Marcos 10

El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesús pu huirájraa aꞌujna u Capernaúm. Tɨ́ꞌɨj jí aꞌuun aꞌaráꞌa aꞌájna jáꞌahuaꞌa Jerusalén. Ayuu pu pújmeꞌen áꞌucheꞌecaneꞌe aꞌu tɨ ɨ́ játeꞌana ayée huataújmuaꞌa tɨjɨ́n ɨ́ Jordán. Majtahuaꞌa mú tiújseɨj ɨ́ teɨte aꞌu tɨ aꞌutéveecaꞌa ɨ́ Jesús. Ajta aꞌɨ́ɨ pu áꞌiyen aꞌutéjche tɨ tihuáꞌumuaꞌaten aꞌij tɨ ari tíꞌijrɨꞌɨrejcaꞌa.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Aj mú mi seica eꞌiréꞌene. Fariseo mú pɨ́rɨcɨ aꞌɨ́ɨme. Aꞌɨ́ɨ mú tíꞌiteseꞌecaꞌa mej miyen caꞌaníjraꞌa tiraatáꞌan tɨ ij autéꞌɨtzen aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aꞌɨ́j mú jɨ́n miyen tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨ puaꞌa nuꞌu aꞌɨ́ɨn ayén tiꞌitáꞌaca tɨ jaꞌatɨ mé rúurɨeni ɨ́ ruꞌɨ́j.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Aj pu i ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―¿Tiꞌitáani amuaataꞌaíj aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Aj mú mi miyen tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aꞌɨ́ pu hui Moisés tiuꞌutáꞌa tɨ cuapée raatapíjteꞌen ɨ́ tɨ jɨ́n jaꞌatɨ́ mé rúurɨeni ɨ́ ruꞌɨ́j. ―Yee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Tɨ́ꞌɨj jí Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aꞌij xu puaꞌa tirájteu ɨ́ ru tzajtaꞌa. Moisés pu tiuꞌutáꞌa tɨ jaꞌatɨ mé rúurɨeni ɨ́ ruꞌɨ́j. Aꞌɨ́ pu xaa ayén cuapée tiraatapíjteꞌen aru capu ayén tiraatáꞌa ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe. Aꞌii puꞌu een jɨ́n ayén huarɨ́j aꞌɨ́jna aꞌiné ayée xu tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa senaꞌa rujɨ́ɨmuaꞌa.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 ’Mɨ́ ajta, tɨ́ꞌɨj Dios raatétaahuacaꞌa ɨ́ chaanaca te japuan yen seijreꞌe, “aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu aꞌɨ́ɨme huátaahuacaꞌa ɨ́ teáataꞌa jamuan ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa.”
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 “Aꞌɨ́j pu jɨ́n aꞌɨ́ɨn teáataꞌa mé huauuhuáꞌaxɨjsin ɨ́ ruvaújsimuaꞌa. Ruꞌɨ́j pu nuꞌu jamuan aꞌutevée aꞌame.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Matɨ́ꞌɨj mi miyen éeneꞌe muáꞌajuꞌun ɨ́ mej huaꞌapua, cumu seɨ́j puꞌu ɨ́ tevi.” Camu chéꞌe huaꞌapua, sino seɨ́j puꞌu.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 ’Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Dios pu ayén tiraataxájtacaꞌa tɨ seɨ́j naꞌa ɨ́ tevi. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu ayén tiraavíjteꞌe sej siyen mé tihuaúuhuaꞌanan ɨ́ ruꞌɨ́jtaꞌamuaꞌa, cuapée sehuaꞌutapíiteꞌen ɨ́ rucɨ́naꞌastemuaꞌa. ―Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Tɨ́ꞌɨj jí áꞌuraa, majta ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Matɨ́ꞌɨjtáhuaꞌa mi chiꞌita aꞌaꞌuteájrupi, majtáhuaꞌa mú miyen tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ cuapée tɨ jɨ́n jaꞌatɨ́ ruꞌɨ́j mé úurɨeeni.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ ruꞌɨ́j mé úurɨeeni, aꞌɨ́ɨ pu tíꞌijxanaꞌacɨraꞌa tɨ puaꞌa áꞌiyen seɨj teꞌencuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa. Aꞌɨ́j pu jɨ́n auteáturaasin jemin ɨ́ ruꞌɨ́j ɨ́ tɨ mé rúujɨsin.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Naꞌari tɨ puaꞌa ꞌɨ́itaꞌa rucɨ́n mé úurɨeeni, aꞌɨ́ɨ pu ajta tíꞌijxanaꞌacɨraꞌa tɨ puaꞌa ajta áꞌiyen seɨj antéenaxca ɨ́ teáataꞌa. Aꞌɨ́ pu ajta auteáturaasin jemin ɨ́ rucɨ́n ɨ́ tɨ mé rúujɨsin.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Matɨ́ꞌɨj mi tɨꞌɨríi ayauvíꞌitɨ́che ɨ́ Jesús tɨ́ꞌij huaꞌajtamuárɨꞌen. Aj mú mi meꞌɨ́n ɨ́ mej Jesús jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aꞌɨ́ɨ mú huaꞌutáꞌijmɨijriꞌi ɨ́ tɨꞌɨríi mej nuꞌu caí huajaꞌuvéꞌeviꞌitɨ́jcareꞌen.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Tɨ́ꞌɨj Jesús huaꞌuseíj aꞌij mej yeꞌí rɨjcaa, aꞌɨ́ɨ pu huataniúꞌucacaꞌa. Tɨ́ꞌɨj jí ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Micheꞌe yéj huaveꞌeréꞌeneijteꞌen mɨ tɨꞌɨríi ineetzi jemi. Matɨ́j menaꞌa puaꞌamé ɨ́ mej áꞌujcaꞌane tɨ Dios tíhuaꞌutaꞌaíjteꞌen, naíjmiꞌi mú miyen eꞌen matɨ́j i tɨꞌɨríi. Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Caxu huáꞌijmɨijra.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna. Naa pu huaꞌase mɨ tɨꞌɨríi tɨ tíhuaꞌutaꞌaíjteꞌen ɨ́ Dios. Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ raxɨ́ꞌeveꞌe tɨ aꞌuteárute aꞌujna aꞌu tɨ Dios teꞌáijta, ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ ayén cheꞌatá naꞌa tíꞌiraxeꞌeveꞌe tɨ tiraataꞌaíjteꞌen ɨ́ Dios tɨ́j seɨj paꞌarɨꞌɨ, mɨ tɨ yee seijreꞌe. Naꞌari caí, capu jaꞌanáj aꞌuteáruti aꞌujna aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Aj pu i aꞌɨ́ɨn Jesús huaꞌancuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ tɨꞌɨríi. Seexuꞌijméꞌen pu ancaújtɨsteajxɨ ɨ́ ru jetze. Ajta huaꞌavéꞌemuarɨꞌexɨ, aj puꞌi raatéjhuau ɨ́ Dios jemi tɨ́ꞌij aꞌɨ́ɨn huáꞌuchaꞌɨɨn. Tɨ́ꞌɨj jí áꞌuraa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Tɨ́ꞌɨj Jesús ari huiiraméꞌeca, seɨ́j pu aveꞌeréꞌene, temuaꞌa tɨꞌéechijraꞌa. Aj pu i títunutacaꞌa vejliꞌipuan ɨ́ Jesús. Tɨ́ꞌɨj jí ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―Maeestru, nee nu ramuaꞌaree pej rɨ́ꞌɨ tíꞌitevij. ¿Tiꞌitájni aꞌij tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ ayén tináacɨꞌɨti nej ruuri náꞌaraꞌani ɨ́ Dios jemi tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe matɨ́ꞌɨj aꞌitácɨɨne á chuaataꞌa ɨ́ mej meri huácuii?
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Aj pu i Jesús ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné een jɨ́n piyen tíꞌinexa yee nej rɨ́ꞌɨ tíꞌitevij? Seɨ́j puꞌu seijreꞌe tɨ rɨ́ꞌɨ tíꞌitevij. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ Dios.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Múꞌee pej peri rúꞌumuaꞌaree aꞌij tɨ tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa ɨ́ Dios. Ayee pej éeneꞌen: “Pecaj tíꞌixanaꞌacɨreꞌe.” Ajtahuaꞌa seɨj, ayén tɨjɨ́n: “Pecaj tíꞌitecuiꞌica.” Ajtahuaꞌa aꞌíjna tɨ ayén tɨjɨ́n: “Pecaj tíꞌinahuaꞌaj.” Ajta seɨ́j tɨ ayén tɨjɨ́n: “Pecaj jaꞌatɨ́ huaꞌitzi jɨ́n tiꞌixáateꞌe.” Ajta ayén tɨjɨ́n: “Pecaj jaꞌatɨ́ tzeɨ́jrajmuaꞌa.” Ajta ayén tɨjɨ́n: “Peráꞌatzaahuateꞌen aꞌatáàta, pajta aꞌanáàna.” Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ raataꞌaíjtacaꞌa ɨ́ Dios.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Aj pu aꞌɨ́ɨn jaꞌatɨ́ ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Maeestru, jɨ́meꞌen ɨ́ pej pauchén raataxájtacaꞌa, nain nu jɨ́n téꞌaste i niuucari netɨ́j nenaꞌa tiuꞌuvéꞌese.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Tɨ́ꞌɨj raaseíj, rɨ́ꞌɨ pu teꞌutaújmuaꞌa ɨ́ ru tzajtaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aj pu i ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Tiꞌitɨ́ pu auj muáꞌaturaateꞌe pej caí xɨ jɨ́n teꞌaráꞌaste. Aricu. Nain tiuꞌutuáa ɨ́ pej tíꞌijchaꞌɨ́. Patáꞌaj huaꞌuréꞌeꞌaꞌateꞌen ɨ́ tumin ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi. Tɨ́ puaꞌa piyen huárɨni, jeíhua pej raꞌancuréꞌasin aꞌujna jáꞌahuaꞌa u ta japua. Chíjteaani pej puꞌéeneꞌe puaꞌamé aꞌujna tɨ éꞌeseijreꞌe ɨ́ Dios. Ajta patáꞌaj mú aꞌarájraꞌani pej pi neetzi jamuan áꞌucheꞌecaneꞌen.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Tɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari, tɨ́ꞌɨj i utéevatzɨ́ ɨ́ tzajtaꞌan. Huataújxɨeemɨste aꞌiné jeíhua pu tíꞌijchaꞌɨɨcaꞌa. Tɨ́ꞌɨj jí áꞌuraa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Aj pu i Jesús ruhuáritaꞌa aꞌanéereajraa. Ajta ayén tihuaꞌutáꞌixaa ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe tɨjɨ́n: ―Temuaꞌa pu tihuaꞌamuárɨꞌeristeꞌe mej aꞌuteárute aꞌujna tɨ éꞌeseijreꞌe ɨ́ Dios ɨ́ chíjteaani. ―Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Aj pu i utéevatzɨ́ ɨ́ huáꞌa tzajtaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Ajtahuaꞌa ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Niyaujmuaꞌa, temuaꞌa pu tihuaꞌamuárɨꞌeristeꞌe ɨ́ mej jeíhua tíꞌijchaꞌɨɨ. Jeíhua pu huáꞌa jetze ruxeꞌeveꞌe ɨ́ mej caj tíꞌijchaꞌɨɨ. Aꞌɨ́j pu jɨ́n muárɨꞌeri mej meꞌaun aꞌuteárute aꞌujna tɨ éꞌeseijreꞌe ɨ́ Dios.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Capu xaa neꞌu ayén tíꞌimuarɨꞌeri tɨ amuájraꞌani cameeyuꞌu tiꞌitɨ́ pɨ́ꞌɨseꞌe jetze, tɨ́j tɨ puaꞌa chíjteaani tiuꞌutéseꞌen tɨ ruseɨ́j aꞌuteárute aꞌájna tɨ éꞌeseijreꞌe ɨ́ Dios.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Matɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi, jéꞌecan mú aꞌij tiraꞌutánamuajriꞌi. Aj mú mi tiꞌitiúrihuaꞌuriꞌi rujɨ́ɨmuaꞌa. Miyen tɨjɨ́n: ―Tɨ́ puaꞌa ayén tiꞌayajna, ¿aꞌii táꞌuj naꞌa tíꞌirɨꞌɨri tɨ jaꞌatɨ aꞌuun aꞌuteáturan ɨ́ Dios jemi? ―Yee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa.
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ajtahuaꞌa Jesús huaꞌuseíj. Ayen tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aꞌɨ́ɨme jemi ɨ́ teteca, capu xaa aꞌij tíꞌirɨꞌɨri. Mɨ́ ajta, aꞌɨ́ɨ pu raayɨ́ꞌɨtɨ ɨ́ Dios. Nain jɨmeꞌe pu jemin tíꞌirɨꞌɨri.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Aj pu i aꞌɨ́ɨn Pedro aꞌutéjche tɨ raatáꞌixaateꞌen. Ayen tɨjɨ́n: ―¡Tavástaraꞌa, meꞌecui xaa!, nain tu teri tejáꞌurɨe ɨ́ tej tíꞌijchaꞌɨɨcaꞌa tej ti áꞌujujhuaꞌaneꞌen áꞌa jamuan. ―Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna. Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe, tɨ puaꞌa jaꞌatɨ́ tiꞌitɨ́j jáꞌurɨeeni ineetzi jemi, naꞌari jemin ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n huaujjéjcuareꞌen ɨ́ Dios jemi, tiꞌitɨ́ tɨ naꞌa tɨ yáꞌurɨeeni, aꞌɨ́ɨ pu cheꞌatá naꞌa ancuréꞌasin tɨ́ꞌɨj auj ruuri íiyen chaanaca japua. Tɨ́ puaꞌa seɨ́j naꞌa ɨ́ tɨ yáꞌurɨe, ayée pu cheꞌatá naꞌa raꞌancuréꞌasin aꞌachú cumu anxɨ́te tiꞌitɨ́ tɨ aꞌij, tɨ puaꞌa chiꞌij, naꞌari rujaꞌatzimuá naꞌari rucuꞌutzimuá naꞌari rujúutzimuaꞌa. Ajta ayén huaꞌancuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ ruteɨ́testemuaꞌa, aꞌɨ́ɨme rutáàta naꞌari runáàna nusu ruꞌɨ́j, naꞌari ruyaujmuaꞌa. Ajta pu raꞌancuréꞌasin ɨ́ chuej mej japuan vaujse ɨ́ teɨte. Nain pu teꞌancuréꞌasin. Ajta rajpuaíjtzi aꞌame. Aru capu amɨ́n aꞌij. Tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn aꞌuteárute aꞌujna Dios tɨ éꞌeseijreꞌe, Dios pu raatáꞌasin tɨ ruuri áꞌaraꞌani jemin tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 — ausente —
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ajta ayén tɨ jɨ́meꞌen yee: ―Memuꞌií ɨ́ mej vivejméꞌen jɨ́n títetateí íjii, aꞌɨ́ɨ mú cɨ́lieeneꞌen jɨ́n títetatéꞌe muáꞌajuꞌun. Majta muꞌiitɨ́ ɨ́ mej cɨ́lieeneꞌen jɨ́n títetateí íjii, aꞌɨ́ɨ mú vivejméꞌen jɨ́n títetatéꞌe muáꞌajuꞌun. Ayej xaa neꞌu téꞌeme. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Tɨ́ꞌɨj jí áꞌuraa ɨ́ Jesús, majta ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. An mú aꞌucɨ́ jáꞌahuaꞌa Jerusalén. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu amuacaí huaméꞌecaa. Jeíhua mú rutemuaꞌaveꞌeca ɨ́ seica. Majta tíꞌitziɨɨneꞌecaꞌa ɨ́ mej huáꞌa cujtaꞌa huajúꞌucaa. Tɨ́ꞌɨj jí ajtahuaꞌa Jesús huaꞌutajé rujɨ́ɨmuaꞌa. Aj pu i aꞌutéjche tɨ tihuaꞌutáꞌixaateꞌen aꞌij tɨ tiꞌitɨ́j raruuren.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Casiꞌi, xáanamuajriꞌi múꞌeen. Tuꞌuri áꞌujuꞌun aꞌánna Jerusalén. Seɨ́j pu tiuꞌutátuiireꞌesin ɨ́ nejɨ́meꞌe, i nej neajta teáataꞌa jetze airáane aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej tíhuaꞌuꞌaíjteꞌe teyujtaꞌa, ajta aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej téꞌeyuꞌuxaca. Aꞌɨ́ mú tiuꞌutáꞌasin mej neejéꞌica. Aj mú mi meꞌɨ́n tiuꞌutátuiireꞌesin aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Matɨ́ꞌɨj mi naꞌaxɨeehuástiꞌira muáꞌajuꞌun, majta naatévajxɨꞌɨsin. Majta naatetzíꞌijmuaꞌaxɨꞌɨsin ɨ́ ne jetze. Majta neejéꞌicatan. Netɨ́ꞌɨj hui huámɨꞌɨni, huaíca xɨcaj tzajtaꞌa nu neajtahuaꞌa á aꞌitaméj huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Aj mú mi ajteáxɨɨrecaꞌa Jesús jemi aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan. Aꞌii mú meꞌɨ́n púꞌeen yaújmuaꞌameꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Zebedeo. Matɨ́ꞌɨj mi miyen tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Maeestru, ayée tu tíꞌijxeꞌeveꞌe pej piyen huárɨni aꞌij tej yeꞌí timuaatáhuaviira. ―Yee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné setíꞌijxeꞌeveꞌe nej niyen huárɨni múꞌejmi jɨmeꞌe? ―Yee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa.
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Aj mú mi miyen tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Ahuii, ayée tu tíꞌijxeꞌeveꞌe aꞌɨ́jna xɨcájraꞌa jetze patɨ́ꞌɨj yatanéjsin pej titaataꞌaíjteꞌen íiyen chaanaca japua. Patáꞌaj taatáꞌan tej uhuaráꞌasixɨꞌɨn seɨ́j aꞌarɨꞌɨríntaꞌa, ajta seɨ́j áꞌutataꞌa. ―Yee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Múꞌeen, caxu ramuaꞌaree aꞌij sei tiꞌitɨ́j éeneꞌe huauhuau. ¿Ni siyen ráꞌaviicuaꞌi sej rajpuaíjtzi xáꞌaraꞌani netɨ́j inee tirajpuaíjtzi naꞌame? ¿Naꞌari secaí ráꞌaviicuaꞌi ɨ́ teɨte mej aꞌij puaꞌa amuáaruuren múꞌejmi matɨ́j majta aꞌij puaꞌa tíꞌineruure ineetzi? ―Yee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ ɨ́ Jesus.
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Aj mú mi miyen tɨjɨ́n: ―Nétiꞌijtá neꞌu, ayée tu tiráꞌaviicuaꞌiran. Aj pu i Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna. Múꞌeen xu rajpuaíjtzi xáꞌajuꞌun netɨ́j tirajpuaíjtzi naꞌame inee. Ajta, múꞌejmi, aítzeꞌe mú aꞌij puaꞌa amuáaruuren matɨ́j aꞌij puaꞌa tíꞌineruuren ineetzi.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Mɨ́ ajta, canu neꞌɨ́jna jɨ́n antínmuaꞌaree nej amuaatáꞌan sej uhuaráꞌasixɨꞌɨn seɨ́j nejrɨꞌɨríntaꞌa, ajta seɨ́j neꞌúutataꞌa. Aꞌɨ́mej puꞌu cɨꞌɨti ɨ́ mej ayén huaújxɨꞌepɨꞌɨntariꞌiraꞌa.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Matɨ́ꞌɨj mi ráamuaꞌareeriꞌi ɨ́ seica ɨ́ mej tamuáamuataꞌa mej aráꞌase aꞌij mej yeꞌí tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan. Aj mú mi tiníniuꞌucacucaꞌa aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej huaꞌapua.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Aj pu i Jesús huaꞌutajé naíjmiꞌica. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Xuꞌuri ramuaꞌaree, múꞌeen, aꞌij mej yeꞌí rɨcɨ ɨ́ mej tíꞌitaꞌaijteꞌe nain chuéjraꞌa japua. Caꞌanín mú jɨ́n tíhuaꞌuꞌaíjteꞌe ɨ́ teɨte. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej vivéjme jɨ́n títetateí, aꞌɨ́ɨ mú huaꞌuꞌáijteꞌe aꞌij mej yeꞌí huárɨni ɨ́ seica.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 ’Mɨ́ ajta, capu ayén téꞌeme múꞌejmi jemi. Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ raxɨ́ꞌeveꞌe tɨ veꞌecán jɨ́n tiꞌitevée áꞌaraꞌani, ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn cɨliéeneꞌe jɨ́n tiꞌitevée áꞌaraꞌani.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ajta tɨ puaꞌa jaꞌatɨ́ raxɨ́ꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌen ɨ́ tɨ jaítzeꞌe ruxeꞌeveꞌe, ayée pu tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn huaꞌutévaɨreꞌen naíjmiꞌica ɨ́ seica.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 ’Ayej cheꞌatá naꞌa tíꞌeen ineetzi jemi, inee i nej neajta teáataꞌa jetze airáane. Canu neꞌɨ́jna jɨ́n yé uvéꞌene mej mi naatévaɨreꞌen ineetzi, sino neatáꞌaj huaꞌutévaɨreꞌen muꞌiicáca ɨ́ teɨte. Ayee nu xaa een jɨ́n yé uvéꞌene nexɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe neatáꞌaj huáꞌa japua huániuuni, neꞌaꞌɨjna jɨmeꞌe nej huámɨꞌɨni huáꞌa jetze meꞌecan. Netiraatanájchiteꞌen ɨ́ Dios ɨ́ tɨ jɨ́n aꞌɨ́ɨn huáꞌajijveꞌe ɨ́ mej jɨ́n áꞌapuaꞌaren ɨ́ teɨte.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun aꞌaráꞌa aꞌájna jáꞌahuaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Jericó. Matɨ́ꞌɨj mi huiráacɨ meꞌújna. Puꞌuri huiiraméꞌeca aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, majta meꞌɨ́n ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, majta muꞌiitɨ́ ɨ́ teɨte. Aꞌuu pu seɨ́j jeꞌitécatii vejliꞌi juye jetze. Ayee pu ántehuaacaꞌa tɨjɨ́n Bartimeo. Yaujraꞌan pu púꞌeeneꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Timeo. Ajta arácuunicaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Bartimeo. Aꞌɨ́j pu vaɨ́riꞌira huáꞌahuaviiracaꞌa.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Tɨ́ꞌɨj i huáꞌunamuajriꞌi mej á vejliꞌi eꞌevéꞌejuꞌucaꞌa. Jɨ́meꞌen puꞌu huáꞌunamuajriꞌi, tɨ́ꞌɨj jí aꞌɨ́ɨn taꞌarácun aꞌutéjche tɨ huajíjhua. Ayen tɨjɨ́n: ―Jesús, mɨ pej íꞌihuaacɨxaꞌaraꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ tajtuhuan teecan ɨ́ David, náꞌancuꞌuvajxɨꞌɨ ineetzi. ―Ayee pu tiraatajé.
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Majta meꞌɨ́n ɨ́ teɨte, temuaꞌa mú tiraꞌajteáꞌajxɨ. Meraatáꞌijmɨijriꞌi tɨ́ꞌij caí ayén tíꞌijijhua. Ajta aꞌɨ́ɨn, jaítzeꞌe pu caꞌanín jɨ́n huajíjhuacaꞌa, ayén tɨjɨ́n: ―Mɨ́ pej íꞌihuaacɨxaꞌaraꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ David teecan, náꞌancuꞌuvajxɨꞌɨ ineetzi.
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Aj pu i Jesús aꞌutéechaxɨ. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Sericu, seꞌutáje. Aj mú mi yaꞌutajé. Ayee mú tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Huatéꞌacaꞌane ɨ́ áꞌa tzajtaꞌa. Ájchesi. Aꞌɨ́ pu muachuꞌeveꞌe ɨ́ Jesús. ―Yee mú tiraataꞌixaa.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Aj pu i aꞌɨ́ɨn aireújchuiriꞌi ɨ́ rucɨɨxu caꞌanín jɨmeꞌe. Tɨ́ꞌɨj jí ájtzucu. Aj pu i eꞌiréꞌene ɨ́ Jesús jemi.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Aj pu i aꞌɨ́ɨn Jesús ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné petíꞌijxeꞌeveꞌe nej tiꞌitɨ́ aꞌij huáruuren múꞌeetzi jemi? Tɨ́ꞌɨj jí ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ arácun tɨjɨ́n: ―Maeestru, ayée nu tíꞌijxeꞌeveꞌe nej atáneere.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Aj pu i Jesús ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Puꞌuri pejáꞌuraꞌani múꞌee. Petéꞌatzaahuateꞌe nej inee timuáahuaateꞌen. Aꞌɨ́j pej jɨ́n peri huarúj. Jɨ́meꞌen puꞌu ayén tiraataꞌixaa ɨ́ Jesús, aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ arácun, aj pu i atáneerecaꞌa. Tɨ́ꞌɨj jí, aꞌɨ́ɨ pu ɨ́ Jesús jamuan áꞌucheꞌecaneꞌe jáꞌaraa, aꞌu tɨ naꞌa tɨ huáyeꞌicaa.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.