Lucas 16
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs BKJ
1 Jesús pu ajta ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe tɨjɨ́n: ―Aa pu nuꞌu hui jáꞌahuaꞌa chíjteaani éꞌechejcaꞌa. Seɨ́j pu ravaɨreꞌecaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ antiújmuaꞌareerecaꞌa nain aꞌachú tɨ tíꞌijchaꞌɨɨcaꞌa ɨ́ chíjteaani. Matɨ́ꞌɨj nuꞌu mi seica jetzen teꞌujpuáꞌajte aꞌɨ́jna tɨ antiújmuaꞌaree aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ caꞌanacan raaxɨ́jteꞌe chaꞌa naꞌa tɨ tíꞌiseijreꞌecaꞌa.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 ’Tɨ́ꞌɨj i chíjteaani raatajé. Ayee pu nuꞌu tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: “¿Aꞌiné naꞌa qui nej neri tiúꞌunamuajriꞌi aꞌij pej rɨcɨ múꞌee? Patáꞌaj yeehui raꞌuyúꞌuxan nain aꞌachú pej jɨ́n antíꞌamuaꞌaréere nej ni ráamuaꞌaree aꞌachú tɨ caj teꞌaráꞌase, ɨ́ pej caí yeehui chéꞌe piyen antíꞌamuaꞌaréere puaꞌamé.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 ’Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ ravaɨreꞌecaꞌa, ayée pu tiuꞌumuáꞌaj tɨjɨ́n: “¿Aꞌiquí nerɨni? Aꞌɨ́jna tɨ tíꞌineꞌaijteꞌe, aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu tináꞌariꞌira ɨ́ nej jɨ́n antínmuaꞌaree. Mɨ́ neajta inee, canu necaꞌane nej teꞌatéꞌijcheꞌen. Ajta netíꞌiteviꞌiraꞌa nej yeehui vaɨ́riꞌira huatáhuauni.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Nuꞌuri yeehui ramuaꞌaree aꞌij nej rɨni, mej mi teɨte naꞌancuréꞌeviꞌitɨn temuaꞌa naa aꞌujna huáꞌache netɨ́ꞌɨj caí chaꞌa tíꞌimuarɨꞌe neyajna.”
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 ’Tɨ́ꞌɨj nuꞌu i huaꞌutajé seɨj ajta seɨj ɨ́ mej tiráꞌachaꞌɨɨreꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ chíjteaani. Ayee pu nuꞌu tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi ɨ́ seɨj tɨ amuacaí veꞌeréꞌene tɨjɨ́n: “¿Aꞌachúni yeehui petiráꞌachaꞌɨɨreꞌe ɨ́ tɨ tíꞌineꞌaijteꞌe?”
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 ’Aj pu i ayén tiuꞌutaniú aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨjɨ́n: “Anxɨ́te puaꞌaméca ɨ́ taampu aꞌɨ́jna ɨ́ aceite tɨ aceituuna jetze meꞌecan.” ’Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ antiújmuaꞌaree, ayée pu nuꞌu hui tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: “Yeꞌecui i cuapée tɨ jetzen téꞌeyuꞌusiꞌi aꞌachú pej caj tiráꞌachaꞌɨɨreꞌe. Aꞌujyeíjxɨ múꞌee, caꞌanacan. Patáꞌaj seɨ́j auyúꞌuxa tɨ jetzen áꞌayuꞌusiꞌi aꞌachú cumu anxɨ́j tamuáamuataꞌa taampu tɨ aráꞌase.”
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 ’Tɨ́ꞌɨj nuꞌu i ajta seɨ́j ayén tiuꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: “Carij múꞌee, ¿aꞌachúni yeehui petiráꞌachaꞌɨɨreꞌe?” ’Ajta aꞌɨ́ɨn, ayée pu hui tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: “Anxɨ́te puaꞌaméca medida ɨ́ triigu.” ’Ayee pu tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: “Yeꞌecui, i cuapée. Patáꞌaj seɨ́j auyúꞌuxa tɨ jetzen áꞌayuꞌusiꞌi tɨjɨ́n: muáacuate pej nuꞌu ráꞌachaꞌɨreꞌe.”
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 ’Ajta nuꞌu aꞌɨ́ɨn tɨ tíꞌiraꞌaijteꞌe, aꞌɨ́ɨ pu hui rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌa aꞌiné rɨ́ꞌɨ pu tiuꞌumuáꞌaj aꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ yeꞌí huárɨni. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej aꞌuchéjme seɨ́j chuéjraꞌa japua íiyen chaanaca japua, jaítzeꞌe mú raayɨ́ꞌɨtɨ aꞌij mej yeꞌí huárɨni ɨ́ seica ɨ́ ruxɨ́ꞌej teɨte mecaí aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meꞌɨ́jna jetze ajtémeꞌecan ɨ́ tɨ huaꞌatátzaviꞌijteꞌe ɨ́ tavástaraꞌa.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Caxu chéꞌe senaꞌa raaxɨ́jteꞌe ɨ́ tumin íiyen tɨ meꞌecan chaanaca japua. Chéꞌe ayén tejámuaatévaɨreꞌen méjcaꞌi huáyee sej si ruꞌamiigustemuaꞌa jɨ́n antimuáꞌitɨn mej mi meꞌɨ́n amuaꞌancuréꞌeviꞌitɨn temuaꞌa naa aꞌájna xɨcájraꞌan jetze tɨ́ꞌɨj caí chaꞌa méꞌe áꞌa túmintan. Aꞌuu mú hui amuaꞌancuréꞌeviꞌitɨn aꞌu tɨ caí jaꞌanáj éꞌevatzɨjsin ɨ́ huáꞌachiꞌi.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ’Aꞌɨ́jna tɨ xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨcɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ cɨliéeneꞌe jɨ́n tiꞌitéjvee, aꞌɨ́ɨ pu ajta xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨni tɨ puaꞌa tiꞌitevée áꞌaraꞌani veꞌecán jɨmeꞌe. Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ hui caí xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨcɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ cɨliéeneꞌe jɨ́n tiꞌitéjvee, aꞌɨ́ɨn capu ajta xɨ́ꞌepɨꞌɨn rɨni tɨ puaꞌa tiꞌitevée áꞌaraꞌani veꞌecán jɨmeꞌe.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 ’Aꞌɨ́j pu jɨ́n, tɨ puaꞌa secaí téꞌaste ɨ́ sej jɨ́n antiújmuaꞌaree sej rajmuárɨꞌe ɨ́ tumin tɨ yen seijreꞌe íiyen chaanaca japua, ¿ni qui siyen tíꞌimuaꞌatze tɨ jaꞌatɨ ayén tejamuaꞌíjcateꞌesin sej raamuárɨꞌen tɨ huápɨꞌɨ tíꞌijnajche tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe? Capu xaa neꞌu ayén téꞌeme.
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 ’Tɨ́ puaꞌa secaí téꞌaste sej rajmuárɨꞌen seꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Dios amuaatapuaíjve, capu jaꞌanáj amuaatáꞌasin tɨ múꞌejmi áaꞌamuaꞌáa puꞌéeneꞌe áꞌaraꞌani.
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Capu hui rɨꞌɨrí tɨ jaꞌatɨ huaꞌapuaca huávaɨreꞌen aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej tíꞌaijta. Tɨ́ puaꞌa ayén huárɨni, ayée pu téꞌeme. Jéihua pu rájchaꞌɨɨreꞌe aꞌame ɨ́ seɨ́j, ajta jeíhua pu rɨ́ꞌɨ tirájchaꞌɨ́ɨ aꞌame ɨ́ seɨ́j. Naꞌari, aꞌɨ́ɨ pu rɨ́ꞌɨ tiráꞌatzaahuateꞌe aꞌame ɨ́ seɨ́j. Ajta ɨ́ seɨj, aꞌɨ́ɨ pu ráꞌaxɨeehuariꞌira aꞌame. Capu aꞌatzu rɨꞌɨrí sej huataúraꞌan tɨ Dios tejámuaataꞌaíjteꞌen, tɨ puaꞌa hui seꞌɨ́jna jɨ́n huataúraꞌan sej tumin tíseɨreꞌen. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ fariseos, jeíhua mú ranecuaꞌatzecaꞌa ɨ́ tumin. Matɨ́ꞌɨj miyen tiráanamuajriꞌi, jeíhua mú raꞌutéxɨeehuariꞌiriꞌi meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Múꞌeen xu aꞌɨ́ɨn pɨ́rɨcɨ ɨ́ sej siyen tiúꞌujseijrata sej si rɨ́ꞌɨ títetéturaave ɨ́ teɨte jemi. Mɨ́ ajta Dios, aꞌɨ́ɨ pu tirúꞌumuaꞌaree aꞌij sej ꞌeen mú ru tzajtaꞌa. Aꞌɨ́jna tɨ nuꞌu ayén naa seijreꞌe ɨ́ teɨte jemi, aꞌɨ́ɨ pu hui aꞌij puaꞌa seijreꞌe ɨ́ Dios jemi.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ’Tɨ́j naꞌa hui aꞌajnáꞌɨmua ajta caí huataseíjre ɨ́ Juan, aꞌɨ́ɨ puꞌu tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa aꞌij tɨ tiraꞌuyúꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan, ajta aꞌij mej tiraꞌuyúꞌuxacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌixaxaꞌataꞌa ɨ́ Dios jetze meꞌecan. Tɨ́j naꞌa tiuꞌutaseíjre ɨ́ Juan, aꞌɨ́j mú tihuáꞌaꞌixaateꞌe ɨ́ niuucari jɨmeꞌe ɨ́ mej jɨ́n huaújtemuaꞌaveꞌen aꞌij tɨ ꞌeen ɨ́ Dios jemi aꞌu tɨ tejéꞌaijta. Majta naímiꞌi tíꞌiteseꞌe mej meꞌuun aꞌuteárute caꞌanéeri jɨmeꞌe.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 ’Ajta aꞌɨ́ɨn yuꞌuxari, Moisés teecan tɨ raꞌuyúꞌuxacaꞌa, aúcheꞌe pu hui nain jɨ́n teꞌaráꞌastejsin. Jaítzeꞌe pu áꞌateere mej raꞌaráꞌasten caí nain tɨ́j naꞌa tɨ tíꞌiseijreꞌe íiyen chaanaca japua, ajta ɨ́ ta japua tɨ tejéꞌeseijreꞌe.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Ajtahuaꞌa seɨ́j niuucari huaꞌutáꞌixa tɨjɨ́n: ―Jaꞌatɨ tɨ mé rúurɨeni ɨ́ ruꞌɨ́j, tɨ puaꞌa áꞌiyen seɨ́j ancuréꞌeviꞌitɨn, aꞌɨ́ɨ pu raxánaꞌacɨraꞌaten aꞌɨ́jna jemi ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa. Ajta, tɨ puaꞌa jaꞌatɨ raꞌancuréꞌeviꞌitɨn seɨ́j ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨ amuacaí mé rúurɨe ɨ́ rucɨ́n, aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ, aꞌɨ́ɨ pu hui ajta raxánaꞌacɨraꞌaten.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 Ajtahuaꞌa pu ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aa pu nuꞌu jáꞌahuaꞌa chíjteaani eꞌechéjmeꞌe, tɨ naa éeneꞌen tiꞌiteújcheꞌetehuaꞌa, cɨ́ɨxuri jɨmeꞌe tɨ tíꞌinacamua, ajta tɨ tiꞌirɨ́ꞌeen. Tɨ́ꞌɨj pɨ́ naꞌa pu tíꞌiyestehuaꞌa. Jéihua pu hui tíꞌinaꞌachitaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ruxɨéehua éꞌechejcaꞌa.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 ’Ajta nuꞌu aꞌɨ́ɨn tɨ caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi, áa pu aꞌitéjca táꞌapueerta aꞌu tɨ éꞌeche ɨ́ chíjteaani. Ayee pu nuꞌu ántehuaacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi tɨjɨ́n Lázaro. Aꞌɨ́ɨ pu tíꞌicuiꞌi. Nainjapua nuꞌu hui cáꞌatza ɨ́ ru jetze.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 ’Jéꞌecan pu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa tɨ ráacuaꞌani ɨ́ cuaꞌira tɨ tíꞌiteꞌení tɨ teꞌecájvitze meesa japua aꞌu tɨ tejéꞌecuaꞌa ɨ́ chíjteaani. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ tzɨꞌɨcɨ, aꞌɨ́ɨ mú aꞌuréꞌenineicaꞌa, majta raacánaɨjxɨ ɨ́ tɨ hui cáꞌatza japua.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 ’Tɨ́ꞌɨqui aꞌájna xɨcájraꞌan tɨ jetzen huamɨ́ꞌɨ aꞌɨ́jna ɨ́ Lázaro, matɨ́ꞌɨj nuꞌu mi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌe ɨ́ ta japua, aꞌɨ́ɨ mú yaꞌuvíꞌitɨ ɨ́ Abraham jemi aꞌu tɨ Dios éꞌeseijreꞌe. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ chíjteaani, tɨ́ꞌɨj nuꞌu i aꞌɨ́ɨn huamɨ́ꞌɨ. Majta hui raꞌaváꞌana.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 ’Aꞌuu pu aꞌuteájturaa aꞌu tɨ áꞌataa ɨ́ taij. Jéihua pu rajpuaíjtzicaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ chíjteaani teecan. Tɨ́ꞌɨj i ájneerecaꞌa. Aj pu i raaseíj aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Lázaro tɨ aꞌutéveecaꞌa ɨ́ Abraham jamuan.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 ’Aj pu i raatajé tɨjɨ́n: “Abraham, mɨ pej níꞌiyaꞌupua, náꞌancuꞌuvajxɨꞌɨ. Patáꞌaj mú yeꞌutaꞌíte pemɨ́jna mɨ Lázaro tɨ ij amɨ́n raꞌantíruꞌunen ɨ́ ruxɨté tɨ ij naatécɨmuajteꞌen ɨ́ neneanú jetze, aꞌiné jeíhua nu rajpuaíjtzi íiye taij tzajtaꞌa.”
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 ’Ajta aꞌɨ́ɨn Abraham, ayée pu nuꞌu hui tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: “Niyauj, ni pecaí ramuaꞌaree aꞌij tɨ timuáavaɨj patɨ́ꞌɨj pauj ruurica ɨ́ chaanaca japua. Jéihua pu yeehui rɨ́ꞌɨ timuáavaɨj. Ajta amɨ́jna mɨ Lázaro, jeíhua pu aꞌij puaꞌa tirajpuaíjtzicaꞌa. Mɨ́ ajta íjii, aꞌɨ́ɨ mú yeehui ráꞌancuꞌuvajxɨꞌɨsin meyajna. Pajta múꞌee, íjii parajpuaíitzi pej puaꞌamé.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Ajta íjii, ayée pu yeehui ꞌeen, puꞌuri ayén huaújruu tɨ ayén teꞌatácuuniꞌin. Aꞌɨ́j pu jɨ́n caí rɨꞌɨrí mej antácɨɨne amun pújmeꞌen múꞌejmi jemi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej miyen raxɨ́ꞌeveꞌe. Ajta caí rɨꞌɨrí mej aꞌu tɨ pújmeꞌen aꞌitácɨɨne téjmi jemi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej majta miyen raxɨ́ꞌeveꞌe.” Ayee pu nuꞌu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Abraham.
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 ’Tɨ́ꞌɨj i ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: “Tɨ́ puaꞌa ayén tíꞌeeneꞌen, niyáꞌupua, ayée nu yeehui muahuavii, pej amɨ́jna Lázaro huataꞌíte tɨ aꞌuun aꞌatanén nitáàta tɨ éꞌeche, aꞌiné anxɨ́vica nu tiꞌihuaamuaꞌa. Chéꞌe yeehui amɨ́n rɨ́ꞌɨ tihuajaꞌutáꞌixaateꞌen mej mi caí miyun pújmeꞌen aꞌuvéꞌecɨꞌɨcaꞌan mej mi caí rajpuaíjtzi muáꞌaraꞌani meyajna.”
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 — ausente —
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 ’Abraham pu nuꞌu ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: “Aꞌɨ́ɨ pu aꞌuteájturaa aꞌɨ́ɨme jemi aꞌɨ́jna Moisés teecan tɨ raꞌuyúꞌuxacaꞌa, ajta ɨ́ mej raꞌuyúꞌuxacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa. Michéꞌe yeehui aꞌɨ́jna huanamua.”
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 ’Ajta aꞌɨ́ɨn chíjteaani teecan, ayée pu tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: “Niyáꞌupua, mɨ pej Abraham púꞌeen. Capu tiꞌitɨ́j vaɨreꞌe. Aru tɨ puaꞌa yeehui jaꞌatɨ tɨ ari huamɨ́ꞌɨ aj pu huataseíjreꞌesin aꞌɨ́mej jemi, aj mú mi seɨcɨé tíꞌimuaꞌati ɨ́ Dios jemi.”
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 ’Aj pu nuꞌu i ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: “Tɨ́ puaꞌa mecaí ráanamua aꞌij tɨ tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan, ajta aꞌɨ́mej ɨ́ mej Dios jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa, camu yeehui majta ráꞌantzaahuateꞌesin tɨ puaꞌa huataseíjreꞌen huáꞌa jemi ɨ́ jaꞌatɨ tɨ aꞌitáraa ɨ́ mɨꞌɨchite tzajtaꞌa.” ―Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.