Lucas 7
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NVT
1 Tɨ́ꞌɨj Jesús raatapuáꞌajtacaꞌa tɨ tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa ɨ́ teɨte, aj pu i aꞌuun áꞌuraa u Capernaúm.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Aꞌuu pu seɨ́j aꞌutéveecaꞌa xantaaruꞌu tɨ anxɨ́te tíꞌaijta. Aꞌɨ́jna jemi, seɨ́j pu tíꞌicuiꞌi tɨ jemin tíꞌivaɨreꞌe. Puꞌuri áꞌameꞌerejcaꞌa. Ajta ɨ́ xantaaruꞌu, jeíhua pu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa aꞌɨ́jna tɨ jemin tíꞌivaɨreꞌe.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Tɨꞌɨj jí aꞌɨ́ɨn anxɨ́te tɨ tíꞌaijta, aꞌɨ́ɨ pu ráamuaꞌareeriꞌi aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ ruurejcaꞌa ɨ́ Jesús. Aj pu i teɨte huataꞌáij mej mi yaꞌutájeeve. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte, aꞌii mú aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, majta ɨ́ mej tíꞌaijtacaꞌa u teyujtaꞌa.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌuun eꞌiréꞌene aꞌu tɨ Jesús aꞌutéveecaꞌa. Jéihua mú raatéeje. Ayee mú tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Jéꞌecan pu raavíjteꞌe pej áꞌumeꞌen jemin aꞌu tɨ éꞌeche pej pi piyen huárɨni aꞌij tɨ timuaatáhuaviira.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 ’Jéꞌecan pu hui rɨ́ꞌɨ titájchaꞌɨɨ aꞌɨ́jna. Ajta aꞌɨ́ɨ pu ráꞌajtaahuacaꞌa ɨ́ teyuu. ―Ayee mú tiraataꞌixaa.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Tɨꞌɨj jí Jesús u áꞌume huáꞌa jamuan. Aa pu vejliꞌi auméꞌecaa, tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn tɨ anxɨ́te tíꞌaijta, ajta pu ruꞌamiigustemuaꞌa huataꞌáij mej mi miyen tiraataꞌixaa tɨ nuꞌu caí aꞌuun eꞌaráꞌasti aꞌujna tɨ éꞌeche. Ayee mú tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Nevástaraꞌa, capu hui rɨ́ꞌɨ tiraavíjteꞌe pej anúꞌasti.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, capu ayén tináꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ raavíjteꞌe nej neꞌuun aꞌatanén aꞌu pej aꞌutéveecaꞌa. Tɨ́ ij caí muamuárɨꞌeristeꞌe, ayée pepuꞌu hui huárɨni pej raataxáj yee puꞌuri huarúj ɨ́ tɨ ajemi tíꞌivaɨreꞌe. Tɨ́ puaꞌa piyen tiuꞌutaxáj, aj pu aꞌɨ́ɨn rujni ɨ́ tɨ ne jemi tíꞌivaɨreꞌe.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 ’Aꞌɨ́j nu hui jɨ́n niyen tíꞌimuaꞌixaateꞌe aꞌiné seɨ́j pu tíꞌineꞌaijteꞌe ineetzi. Nee nu neajta tiꞌitɨ́j jɨ́n antínmuaꞌaree; neajta tihuáꞌaijteꞌe ɨ́ xantaaruꞌu. Tɨ́ puaꞌa seɨ́j netiuꞌutaꞌáijteꞌen yee aricu, aꞌɨ́ɨ pu ayén rɨni tɨ áꞌumeꞌen. Naꞌari tɨ puaꞌa seɨ́j niyen tiuꞌutáꞌixaateꞌen yee mú aꞌutáꞌiyiꞌi, ayée pu rɨni tɨ mú aꞌuvéꞌemeꞌen. Ayee nu hui tiraataꞌixaateꞌen aꞌɨ́jna tɨ nej jemi tíꞌivaɨreꞌe yee ayée pej huárɨni. Ajta aꞌɨ́ɨn, ayée pu rɨni. ―Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ xantaaruꞌu aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, tɨ́ꞌɨj ayén tiráanamuajriꞌi, jéꞌecan pu naa rɨ́ꞌɨ tiraꞌutaseíj aꞌɨ́jna jemi. Tɨꞌɨj jí pɨ́ɨ aꞌuréꞌeve tɨ ij huaꞌuseíirajraꞌani ɨ́ teɨte ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe, aꞌu tɨ huatacáꞌa íiye Israél, canu hui jaꞌanáj jaꞌatɨ huáteu tɨ ayén cheꞌatá naꞌa téꞌatzaahuateꞌe tɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ xantaaruꞌu. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tiuꞌutaꞌaíjtiꞌire, aꞌɨ́ɨ mú aꞌuréꞌacɨ aꞌu tɨ éꞌeche aꞌɨ́jna ɨ́ xantaaruꞌu. Matɨ́ꞌɨj aꞌuréꞌene, puꞌuri huarújcaa aꞌɨ́jna tɨ jemin tíꞌivaɨreꞌe.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Aꞌatzu aꞌateeviꞌi, Jesús pu aꞌuun aꞌaráꞌa chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Naín. Majta mú aꞌucɨ́j jamuan aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Majta seica ɨ́ teɨte, muꞌiitɨ́ mú aꞌucɨ́j jamuan.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Muꞌuri vejliꞌi aujúꞌucaa taꞌanténineꞌi chajtaꞌa jetze matɨ́ꞌɨj seica antinájchecaꞌa mej mɨ́ꞌɨchi huáchuisimeꞌe. Aꞌɨ́jna ɨ́ mɨ́ꞌɨchi, aꞌɨ́ɨ pu púꞌeeneꞌe yaujraꞌan ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨ ruseɨ́j. Aꞌɨ́ɨ puꞌu caj pɨ́tíꞌiyaujraꞌantacaꞌa tɨ teáatacan. Jéihua mú teɨte jamuan huajúꞌucaa.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Tɨ́ꞌɨj Jesús raaseíj, jeíhua pu huataújxɨeemɨste jemin ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa. Aj pu i ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Capej ayeine.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Tɨꞌɨj jí ajteáxɨɨrecaꞌa. Aj pu i raꞌajtamuárɨej ɨ́ cɨyej tɨ japuan ꞌujcáꞌa aꞌɨ́jna tɨ huamɨ́ꞌɨ. Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej ráachuisimeꞌe, aꞌɨ́ɨ mú huatéhuiixɨ. Aj pu i Jesús ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Múꞌee, temuaij, ayée nu tíꞌimuaꞌixaateꞌe yee: Ájchesi. ―Ayee pu tiraataꞌixaa.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ huamɨ́ꞌɨ, aꞌɨ́ɨ pu aꞌujyeíjxɨ. Aj pu i aꞌutéjche tɨ tiuꞌutaxáj. Tɨꞌɨj jí Jesús raatátui ɨ́ náànajraꞌan.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Matɨ́ꞌɨj mi naímiꞌi naa rɨ́ꞌɨ tiraꞌutaseíj aꞌij tɨ tiꞌitɨ́j huáruu ɨ́ Jesús. Jéꞌecan pu utéevatzɨ ɨ́ huáꞌa tzajtaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi rɨ́ꞌɨ tiuꞌutáꞌa ɨ́ Dios jemi. Ayee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Jaꞌatɨ pu hui huataseíjre itejmi jemi tɨ veꞌecán jɨ́n tiꞌitéjvee, ajta tɨ Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌa. Puꞌuri mú aꞌuvéꞌemej ɨ́ Dios tɨ ij huaꞌutévaɨreꞌen ɨ́ ruteɨ́testemuaꞌa.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Nainjapua mú ráamuaꞌareeriꞌi aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Nainjapua tɨ́j naꞌa aꞌuun tɨ huatacáꞌa u Judea, ajta ꞌáꞌayee tɨ huacáꞌa, naímiꞌi mú ráamuaꞌareeriꞌi.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Juan tɨ huáꞌamuaɨꞌɨhuaca, aꞌɨ́ɨ mú raatáꞌixaa aꞌij tɨ Jesús rɨjcaa. Tɨꞌɨj jí huaꞌapuaca huatajé aꞌɨ́jna ɨ́ Juan.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Aj pu i huaꞌutaꞌítecaꞌa mej mi raataꞌíhuaꞌu aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús yee ni qui múꞌee peꞌɨ́n púꞌeen aꞌɨ́jna tɨ nuꞌu méꞌe véꞌeme, naꞌari ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe tej seɨ́j huachúꞌeveꞌen. Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́j.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun eꞌiréꞌene aꞌu tɨ aꞌutéveecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Matɨ́ꞌɨj mi miyen tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aꞌɨ́jna ɨ́ Juan tɨ huáꞌamuaɨꞌɨhuaca, aꞌɨ́ɨ pu hui tajaꞌutaꞌítecaꞌa tej ti tiyen timuaataꞌíhuaꞌu yee: “¿Ni qui múꞌee peꞌɨ́n púꞌeen aꞌɨ́jna tɨ méꞌe véꞌeme naꞌari teuj seɨ́j chuꞌeveꞌe?” ―Ayee mú tiraataꞌixaa.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jesús, auchén pu muꞌiicáca tiúꞌuhuaa ɨ́ mej tíꞌicucuiꞌicaꞌa, ajta seica ɨ́ mej caí rɨꞌéeneꞌe ɨ́ ru jetze, ajta ɨ́ mej tiyaaruꞌu huáꞌa tzajtaꞌa seijreꞌecaꞌa. Ajta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej aracúcuꞌunijmee, aꞌɨ́ɨ pu tihuáꞌuhuaa mej mi majtáhuaꞌa atanéjneꞌere.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Tɨꞌɨj jí Jesús ayén tihaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ tɨ Juan huaꞌutaꞌítecaꞌa tɨjɨ́n: ―Sericu múꞌeen. Setáꞌaj áꞌujuꞌun ɨ́ Juan jemi, setáꞌaj tiraataꞌixaateꞌen aꞌij sej seri tiuꞌuséij, aꞌij sej seri tiúꞌunamuajriꞌi yee aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej aracúcuꞌunijmee, aꞌɨ́ɨ mú hui meri majtáhuaꞌa mé uunéjneꞌe. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej anacɨyáaxaviꞌijmee, aꞌɨ́ɨ mú meriꞌijtáhuaꞌa áꞌujujhuaꞌan. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tijcúcuiꞌinecaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ tineájxɨ huáꞌahuaꞌiraꞌa jetze, tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n lepra, muꞌuri huarúj. Majta aꞌɨ́ɨme, ɨ́ mej nácuxaꞌitacaꞌa, muꞌuriꞌitáhuaꞌa huiteánajcaꞌamua. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meri huácuii, muꞌuri majtáhuaꞌa menaꞌa huatarúj. Neajta hui tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí aꞌij téꞌeviicuaꞌi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n huataújtemuaꞌaveꞌen.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 ’Rɨ́ꞌɨ pu hui tiraatáꞌasin aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ caí aꞌij puaꞌa tiraatáꞌan mé núurɨeeni, aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ caí chéꞌe téꞌeviicuaꞌi neetzi jemi. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́j aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Juan jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Tɨꞌɨj jí Jesús aꞌutéjche tɨ tihuáꞌitɨii ɨ́ teɨte aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Juan. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―¿Tiꞌitájni sej aꞌutéeseij seꞌújna ɨ́ ꞌɨtzitá? ¿Ni qui huiini xámuaꞌij u seꞌuseíj tɨ eeca raruꞌuxanteꞌe? Caxu xaa neꞌu.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Caꞌɨ́n, ¿tiꞌitájni senaꞌa hui aꞌutéeseij? ¿Caꞌɨ́n jaꞌatɨ senaꞌa u aꞌutéeseij tɨ rɨꞌéeneꞌen teꞌucáaviɨj? Caxu xaa neꞌu, aꞌiné xuꞌuri ramuaꞌaree tɨjɨ́n aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej miyen rɨꞌéeneꞌen teꞌucaviɨ́jmee, majta aꞌɨ́ɨme tɨ huaꞌaráanajche naíjmiꞌi tɨ́j naꞌa tɨ tíꞌijnajche, aꞌúu mú éꞌeche aꞌu mej rey éꞌeche.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ’Ari tɨ puaꞌa secaí seꞌɨ́jna aꞌutéeseij, ¿tiꞌitájni senaꞌa aꞌutéeseij? ¿Ni qui hui seɨ́j tɨ Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌa? Jee tzɨ́teꞌe, ayée nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe yee aꞌɨ́ɨ pu pɨ́rɨcɨ. Ajta aꞌɨ́ɨn, jaítzeꞌe pu veꞌecán jɨ́n tiꞌitéjvee.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Aꞌii pu hui aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ jɨ́meꞌen ráꞌaxa ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨjɨ́n:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 ’Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe yee aꞌɨ́ɨme tzajtaꞌa naíjmiꞌi ɨ́ teɨte ɨ́ mej huataseíjre íiyen chaanaca japua, capu jaꞌatɨ jaꞌanáj teꞌenteájrupi tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe ɨ́ tɨ jaítzeꞌe veꞌée caí ɨ́ tɨ jɨ́n tiꞌitéjvee aꞌɨ́jna ɨ́ Juan. Mɨ́ ajta, aꞌɨ́ɨn tɨ jaítzeꞌe cɨliéeneꞌe jɨ́n tiꞌitéjvee ɨ́ Dios jemi, jaítzeꞌe pu hui veꞌecán jɨ́n tiꞌitevée aꞌame aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ caí aꞌɨ́jna ɨ́ Juan aꞌájna xɨcájraꞌa jetze tɨ Dios ayén autéchesin tɨ tiuꞌutaꞌaíjta nainjapua.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 ’Majta naímiꞌi ɨ́ mej ráanamuajriꞌi aꞌij tɨ tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Juan, aꞌɨ́ɨ mú hui raꞌancuréꞌa aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Juan huáꞌumuaɨꞌɨhua. Ayee mú cheꞌatá menaꞌa raꞌancuréꞌa aꞌɨ́ɨme mej tíꞌitejiꞌivi.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 ’Majta hui aꞌɨ́ɨme ɨ́ fariseos, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tiúꞌujmuaꞌate ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨ Moisés raꞌuyúꞌuxacaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú hui ratítecaꞌa aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios aꞌiné camu huaújmuaɨꞌɨhuacaꞌa ɨ́ Juan jemi. ―Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ajtahuaꞌa seɨcɨé pu ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi ɨ́ Jesús tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné nenaꞌa tiraataxáj yee ayée mú ꞌeen aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte íjii mej huáteemua? ¿Ni caí méꞌe tiꞌitɨ́j tɨ ayén ꞌeen cumu aꞌíime?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 ’Ayee mú hui eꞌen matɨ́j ɨ́ tɨꞌɨríi mej á vejliꞌi aꞌujteí aꞌu mej tejáꞌatua. Aꞌɨ́ɨ mú miyen tihuaꞌatajíꞌivi ɨ́ seica tɨjɨ́n: “Tetiuꞌutacɨ́ꞌɨsite sej si tiuꞌutéeneꞌen, mɨ seajta caí, caxu tiuꞌutéenei. Teajta tu tiuꞌutáchuiicacaꞌa tɨ tiúꞌuxɨeemɨsteꞌe jɨmeꞌe, mɨ seajta caí, caxu huaújyeinecaꞌa.”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 ’Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe aꞌiné aꞌɨ́jna ɨ́ Juan, tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn yé uvéꞌene, capu hui pan cuaꞌaca, capu ajta viinu yeꞌeca. Seajta múꞌeen, ayée xu eꞌen matɨ́j aꞌɨ́ɨme ɨ́ tɨꞌɨríi seꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej siyen tiꞌixa seꞌɨ́jna jɨ́meꞌen ɨ́ Juan tɨjɨ́n: “Tiyaaruꞌu pu tzajtaꞌan seijreꞌe.”
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 ’Neajta inee, i nej neajta huáꞌa jetze airáane ɨ́ teɨte, nee nu tíꞌicuaꞌa, neajta yeꞌeca. Seajta múꞌeen, ayée xu tiꞌixa neetzi jɨ́meꞌen yee huápɨꞌɨ nu tíꞌicuaꞌa, neajta netahuaive. Ayee xu seajta tiꞌixa tɨjɨ́n yee yeꞌecui huatéjvee huaꞌamiigu aꞌɨ́ɨme mej tíꞌitejiꞌivi, ajta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej aꞌij puaꞌa titetiújchaꞌɨɨ.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Aꞌɨ́jna tɨ Dios jemi rɨ́ꞌɨ meteúumuaꞌaree, aꞌɨ́ɨ mú hui ramuaꞌaréeren ɨ́ yaújmuaꞌameꞌen ɨ́ mej rɨ́ꞌɨ metíteumuámuaꞌaree ɨ́ Dios jemi. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ayee pu jaꞌanáj tiujuꞌurɨ́j. Seɨ́j pu raatáꞌinee aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨ jamuan tiúꞌucuaꞌani. Aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ, fariseo pu púꞌeen. Ayee pu ántehuaa tɨjɨ́n Simón. Aj pu i Jesús á aꞌuréꞌehuiꞌixɨ aꞌu tɨ meesa vejliꞌi aꞌutéjvee aꞌij mej tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntariꞌiriꞌi aꞌɨ́jna tɨ raatáꞌinee.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ajta aꞌɨ́ɨn ꞌɨ́itaꞌa, aꞌúu pu aꞌutéveecaꞌa. Jéihua pu aꞌij puaꞌa tiꞌitiújchaꞌɨɨcaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Dios jemi. Tɨꞌɨj jí aꞌɨ́ɨ ráamuaꞌareeriꞌi tɨjɨ́n aꞌúu pu tejéꞌecuaꞌa fariseo tɨ éꞌeche aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aj pu i tetej limeetajraꞌa pu eꞌevéꞌejaj. Tiꞌitɨ́ pu urajmuaa tɨ naa teáarɨ́ꞌe.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Tɨꞌɨj jí á vejliꞌi aꞌutéechaxɨ aꞌu tɨ Jesús anuꞌuhuaréꞌecaꞌa ɨ́ meesa aꞌutéjvee. Ruyeinecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa. Tɨꞌɨj jí Jesús ɨ́ɨca jetze títzutixɨ ɨ́ tɨ aꞌitajáꞌaraꞌatajyeꞌicaa aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa. Tɨꞌɨj jí rucɨpuá jɨ́n racáhuatziꞌiriꞌi, ajta raꞌanáapɨꞌɨtze. Tɨꞌɨj jí ɨɨcájraꞌan jetze racáaxɨre aꞌɨ́jna tɨ naa teáarɨ́ꞌe.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ajta aꞌɨ́ɨn fariseo tɨ Jesús huatáꞌinee, tɨ́ꞌɨj raaseíj aꞌij tɨ rɨjcaa aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa, ayée pu tíꞌimuaꞌajca ɨ́ ru tzajtaꞌa tɨjɨ́n: “Tɨ́ puaꞌa amɨ́n púꞌeeneꞌen tevi seɨ́j tɨ Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu hui ramuaꞌaréeren tiꞌitɨ́j tɨ téviraꞌan pɨ́rɨcɨ aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨ aꞌij puaꞌa tiꞌitiújchaꞌɨɨ ɨ́ Dios jemi.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, ayée pu tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Simón, tiꞌitɨ́j nu muaatáꞌixaateꞌesin. Ayee pu tiuꞌutaniú aꞌɨ́jna ɨ́ Simón tɨjɨ́n: ―Maeestru, patáꞌaj naatáꞌixaateꞌen.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Aj pu i Jesús ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Seica mú nuꞌu hui tiráꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa meꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ tumin huaꞌutániɨ́jte, aꞌɨ́mej mej huaꞌapua. Seɨ́j pu nuꞌu ayén tiráꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa aꞌachú cumu anxɨ́j ciento ɨ́ tumin. Ajta ɨ́ seɨ́j, ayée pu nuꞌu tiráꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa aꞌachú cumu muáacua jetze ɨ́ tumin.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 ’Jaꞌiné camu aꞌatzu tíꞌituaaveꞌe ɨ́ mej jɨ́n tiraanájchiteꞌen, aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu hui tihuaꞌutáꞌuuniꞌiriꞌi aꞌɨ́mej ɨ́ mej huaꞌapua aꞌachú mej caj tiráꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa. Meꞌecui xaa, ¿aꞌiné timuáꞌamitɨejteꞌe? ¿Aꞌataani hui jaítzeꞌe raxɨ́ꞌeveꞌe aꞌame aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ huaꞌutáꞌuniꞌiriꞌi? ―Ayee pu Jesús tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Simón, ayée pu tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Ayee pu tináꞌamitɨejteꞌe ineetzi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ tihuaꞌutáꞌuuniꞌiriꞌi, aꞌɨ́ɨ pu hui jaítzeꞌe raxɨ́ꞌeveꞌe aꞌame aꞌɨ́jna tɨ jaítzeꞌe tiráꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa aꞌiné jaítzeꞌe pu tiraatáꞌuuniꞌiriꞌi. Jesús pu ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Xɨ́ꞌepɨꞌɨn pej hui tiuꞌutaxájtacaꞌa.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Aj pu i pɨ́ɨ aꞌuréꞌeve tɨ ij raaseíj aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa. Aj pu i ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Simón tɨjɨ́n: ―¿Ni pecaí raseíj peꞌíjna i ꞌɨ́itaꞌa? Nee nu uteájrupi íiyu pe éꞌeche. Capej racáaxɨre ɨ́ jaj ɨ́ neꞌɨ́ɨca jetze. Mɨ́ ajtáꞌi amɨ́n ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu hui naꞌanaɨ́ɨriꞌi neꞌɨ́ɨca jetze aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌitajáꞌaraꞌatajyeꞌicaa. Ajta naꞌanáhuatziꞌiriꞌi ɨ́ rucɨpuá jɨmeꞌe.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 ’Múꞌee pej hui caí nuꞌitépɨꞌɨtze. Mɨ́ ajtáꞌi amɨ́n mɨ ꞌɨ́itaꞌa, tɨ́j naꞌa tɨ huiiteájrupi yú chiꞌita, aꞌɨ́ɨ pu naꞌanáapɨꞌɨtze ɨ́ neꞌɨ́ɨca jetze.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Múꞌee pej caí naꞌavéꞌexɨriꞌiriꞌi tiꞌitɨ́j aceite yen nemuꞌuutzeꞌe. Mɨ́ ajtáꞌi amɨ́n, aꞌɨ́ɨ pu hui naꞌanáxɨriꞌiriꞌi ɨ́ neꞌɨ́ɨca jetze tiꞌitɨ́j tɨ naa teáarɨ́ꞌe.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 ’Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tíꞌimuaꞌixaateꞌe. Aꞌɨ́ɨ pu jeíhua auteájturaa ɨ́ Dios jemi. Neajta nu nain tiraatáꞌuuniꞌiriꞌi aꞌiné jeíhua pu nexɨ́ꞌeveꞌe jáꞌaraa. Mɨ́ pajta múꞌee, mɨ nej cɨ́j caj timuaatáꞌuuniꞌiriꞌi, múꞌee pej hui cɨ́j caj tíꞌinexeꞌeveꞌe. ― Ayee pu tiraataꞌixaa.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ajta Jesús pu ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨjɨ́n: ―Nuꞌuri hui timuaatáꞌuuniꞌiriꞌi ɨ́ pej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Majta meꞌɨ́n ɨ́ seica ɨ́ tɨ huaꞌutáꞌinee, matɨ́ꞌɨj miyen tiráanamuajriꞌi, matɨ́ꞌɨj mi autéjhuii mej tiꞌihuaúrihuaꞌu, tɨjɨ́n: ―¿Aꞌataani púꞌeen amɨ́jna mɨ tɨ tíhuaꞌutáꞌuuniꞌira aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi? ―Ayee mú tiuꞌuteáurihuaꞌuracaꞌa.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ajta Jesús ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨjɨ́n: ―Puꞌuri Dios muaꞌirájtuaa aꞌiné petéꞌatzaahuateꞌe múꞌee. Aricu hui áꞌuraꞌa axɨéehua. ―Ayee pu tiraataꞌixaa.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.