2 Coríntios 3
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs NTLH
1 ¿Ni qui ayén tejamuáꞌamitɨejteꞌe tej teajtáhuaꞌa autéjhuii tej tajɨ́ɨmuaꞌa tiyen rɨ́ꞌɨ tiꞌitátaꞌaca múꞌejmi jemi? Naꞌari, ¿ni qui ayén ruxeꞌeveꞌe tɨ jaꞌatɨ ayén yuꞌuxari autéyuꞌuxan ɨ́ tɨ jɨ́n rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌaca itejmi jɨmeꞌe nusu ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe sej raꞌutéyuꞌuxan ɨ́ sej jetzen rɨ́ꞌɨ tiꞌitátaꞌaca itejmi? Seica jemi pu xaa ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe, aru itejmi jemi, capu.
1 Quando dizemos isso, será que estamos começando a nos elogiar a nós mesmos? Por acaso, como acontece com alguns, nós precisamos entregar cartas de recomendação para vocês ou pedi-las a vocês?
2 Múꞌeen xu rujɨ́ɨmuaꞌa senaꞌa seꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ titaatévaꞌɨri tɨ́j yuꞌuxari ɨ́ tej jɨ́n huatátaseijrata huáꞌa jemi, matɨ́j menaꞌa puaꞌamé mej yen seijreꞌe mej mi raꞌujíjveꞌen, mej yaúꞌitɨée muáꞌaraꞌani.
2 Vocês mesmos são a nossa carta, escrita no nosso coração, para ser conhecida e lida por todos.
3 Múꞌeen xu xaa siyen ꞌeen tɨ́j yuꞌuxari tɨ Cɨríistuꞌu jetze aꞌuvéꞌemej. Mɨ ajta, capu tetej jetze aꞌuyúꞌusiꞌihuacaꞌa sino aꞌɨ́ɨn ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, aꞌɨ́ɨ pu raateájtuaa múꞌejmi jemi tɨ́ꞌij ayén aꞌamua tzajtaꞌa teꞌuseíireꞌe áꞌaraꞌani mɨ sej seuj ruuri.
3 Sim, é claro que vocês são uma carta escrita pelo próprio Cristo e entregue por nós. Ela não foi escrita com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo; ela não está gravada em placas de pedra, mas em corações humanos.
4 Ayee tu téꞌatzaahuateꞌe aꞌiné Cɨríistuꞌu pu ayén tíꞌiseijreꞌe ɨ́ Dios jemi.
4 Dizemos isso por causa da confiança que temos em Deus, por meio de Cristo.
5 Capu ayén tiraavíjteꞌe tej tajɨ́ɨmuaꞌa tiyen tiuꞌutaxáj yee téjmi pu jetze seijreꞌe ɨ́ muárɨꞌeriꞌiraꞌa tej ti tiyen raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌan sino aꞌɨ́jna ɨ́ tej jetzen arátacaꞌane, aꞌɨ́ɨ pu aꞌuun aꞌuvéꞌeyeꞌi ɨ́ Dios jemi.
5 Em nós não há nada que nos permita afirmar que somos capazes de fazer esse trabalho, pois a nossa capacidade vem de Deus.
6 Ajta aꞌɨ́ɨn Dios, aꞌɨ́ɨ pu ayén taꞌantíhuau tej ti tiyen teꞌɨ́jna jɨ́n tiuꞌutévaɨreꞌen, aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ jéjcua tɨ Dios ajta jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi. Teajta iteen, catu teꞌɨ́jna jɨ́n tíꞌimuarɨꞌe tɨ á áꞌayuꞌusiꞌi tetej jetze, sino aꞌij tu jɨ́meꞌen tɨ ayén seijreꞌe tɨ jetzen airáninei ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios.
6 É ele quem nos torna capazes de servir à nova aliança , que tem como base não a lei escrita, mas o Espírito de Deus. A lei escrita mata, mas o Espírito de Deus dá a vida.
7 Mɨ ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n miyen jaꞌatɨ aꞌuxɨ́jteꞌen tɨ́ꞌij aꞌɨ́ɨn huámɨꞌɨni, ayée pu á éꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa tetej jetze tɨ aꞌuréꞌetzatzaihuacaꞌa. Jéꞌecan pu huápɨꞌɨ naa seijreꞌecaꞌa tɨ́ꞌɨj Dios ayén raateájtuaa aꞌɨ́jna jemi ɨ́ Moisés. Ajta aꞌɨ́ɨn Moisés, ayée pu huápɨꞌɨ tetáatɨyeꞌicaa ɨ́ néerimeꞌaraꞌan jetze. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, capu rɨꞌɨríistacaꞌa mej raꞌaráaseij ɨ́ Moisés aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén huápɨꞌɨ tetáatɨyeꞌicaa ɨ́ néerimeꞌaraꞌan jetze. Mɨ ajta, aꞌɨ́ɨ pu tépuaꞌarijmeꞌecaꞌa.
7 Quando a lei, que traz a morte, foi gravada em placas de pedra, a glória de Deus apareceu, e o rosto de Moisés ficou brilhando. O brilho do seu rosto já estava desaparecendo quando ele entregou as placas ao povo de Israel; mas mesmo assim esse brilho era tão forte, que os israelitas não podiam fixar os olhos em Moisés. Se o domínio da lei veio com tanta glória,
8 Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios, ¿ni caí ayén jeíhua huápɨꞌɨ jaítzeꞌe naa seíireꞌe áꞌaraꞌani?
8 quanto maior ainda é a glória que acompanha o domínio do Espírito de Deus!
9 Jee xaa neꞌu, ayée pu tiꞌayajna. Tɨ puaꞌa ayén jeíhua huápɨꞌɨ naa seijreꞌecaꞌa aꞌájnáꞌɨmua tɨ́ꞌɨj Dios raateájtuaa ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n jaꞌatɨ aꞌuxɨ́jteꞌen, ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ jaítzeꞌe huápɨꞌɨ naa seíireꞌe áꞌaraꞌani aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ raatáꞌaca ɨ́ jaꞌatɨ tɨ aꞌɨ́ɨn rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi.
9 A lei, que condena as pessoas, teve glória; porém muito mais glória tem o Espírito, que traz a salvação.
10 Jee tzɨ́teꞌe, ayée pu tiꞌayajna, aꞌɨ́ɨ pu ajmíꞌi huápɨꞌɨ naa seijreꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ raateájtuaa ɨ́ Moisés jemi. Ajta íjii, capu chéꞌe naa seijreꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ari seɨ́j huataseíjre tɨ jaítzeꞌe huápɨꞌɨ naa seijreꞌe.
10 Pois a glória que antes era tão grande não é mais nada por causa da glória de agora, que é muito maior.
11 Ajta, tɨ puaꞌa ayén naa éeneꞌen huataseíjre aꞌɨ́jna tɨ ajta tépuaꞌari, jaítzeꞌe pu huápɨꞌɨ naa seíireꞌe aꞌame aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ ayén huateáturaasin tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
11 De modo que, se houve glória naquilo que durou somente um pouco de tempo, muito mais glória tem aquilo que dura para sempre.
12 Aꞌiné tuꞌuri tiyen rachúꞌeveꞌe ɨ́ Dios jemi tɨ ayén teꞌirájraꞌani, aꞌɨ́j tu jɨ́n tiyen taxɨéehua tihuáꞌixaateꞌe, teajta caí tíꞌitziɨɨneꞌe.
12 E, porque temos essa esperança, agimos com toda a confiança.
13 Catu tiyen rɨcɨ aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn Moisés huarɨ́j tɨ cɨ́ɨxuri jɨ́n araújna ɨ́ runéerime jetze mej mi caí raꞌaráaseij aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, mej mi caí raaseíjra tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́jna tépuaꞌarijmeꞌen aꞌɨ́jna tɨ tetáatɨyeꞌicaa.
13 Nós não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os israelitas não pudessem ver que o seu brilho estava desaparecendo.
14 Majta meꞌɨ́n, aꞌɨ́ɨ mú caí huataúraꞌa mej yaúꞌitɨée muáꞌaraꞌani. Ayee mú huarɨ́j. Cu xɨee mej cuj araújna cɨ́ɨxuri jɨmeꞌe. Tɨ́j naꞌa aꞌájnáꞌɨmua tɨ yú eꞌiréꞌene, ayée pu ꞌeen seijreꞌe. Matɨ́ꞌɨj raꞌujiíveꞌe meꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ míꞌimeꞌecan ɨ́ tɨ jɨ́n Dios ayén amuacaí teꞌataújratziiriꞌi, aúcheꞌe pu ayén seijreꞌe ɨ́ mej jɨ́n aránamiꞌi, ajta capu xɨ jaꞌatɨ huaꞌutáxɨɨxɨ, aꞌiné aꞌɨ́ɨ puꞌu raayɨ́ꞌɨtɨ ɨ́ Cɨríistuꞌu.
14 Mas eles não queriam compreender e, até hoje, quando eles leem os livros da antiga aliança , a mente deles está coberta com o mesmo véu. E esse véu só é tirado quando a pessoa se une com Cristo.
15 Jee xaa neꞌu, ayée pu tíꞌeen íjii, jaꞌanáj tɨ naꞌa tɨ ayén ruxeꞌeveꞌe mej raꞌujíjveꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ yuꞌuxari tɨ Moisés raꞌuyúꞌuxacaꞌa, maúcheꞌe mú miyen aranámiꞌihuajmee mej mi caí yaúꞌitɨée muáꞌaraꞌani.
15 Mesmo agora, quando eles leem a Lei de Moisés, o véu ainda cobre a mente deles.
16 Mɨ ajta, tɨ puaꞌa jaꞌatɨ ayén huataújtuiireꞌen ɨ́ tavástaraꞌa jemi, Dios pu raꞌutáxɨjta aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n aránamiꞌihuacaꞌa.
16 Mas o véu pode ser tirado, como dizem as Escrituras Sagradas : “O véu de Moisés foi tirado quando ele se voltou para o Senhor.”
17 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ tɨ iꞌi tavástaraꞌa, ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ tɨ iꞌi xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan, aꞌɨ́ɨ mú ruxɨ́ꞌej ꞌeen, ajta aꞌu tɨ aꞌɨ́ɨn éꞌeseijreꞌe ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌúu pu éꞌerɨꞌɨri tɨ jaꞌatɨ ruxɨéehua áꞌucheꞌecaneꞌen ɨ́ Dios jemi.
17 Aqui a palavra “Senhor” quer dizer o Espírito. E onde o Espírito do Senhor está presente, aí existe liberdade.
18 Mɨ teajta iteen, ayée tu éeniꞌicɨꞌe seijreꞌe. Ayee tu seijreꞌe. Cu xɨee tej caí aranámiꞌihuajmee, teajta tiyen cheꞌatá tenaꞌa temuaꞌa naa tíꞌitaseijrata tɨ́j ajta aꞌɨ́ɨn tavástaraꞌa temuaꞌa naa tiúꞌujseijrata. Teen tu seɨcɨé huatétaruurejsin tej ti tiyen seíireꞌe táꞌaraꞌani tɨ́j téviraꞌan ɨ́ tavástaraꞌa, tej ti jaítzeꞌe temuaꞌa naa rɨ́ꞌɨ tiꞌitaseijratáa táꞌajuꞌun tɨ́j naꞌa tɨ yú aucaꞌitɨ́ aꞌame. Ajta, aꞌɨ́ɨ pu jetzen airáninei ɨ́ tavástaraꞌa jetze, ajta aꞌɨ́jna jamuan ɨ́ ruxɨ́ejniuꞌuca.
18 Portanto, todos nós, com o rosto descoberto, refletimos a glória que vem do Senhor. Essa glória vai ficando cada vez mais brilhante e vai nos tornando cada vez mais parecidos com o Senhor, que é o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.