Atos 25
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARIB
1 Aj pu ꞌi Festo aꞌuun aꞌaráꞌa aꞌujna tɨ́ꞌij teꞌenteárute tajtuhuan jɨmeꞌe. Huaíca xɨcaj pu áꞌatee aꞌujna Cesarea. Aj pu ꞌi aꞌujnéj aꞌájna Jerusalén.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tihuáꞌaijteꞌe u teyujtaꞌa, majta seica ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan ɨ́ mej veꞌecán jɨ́n títetateí, aꞌɨ́ɨ mú jemin aꞌuréꞌene meꞌɨ́jna ɨ́ Festo. Matɨ́ꞌɨj mi tiraaxájtziꞌiriꞌi meꞌɨ́jna ɨ́ Pablo.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Jéihua mú rájhuaviiriꞌi tiꞌitɨ́j tɨ huáꞌa jetze ruxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn Festo raataꞌaíjta mej yaꞌuvéꞌeviꞌitɨn meꞌɨ́jna ɨ́ Pablo. Ayee mú tíꞌimuaꞌajca aꞌɨ́mej mej raajéꞌica á jáꞌahuaꞌa, juye jetze.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Ajta ayée pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Festo tɨjɨ́n:
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Michéꞌe seica u áꞌujuꞌun ne jamuan ɨ́ mej tíꞌaijta veꞌecán jɨmeꞌe mej mi ráamuaꞌaree tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn Pablo autéꞌɨtze tiꞌitɨj jɨmeꞌe, mej mi meꞌɨ́n tiꞌitɨj jɨ́n jetzen teꞌujpuáꞌajteꞌen. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Ayee pu u éꞌetee aꞌachú cumu aráhuaica xɨcaj, naꞌari tamuáamuataꞌa xɨcaj aꞌájna Jerusalén. Aj pu i aꞌucáane aꞌujna Cesarea. Yee ruijmuaꞌateꞌe yee pu aꞌujyeíjxɨ huáꞌa jamuan ɨ́ jueesi. Aj pu i raataꞌaíjtacaꞌa mej nuꞌu yeꞌeráajan meꞌɨ́jna ɨ́ Pablo.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn Pablo aꞌuteájrupi aꞌujna, aj mú mi meꞌɨ́n ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meꞌuun eꞌeráacɨ u Jerusalén, aꞌɨ́ɨ mú ajteáxɨɨrecaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi jeíhua tiraaxájtziꞌiriꞌi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌij puaꞌa een. Aru capu huatárɨꞌɨristarecaꞌa mej raataxáj tɨ puaꞌa ayén tiꞌayajna nusu caí.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Aj pu i Pablo tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨ́ꞌij huateújnan. Ayen tɨjɨ́n:
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Festo, aꞌiné ayée pu tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ rɨ́ꞌɨ tiuꞌuteáturan aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, tɨ́ꞌɨj i ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n:
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Pablo pu ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Tɨ puaꞌa xaa naꞌuteáturancheꞌe tiꞌitɨj jɨmeꞌe tɨ huaꞌatáꞌaca mej naajéꞌica, aj nu xaa áncaꞌanéncheꞌe nej huámɨꞌɨni. Naꞌari caí, tɨ puaꞌa hui caí ayén tiꞌayajna aꞌij mej meri tinaaxájtziꞌiriꞌi, capu jaꞌatɨ huataújcɨꞌɨpua tɨ neetzi tiuꞌutátuiireꞌen huáꞌa jemi. Némuahuavii tɨ aꞌɨ́ɨn raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen aꞌɨ́jna tɨ tihuáꞌaijteꞌe ɨ́ romanos.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Festo, aꞌɨ́mej jamuan pu tiuꞌuxájtacaꞌa ɨ́ mej tiráꞌixaa. Aj pu i ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo tɨjɨ́n:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Teuuméꞌeca aꞌachú cumu huaꞌapua xɨcaj, huaíca xɨcaj tɨ́ꞌɨj seɨj aꞌuun aꞌaráꞌa aꞌujna u Cesarea. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen aꞌíjna tɨ rey jɨmeꞌe tiꞌitéveecaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu tihuáꞌaijteꞌe aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Ayee pu ántehuaacaꞌa tɨjɨ́n Agripa. Aꞌii pu ajta aꞌuun aꞌaráꞌa aꞌɨ́jna tɨ yáꞌuviꞌitɨn tɨ ayén ántehuaacaꞌa tɨjɨ́n Berenice. Aꞌuu mú aꞌuvéꞌejuꞌun mej mi raatateújteꞌen meꞌɨ́jna ɨ́ Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 — ausente —
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 — ausente —
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Ayee nu tihuaꞌutáꞌixaa neꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ caí taatáꞌaca ɨ́ huaꞌayeꞌira ɨ́ romanos tej tiyen puaíjtzi raatáꞌan ɨ́ Jaꞌatɨj tɨ aꞌɨ́ɨn huámɨꞌɨni. Amuacaí pu ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn jaꞌatɨ tiuꞌuxáj huáꞌa jamuan ɨ́ mej tiꞌitɨj jɨ́n jetzen tíꞌijpuaꞌajteꞌe tɨ ruseɨ́j runiuuca jɨ́n huateújnan.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 ’Aꞌɨ́j nu hui jɨ́n, matɨ́ꞌɨj mú aꞌuvéꞌejuꞌun neetzi jemi, canu aꞌachú áꞌatee, sino yee ruijmuaꞌateꞌe yee nu aꞌujyeíjxɨ huáꞌa jamuan ɨ́ jueesi. Netɨ́ꞌɨj ni raataꞌaíjtacaꞌa mej ráꞌanviꞌitɨn ɨ́ Pablo.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tiꞌitɨj jɨ́n jetzen teꞌujpuáꞌajte, matɨ́ꞌɨj autéjhuii mej tiuꞌutaxáj, camu meꞌɨ́jna jɨ́n jetzen teꞌujpuáꞌajte aꞌij nej tíꞌimuaꞌajca.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Aꞌii muꞌu jɨ́n tiraaxájtziꞌiriꞌi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ ruyeꞌirá, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ teecan tɨ ayén ántehuaacaꞌa tɨjɨ́n Jesús. Mɨ ajta aꞌɨ́ɨn Pablo ayén tiꞌixa tɨjɨ́n: “Aúcheꞌe pu nuꞌu ruuri aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.”
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 ’Jaꞌiné canu aꞌatzu rájteu aꞌij nej yeꞌí huárɨni neꞌíjna jɨmeꞌe, netiraataꞌíhuaꞌuriꞌi neꞌɨ́jna ɨ́ Pablo tɨ puaꞌa u áꞌuyeꞌimɨꞌɨ aꞌánna Jerusalén mej mi yeꞌuxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen meꞌɨ́jna jɨmeꞌe.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Tɨꞌɨquí aꞌɨ́ɨn naatáhuaviiriꞌi tɨ aꞌɨ́ɨn hui raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen ɨ́ tɨ tíꞌitaꞌaijteꞌe itejmi i tej romanos púꞌeen. Netɨ́ꞌɨj ni raataꞌítecaꞌa tɨ aiteánamiꞌihua, ajta caí capu rɨꞌɨrí nej raataꞌíte neꞌɨ́jna jemi ɨ́ tɨ tíꞌitaꞌaijteꞌe.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Aj pu i aꞌɨ́ɨn Agripa ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n:
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Yee ruijmuaꞌateꞌe yee pu aꞌuun aꞌaráꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Agripa, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Berenice, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Festo. Jéihua mú áꞌujtzaahuateꞌecaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun aꞌuteájrupi huáꞌa jamuan ɨ́ mej vivejméꞌen jɨ́n títetateí ɨ́ xantaaruꞌu, majta ɨ́ mej yeꞌeráaja meꞌɨ́jna ɨ́ Pablo.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Festo tɨjɨ́n:
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 ’Ayee pu hui tináꞌamitɨejteꞌe ineetzi tɨ caí tiꞌitɨj jɨ́n autéꞌɨtze tɨ huaꞌatáꞌaca mej raajéꞌica. Ajta amɨjna, ayée pu tinaatáhuaviiriꞌi tɨ aꞌɨ́ɨn nuꞌu raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ tíꞌitaꞌaijteꞌe. Netɨ́ꞌɨj ni niyen tiuꞌumuáꞌaj tɨjɨ́n nichéꞌe raataꞌíte neꞌújna u Roma.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 ’Jaꞌiné capu hui aꞌij tináꞌamitɨejteꞌe aꞌij nej yeꞌí tiraataꞌíte ɨ́ nevástaraꞌa, aꞌɨ́jna tɨ tíꞌitaꞌaijteꞌe aꞌíjna jɨmeꞌe i tevi, nee nu yee ravéꞌeviꞌitɨ múꞌejmi jemi, neꞌihuaamuaꞌa, neajta múꞌeetzi jemi, Agripa, mɨ pej iꞌi rey, patáꞌaj tiraaꞌíhuaꞌu tɨ́ꞌij huámuaꞌareeriꞌihua aꞌij nej yeꞌí tiraataꞌíte.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Ayee puꞌu, aꞌiné ayej neꞌase capu tiꞌitɨj vaɨreꞌe tɨ puaꞌa nej caí raꞌuyúꞌuxan aꞌij mej tiꞌitɨj jɨ́n jetzen tíꞌijpuaꞌajteꞌe nej ni raataꞌíte. ―Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Festo.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.