Lucas 24

El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tɨ́ꞌɨjta aꞌájna tejaꞌuréꞌene ɨ́ tújcaꞌari taꞌamuájca i itɨeeri jetze. Iíyeꞌe muꞌu u áꞌujuꞌun meꞌɨ́jna ɨ́ ꞌuuca mej tejáꞌutɨɨ ɨ́ mej rɨ́ꞌɨ tiúꞌuruu ɨ́ tuꞌupi tɨ naa teáarɨ́ꞌe. Matɨ́ꞌɨj mi u áꞌujuꞌun aꞌu tɨ aúucun.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun aꞌaráꞌa. Aj mú mi raaseíj aꞌujna tɨ aúucun tɨ puaꞌa ari teꞌentácuuniꞌi. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ tetej ɨ́ mej raꞌitéjmua, puꞌuri jaꞌatɨ u yéꞌenxɨɨracaꞌa.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌuun aꞌuteájrupi aꞌu tɨ aúucun. Aru camu ráateu ɨ́ téviraꞌan ɨ́ Jesús.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Majta mauj meꞌɨ́jna jɨ́n tíꞌimuaꞌajca aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ huarɨ́j aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mɨꞌɨchi, jíyeꞌitzi jɨ́n mú huaꞌapua huataseíjre ɨ́ teteca aꞌɨ́mej jemi ɨ́ ꞌuuca. Ayee mú cuaiínaviꞌin tiꞌitéchejcaꞌa. Ayee pu tiꞌitemastájyeꞌicaa cumu mej témaxcavaꞌaraꞌan.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Jéꞌecan mú tiuꞌutátziɨn ɨ́ ꞌuuca. Aꞌɨ́j mú jɨ́n títunutaxɨ, majta aicaújtuuxɨ. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teteca, ayée mú tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné sej si ꞌeen jɨ́n siyen rahuauhuau huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite seɨ́j tɨ ari ruuri?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Capu hui yeꞌe jáꞌahuaꞌa, aꞌiné puꞌuri ajtahuaꞌa huatarúj. ¿Ni hui secaí ramuaꞌaree aꞌij tɨ tejámuaatáꞌixaa tɨ́ꞌɨj auj aꞌutéveecaꞌa múꞌejmi jemi aꞌujna u Galilea yee tɨ ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe mej tiuꞌutátuiireꞌen aꞌɨ́jna tɨ huáꞌa jetze airáane ɨ́ teɨte huáꞌa jemi ɨ́ mej aꞌij puaꞌa titetiújchaꞌɨɨ mej mi ráꞌutatan? Ajta yee huaíca xɨcaj tzajtaꞌa pu ajtahuaꞌa nuꞌu huatarújsin. ―Aꞌɨ́ɨ mú teteca miyen tihuaꞌutáꞌixaa.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 — ausente —
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ ꞌuuca, aj mú mi raꞌutámuaꞌareeriꞌi aꞌij tɨ tihuaꞌutáꞌixaa.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Matɨ́ꞌɨj mi huiráacɨ aꞌu tɨ aúucun. Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́j ruche. Aj mú huaꞌutáꞌixa aꞌɨ́mej ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan seɨ́j aráꞌase, ajta ɨ́ seica. Nain mú huaꞌutáꞌixa aꞌij mej tiꞌitɨ́j tiuꞌuséij.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Aꞌɨ́ɨme ɨ́ ꞌuuca, aꞌɨ́ɨ mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen, ɨ́ María, Magdala tɨ éꞌemeꞌecan, ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Juana, ajtahuaꞌa seɨ́j ɨ́ María tɨ náànajraꞌan púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo, majta seica ɨ́ ꞌuuca. Aꞌɨ́ɨ mú miyen tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Jesús huaꞌantíhuau.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Mɨ́ ajta caí aꞌɨ́ɨme, camu huáꞌantzaahua ɨ́ ꞌuuca aꞌiné capu aꞌij tihuáꞌamitɨejteꞌecaꞌa aꞌij mej tiuꞌutaxájtacaꞌa.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ajta aꞌɨ́ɨn Pedro, aꞌɨ́ɨ pu ájchee Tɨꞌɨj jí aꞌutɨéechejraa aꞌájna aꞌu tɨ aúucun. Tɨ́ꞌɨj i aꞌuteájrupi. Tɨꞌɨj jí aicaújtutzi, tɨ́ꞌij cɨ́ɨxuri tiuꞌuséij. Aa pu rujɨ́ɨmuaꞌa tíꞌijpiicaꞌa á chuaataꞌa. Tɨꞌɨj jí áꞌuraa. Jéihua pu tíꞌimuaꞌajca ɨ́ ru tzajtaꞌa aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ huarɨ́j.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Aꞌájna xɨcájraꞌa jetze, mé huaꞌapua ɨ́ mej huáꞌa jetze ajtémeꞌecan aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Jesús jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aꞌúu mú aujúꞌucaa chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Emaús. Aꞌatzu pu aꞌɨmuá pɨ́tejáꞌarɨcɨ aꞌujna u Jerusalén, aꞌachú cumu tamuáamuataꞌa kilómetros.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ayee mú tiuꞌuxájtajmeꞌe nain aꞌij tɨ tiꞌitɨ́j huarɨ́j.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Maúcheꞌe mú tiuꞌuxáatajmeꞌeca, majta tiꞌihuaúrihuaurájmeꞌe rujɨ́ɨmuaꞌa, tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn Jesús ajteáxɨɨrecaꞌa tɨ ꞌij huáꞌa jamuan huaméꞌen.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Aru capu huaꞌutáꞌa mej ráamuaꞌati.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Tɨ́ꞌɨj i Jesús ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Tiꞌitájni aꞌij setiúꞌurixaateꞌe siyen huajúꞌun? Matɨ́ꞌɨj mi huatéhuiixɨ, muaꞌicaujtutájmeꞌe.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Ajta seɨ́j tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Cleofas, aꞌɨ́ɨ pu ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―¿Ni pecaí ramuaꞌaree aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ huarɨ́j íjii itejmi jemi? ¿Ni pecaí múꞌee peꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ pej huayéꞌi penaꞌa pej caí tiꞌitɨ́j muaꞌaree aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ taruure itejmi?
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Aj pu i ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Tiꞌitáani aꞌij huarɨ́j? Matɨ́ꞌɨj mi miyen tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Jesús, Nazarét tɨ éꞌemeꞌecan. Aꞌɨ́ɨ pu hui tíꞌixaxaꞌataꞌa ɨ́ rumuárɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan jɨmeꞌe ɨ́ Dios jetze meꞌecan. Ajta jeíhua pu ayén tiúꞌuruu tɨ huápɨꞌɨ ruxeꞌeveꞌe, mejseíiracaꞌa ɨ́ teɨte.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta u teyujtaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌitaꞌaijteꞌe, aꞌɨ́ɨ mú hui Jesús tiuꞌutátui mej mi tiuꞌutáꞌan mej raajéꞌica. Matɨ́ꞌɨj mi ráꞌutatai.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 ’Mɨ teajta iteen, ayée tu hui tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe áꞌameꞌencheꞌe tɨ tuꞌirájtuaani itejmi i tej Israél jetze ajtémeꞌecan. Puꞌuri huaíca xɨcaj tejauume ɨ́ mej ráꞌutatai.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 ’Majta seica juuca ɨ́ mej téjmi jetze ajtémeꞌecan, jeíhua mú aꞌij puaꞌa teꞌutaseíjra. Iíyeꞌe mú u aꞌatanéj aꞌu mej yeꞌaváꞌana meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Aru camu ráateu ɨ́ mɨꞌɨchi. Matɨ́ꞌɨj mi huaréꞌacɨ. Aj mú mi taataꞌixaa tɨjɨ́n seica mú huataseíjre aꞌɨ́mej jemi. Aꞌɨ́ɨ mú nuꞌu meꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ mej ta japua tíꞌivaɨreꞌe. Ayee mú eeriꞌi tihuaꞌutáꞌixaa tɨ nuꞌu ari ajtahuaꞌa huatarúj aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Majta seica ɨ́ mej ta jamuan áꞌujujhuaꞌan, aꞌɨ́ɨ mú majta u aꞌatanéj aꞌu mej yeꞌaváꞌana. Ayee pu éeneꞌe aꞌij mej tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ ꞌuuca. Aru camu hui áꞌa yaꞌuseíj meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. ―Ayee mú tiraataꞌixaa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huaꞌapua.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Ajta aꞌɨ́ɨn, ayée pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aꞌij xu puaꞌa titéꞌujmuajte múꞌeen. Caxu aꞌij tirájteuve mɨ ru tzajtaꞌa sej si caꞌanacan tiráꞌantzaahuateꞌen nain tɨ́j naꞌa aꞌij mej tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa.
25 Então ele lhes disse:
26 ’¿Ni caí ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ ij amuacaí ayén tirajpuaíitzi áꞌaraꞌani aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ ajta Dios aꞌán yaꞌujyeíjtza ɨ́ ɨpuari japua, tɨ ij áꞌiyen teꞌenteárute aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ tiuꞌutaꞌaíjta íiyen chaanaca japua, ajta u ta japua, ajta nainjapua?
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Aj pu i ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús temuaꞌa naa nain tɨ́j naꞌa tɨ téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa ɨ́ yuꞌuxari jetze aꞌɨ́jna jɨmeꞌe, tɨ́j naꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn raꞌuyúꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan, ajta matɨ́j menaꞌa ɨ́ mej tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Matɨ́ꞌɨj meri á vejliꞌi aujúꞌucaa aꞌájna chajtaꞌa aꞌu mej aráꞌaiixa, aúcheꞌe pu huaméꞌecaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, ayée pu cumu mú pu áꞌayee aꞌuméꞌe aꞌame.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ajta aꞌɨ́ɨme, jeíhua mú caꞌaníjraꞌa raatáꞌa tɨ aꞌuun huateáturan. Ayee mú tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Patáꞌaj yé huateáturan téjmi jemi, aꞌiné puꞌuri téchuijxari, ajta ari tɨ́n tétɨcaꞌari. Tɨ́ꞌɨj i aꞌuun aꞌuteájrupi tɨ ij huáꞌa jamuan aꞌuun aꞌuteáturan.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Tɨ́ꞌɨj i Jesús ayén huarɨ́j tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn aúucaꞌatii huáꞌa jamuan á vejliꞌi meesa jetze. Tɨ́ꞌɨj i raatiɨ́ꞌɨpɨi ɨ́ pan, ajta rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌa ɨ́ Dios. Aj pu i raꞌantítaaraxɨ ɨ́ pan. Tɨ́ꞌɨj i aꞌutéjche tɨ huaꞌutaꞌɨ́ꞌɨpɨꞌiteꞌen.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Jɨ́meꞌen puꞌu huaꞌutáꞌɨ́ꞌɨpɨꞌi, aj mú mi raamuáꞌa. Aj pu i eꞌehuaújpuaꞌarixɨ mejseíiracaꞌa.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Matɨ́ꞌɨj mi miyen tiꞌitiúrihuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Ni caí úꞌutzunajcaꞌa ɨ́ taxɨejniuꞌuca ɨ́ ta tzajtaꞌa, ajta caꞌaníjraꞌa yú huataseíjre u ta tzajtaꞌa tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn tiuꞌuxájtajmeꞌe ta jamuan ɨ́ juye jetze, tɨ ayén tíꞌitaꞌixaateꞌecaa aꞌij tɨ huataújmuaꞌa ɨ́ tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze?
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Matɨ́ꞌɨj mi ájhuiixɨ. Caꞌanacan mú huaréꞌacɨ u Jerusalén. Aꞌuu mú huáꞌuteu aꞌɨ́mej ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan seɨ́j mej aráꞌase, majta ɨ́ seica ɨ́ mej huáꞌa jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Naímiꞌi mú tiújseɨj meꞌújna.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Majta meꞌɨ́jna ɨ́ mej meꞌuun aꞌutéꞌuucaꞌa u Jerusalén, ayée mú tihuaꞌutáꞌixaa ɨ́ mej huaꞌapua tɨjɨ́n: ―Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna. Tavástaraꞌa pu ajtahuaꞌa aꞌitáraa huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite. Ajta huataseíjre jemin aꞌɨ́jna ɨ́ Simón.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huaꞌapua, aꞌɨ́ɨ mú tihuaꞌutáꞌixaa aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ huarɨ́j matɨ́ꞌɨj meꞌuun aujúꞌucaa ɨ́ juye jetze, ajta aꞌij mej yeꞌí tiraamuáꞌa tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn raꞌantítaaraxɨ ɨ́ pan.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Maúcheꞌe mú tiꞌixáatacaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn Jesús huataseíjre huáꞌa jemi. Aꞌuu pu jáꞌitaꞌa huatéechaxɨ. Aj pu i ayén tihuaꞌutateújte tɨjɨ́n: ―Chéꞌe huatéepuaꞌare ɨ́ aꞌamua tzajtaꞌa.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Jéꞌecan mú huajɨ́jxɨcaꞌa. Majta tiuꞌutátziɨn aꞌiné ayée pu huáꞌaseijrateꞌecaa. Cu xɨee mej cu mɨ́ꞌɨchi seijra.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné ꞌeen jɨ́n aꞌij puaꞌa amuaatáꞌa? ¿Aꞌiné sej si caí xɨ téꞌatzaahuateꞌe?
38 Mas ele lhes disse:
39 Casiꞌi, i nemuajcaꞌa jetze, ajta i neꞌɨ́ɨca jetze. Nee nu neꞌɨ́n púꞌeen. Setáꞌaj naꞌajtamuárɨꞌen sej si siyen raaseíj. Seɨ́j tɨ mɨꞌɨchi, capu ayén nexɨ́ꞌej tiꞌitéhuaꞌiraꞌa, capu ajta ayén nexɨ́ꞌej tiꞌitéjcari. Xuꞌuri neseij nej xaa téhuaꞌiraꞌa, neajta téjcari. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Tɨ́ꞌɨj ayén tihuaꞌutáꞌixaa, aj pu i ayén tihuaꞌutaseíjra ɨ́ rumuájcaꞌa jetze, ajta ruꞌɨ́ɨca jetze.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Majta aꞌɨ́ɨme, camu xɨ ráꞌantzaahuate aꞌiné jeíhua mú aꞌij puaꞌa yáꞌuseijracaꞌa, majta rútemuaꞌaveꞌecaꞌa. Aj pu i ayén tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Ni secaí tiꞌitɨ́j tíchaꞌɨɨ ɨ́ nej ráacuaꞌani?
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Matɨ́ꞌɨj mi seɨ́j raatáꞌa ɨ́ huaꞌí tɨ huáꞌijchiꞌi.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Tɨ́ꞌɨj i raꞌancuréꞌechui. Aj pu i ráacua mejseíiracaꞌa aꞌɨ́ɨme.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Ayee nu tejámuaatáꞌixaa netɨ́ꞌɨj aꞌamua jemi huácatii tɨ ayén ruxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ nain jɨ́n teꞌaraúrasten aꞌij tɨ teꞌuyúꞌuxacaꞌa neetzi jɨmeꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa, ajta jetzen ɨ́ tihuáꞌachuiica.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Aj pu i huaꞌutáꞌa mej mi yaúꞌitɨée muáꞌaraꞌani aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Ayee pu téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze nej nuꞌu niyen tirajpuaíitzi náꞌaraꞌani inee, i nej neꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ Dios án nejaꞌujyeíjtza ɨ́ ɨpuari japua. Ajta nuꞌu huaíca xɨcaj tzajtaꞌa nu neajtahuaꞌa aitáraꞌani huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite.
46 E disse-lhes:
47 ’Majta nuꞌu, nainjapua tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin neniúucajtzeꞌe mej mi seɨcɨé tiúꞌumuaꞌati ɨ́ Dios jemi tɨ ij aꞌɨ́ɨn tihuaꞌutáꞌuuniꞌi. Maꞌutéjhuijsin nuꞌu mej miyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen íiye mej Jerusalén aꞌuchéjme, majta méyee ɨ́ mej aꞌɨmuá antachéejmee, majta méyee ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua huachéjme, tɨ́j naꞌa ɨ́ tɨ yen seijreꞌe íiyen chaanaca japua nainjapua.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 ’Múꞌeen xu tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin aꞌij sej seri seꞌɨ́jna jɨ́n tiuꞌuséij.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Nee nu u yaꞌutaꞌíti múꞌejmi jemi aꞌɨ́jna tɨ niyáꞌupua jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi. Seajta múꞌeen, setáꞌaj siyen yen huatéꞌen íiyen chajtaꞌa ajta naꞌa caí huateáturan múꞌejmi jemi aꞌɨ́jna tɨ júteꞌe eꞌicánejsin. Aꞌɨ́j xu jetzen araújcaꞌanejsin. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Tɨ́ꞌɨj i aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús huajaꞌuvíꞌitɨ u jáꞌahuaꞌa u Betania. Tɨ́ꞌɨj i ajméijcaꞌataxɨ. Aj pu i rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa ɨ́ huáꞌa tzajtaꞌa.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Tɨ́ꞌɨj auj rɨ́ꞌɨ tíhuaꞌutáꞌasimeꞌeca, aꞌúu pu huajaꞌuhuáꞌaxɨ. Aj pu i júteꞌe tíraa.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Majta aꞌɨ́ɨme, aꞌúu mú raateánajchecaꞌa. Jéihua mú huataújtemuaꞌave. Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́j u Jerusalén.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Tɨ́ꞌɨj pɨ́ naꞌa, mú meꞌuun aꞌutéꞌuucaꞌa u teyujtaꞌa mej mi rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan ɨ́ Dios.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.