2 Coríntios 1
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ACF
1 Inee, i nej iꞌi Pablo, nee nu seɨ́j neꞌɨ́n púꞌeen tɨ Dios ayén tinaaꞌíjca ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe nej ni niyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen aꞌij tɨ tiꞌitɨ tíꞌiseijreꞌe ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi, ɨ́ tɨ ajta iꞌi Jesús. Jamuan aꞌɨ́jna ɨ́ taꞌihuaaraꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Timoteo, ayée tu tejáꞌamuayuꞌuseꞌe mɨ sej eꞌetiújseꞌɨri sej si raateánajche ɨ́ Dios, mɨ sej Corinto aꞌuchéjme, teajta tiyen tihuáꞌayuꞌuseꞌe naíjmiꞌica ɨ́ mej Dios jemi seijreꞌe, matɨ́j menaꞌa ɨ́ mej meꞌuun aꞌuchéjme tɨ́j naꞌa tɨ aꞌuun huatacáꞌa u Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Chéꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Dios, ɨ́ tej rájyaꞌupua, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨ ajta Cɨríistuꞌu púꞌeen, michéꞌe rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌacareꞌen, majta rɨ́ꞌɨ tejamuaꞌanpuáꞌajteꞌen sej si temuaꞌa naa ruꞌihuáamuaꞌataa xáꞌaraꞌani.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Tichéꞌe rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌacareꞌen teꞌɨ́jna ɨ́ Dios tɨ ajta yaꞌupuáaraꞌan púꞌeen ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨ ajta Cɨríistuꞌu púꞌeen. Aꞌɨjna ɨ́ Dios, aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tej rájyaꞌupua tɨ ajta nain jɨ́n taꞌacuꞌuvée áꞌayeꞌi. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ Dios tɨ ajta nain jɨ́n rɨ́ꞌɨ taarúꞌu.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Aꞌɨ́ɨ pu ajta rɨ́ꞌɨ taarúꞌu aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tej jɨ́n áꞌaviicuaꞌireꞌe táꞌayeꞌi tej ti tiyen cheꞌatá tenaꞌa rɨ́ꞌɨ huaꞌanrúꞌureꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej tiꞌitɨj jɨ́n áꞌaviicuaꞌireꞌe. Aꞌɨ́j tu jɨ́n tichéꞌe tiyen rɨ́ꞌɨ huaꞌanrúꞌureꞌen teꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ jɨ́n Dios ajta rɨ́ꞌɨ taarúꞌu.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna tɨ temuaꞌa naa ayén tíꞌitacɨꞌɨpuaca aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n ajta rajpuaíjtzicaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Cɨríistuꞌu. Ayen cheꞌatá naꞌa Cɨríistuꞌu ajta temuaꞌa naa rɨ́ꞌɨ taarúꞌu tej ti teꞌutáviicuaꞌi.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Tɨ puaꞌa tiyen tiꞌitɨj jɨ́n áꞌaviicuaꞌireꞌe, ayée pu ajta tíꞌivaɨreꞌe tɨ ij Dios rɨ́ꞌɨ amuaꞌanrúꞌureꞌen, ajta amuaꞌirájtuaani. Ajta, tɨ puaꞌa Dios ayén rɨ́ꞌɨ taꞌanrúꞌureꞌe, ayée pu ajta tíꞌivaɨreꞌe tɨ ij ajta aꞌɨ́ɨn rɨ́ꞌɨ amuaꞌanrúꞌureꞌen. Ayee pu xaa tejáꞌamuaruure múꞌejmi tɨ puaꞌa siyen cheꞌatá senaꞌa temuaꞌa naa teꞌutáviicuaꞌi ɨ́ sej jɨ́n rajpuaíjtzi tetɨ́j iteen tirajpuaíjtzi.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Ayee pu titáꞌamitɨejteꞌe sej siyen xaa neꞌu téꞌeviicuaꞌi, aꞌiné ayée tu tíꞌijmuaꞌaree tɨ ayén cheꞌatá senaꞌa tejaꞌamuacɨꞌɨpuaca sej siyen rajpuaíjtzi tetɨ́j iteen, ajta Dios pu ayén cheꞌatá naꞌa rɨ́ꞌɨ amuaꞌanrúꞌureꞌe aꞌame múꞌejmi tɨ́j ajta rɨ́ꞌɨ titaꞌanrúꞌureꞌe aꞌame itejmi.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Ayee tu tíꞌijxeꞌeveꞌe, taꞌihuaamuaꞌa, sej ráamuaꞌaree aꞌij tej tirajpuaíjtzicaꞌa tetɨ́ꞌɨj teꞌuun aꞌutéꞌecaꞌa aꞌujna u Asia. Jéꞌecan tu huápɨꞌɨ áꞌaviicuaꞌireꞌecaꞌa, ajta naꞌa caí utéevatzɨ ɨ́ tatzajtaꞌa. Ayee pu titáꞌamitɨejteꞌecaꞌa tej caí chéꞌe aꞌij huárɨni.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Jee tzɨ́teꞌe, ayée pu titáꞌamitɨejteꞌecaꞌa ɨ́ tatzajtaꞌa tej huácuiꞌini. Mɨ ajta, ayée pu aꞌɨ́jna jɨ́n táaruu tej ti caí tajɨ́ɨmuaꞌa áꞌatatzaahuateꞌe sino tej ti teꞌɨ́jna jetze arátacaꞌanen ɨ́ Dios tɨ huaꞌajjáꞌapuana ɨ́ mej meri huácuii.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Aꞌɨ́ɨ pu ayén tuꞌirájtuaa tɨ ij caí ayén titáacɨꞌɨti tej teꞌɨ́jna jɨ́n huácuiꞌini tɨ huápɨꞌɨ aꞌij puaꞌa seijreꞌe. Aꞌɨ́ɨ pu ajta aúcheꞌe tuꞌirátuaasin. Jee xaa neꞌu, ayée tu tiꞌijchúꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn ajtahuaꞌa tuꞌirájtuaani.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Mɨ ajta, ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe sej seꞌɨ́jna jɨ́n taatévaɨreꞌen, sej rahuaviira ɨ́ Dios itejmi jɨmeꞌe, mej mi majta muꞌíi miyen rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌacareꞌen ɨ́ Dios itejmi jɨmeꞌe meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Dios ayén cheꞌatá naꞌa rɨ́ꞌɨ titaatáꞌa itejmi aꞌij sej seri muꞌiitɨ́ tirájhuaviiriꞌi.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Aꞌɨ́j tu xaa jɨ́n áꞌatatzaahuateꞌen. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ taxɨejniuꞌuca ayén tíꞌitaꞌixaateꞌe tɨ ayén tiꞌayajna tej tiyen rɨ́ꞌɨ tiꞌitítachaꞌɨɨ huáꞌa jemi ɨ́ mej íiyen seijreꞌe chaanaca japua, teajta jaítzeꞌe rɨ́ꞌɨ tiꞌitítachaꞌɨɨ múꞌejmi jemi. Tɨ́j naꞌa tej tiyen huarɨ́j, ayée tu tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n tiyen rɨjcaa ɨ́ Dios jemi, nain jɨmeꞌe aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe. Catu tiyen tíꞌijrɨꞌɨrejcaꞌa aꞌij mej tíꞌijrɨꞌɨre ɨ́ teteca mej íiyen seijreꞌe ɨ́ chaanaca japua sino Dios pu ayén rɨ́ꞌɨ titaatáꞌa.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 — ausente —
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Aꞌiné ayée pu tináꞌamitɨejteꞌecaꞌa, ayée nu tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare nej amuacaí neꞌuun aꞌatanén múꞌejmi jemi nej ni neajtahuaꞌa rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌan.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Ayee nu tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa nej amuáamuaare netɨ́ꞌɨj neꞌuun áꞌumeꞌen u Macedonia, neajta netɨ́ꞌɨj neꞌuun pɨ́ éꞌejveti neajtahuaꞌa áꞌamuamuaaren. Neajta niyen raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa sej siyen tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen ɨ́ sej jɨ́n naatévaɨreꞌe nej ni neꞌuun áꞌumeꞌen u Judea.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 ¿Aꞌiné tejamuáꞌamitɨejteꞌe múꞌejmi? ¿Ni qui siyen tináꞌaseijrateꞌe tɨ caí rɨꞌɨrí sej náꞌantzaahuateꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej nuꞌu caí tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n tíꞌixɨꞌepɨꞌɨntareꞌe? Mɨ neajta inee, canu xaa neꞌu niyen ꞌeen, aꞌiné canu niyen tíꞌijrɨꞌɨre matɨ́j aꞌɨ́ɨme ɨ́ teteca ɨ́ mej rujɨ́ɨmuaꞌa tíꞌimuaꞌatze tɨjɨ́n “jee.” Mɨ ajta, capu ayén teꞌiráame.
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Mɨ ajta Dios, aꞌɨ́ɨ pu caí jaꞌanáj atéꞌɨtzeaꞌara. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, aꞌɨ́jna ɨ́ tej teri amuaatáꞌixaa, capu ayén ꞌeen tɨ huaꞌapuaca jɨ́n huataújmuaꞌa. Aꞌɨjna tɨ jɨ́meꞌen raxa yee “jee”, capu ajta ayén huataújmuaꞌa yee “capu.”
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ajta aꞌɨ́jna tɨ yaujraꞌan púꞌeen ɨ́ Dios, aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨ ajta Cɨríistuꞌu púꞌeen, teen tu tiyen jɨ́meꞌen amuáꞌixaa inee, jamuan aꞌɨ́jna ɨ́ Silvano, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Timoteo. Aꞌɨjna ɨ́ Cɨríistuꞌu, nain pu jɨ́n tihuaújmuaꞌatziiteꞌe, ajta raxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌe. Aꞌɨjna jemi tɨ́j naꞌa ɨ́ niuucari tɨ jɨ́meꞌen raxa yee “jee”, jaꞌanáj tɨ naꞌa pu ayén teꞌiráame tɨjɨ́n “jee.”
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Ajta nain ɨ́ tɨ jɨ́n Dios teꞌataújratziiriꞌi, aꞌɨ́ɨ pu araúrastejsin ɨ́ Cɨríistuꞌu jetze. Aꞌɨ́j tu jɨ́n tiyen tíꞌixaxaꞌa yee “jee.” Yee pu tiꞌayajna ɨ́ jemin. Ayee tu jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiratáꞌaca ɨ́ Dios.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Mɨ ajta Dios, aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ rɨ́ꞌɨ titájchaꞌɨɨ itejmi. Aꞌɨ́ɨ pu ajta rɨ́ꞌɨ tejamuájchaꞌɨɨ múꞌejmi jemin ɨ́ Cɨríistuꞌu.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Aꞌɨ́ɨ pu itejmi huateúraꞌate, ajta raateájtuaa ɨ́ ruxɨ́ejniuꞌuca itejmi jemi tej ti ráamuaꞌaree tɨ aꞌɨ́ɨn raanaíjmireꞌen ɨ́ tɨ ari taatáꞌa.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Dios pu rúꞌumuaꞌaree aꞌij nej tíꞌimuaꞌatze. Canu tíꞌihuaꞌi nenaꞌa. Canu chéꞌe nenaꞌa tíꞌixɨꞌepɨꞌɨntareꞌe sino rɨ́ꞌɨ nu tíꞌixɨꞌepɨꞌɨntareꞌe. Ayee nu ꞌeen jɨ́n caí neꞌuun aꞌatanéj múꞌejmi jemi nej ni caí amuaatamuárɨꞌeristeꞌen.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Catu xaa neꞌu tiyen tejáꞌamuaꞌaijteꞌe sej si caꞌanéeri jɨ́n raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ tavástaraꞌa, sino aꞌamua jamuan tu tíꞌimuarɨꞌe sej si seꞌɨ́jna jɨ́n huataújtemuaꞌaveꞌen, aꞌiné múꞌeen xu ráꞌastijreꞌe xaꞌayeꞌi temuaꞌa naa.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.