Atos 11
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NAA
1 Aj mú mi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej ihuáamuaꞌameꞌen púꞌeen ɨ́ mej meꞌuun aꞌuchéjme nainjapua ɨ́ Judea, aꞌɨ́ɨ mú ráamuaꞌareeriꞌi tɨjɨ́n aꞌɨ́ɨ mú majta raꞌancuréꞌa ɨ́ niuucari ɨ́ tɨ aꞌɨ́jna jetze aꞌuvéꞌemej ɨ́ Dios aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn Pedro aꞌánna aꞌaráꞌa aꞌánna Jerusalén, majta áꞌiyen aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, ɨ́ mej raꞌantisíꞌiche ɨ́ runavij, aꞌij mú puaꞌa tiraatajé meꞌɨ́jna.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 Miyen tɨjɨ́n:
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Aj pu ꞌi Pedro aꞌutéjche tɨ tihuaꞌutáꞌixaateꞌen nain aꞌij tɨ tiꞌitɨ́j huarɨ́j.
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 Ayen tɨjɨ́n:
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Nee nu raseíjracaꞌa. Aj nu ni aꞌɨ́mej huaseíj aꞌɨ́jna tzajtaꞌa ɨ́ saavana jeíhua mú animaales, ɨ́ mej muáacuaca ajtaꞌɨ́ɨcajmee, majta ɨ́ mej simuáruuni, majta ɨ́ mej chuaataꞌa huacɨꞌɨca ɨ́ mej áꞌusinuurejyeꞌi, majta ɨ́ mej ráꞌaraꞌive.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 ’Netɨ́ꞌɨj ni neꞌɨ́jna huánamuajriꞌi. Aj pu ꞌi jaꞌatɨ ayén tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “¡Pedro, ajchesi! Iiyaꞌa huáꞌucuii, patáꞌaj huáꞌucuaꞌani.”
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 Ayee nu hui tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: “Nevástaraꞌa, canu xaa neꞌu, aꞌiné canu jaꞌanáj ráacua tiꞌitɨ́j tɨ caí tatáꞌaca ɨ́ tayeꞌirá nusu tiꞌitɨ́j tɨ xánaꞌaviꞌireꞌe.”
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 ’Uteꞌe pu hui pújmeꞌen ajtahuaꞌa jaꞌatɨ ayén tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Aꞌiné nain pu tiúꞌutaahuacaꞌa ɨ́ Dios, capej chéꞌe piyen tíꞌixajta yee xánaꞌaviꞌireꞌe.”
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Huaíca pu ayén tiujuꞌurɨ́j. Ajta áꞌiyen tíraa júteꞌe u ta japua aꞌɨ́jna ɨ́ saavana.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 ’Jɨ́meꞌen puꞌu tíraa, seica mú hui u aꞌaráꞌa aꞌujna aꞌu nej áꞌucatii inee. Mé huaícacaꞌa aꞌɨ́ɨme. Aꞌuu mú nuꞌu huajaꞌutaꞌítecaꞌa u Cesarea mej mi náahuauni ineetzi.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, aꞌɨ́ɨ pu naataꞌáij nej nuꞌu áꞌuraꞌani huáꞌa jamuan aꞌɨ́mej, nej nuꞌu caí huáꞌatziɨɨneꞌe. Aꞌɨ́ɨ mú majta aꞌucɨ́j ne jamuan aꞌímej i taꞌihuaamuaꞌa i mej arájsevi. Naíimiꞌi tu aꞌuteájrupi u chiꞌita aꞌu tɨ éꞌeche aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 ’Aꞌɨ́ɨ pu taataꞌixaa tɨ nuꞌu seɨj huataseíjre aꞌájna aꞌu tɨ éꞌeche. Aꞌɨjna ɨ́ tevi, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeeneꞌe seɨj tɨ nuꞌu tíꞌivaɨreꞌe u ta japua ɨ́ Dios jemi. Ayee pu nuꞌu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ tevi tɨjɨ́n: “Patáꞌaj huaꞌutaꞌíte mɨ teteca aꞌujna u Jope mej mi u yaꞌutájeeve aꞌɨ́jna ɨ́ Simón tɨ ajta ayén ántehuaa tɨjɨ́n Pedro.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu timuaatáꞌixaateꞌesin aꞌij tɨ yeꞌí Dios timuaatáꞌuuniꞌira ajta naíjmiꞌica aꞌɨ́mej áꞌateɨtestemuaꞌa.” Ayee pu hui tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ.
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 ’Netɨ́ꞌɨj aꞌutéjche nej tihuaꞌutáꞌixaateꞌen, aj pu ꞌi yé veꞌecáane aꞌɨ́jna ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios. Aꞌɨ́ɨ pu hui aꞌuteájturaa huáꞌa tzajtaꞌa aꞌɨ́mej. Ayee pu cheꞌatá naꞌa tiuꞌuteájturaa itejmi tzajtaꞌa.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Aj nu ni raꞌutámuaꞌareeriꞌi neꞌɨ́jna ɨ́ tɨ ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa ɨ́ tavástaraꞌa tɨjɨ́n: “Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna, aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Juan, aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu huáꞌumuaɨꞌɨhuacareꞌe á jaj jɨmeꞌe. Aru aꞌɨ́ɨ pu xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios huateáturaasin múꞌejmi tzajtaꞌa.” Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa.
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 ’Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ puaꞌa Dios ayén cheꞌatá naꞌa tíhuaꞌutapuaíjveꞌen ɨ́ tɨ ajta taatapuaíjve itejmi tetɨ́ꞌɨj ráꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús ɨ́ tɨ Dios án yáꞌujra ɨ́ ɨpuari japua, aꞌiné auj tíꞌirɨꞌɨri nej raꞌantimuáꞌitɨn ɨ́ Dios. ―Ayee puꞌu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro.
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Matɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi meꞌɨ́jna íꞌihuaamuaꞌameꞌen ɨ́ mej meꞌuun aꞌuchéjme aꞌánna Jerusalén, camu chéꞌe tiꞌitɨ́j xajtacaꞌa, sino rɨ́ꞌɨ mú tiraatáꞌa ɨ́ Dios tɨjɨ́n:
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej aꞌucɨ́jxɨ meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej seica raajéꞌica meꞌɨ́jna ɨ́ Esteban, majta aꞌij puaꞌa huáꞌuruu aꞌɨ́mej ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, aꞌɨ́ɨ mú aꞌɨmuá aꞌucɨ́jxɨ. Aꞌuu mú aꞌaráꞌa aꞌájna jáꞌahuaꞌa Fenicia, majta seica aꞌujna jáꞌahuaꞌa Chipre, majta seica aꞌujna jáꞌahuaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Antioquía. Aꞌɨ́mej mú huatáꞌixaa ɨ́ niuucari ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Majta ɨ́ seica ɨ́ mej Chipre éꞌemeꞌecan aꞌɨ́mej jamuan ɨ́ mej Cirene éꞌemeꞌecan, aꞌɨ́ɨ mú meꞌuun aꞌatanéj meꞌújna u Antioquía. Aj mú mi autéjhuii mej huaꞌutáꞌixaateꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej huaꞌaniuuca jɨ́n tíꞌixaxaꞌa ɨ́ griego. Aꞌɨ́j mú huaꞌutáꞌixa ɨ́ niuucari ɨ́ tɨ tiuꞌutémuaꞌavisteꞌe aꞌɨ́jna jetze meꞌecan ɨ́ tavástaraꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Jéihua pu huaꞌutévaɨ ɨ́ tavástaraꞌa. Aꞌɨ́j mú jɨ́n muꞌiitɨ́ ráꞌantzaahua. Majta raꞌancuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ tavástaraꞌa.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, ɨ́ mej meꞌuun aꞌuchéjme aꞌánna Jerusalén, matɨ́ꞌɨj meꞌɨ́n ráanamuajriꞌi aꞌij tɨ tiꞌitɨ́j huarɨ́j, aꞌɨ́j mú huataꞌítecaꞌa ɨ́ Bernabé aꞌujna Antioquía.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Tɨ́ꞌɨj aꞌuun aꞌaráꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé, tɨꞌɨqui raaseíj tɨ Dios rɨ́ꞌɨ tiúꞌuruu huáꞌa jemi. Aꞌɨ́j pu jɨ́n jéꞌecan huataújtemuaꞌave aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa mej nuꞌu u huateújcaꞌanen ɨ́ ru tzajtaꞌa mej mi mauj ráꞌatzaahuateꞌe ɨ́ tavástaraꞌa.
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Ayee pu tiúꞌuruu aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé, aꞌiné rɨ́ꞌɨ pu tíꞌitevistacaꞌa. Jéꞌecan pu aꞌɨ́jna jetze aráujcaꞌanejcaꞌa ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios. Ajta jeíhua pu téꞌatzaahuateꞌecaꞌa. Aꞌɨ́j pu jɨ́n jeíhua huaꞌutéemuaꞌitɨ ɨ́ teɨte mej mi ráꞌantzaahuateꞌen meꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Tɨ́ꞌɨjtáꞌi áꞌuraa aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé aꞌujna u Tarso tɨ i ráahuauni aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Tɨꞌɨquí ráateu. Aj pu ꞌi aꞌuun yeꞌeráaviꞌitɨ aꞌujna Antioquía. Aꞌuu mú áꞌatee huáꞌa jamuan ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe aꞌachú cumu seɨ́j nineꞌiraꞌa. Majta tihuaꞌumuáꞌate jeíhua ɨ́ teɨte aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Saulo. Aꞌujna u Antioquía, majta meꞌɨ́n ɨ́ teɨte amuacaícan mú miyen huaꞌutamuájtecaꞌa tɨjɨ́n cristianos mú púꞌeen.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Aꞌájna xɨcájraꞌa jetze, seica mú u aꞌaráꞌa aꞌujna Antioquía Jerusalén mej eꞌeráacɨ. Aꞌɨ́ɨ mú meꞌɨ́n púꞌeeneꞌe ɨ́ mej Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌa.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ayee pu ántehuaꞌacaꞌa seɨj tɨjɨ́n Agabo. Aꞌɨ́ɨ pu á aꞌutéechaxɨ á jáꞌitaꞌa huáꞌa tzajtaꞌa. Aꞌɨ́j pu jetze aráujcaꞌanejcaꞌa ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, tɨ́ꞌij ayén tihuaꞌutáꞌixaateꞌen tɨ nuꞌu huatúuriꞌihua aꞌame nainjapua íiyen chaanaca japua. (Ayej xaa neꞌu tiujuꞌurɨ́j tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn tíꞌaijtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ rey tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Claudio.)
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Aj mú mi meꞌɨ́n ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe ɨ́ mej meꞌuun aꞌuchéjme aꞌujna Antioquía, aꞌɨ́ɨ mú raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare mej tíhuaꞌutaꞌaíjteꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ ruꞌihuaamuaꞌa aꞌujna u Judea ɨ́ mej jɨ́n huateújvaɨreꞌen, seɨj majta seɨj mej miyen tíhuaꞌutapuaíjveꞌen aꞌachú mej caj tíꞌijviicuaꞌi.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Ayee mú huarɨ́j. U mú tihuajaꞌutaꞌítiꞌiriꞌi nain ɨ́ mej tíhuaꞌutapuaíjve. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Bernabé, aꞌɨ́jna jamuan ɨ́ Saulo, aꞌɨ́ɨ mɨ huaꞌutátuii ɨ́ huáꞌavaujsimuaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun aꞌutéꞌuucaꞌa aꞌánna Jerusalén.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.