Lucas 23
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NVT
1 Matɨ́ꞌɨj mi naímiꞌi ájhuiixɨ ɨ́ mej meꞌuun eꞌetiújseɨreꞌecaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi yaꞌuvíꞌitɨ meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús aꞌɨ́jna jemi ɨ́ Pilato.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Matɨ́ꞌɨj mi autéjhuii mej tiꞌitɨ́j jɨ́n jetzen teꞌujpuáꞌajteꞌen. Ayee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Ayee tu hui ráamuaꞌareeriꞌi tɨ amɨ́n caꞌaníjraꞌa huaꞌatáꞌaca ɨ́ teɨte mej mi huaténeꞌuseꞌen ɨ́ gobierno jemi. Capu huaꞌutáꞌasin aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús mej tiraanájchiteꞌen ɨ́ César ɨ́ tɨ huáꞌajijveꞌe. Aꞌɨ́ɨ pu hui ajta ayén tihuáꞌixaateꞌe tɨjɨ́n amɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ Dios án yeꞌujyeíjtza ɨ́ ɨpuari japua, tɨ ajta rey jɨmeꞌe tiꞌitéjvee. ―Ayee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa ɨ́ teɨte.
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Tɨ́ꞌɨj i Pilato ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Ni peꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ pej Rey jɨmeꞌe tiꞌitéjvee aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan? Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jesús, ayée pu tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Jee, nee nu neꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ pej raxa.
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Tɨ́ꞌɨj i Pilato ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌaijta u teyujtaꞌa, ajta aꞌɨ́mej ɨ́ mej meꞌuun ajteáxɨɨrecaꞌa tɨjɨ́n: ―Capu aꞌij náꞌamitɨejteꞌe tiꞌitɨ́j tɨ jɨ́n auteájturaa ɨ́ nej jɨ́n raꞌuxɨ́jteꞌen.
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Majta aꞌɨ́ɨme, caꞌanín mú jɨ́n miyen tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Jeíhua pu hui caꞌaníjraꞌa huaꞌatáꞌaca ɨ́ teɨte mej mi jáꞌitaꞌa aꞌutácɨɨne. Aꞌuu pu hui aꞌutéjche tɨ ayén rɨjca ájtepua Galilea. Ajta áꞌiyen, aꞌu tɨ hui veꞌeráane ayujna.
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Ajta aꞌɨ́ɨn Pilato, tɨ́ꞌɨj ayén tiráanamuajriꞌi, ayée pu tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Ni qui aꞌɨ́ɨn Jesús aꞌúnna éꞌemeꞌecan u Galilea?
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Tɨ́ꞌɨj Pilato ayén ráamuaꞌareeriꞌi tɨjɨ́n aꞌɨ́ɨ pu Heródes aꞌuun tejéꞌaijta aꞌu tɨ Jesús éꞌemeꞌecan, aj pu i huaꞌutaꞌaíj mej ráꞌanviꞌitɨn jemin aꞌɨ́jna ɨ́ Heródes, ɨ́ tɨ rey jɨ́n tiꞌitéjvee. Aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌajnáꞌɨmua aꞌuun aꞌutéveecaꞌa u Jerusalén.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Ajta aꞌɨ́ɨn Heródes, jeíhua pu huataújtemuaꞌave tɨ́ꞌɨj raaseíj aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, aꞌiné puꞌuri aꞌateeviꞌi tɨ raseijramɨꞌɨcaꞌa. Ayee pu tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn Jesús tiꞌitɨ́j jɨ́n ayén huárɨni tɨ huápɨꞌɨ ruxeꞌeveꞌe aꞌiné puꞌuri jeíhua ramuaꞌareerecaꞌa aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn tiꞌitɨ́j huáruu aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Jéihua pu tíꞌiraꞌihuaꞌuracaꞌa. Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, capu aꞌatzu huataniú.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta teyujtaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌimuaꞌata ɨ́ yuꞌuxari jetze, Moisés tɨ raꞌuyúꞌuxacaꞌa, aꞌúu mú vejliꞌi jemin huatéꞌuucaꞌa. Caꞌanín mú jɨ́n tíꞌijxajtziꞌiracaꞌa.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Heródes, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ xantaaruꞌu ɨ́ tɨ tihuáꞌaijteꞌe, matɨ́ꞌɨj miyen tíhuáꞌunamuajriꞌi, matɨ́ꞌɨj mi autéjhuii mej miyen tiraatzeɨ́jrajmuaꞌan. Majta raꞌutéxɨeehuariꞌiriꞌi meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Matɨ́ꞌɨj mi cɨ́ɨxuri ruꞌucáachejte, huáꞌa cɨɨxu ɨ́ mej jamuan tíꞌaijta ɨ́ Heródes. Matɨ́ꞌɨj mi huaꞌutaꞌaíj mej mi majtáhuaꞌa ráꞌanviꞌitɨn ɨ́ Pilato jemi.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Aꞌájna xɨcájraꞌa jetze, aꞌɨ́ɨ mú ruꞌamiigustemuaꞌa muáꞌaraa aꞌɨ́jna ɨ́ Pilato, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Heródes. Tɨ́ꞌɨj caí xɨ ayén tiujuꞌurɨ́j, maúcheꞌe mú tiújchaꞌɨɨreꞌecaꞌa.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Ajta aꞌɨ́ɨn Pilato huaꞌutajé aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌaijta u teyujtaꞌa, ajta aꞌɨ́mej ɨ́ mej tihuáꞌaijteꞌe ɨ́ teɨte, ajta aꞌɨ́mej ɨ́ teɨte.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Aj pu i ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Setɨ́ꞌɨj siyen yee ruꞌuvéꞌeneijte semɨ́jna ineetzi jemi, ayée xu seꞌɨ́jna jɨ́n jetzen tíꞌijpuaꞌajteꞌe yee aꞌɨ́ɨ pu caꞌaníjraꞌa huaꞌatáꞌaca ɨ́ teɨte mej mi jáꞌitaꞌa aꞌutácɨɨne. Nuꞌuri tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi, múꞌeen xu neseíiracaꞌa. Mɨ ajta, capu aꞌij náꞌamitɨejteꞌe tiꞌitɨ́j tɨ jɨ́n auteájturaa ɨ́ sej jɨ́n jetzen tíꞌijpuaꞌajteꞌe.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Capu ajta aꞌij tiráꞌamitɨejteꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Heródes aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu ajtahuaꞌa mú yeꞌutaꞌítecaꞌa itejmi jemi. ’Aꞌɨ́j xu hui jɨ́n seri ramuaꞌaree tɨ caí ayén tiraavíjteꞌe tɨ amɨ́n huámɨꞌɨni, aꞌiné capu tiꞌitɨ́j jɨ́n auteájturaa.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Aꞌɨ́j nu hui jɨ́n inee puaíjtzi raatáꞌasin nemɨ́jna. Neajta ráꞌaxɨjteꞌen. Netɨ́ꞌɨj ni raateátuaasin nicu. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pilato.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Ayee mú tíꞌijrɨꞌɨrejcaꞌa mej seɨ́j huatátuaani ɨ́ mej aiteánamiꞌi aꞌájna matɨ́ꞌɨj tíꞌiyestehuaꞌa.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte, naímiꞌi mú miyen titeetejíihuajraa tɨjɨ́n: ―Micheꞌe hui ráꞌanviꞌitɨn amɨ́jna mɨ teáataꞌa, pej pi Barrabás huatátuaani itejmi jemi.
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 (Aꞌɨ́jna ɨ́ Barrabás, ayée mú ꞌéen jɨ́n raꞌiteáana aꞌiné caꞌaníjraꞌa pu huaꞌutáꞌa ɨ́ teɨte Jerusalén mej éꞌechejcaꞌa mej mi huateújneꞌusiꞌiteꞌen. Aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌɨ́ɨn púꞌeen seɨ́j ɨ́ tɨ tíꞌitecuiꞌica.)
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Ajta aꞌɨ́ɨn Pilato, aúcheꞌe pu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa tɨ raatátuaani aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ajtahuaꞌa pu ayén tihuáꞌajee tɨ ij ráamuaꞌaree aꞌij mej tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa ɨ́ teɨte.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte, majtáhuaꞌa mú miyen titeetejíihuajraa tɨjɨ́n: ―Patáꞌaj hui ráꞌutatan, patáꞌaj ráꞌutatan.
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Huaíca pu ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné ꞌeen jɨmeꞌe? ¿Tiꞌitájni aꞌij huáruu tɨ aꞌij puaꞌa ꞌeen? Capu hui aꞌij náꞌamitɨejteꞌe tiꞌitɨ́j tɨ jɨ́n auteájturaa tɨ ij ayén raavíjteꞌe tɨ huámɨꞌɨni amɨ́jna. Aꞌɨ́j nu hui jɨ́n niyen nenaꞌa rɨni. Puaíjtzi nuꞌu raatáꞌasin. Neajta raateátuaasin.
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte máàj mú jaítzeꞌe caꞌanín jɨ́n huajíjhuacaꞌa. Majtahuaꞌa miyen tiraataꞌaíj tɨ ráꞌutatan. Matɨ́ꞌɨj mi tiuꞌumuáꞌitɨ meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej jeíhua tejíjhuajmeꞌecaꞌa.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Aj pu i Pilato raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tɨ ayén huarɨ́j aꞌij mej tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa ɨ́ teɨte.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Tɨ́ꞌɨj i raatátuaa aꞌɨ́jna ɨ́ mej raꞌiteáana aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ caꞌaníjraꞌa huaꞌutáꞌa mej mi huateújneꞌusiꞌiteꞌen, tɨ ajta tíꞌitecuiꞌica. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej rájhuaviiriꞌi ɨ́ teɨte. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pilato, aꞌɨ́ɨ pu tiuꞌutátui ɨ́ Jesús mej mi miyen ráaruuren aꞌij mej tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa ɨ́ teɨte.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Matɨ́ꞌɨj mi yaꞌujáj. Aa mú yaꞌujáasimeꞌeca, matɨ́ꞌɨj seɨ́j huatéeviꞌi tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Simón tɨ Cirene éꞌemeꞌecan. Aꞌuu pu ꞌɨtzitá eꞌeráaráꞌa tɨ i aꞌuun Jerusalén aꞌuteárute. Matɨ́ꞌɨj mi ruꞌuhuatéechuite ɨ́ cúruu tɨ ij ráꞌanchueni. Meraataꞌaíj tɨ ráachuisimeꞌen cujtaꞌan ɨ́ Jesús.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Jéihua mú teɨte huajúꞌucaa huáꞌa cujtaꞌa. Muꞌiitɨ́ ɨ́ ꞌuuca, jeíhua mú ruxɨeemɨjteꞌecaꞌa, muaꞌantiujyeíneꞌe mú muaajúꞌucaa aꞌɨ́jna jemi.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Aj pu i Jesús pɨ́ aꞌuréꞌeve. Ayee pu tihuáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Múꞌeen ꞌuuca, mɨ sej huáꞌayaujmuaꞌa púꞌeen aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Jerusalén aꞌuchéjme, caxu neetzi jɨ́n ruyeine, sino rujɨ́ɨmuaꞌa sehuaújyeinixɨꞌɨ múꞌejmi jɨmeꞌe, seajta seꞌɨ́mej jɨmeꞌe ɨ́ ruyaujmuaꞌa aꞌiné aj pu hui tejaꞌuréꞌenejsin aꞌɨ́jna ɨ́ xɨcájraꞌa sej jetzen siyen tiuꞌutaxájta yee: “Dios pu rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí jaꞌanáj tiyaúumuaꞌa muáꞌaraa, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí jaꞌanáj tɨꞌɨríi huáꞌa jetze huataseíjre, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí jaꞌanáj huáꞌutzii ɨ́ huáꞌayaujmuaꞌa.”
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 — ausente —
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 ’Aꞌájna xɨcájraꞌan jetze, ayée mú hui rɨni ɨ́ teɨte. Aꞌɨ́ɨ mú tiraatáꞌixaateꞌesin ɨ́ jɨrí tɨjɨ́n: “Patáꞌaj téjmi japua rájveti.” Majta miyen cheꞌatá menaꞌa tiraatáꞌixaateꞌesin aꞌɨ́jna ɨ́ jɨrí áa tɨ huacaíjme tɨjɨ́n: “Patáꞌaj taatéꞌavaa.”
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 ’Tɨ́ puaꞌa niyen tirajpuaíjtzi neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej caí tiꞌitɨ́j jɨ́n auteájturaa, ¿aꞌiné tejamuáꞌamitɨejteꞌe mej miyen tirajpuaíitzi muáꞌajuꞌun aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej xaa tiꞌitɨ́j jɨ́n auteájturaa? Huápɨꞌɨ mú hui rajpuaíitzi muáꞌajuꞌun xaa neꞌu. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Majta seica mú huajájpuajmeꞌe mej mi meꞌuun huáꞌutatan jamuan ɨ́ Jesús. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huaꞌapua, aꞌɨ́ɨ mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej xaa aꞌij puaꞌa tíꞌirujca.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun aꞌaráꞌa aꞌu tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Mɨꞌɨchímuꞌuta. Aꞌɨ́ɨ mú ráꞌutatai jamuan ɨ́ mej aꞌij puaꞌa tíꞌirujca. Seɨ́j mú aúutatai rɨꞌɨríintaꞌan pújmeꞌen ɨ́ Jesús. Majta ɨ́ seɨj, aꞌɨ́ɨ mú ráꞌutatai úutataꞌan pújmeꞌen.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Tɨ́ꞌɨj i Jesús ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Niyáꞌupua, patáꞌaj hui tihuaꞌutáꞌuuniꞌi aꞌiné camu ramuaꞌaree aꞌij mej rɨcɨ. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ xantaaruꞌu, aꞌɨ́ɨ mú huáhuajcacaꞌa mej tetej aꞌucáahuaꞌaxɨn mej mi ráamuaꞌaree jaꞌatɨ tɨ racɨꞌɨti ɨ́ cɨ́ɨxureꞌaraꞌan ɨ́ Jesús.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte, aꞌúu mú aꞌutéꞌuu mejseíiracaꞌa. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tihuáꞌaijteꞌe, aꞌɨ́ɨ mú majta raꞌutéxɨeehuariꞌiriꞌi. Ayee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Amɨ́ pu seica japua huaniú. Chéꞌe hui amɨ́n rujapua huániuuni, tɨ puaꞌa hui ayén tiꞌayajna tɨ amɨ́n aꞌɨ́ɨn púꞌeen Dios tɨ raꞌantíhuaꞌu, aꞌɨ́jna Dios tɨ án yaꞌujyeíjtza ɨ́ ɨpuari japua.
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ xantaaruꞌu muaꞌajteáxɨɨrecaꞌa, majta raꞌutéxɨeehuariꞌiriꞌi. Aꞌɨ́ɨ mú majta raatanéste ɨ́ viinu tɨ antzináj tɨ raꞌantiyéꞌen.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Ayee mú tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Tɨ́ puaꞌa Rey jɨmeꞌe pej tiꞌitéveecaꞌa aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, patáꞌaj á japua huániuuni.
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Majta taabla tiꞌitɨ́j mú aúutatai aꞌu tɨ áꞌujmuꞌu ɨ́ Jesús. Ayee pu téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa aꞌɨ́jna jetze ɨ́ taabla tɨjɨ́n: “Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ huaꞌaRey aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan”.
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Ajta seɨ́j ɨ́ mej huaꞌapua ɨ́ tɨ aꞌij puaꞌa tíꞌijrɨꞌɨrejcaꞌa, aj pu áꞌatataihuacaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu ayén aꞌij puaꞌa tiraataxájtacaꞌa. Ayen tɨjɨ́n: ―¿Ni pecaí peꞌɨ́n púꞌeen aꞌɨ́jna tɨ Dios án muaꞌujyeíjtza ɨ́ ɨpuari japua? Patáꞌaj á japua huániuuni, pajta téjmi japua.
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Ajta ɨ́ seɨj tɨ aꞌij puaꞌa tíꞌijrɨꞌɨrejcaꞌa, tɨ ajta áꞌatataihuacaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu raꞌajtéꞌaxɨ tɨjɨ́n: ―¿Ni hui pecaí ráꞌateseꞌe ɨ́ Dios? Casiꞌi, ayée pej cheꞌatá penaꞌa tirajpuaíitzi tɨ́j amɨ́jna.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Ayee pu hui tiraavíjteꞌe tej tiyen tirajpuaíjtzi aꞌiné puꞌuri taacɨ́ꞌɨ aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tej tiꞌitɨ́j huáruu. Ajta amɨ́n, capu tiꞌitɨ́j jɨ́n auteájturaa.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Aj pu i ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨjɨ́n: ―Jesús, patáꞌaj naꞌutámuaꞌaree aꞌájna xɨcáaraꞌan pej jetzen autéchesin pej tiuꞌutaꞌaíjta.
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Jesús, ayée pu tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Ayee nu hui tíꞌimuaꞌixaateꞌe tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe, íjii, múꞌee pe peꞌuun aꞌutevée puaꞌamé neetzi jamuan aꞌu tɨ Dios rɨ́ꞌɨ timuaatáꞌasin. ―Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Tɨ́ꞌɨj ari teuuméꞌeca aꞌatzaj tacuarixpua, aj pu i nainjapua huateátɨcaꞌarecaꞌa ɨ́ chuej japua. Ayee pu áꞌatee aꞌachú cumu huaíca hora tɨ ayén ꞌeeneꞌe, aꞌiné aꞌɨ́jna xɨcaj aꞌumɨ́ꞌɨ. Capu i chéꞌe huáneeriꞌicɨcaa. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ cɨ́ɨxuri tɨ itzíjhua, tɨ ajta aꞌuun aꞌutaviviɨ́jmeꞌecaa u teyujtaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu jáꞌitaꞌa acasiújtzaꞌanixɨ.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Caꞌanín pu jɨ́n huajíjhuacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Mɨ́ pej niyáꞌupua, múꞌeetzi nu huatátuiireꞌesin ɨ́ nexɨejniuꞌuca. Jɨ́meꞌen puꞌu ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa, aj pu i raatapuáꞌajtacaꞌa tɨ tíyeeyeꞌe.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ xantaaruꞌu, tɨ anxɨ́te tíꞌaijta, tɨ́ꞌɨj raaseíj aꞌij tɨ huarɨ́j, aj pu i rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌa ɨ́ Dios. Ajta ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna. Aꞌɨ́ɨ pu rɨ́ꞌɨ tíꞌitevistacaꞌa.
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte ɨ́ mej ajteáxɨɨrecaꞌa meꞌújna mej mi tiúꞌumuaꞌariiveꞌen, matɨ́ꞌɨj raaseíj aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ huarɨ́j, aꞌɨ́ɨ mú anteújtuꞌasixɨ án rútaviitzeꞌe meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej huataújxɨeemɨste. Majta aꞌucɨ́j.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej ramuaꞌajcaa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ ꞌuuca ɨ́ mej eꞌeráacɨ jamuan aꞌujna u Galilea, aꞌɨ́ɨ mú aꞌɨmuá aꞌutéꞌuu mej seijracaꞌa aꞌij tɨ tiꞌitɨ́ rɨcɨ.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Meenti seɨ́j aꞌuun jéꞌeseijreꞌecaꞌa tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n José. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen seɨ́j tɨ huáꞌa jetze ajtémeꞌecan ɨ́ huáꞌa jueesi ɨ́ mej huaícate japuan tamuáamuataꞌa mej aráꞌase. Rɨ́ꞌɨ pu tíꞌitevistacaꞌa aꞌɨ́jna. Capu tiꞌitɨ́j jɨ́n auteájturaa.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Ajta aꞌɨ́ɨn, capu raꞌaránajchecaꞌa aꞌij mej tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare, capu ajta rɨ́ꞌɨ raatáꞌa aꞌij mej huarɨ́j ɨ́ seica ɨ́ jueesi. Aꞌuu pu éꞌemeꞌecan aꞌɨ́jna ɨ́ José, chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Arimatea, tɨ ajta aꞌuun huatacáꞌa u Judea. Ajta aꞌɨ́ɨn José, aꞌɨ́ɨ pu rachúꞌeveꞌecaꞌa jaꞌanáj xɨcáaraꞌan jetze Dios tɨ tiuꞌutaꞌaíjta íiyen chaanaca japua.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Tɨ́ꞌɨj i aꞌuun áꞌume ɨ́ Pilato jemi. Ayee pu tiraatáhuaviiriꞌi tɨ aꞌɨ́ɨn Pilato raatátuiireꞌen ɨ́ Jesús tɨ mɨꞌɨchi.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Tɨꞌɨj jí raꞌacájtɨ ɨ́ cúruu jetze ɨ́ téviraꞌa. Aj pu i saavana jɨ́n racáꞌijcatacaꞌa. Tɨꞌɨj jí aꞌuun aꞌuteájrupi aꞌu tɨ aúucun. Tɨꞌɨj jí yenuꞌuhuaréꞌetee aꞌu mej mauchén yauucú ɨ́ jaij. Caxɨ́ɨ mú jaꞌanáj jaꞌatɨ meꞌuun utétuaraꞌa.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Puꞌuri aꞌájna pɨ́tíꞌirɨjcaa aꞌájna xɨcájraꞌa mej jetzen rɨ́ꞌɨ ruruuren. Ajta puꞌuri tɨ́n tejaꞌuréꞌenejsimeꞌe aꞌájna xɨcájraꞌan mej jetzen ruseꞌupi.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ ꞌuuca, ɨ́ mej meꞌuun eꞌeráacɨ u Galilea jamuan ɨ́ Jesús, aꞌɨ́ɨ mú cujtaꞌan huajúꞌucaa aꞌɨ́jna ɨ́ José. Matɨ́ꞌɨj mi raaseíj aꞌu tɨ aúucun, majta aꞌu tɨ yáꞌuruu ɨ́ mɨꞌɨchi.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́ ɨ́ ruche. Aj mú mi rɨ́ꞌɨ ráaruu ɨ́ tuꞌupi tɨ naa teáarɨ́ꞌe, majta ɨ́ mej jɨ́n racápɨtijra. Majta áꞌiyen huaújseꞌupe aꞌájna xɨcájraꞌan jetze aꞌij tɨ tiúꞌujxeꞌeveꞌe.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.