Atos 15

Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Seica mú meꞌuun aꞌaráꞌa aꞌujna u Antioquía. Aꞌɨ́ɨ mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Aꞌuu mú eꞌeráacɨ aꞌujna Judea. Matɨ́ꞌɨj mi autéjhuii mej tihuáꞌumuaꞌaten ɨ́ ruꞌihuaamuaꞌa. Miyen tɨjɨ́n:
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Mɨ majta aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo, ajta ɨ́ Bernabé, jéꞌecan mú tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe. Aj mú mi aꞌɨ́mej ruꞌihuaamuaꞌa miyen tiuꞌíjca aꞌɨ́mej ɨ́ mej huaꞌapua, huáꞌa jamuan ɨ́ seica mej mi áꞌujcɨɨne aꞌánna Jerusalén, mej mi raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen aꞌɨ́mej jamuan ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, majta ɨ́ vaujsi ɨ́ mej tiújseꞌɨrihuaꞌa u teyujtaꞌa aꞌánna Jerusalén.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tiújseꞌɨrihuaꞌa aꞌujna Antioquía, aꞌɨ́ɨ mú huaꞌutaꞌaíj. Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́j. Aꞌuu mú Fenicia aꞌuréꞌene, majta meꞌújna u Samaaria. Nainjapua mú tihuaꞌutáꞌixaa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej téꞌantzaahuateꞌen ɨ́ Dios jemi, aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan. Aꞌɨ́j mú jɨ́n huataújtemuaꞌave temuaꞌa naa aꞌɨ́ɨme ɨ́ huáꞌaꞌihuaamuaꞌa matɨ́ꞌɨj huáꞌunamuajriꞌi aꞌij mej tíꞌixajtacaꞌa.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Matɨ́ꞌɨj meꞌuun aꞌaráꞌa aꞌájna Jerusalén aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé, jéꞌecan mú huaꞌancuréꞌeviꞌitɨ temuaꞌa naa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tiújseꞌɨrihuaꞌa u teyujtaꞌa, majta ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, majta ɨ́ vaujsi. Matɨ́ꞌɨj mi miyen tihuaꞌutáꞌixaa nain tɨ Dios tiuꞌuteájtuaa jaítzeꞌe huáꞌa jemi ɨ́ seica ɨ́ teɨte.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Majta seica aꞌɨ́mej ɨ́ fariseos ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, aꞌɨ́ɨ mú aꞌájna aꞌutéꞌuucaꞌa. Miyen tɨjɨ́n:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Aj mú mi tiújseɨj aꞌɨ́mej ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, majta ɨ́ vaujsi mej mi tiꞌihuaúrixaateꞌen meꞌɨ́jna jɨmeꞌe.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Matɨ́ꞌɨj aꞌatzu áꞌateeviꞌica mej tiꞌixa, aj pu i aꞌɨ́ɨn Pedro ájchee. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Ajta aꞌɨ́ɨn Dios, ɨ́ tɨ tirúꞌumuaꞌaree aꞌij tɨ jaꞌatɨ tíꞌimuaꞌatze ɨ́ ru tzajtaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu taataseíjra tɨ aꞌɨ́ɨn miijmu huaꞌancuréꞌeviꞌitɨ. Ayee pu cheꞌatá naꞌa tihuaꞌutáꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan huateáturan aꞌɨ́mej tzajtaꞌa tɨ́j titaatáꞌa itejmi.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 ’Jemin ɨ́ Dios, naímiꞌi tu tiyen taxɨ́ꞌej tenaꞌa ꞌeen. Aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn raajéjcuare ɨ́ taxɨejniuꞌuca tetɨ́ꞌɨj ráꞌantzaahua, ayée pu cheꞌatá naꞌa tihuáꞌajejcuaren ɨ́ huáꞌaxɨejniuꞌuca aꞌɨ́mej.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Aꞌɨ́j pu hui jɨ́n, aꞌiné ꞌeen jɨ́n siyen tiráꞌaxɨjteꞌe ɨ́ Dios seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej tihuaꞌaꞌíjcateꞌe aꞌɨ́mej ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe yeꞌirá jɨmeꞌe ɨ́ mej caí ravíicuaꞌiracaꞌa ɨ́ tavaújsimuaꞌa teeca, teajta iteen.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 ’Mɨ́ ajta, ayée pu titáꞌamitɨejteꞌe itejmi tej caí tíꞌinajchita, teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ tavástaraꞌa ta japua huaniú itejmi. Ayee pu hui cheꞌatá naꞌa huáꞌa japua tíꞌiniuuni aꞌɨ́mej. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Aj mi mú raatapuáꞌajtacaꞌa naímiꞌi ɨ́ mej tíꞌixajtacaꞌa. Jéꞌecan mú huáꞌanamuajracaꞌa matɨ́ꞌɨj tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ Pablo, majta meꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé. Nain mú huaꞌutáꞌixa tɨ́j naꞌa tɨ huaꞌutáꞌa ɨ́ Dios ɨ́ huáꞌa tzajtaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan. Jéihua mú rɨ́ꞌɨ huarɨ́j ɨ́ mej jɨ́n rɨ́ꞌɨ teꞌutaseíj. Dios pu huaꞌutévaɨ aꞌɨ́mej ɨ́ mej huaꞌapua.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Matɨ́ꞌɨj raꞌanticɨ́ꞌɨ mej tiꞌixa, aj pu i Jacobo ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Amɨjna ɨ́ Simón auchén pu hui titaatáꞌixaa tɨ Dios huáꞌa jɨ́meꞌen huaꞌutévaɨ aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, seica teɨte tzajtaꞌa mej mi rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Aꞌij tɨ tiꞌixa aꞌɨ́jna, ayée mú hui cheꞌatá menaꞌa mejmíꞌi tiraꞌuyúꞌuxacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌixaxaꞌataꞌa ɨ́ Dios jetze meꞌecan. Ayee pu xaa neꞌu téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze.
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Ayen tɨjɨ́n:
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Majta ɨ́ seica ɨ́ teɨte,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Ayee pu tiꞌixa ɨ́ tavástaraꞌa ɨ́ tɨ jéjcuaꞌɨmua huaꞌutáꞌixa aꞌɨ́jna ɨ́ tiꞌitɨ́j ɨ́ mej nuꞌu ráamuaꞌati.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Aꞌɨ́j nu hui jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tej caí tiyen tihúaꞌajaaxɨejviꞌira aꞌɨ́mej ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan ɨ́ mej mauchén téꞌantzaahuateꞌesin.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Jaítzeꞌe pu tíꞌivaɨreꞌe tej tihuaꞌutaꞌítiꞌi yuꞌuxari jetze, tej ti tiyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen mej nuꞌu caí tíꞌicuaꞌa ɨ́ tɨ tíꞌicuaꞌiriꞌi ɨ́ mej ráamuaɨꞌɨvajtacaꞌa huáꞌa jemi ɨ́ huáꞌa dioosi, majta nuꞌu caí ruxánaꞌacɨraꞌate ꞌúucate jamuan, ajta mej caí ɨ́ ꞌuuca ruxánaꞌacɨraꞌate ɨ́ teteca jamuan.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Aꞌii pu ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe, aꞌiné matɨ́j menaꞌa titeꞌutéjhuii aꞌujna aꞌu mej aꞌuchéjme ɨ́ teɨte, ayée mú tihuaꞌutáꞌixaa aꞌij tɨ tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan, majta huaꞌatéyujtaꞌa mú raꞌujíjve ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨ aꞌɨ́ɨn raꞌuyúꞌuxacaꞌa. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Aj mú mi meꞌɨ́n ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, majta ɨ́ vaujsi, aꞌɨ́ɨ mú raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare mej seica avéꞌehuauni ɨ́ ru jemi mej mi huaꞌutaꞌíte aꞌɨ́jna jamuan ɨ́ Pablo, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé, mej mi áꞌucɨɨne aꞌujna Antioquía. Aꞌɨ́mej mú antíhuau aꞌɨ́jna ɨ́ Judás tɨ ajta ayén ántehuaa tɨjɨ́n Barsabás, majta meꞌɨ́jna ɨ́ Silas. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huaꞌapua, aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen huaꞌavaujsi ɨ́ mej tíꞌixɨꞌepɨꞌɨntareꞌe.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Aꞌɨ́mej mú jemi raataꞌítecaꞌa ɨ́ yuꞌuxari tɨ ayén aꞌɨ́jna jɨ́n tiráꞌaxa:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 “Tuꞌuri ráamuaꞌareeriꞌi mej seica ɨ́ tej caí huatáꞌaca, aꞌɨ́ɨ mú yé aꞌucɨ́j íiye Jerusalén. Jéꞌecan mú áꞌamuaꞌɨtziiteꞌecaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej tejamuáꞌixaa. Jéꞌecan pu utéevatzɨ ɨ́ áꞌamuatzajtaꞌa.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Aꞌiné naímiꞌi tuꞌuri tiyen tiuꞌutáꞌa ɨ́ niuucari jɨmeꞌe, ayée pu titáꞌamitɨejteꞌe tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn tej huaꞌantíhuauni seica ɨ́ téjmi jetze mej ajtémeꞌecan. Aꞌɨ́mej tu ti antíhuau tej ti huaꞌutaꞌíte múꞌejmi jemi, mej mi u áꞌujuꞌun ɨ́ teɨte aꞌɨ́mej jamuan ɨ́ Pablo, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 “Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huaꞌapua, aꞌɨ́ɨ mú miyen titeꞌehuaújcaꞌane tɨ puaꞌa ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe mej huácuiꞌini aꞌɨ́jna jɨmeꞌe metihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ teɨte aꞌɨ́jna jetze meꞌecan ɨ́ tavástaraꞌa ɨ́ Jesús tɨ iꞌi Cɨríistuꞌu.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Aꞌɨ́j tu jɨ́n tíhuaꞌutaꞌaítecaꞌa teꞌɨ́jna ɨ́ Judás, teajta teꞌɨ́jna ɨ́ Silas. Aꞌɨ́ɨ mú tejámuaatáꞌixaateꞌesin rujɨ́ɨmuaꞌa múꞌejmi jemi mej mi nain jɨ́n tejámuaatáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari jɨmeꞌe aꞌij tej teri tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 “Jee xaa neꞌu, ayée pu tiráꞌamitɨejteꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, ajta itejmi, ayée pu titáꞌamitɨejteꞌe tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn tej caí jeíhua tiꞌitɨ́j jɨ́n tejáꞌamuaꞌíjcateꞌe, sino aꞌij tuꞌu ɨ́ tɨ jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Caxu racuaꞌaca ɨ́ huáꞌahuaꞌiraꞌa ɨ́ yeꞌemuaate ɨ́ mej huáꞌumuaɨꞌɨvejtacaꞌa ɨ́ huáꞌa dioosi jemi. Caxu seajta racuaꞌaca huáꞌireꞌaraꞌan ɨ́ tɨ huatécuaꞌimiꞌinihuacaꞌa naꞌari tiꞌitɨ́j xúureꞌaraꞌan.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Matɨ́ꞌɨj mi miyen huarɨ́j, matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun huajauꞌítecaꞌa aꞌujna Antioquía. Aj mú mi aꞌucɨ́j. Aꞌuu mú eꞌetiújseɨj naímiꞌi ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe. Matɨ́ꞌɨj mi huaꞌutapíj ɨ́ yuꞌuxari.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Majta meꞌɨ́n ɨ́ huáꞌihuaamuaꞌa, matɨ́ꞌɨj raꞌujíjve ɨ́ yuꞌuxari jetze, jéꞌecan mú huataújtemuaꞌave aꞌiné naa pu huaꞌutáꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ yuꞌuxari.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ajta, aꞌɨ́jna ɨ́ Judás, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Silas, aꞌɨ́ɨ mú rujɨ́ɨmuaꞌa menaꞌa antiújmuaꞌareerecaꞌa majta meꞌɨ́jna jɨ́n mej mi tiuꞌutaxáj ɨ́ Dios jetze meꞌecan. Aꞌɨ́j mú jɨ́n caꞌaníjraꞌa jeíhua huaꞌutáꞌa ɨ́ huáꞌihuaamuaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej tihuaꞌutáꞌixaa. Rɨ́ꞌɨ mú temuaꞌa naa tihuaꞌutáꞌa.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌatzu meꞌuun áꞌatee. Aj mú mi meꞌɨ́n ɨ́ huáꞌihuaamuaꞌameꞌen miyen tihuaꞌutáꞌixaa mej áꞌucɨɨne ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe aꞌu mej eꞌeráacɨ, mej mi majtáhuaꞌa meꞌuun eꞌaráꞌasti aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej huajaꞌutaꞌítecaꞌa.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Mɨ ajta, aꞌɨ́jna ɨ́ Silas, ayée pu tiraꞌaránajchecaꞌa tɨ aꞌuun aꞌuteáturan.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Majta meꞌɨ́n, ɨ́ Pablo, ajta ɨ́ Bernabé, aꞌɨ́ɨ mú aꞌúu naꞌa aꞌuteájturaa aꞌujna Antioquía. Majta jamuan ɨ́ seica, camuchéꞌe mú metihuáꞌamuaꞌatejcaꞌa. Majta tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa ɨ́ niuucari jɨmeꞌe tɨ jɨ́meꞌen ráꞌaxa ɨ́ tavástaraꞌa.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Aꞌatzu áꞌateeviꞌica, aj pu i aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pablo ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé tɨjɨ́n:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Bernabé, aꞌɨ́j pu huáviꞌitɨjmeꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Juan, tɨ ajta ayén ántehuaa tɨjɨ́n Marcos.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Mɨ ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo, capu ráꞌaviꞌitɨmɨꞌɨcaꞌa aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu Marcos aꞌuun huajaꞌuhuáꞌaxɨ aꞌujna jáꞌahuaꞌa u Panfilia. Capu chéꞌe tíꞌimuarɨꞌecaꞌa huáꞌa jamuan.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Jéihua mú huaújteꞌaxɨ. Aꞌɨ́j mú jɨ́n ruséxuꞌijméꞌe aꞌucɨ́jxɨ. Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé, aꞌɨ́ɨ pu xaa yaꞌuvíꞌitɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Marcos. Baarcu jetze mú aꞌucɨ́j mej mi meꞌuun eꞌaráꞌasti aꞌujna u Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pablo, aꞌɨ́ɨ pu raꞌantíhuaꞌu aꞌɨ́jna ɨ́ Silas.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Aꞌáa mú aꞌuréꞌene aꞌujna u Siria, ajta aꞌujna Cilicia. Aꞌu tɨ naꞌa aꞌúu mej eꞌetiújseꞌɨri u teyujtaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú caꞌaníjraꞌa huaꞌutáꞌaca ɨ́ ruꞌihuaamuaꞌa.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.