi aꞌɨ́ɨn u aꞌatanéj aꞌɨ́jna ɨ́ ɨ́raꞌaraꞌan aꞌɨ́jna tɨ huamɨ́ꞌɨ. Capu tiꞌitɨj muaꞌareerecaꞌa aꞌɨ́jna aꞌij tɨ tiꞌitɨj huarɨ́j.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Aj pu ꞌi ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro tɨjɨ́n:
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Aj pu ꞌi aꞌɨ́ɨn Pedro ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Tɨ́ꞌɨj ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, aj pu ꞌi á eꞌerájve aꞌutɨ́ eꞌeraꞌɨ́ɨcajme. Ajta pu aꞌɨ́ɨn huamɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa. Aj mú mi uteájrupi aꞌujna chiꞌita aꞌɨ́ɨme ɨ́ teemua, matɨ́ꞌɨj raaseíj tɨjɨ́n puꞌuri mɨꞌɨchi. Aj mú mi ruꞌirájchui. Majta áꞌiyen u yeꞌaváꞌana aꞌu mej yeꞌetéete ɨ́ cɨ́naꞌaraꞌan.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Majta naímiꞌi ɨ́ mej ráꞌatzaahuateꞌecaꞌa, majta ɨ́ seica aꞌachú mej puaꞌamé ɨ́ mej ráamuaꞌareeriꞌi, naímiꞌi mú tiuꞌutátziɨn temuaꞌa naa.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, jeíhua mú miyen tiúꞌuruu mej mi huaꞌutaseíjrateꞌen ɨ́ teɨte mej Dios jetze araújcaꞌane. Majta ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌecaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú tiújseɨj aꞌujna jáꞌahuaꞌa mej miyen tejéꞌemuaꞌamua tɨjɨ́n tɨ Salomón eꞌevéꞌechiꞌiveꞌe.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ajta capu jaꞌatɨ áꞌucaꞌanejcaꞌa tɨ ajteáxɨɨre aꞌɨ́mej jamuan aꞌujna tɨ eꞌejtéchiꞌiviꞌi. Capu amɨ́n aꞌij, aꞌɨ́ɨme ɨ́ seica, rɨ́ꞌɨ mú tihuáꞌajchaꞌɨɨcaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌecaꞌa.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Aꞌɨ́j mú jɨ́n, téꞌantzaahua jeíhua ɨ́ teɨte, teteca, majta ꞌuuca. Muꞌuri jaítzeꞌe muꞌiicáa ɨ́ mej ráꞌatzaahuateꞌecaꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Majta mi autéjhuii mej huaꞌirájtɨni ɨ́ mej tíꞌicucuiꞌi ɨ́ caaye jetze. Caama japua mú huáꞌujtuaa, majta itari japua. Ayee mú huáꞌuruu. Ayee mú tíꞌimuaꞌastɨ́ tɨjɨ́n tɨ puaꞌa nuꞌu cɨéenimeꞌaraꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro huáꞌa japua tanén aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌicucuiꞌi.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Jéihua mú majta curéꞌecɨjxɨ ɨ́ teɨte mej aꞌɨmuá antachéejmee. Aꞌɨ́mej mú u eꞌeráaviꞌitɨ ɨ́ mej tíꞌicucuiꞌi, majta ɨ́ mej huáꞌa tzajtaꞌa seijreꞌe ɨ́ tiyaaruꞌu. Naíimiꞌi mú huarúj.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Matɨ́ꞌɨj mi huáꞌanchueere jeíhua aꞌɨ́jna tɨ tihuáꞌaijteꞌe u teyujtaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huáꞌa jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe aꞌɨ́ɨme ɨ́ Saduceos.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Aꞌɨ́j mú jɨ́n huaꞌuvíviꞌi aꞌɨ́mej ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase. Matɨ́ꞌɨj mi huaꞌiteáana u carcel.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Tɨꞌɨquí tɨ́caꞌɨmua seɨj á eꞌiréꞌene. Tɨꞌɨquí teꞌentacú aꞌɨ́jna aꞌu tɨ éꞌepueerta. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ tíꞌivaɨreꞌe u ta japua Dios tɨ éꞌeseijreꞌe. Aj pu ꞌi aꞌɨ́ɨn huaꞌiráaviꞌitɨ.
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 Tɨꞌɨquí ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Matɨ́ꞌɨj mi miyen huarɨ́j. Tapuáꞌarijmeꞌeca mú u aꞌuteájrupi u teyujtaꞌa. Aj mú mi autéjhuii mej tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ teɨte.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́j seica ɨ́ huaꞌaxantaarustemuaꞌa. Aj mú mi meꞌuun aꞌuréꞌene aꞌujna carcel. Mɨ́ ajta caí capu anúꞌujajéꞌej jaꞌatɨɨtacaꞌa, majta aꞌuréꞌacɨ mej mi miyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen.
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 Miyen tɨjɨ́n:
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Tɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ capitán tɨ jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe u teyujtaꞌa, majta ɨ́ mej vivejméꞌen jɨ́n títetatéꞌecaꞌa u teyujtaꞌa, capu aꞌij tihuáꞌarɨꞌɨristeꞌecaꞌa aꞌij mej yeꞌí tiuꞌutaxáj. Jéihua mú tiúꞌurihuaꞌuracaꞌa aꞌij tɨ téꞌaraꞌani.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Aj pu ꞌi seɨj á eꞌiréꞌene. Aj pu ꞌi huaꞌutáꞌixa tɨjɨ́n:
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Ajtáꞌi áꞌiyen aꞌɨ́ɨn áꞌuraa aꞌɨ́jna ɨ́ capitán, seica jamuan ɨ́ mej ravaɨreꞌe. Matɨ́ꞌɨj mi huajaꞌuvéꞌeviꞌitɨ. Camu caꞌanéeri jɨ́n aꞌiné mehuáꞌatziɨɨneꞌecaꞌa ɨ́ teɨte. Ayee mú tíꞌimuaꞌastɨ́ tɨjɨ́n tɨ puaꞌa mehuáꞌuteátuꞌasixɨꞌɨn tetej jɨmeꞌe.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Matɨ́ꞌɨj huajaꞌuvéꞌeviꞌitɨ, aj mú mi huaꞌutaꞌaíjtacaꞌa mej huataújseijrata aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej títetateí jueesi jɨmeꞌe mej mi meꞌɨ́n tihuaꞌutaꞌíhuaꞌu ɨ́ mej tíꞌaijta u teyujtaꞌa.
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 Aj pu ꞌi ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna tɨjɨ́n:
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Ayee pu ꞌi tiuꞌutaniú aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, majta ɨ́ seica. Miyen tɨjɨ́n:
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Aꞌɨjna tɨ huaꞌaDioj ɨ́ tavaújsimuaꞌa teeca, aꞌɨ́ɨ pu hui ajtahuaꞌa raatatɨ́ste ɨ́ ruxɨ́ejniuꞌuca aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨ ij ruuri áꞌaraꞌani.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Dios pu aꞌán yáꞌujra ɨpuari japua rurɨꞌɨríintaꞌa pújmeꞌen. Ajta aꞌɨ́jna jɨ́n antiújmuaꞌareere jáꞌaraa tɨ amuacaí áꞌaraꞌani, ajta tɨ huáꞌa japua huániuuni ɨ́ teɨte. Ayee pu ráaruu ɨ́ Dios tɨ́ꞌij aꞌɨ́ɨn huaꞌutáꞌan aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan ɨ́ mej ahuaújcaꞌanen mej mi seɨcɨé tiúꞌumuaꞌati ɨ́ Dios jemi, ajta tɨ́ꞌij aꞌɨ́ɨn tihuaꞌutáꞌuuniꞌi ɨ́ mej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 ’Aꞌij tu huaseíj iteen, ajta ayén cheꞌatá naꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, aꞌɨ́ɨ pu raatéxajtan. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ Dios raataꞌítecaꞌa tɨ huateáturan aꞌɨ́mej tzajtaꞌa ɨ́ mej ráꞌatzaahuateꞌe ɨ́ Dios. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Matɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi aꞌíjna, jéꞌecan mú huataníniuꞌucacucaꞌa. Aꞌɨ́j mú jɨ́n miyen tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa mej huáꞌucuiꞌini.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Aj pu ꞌi seɨj á aꞌutéechaxɨ tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Gamaliel. Fariseo pu púꞌeeneꞌe aꞌɨ́jna. Aꞌɨ́ɨ pu tihuáꞌamuaꞌatehuaꞌa ɨ́ yuꞌuxari jetze. Naíimiꞌi mú rɨ́ꞌɨ tirájchaꞌɨɨcaꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ Gamaliel. Aj pu ꞌi aꞌɨ́ɨn tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa mej hueꞌiráviꞌitɨn aꞌɨ́mej ɨ́ teteca.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Aj pu ꞌi ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌaijta:
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Xuꞌuri hui raꞌutámuaꞌareeriꞌi, tɨ ari áꞌatee tɨ seɨj huanéj tɨ ayén ántehuaacaꞌa tɨjɨ́n Teudas. Ayee pu hui téꞌujtzaahuateꞌecaꞌa tɨjɨ́n jéꞌecan pu ruxeꞌeveꞌe. Seica mú majta jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Ayee mú aráꞌaxcaa aꞌachú cumu muáacua ciento ɨ́ teteca. Aru meraajéꞌica meꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ. Majta ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, seica mú curéꞌitixɨ. Capu tiꞌitɨj aꞌij tiraatévaɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Teudas.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 ’Ajtahuaꞌa hui seɨj huanéj, aꞌɨ́jna ɨ́ Judás tɨ Galilea éꞌemeꞌecan. Aj pu ꞌi huataseíjre aꞌɨ́jna matɨ́ꞌɨj huaꞌutéꞌitɨee ɨ́ teɨte. Aꞌɨ́ɨ pu huajaꞌuvíꞌitɨ muꞌiicáca mej mi jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌen. Majta mú hui raajéꞌica. Majta ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aꞌɨ́ɨ mú aꞌucɨ́jxɨ.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 ’Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe neꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij mej yeꞌí rɨcɨ. Caxu hui huáꞌajeeve seꞌíime i teteca. Michéꞌe huirácɨɨne, aꞌiné tɨ puaꞌa rujɨ́ɨmuaꞌa menaꞌa miyen tirájteu, naímiꞌi pu tejáꞌuvaɨjtzi.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Naꞌari caí tɨ puaꞌa meꞌɨ́jna jetze araújcaꞌane ɨ́ Dios mej miyen rɨcɨ, capu raꞌantipuáꞌajteꞌesin. Rɨ́ꞌɨ xuꞌu hui sej si caí seꞌɨ́jna neꞌusiꞌiteꞌe ɨ́ Dios, setáꞌaj caí huáapuaꞌa ráteseꞌe seꞌɨ́jna ɨ́ Dios. ―Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Gamaliel.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Naíimiꞌi mú ráꞌantzaahua. Aj mú mi aꞌɨ́mej huatajé ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase. Majta huaꞌutéevajxɨ. Majta huaꞌutáꞌijmɨijriꞌi mej nuꞌu caí chéꞌe tihuáꞌaꞌixaateꞌe ɨ́ teɨte Jesús jetze meꞌecan. Aj mú mi huaꞌutátuaa.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, matɨ́ꞌɨj mi huiráacɨ aꞌujna aꞌu mej eꞌiráteꞌecaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ huaꞌajueesi. Jéꞌecan mú huataújtemuaꞌave meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Dios ayén tihuaꞌutáꞌa mej miyen rajpuaíitzi muáꞌaraa meꞌɨ́jna jetze meꞌecan ɨ́ Jesús.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Mɨ majta, camu xaa neꞌu raatapuáꞌajtacaꞌa mej caí chéꞌe miyen rɨjca. Nain tújcaꞌari tzajtaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú tihuáꞌamuaꞌatehuaꞌa ɨ́ teɨte. Aꞌɨ́ɨ mú tihuáꞌaꞌixaꞌatehuaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn Dios án yáꞌujra ɨ́ ɨpuari japua aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Ayee mú tihuáꞌaꞌixaꞌatehuaꞌa meꞌújna teyujtaꞌa, majta meꞌújna huáꞌaache.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.