2 Coríntios 12
Ɨ niuucari tɨ jejcua, tɨ ajta jɨme'en ra'axa a'ɨjna ɨ tavastara'a, ɨ Cɨriistu'u tɨ ji'i Jesús tɨ̀ tu'irájtuaa (CRNNT) vs ARA
1 Naúcheꞌe nu áꞌantzaahuateꞌe. Capu aꞌij rɨni tɨ caí tiꞌitɨ jɨ́n tineetévaꞌɨri. Nuꞌuri neꞌɨ́jna jɨ́n tejámuaatáꞌixaateꞌesin aꞌij tɨ tiꞌitɨ tiuꞌutaseíjre ineetzi jemi, ajta aꞌɨ́jna tɨ tavástaraꞌa ayén naataseíjra.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Aꞌatɨ nu niyen muaꞌate tɨ Cɨríistuꞌu jetze ajtémeꞌecan tɨ jaꞌanáj ayén tiráaruu. Puꞌuri áꞌatee aꞌachú cumu tamuáamuataꞌa japuan muáacua nineꞌiraꞌa tɨ Dios júteꞌɨmua yaꞌuvíꞌitɨ aꞌu mej éꞌeseijreꞌe ɨ́ mej Dios jemi tíꞌivaɨreꞌe. Canu ramuaꞌaree tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn jaꞌatɨ aúcheꞌe ayén seijreꞌe ɨ́ rutevij jɨmeꞌe nusu caí. Dios pu xaa ramuaꞌaree.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Nee nu xaa ramuaꞌaree tɨ Dios ayén yaꞌuvíꞌitɨ u júteꞌɨmua aꞌujna aꞌu tɨ naa huaꞌéen. Canu ramuaꞌaree tɨ puaꞌa auj seijreꞌe ɨ́ rutevij jɨmeꞌe nusu caí chéꞌe, sino aꞌɨ́ɨ pu ɨ́ Dios ramuaꞌaree.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 Aꞌuu pu ayén éeniꞌicɨꞌe tejáꞌanamua aꞌɨ́jna tɨ caí aꞌij tíꞌirɨꞌɨri tɨ jaꞌatɨ raataxáj íiyen chaanaca japua, aꞌiné capu ayén áꞌachauutzijreꞌe tɨ jaꞌatɨ ayén raataxáj íiyen chaanaca japua.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Canu ne jɨ́meꞌen áꞌantzaahuateꞌen, sino aꞌɨ́j nu xaa jɨ́n áꞌantzaahuateꞌen neꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ. Ajta tɨ puaꞌa niyen ne jɨ́meꞌen áꞌantzaahuateꞌe, aꞌij nu jɨ́n aꞌutántzaahuateꞌesin neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ caí núꞌucaꞌanistiꞌi.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Mɨ ajta, tɨ puaꞌa niyen caꞌaníjraꞌa tiꞌitáneꞌaꞌacareꞌen nej ni aꞌutántzaahuateꞌen, canu neꞌɨ́n púꞌeeneꞌe naꞌame seɨj tɨ chaꞌa naꞌa tiꞌixa, aꞌiné nee nu tzáahuatiꞌiraꞌa jɨ́n tiuꞌutaxájta. Mɨ neajta inee, canu niyen rɨni tɨ ij caí jaꞌatɨ ayén huápɨꞌɨ tíꞌineseijra ineetzi aꞌij tɨ caí tiraavíjteꞌe, sino chéꞌe aꞌɨ́ɨn ayén tíꞌineseijra aꞌij nej rɨcɨ, ajta aꞌij nej tiꞌixa.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Aꞌiné jéꞌecan pu huápɨꞌɨ tiúꞌujxeꞌeveꞌecaꞌa aꞌɨ́jna tɨ huataseíjre ineetzi jemi, nej ni caí huápɨꞌɨ ahuántzaahuateꞌen, Dios pu ayén raateájtuaa ineetzi jemi tiꞌitɨ tɨ néꞌɨtziiteꞌecaꞌa ɨ́ netevi jetze. Cu xɨee tɨ cuj tzicareꞌe naꞌajtéjtze i ne jetze. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeeneꞌe ɨ́ tɨ Satanás yaꞌutaꞌítecaꞌa tɨ náꞌɨtziiteꞌen nej ni caí huápɨꞌɨ ahuántzaahuateꞌen.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Huaíca puaꞌamé nu niyen neꞌɨ́jna jɨ́n tirájhuaviiriꞌi ɨ́ tavástaraꞌa tɨ náꞌariꞌi aꞌɨ́jna tɨ núꞌucuiꞌicaꞌa yú ne tzajtaꞌa.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ tavástaraꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ayén tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Aꞌɨjna ɨ́ nej nexɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n rɨ́ꞌɨ timuaatáꞌaca, ayée pu áꞌavejre múꞌeetzi, aꞌiné ayée pu raanaíjmireꞌen ɨ́ nemuárɨꞌeriꞌiraꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ caí múꞌucaꞌanistiꞌi.”
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Aꞌɨ́j nu jɨ́n, niyen nexɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n áꞌancaꞌane ɨ́ Cɨríistuꞌu jetze meꞌecan nej ni neꞌɨ́jna jɨ́n teꞌutáviicuaꞌi aꞌɨ́jna tɨ caí núꞌucaꞌanistiꞌi nusu ɨ́ mej aꞌij puaꞌa tíꞌinejee naꞌari aꞌɨ́jna tɨ nemuárɨꞌeriꞌiraꞌa caꞌɨ́n mej aꞌij puaꞌa neruure naꞌari mej puaíjtzi tinaatáꞌaca. Ayee nu áꞌancaꞌane aꞌiné tɨ́j naꞌa tɨ caí núꞌucaꞌanistiꞌi, aꞌɨ́j nu jetze aráncaꞌane ɨ́ tavástaraꞌa tɨ ꞌij rɨ́ꞌɨ tínetáꞌaca ineetzi.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Jee xaa neꞌu, nee nu xaa netɨ́muaꞌi. Múꞌeen xu caꞌanéeri naatáꞌa nej ni niyen huárɨni. Mɨ ajta, jaítzeꞌe pu ayén tiraavíjteꞌecacheꞌen sej siyen rɨ́ꞌɨ naꞌanrúꞌureꞌen, aꞌiné canu xaa neꞌu jaítzeꞌe cɨliéeneꞌe jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe mecaí aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej nuꞌu huápɨꞌɨ veꞌecán jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe tɨ eeriꞌi Dios nuꞌu huaꞌantíhuau. Capu amɨ́n aꞌij nej caí tiꞌitɨ jɨ́n antínmuaꞌaree.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Xuꞌuri tiuꞌuséij múꞌejmi jemi tɨ ayén huarɨ́j tɨ́j naꞌa tɨ ayén rɨjca ɨ́ jaꞌatɨ tɨ Dios raataꞌítecaꞌa. Aꞌɨjna ɨ́ mej jɨ́n naa rɨ́ꞌɨ tiraꞌutaseíj, ajta aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n Dios tihuáꞌuꞌitɨiiriꞌi, ajta aꞌɨ́jna tɨ ayén huarɨ́j aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ muárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan ɨ́ Dios, naíjmiꞌi pu ayén tiuꞌutaseíjre múꞌejmi jemi netɨ́ꞌɨj nauj téꞌeviicuaꞌiracaꞌa aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej néjchaꞌɨɨreꞌe.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 ¿Tiꞌitájni ayén caí tejamuaacɨ́ꞌɨ tɨ ajta caí ayén tihuaꞌucɨ́ꞌɨ aꞌɨ́mej ɨ́ mej puaꞌamecɨé eꞌetiújseꞌɨri? Capu tiꞌitɨ xaa neꞌu, sino aꞌɨ́jna ɨ́ nej caí jaꞌanáj tiꞌitɨj jɨ́n muárɨꞌeri amuaatáꞌa. Setáꞌaj tinaatáꞌuuniꞌi nej caí neꞌɨ́jna jɨ́n xɨ́ꞌepɨꞌɨn pɨ́ amuáaruu.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Casiꞌi, múꞌeen, nuꞌuri neajtahuaꞌa rɨ́ꞌɨ huánruu nej ni neajtahuaꞌa amuajaꞌuvéꞌemuaare. Puꞌuri huaíca tejaꞌuréꞌenejsin. Neajta, canu aꞌatzu tiꞌitɨj jɨ́n muárɨꞌeri amuaatáꞌasin, aꞌiné canu rúuhuaumen tɨ múꞌejmi áꞌamuaꞌa, sino nej múꞌejmi aꞌuvéꞌehuauni. Ayee nu rɨcɨ aꞌiné capu ayén tiraavíjteꞌe mej meꞌɨ́n tɨꞌɨríi miyen ruvaújsimuaꞌa tiꞌitɨ táꞌacareꞌen, sino aꞌɨ́ɨme ɨ́ vaújsimuaꞌameꞌen, aꞌɨ́ɨ mú miyen tiꞌitɨ huaꞌutáꞌaca ɨ́ ruyaujmuaꞌa.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Nee nu xaa nexɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n tiꞌitɨ áꞌujɨsin neetzi tɨ neꞌáa naꞌari niyen raaxɨ́jteꞌen tɨ́j naꞌa tɨ neetzi neꞌáa nej ni jamuaatévaɨreꞌen múꞌejmi. Ajta, tɨ puaꞌa niyen jaítzeꞌe jáꞌamuaxeꞌeveꞌe, ¿ni qui ayén huataújmuaꞌa sej caí chéꞌe siyen nexɨ́ꞌeveꞌe ineetzi?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Chéꞌe ayén ꞌeeneꞌen nej caí tiꞌitɨ jɨ́n muárɨꞌeri áꞌamuaꞌate. Ayee xu tiꞌixa nej nuꞌu huápɨꞌɨ rúꞌumuaꞌaree nej huaꞌitzi jɨ́n tiꞌitínchaꞌɨɨcaꞌa, neajta nuꞌu huaꞌitzi jɨ́n amuajáꞌurɨe.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 ¿Ni niyen tiꞌitɨ jɨ́n amuajáꞌurɨe neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej seica huataꞌítecaꞌa múꞌejmi jemi? Canu xaa neꞌu.
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Nee nu caꞌaníjraꞌa raatáꞌa neꞌɨ́jna ɨ́ Tito tɨ ij aꞌɨ́ɨn áꞌumeꞌen múꞌejmi jemi. Neajta jamuan raataꞌítecaꞌa neꞌɨ́jna ɨ́ taꞌihuaaraꞌa. ¿Ni qui tiꞌitɨ jɨ́n amuajáꞌurɨe aꞌɨ́jna ɨ́ Tito? Capu xaa neꞌu. ¿Ni tecaí iteen tiyen cheꞌatá tenaꞌa tiꞌitítachaꞌɨɨ tɨ́j ajta aꞌɨ́jna? ¿Ni tecaí tiyen cheꞌatá tenaꞌa áꞌatacaꞌane múꞌejmi jemi tɨ́j ajta aꞌɨ́jna? Aꞌiné tijtá xaa neꞌu.
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Tɨ́j naꞌa nej niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe, ayén tejamuáꞌamitɨejteꞌe tej tiyen ta japua huatétanan múꞌejmi jemi. Mɨ teajta iteen, catu, sino ɨ́ Dios jemi tu tiyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej Cɨríistuꞌu jetze ajtémeꞌecan, tej ti nain jɨ́n rɨ́ꞌɨ amuáaruuren múꞌejmi, ɨ́ tej jáꞌamuaxeꞌeveꞌe.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Ayee nu ꞌeen jɨ́n tíꞌitziɨɨneꞌe tɨ puaꞌa neri neꞌuun eꞌaráꞌasti, neajta niyen éeniꞌicɨꞌe amuáateuni sej caí siyen tiꞌitiújchaꞌɨɨ aꞌij nej tíꞌijxeꞌeveꞌe, seajta siyen éeniꞌicɨꞌe naatéꞌuuni múꞌeen nej caí niyen ꞌeen aꞌij sej seajta tíꞌijxeꞌeveꞌe. ¿Ni qui siyen múꞌeen xu tiujteáꞌaxɨꞌɨsin nusu siyen ahuaújchueereꞌen naꞌari siyen tiníniuꞌucacu? ¿Ni qui siyen jáꞌitaꞌa aꞌutajúꞌun naꞌari seajta siyen aꞌij puaꞌa tiꞌihuaújxajtziꞌi nusu aꞌij puaꞌa setiúꞌujxajta? ¿Ni qui majta seica miyen áꞌujtzaahuateꞌe muáꞌajuꞌu, majta aꞌij puaꞌa rɨj muáꞌajuꞌu?
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Ayee nu neajta éeniꞌicɨꞌe tíꞌitziɨɨneꞌe tɨ ayén Dios naatatéviꞌirasteꞌen múꞌejmi jemi netɨ́ꞌɨj neajtahuaꞌa neꞌuun eꞌaráꞌasti. Tij caí ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe aꞌame nej neꞌɨ́jna jɨ́n huaténxɨeemɨjteꞌen neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej muꞌiitɨ́, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej aꞌamua jetze ajtémeꞌecan, ɨ́ mej majta amuacaí auteájturaa ɨ́ Dios jemi. Aꞌɨ́ɨ mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej majta caí xɨ seɨcɨé tiuꞌumuáꞌaj mej mi raatapuáꞌajta ɨ́ mej jɨ́n autéꞌɨtzeaꞌara, tɨ́j naꞌa tɨ aꞌij puaꞌa seijreꞌe ɨ́ Dios jemi, mej ruxánaꞌacɨraꞌateꞌecaꞌa, mej majta rutevij jɨ́n raamuáꞌitɨjcɨ ɨ́ tumin, mej caí tiꞌitɨ áꞌastijreꞌe, aꞌɨ́jna ɨ́ mej jɨ́n miyen aꞌij puaꞌa tiꞌitiújchaꞌɨɨ.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.