Lucas 10

El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aꞌatzu aꞌateeviꞌi, Jesús pu ajtahuaꞌa seica avéꞌejajpuaxɨ ɨ́ mej ayén puaꞌaméca aꞌachú cumu huaícate japuan tamuáamuataꞌa aráꞌase. Aꞌɨ́ɨ pu huaꞌutaꞌítecaꞌa huaꞌapuacajméꞌen mej mi anáatéꞌee u eꞌaráꞌasti nainjapua aꞌu tɨ naꞌa mej aꞌuchéjme, aꞌu tɨ Jesús huájeꞌemuáarencheꞌe.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Muꞌiitɨ́ muꞌuri tɨ́n áꞌujcaꞌane tɨ Dios tíhuaꞌutaꞌaíjteꞌen, aru camu muꞌíi aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej aꞌɨ́jna jɨ́n tíꞌivaɨreꞌe mej tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios huaꞌirájtuaani. Aꞌɨ́j xu hui jɨ́n siyen tiraatáhuavii ɨ́ tavástaraꞌa ɨ́ tɨ jemin tiuꞌutátuiireꞌesin naíjmiꞌica jɨmeꞌe ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, tɨ aꞌɨ́ɨn tejámuaataꞌaíjteꞌen sej aꞌucɨ́jxɨꞌɨn nainjapua aꞌu mej éꞌeseijreꞌe.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 ’Sericu múꞌeen. Ayee nu hui tejámuaataꞌaíjteꞌesin sej si huáꞌa tzajtaꞌa áꞌujujhuaꞌaneꞌen ɨ́ teɨte. Ayee xu seíireꞌe xáꞌajuꞌun matɨ́j cáneꞌaxɨ mej huáꞌa tzajtaꞌa áꞌujujhuaꞌan ɨ́ jɨ́ɨraꞌave.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Caxu hui caꞌaní téꞌepiin sej tumin tzajtaꞌa ucáꞌan, caxu seajta caꞌaní téꞌepiin sej tiúꞌujcɨɨxu teꞌucáꞌan, caxu seajta tiúꞌucaꞌacái téꞌɨꞌɨpɨꞌɨn. Caxu jaꞌatɨ teujteꞌe ɨ́ juye jetze.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Setɨ́ꞌɨj chiꞌita uteárute, miꞌi sej siyen tiraatateújteꞌen yee: “Rɨ́ꞌɨ xu yee tíꞌitechejca.”
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 ’Seajta tɨ puaꞌa aꞌuun éꞌeseijreꞌe seɨ́j ɨ́ tevi tɨ xaa rɨ́ꞌɨ tíꞌiche, aꞌɨ́ɨ xu hui huateáturaasin jemin ɨ́ sej jɨ́n raatateújte. Naꞌari caí, ajtahuaꞌa huateáturaasin múꞌejmi jemi ɨ́ sej jɨ́n raatateújte.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 ’Aꞌuu xu áꞌateere aꞌájna chiꞌij jetze aꞌu sej aráꞌaiixa. Tiꞌitɨ́j tɨ naꞌa mej tejáꞌamuamin, aꞌɨ́j xu hui huácuaꞌani, seajta raayéꞌen. Ayee xu huárɨni aꞌiné ayée pu tiraavíjteꞌe mej tiraanájchiteꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ tíꞌimɨjhuaca. Caxu áꞌujujhuaꞌaneꞌen méyee seajta méyee huáꞌache.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 ’Setɨ́ꞌɨj seꞌuun aꞌuteárute seɨ́j jetze ɨ́ chajtaꞌa, tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨme amuaꞌancuréꞌeviꞌitɨn, ayée xu huárɨni. Tiꞌitɨ́ mej án amuaajáꞌujmuaniira, aꞌɨ́j xu huácuaꞌani.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Setáꞌaj seajta tihuáꞌuhuaateꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej tiꞌicúcuiꞌijme. Seajta hui siyen huaꞌutáꞌixaateꞌen yee puꞌuri tɨ́muaꞌa tejaꞌuréꞌenejsin tɨ Dios nainjapua tiuꞌutaꞌaíjta íiyen chaanaca japua.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 ’Naꞌari, tɨ puaꞌa mecaí amuaꞌancuréꞌeviꞌitɨn setɨ́ꞌɨj eꞌaráꞌasti seɨ́j jetze ɨ́ chajtaꞌa, ayée xu caaye jetze áꞌujujhuaꞌaneꞌen. Ayee xu hui tihuaꞌutáꞌixaateꞌen yee: “Aꞌɨ́jna ɨ́ chuej, tɨ muiini tɨ ajtáviꞌitaxɨ ɨ́ tacaꞌacai jetze, íiye tɨ chajtaꞌa meꞌecan, aꞌɨ́j tu huatécaꞌatzɨjxɨꞌɨsin sej si ráamuaꞌaree sej veꞌecán jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi. Capu amɨ́n aꞌij sej seri tiúꞌuruu. Aúcheꞌe pu yeráꞌaiixa jaꞌanáj tɨ tejaꞌuréꞌenejsin tɨ Dios tiuꞌutaꞌaíjta nainjapua íiyen chaanaca japua.” Ayee xu hui tihuaꞌutáꞌixaateꞌen.
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 — ausente —
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 ’Ayee nu hui tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe. Aꞌájna xɨcájraꞌa jetze tɨ́ꞌɨj yeráꞌaiixa ɨ́ Dios tɨ ij aꞌɨ́ɨn huáꞌaxɨjteꞌen, jaítzeꞌe mú hui rajpuaíitzi muáꞌajuꞌun aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí amuaꞌancuréꞌeviꞌitɨ aꞌujna chajtaꞌa mej caí aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Sodoma eꞌechéjmeꞌe.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ’Mɨ sej hui Corazín éꞌemeꞌecan, setáꞌaj huataújxɨeemɨsteꞌen. Seajta múꞌeen, mɨ sej Betsaída éꞌemeꞌecan, setáꞌaj seajta huataújxɨeemɨsteꞌen, aꞌiné múꞌejmi tzajtaꞌa, jeíhua nu niyen huarɨ́j tɨ huápɨꞌɨ ruxeꞌeveꞌe. Mɨ́ seajta múꞌeen, caxu naꞌancuréꞌeviꞌitɨ. ’Aru tɨ puaꞌa niyen huárɨniicheꞌe huáꞌa tzajtaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej mejmíꞌi Tiro aꞌuchéjmeꞌecaa o huáꞌa tzajtaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej mejmíꞌi Sidón éꞌechejcaꞌa aꞌij nej neri huarɨ́j múꞌejmi jemi, aꞌɨ́ɨ mú hui mejmíꞌi seɨcɨé tiuꞌumuáꞌaj áꞌameꞌencheꞌe. Aꞌɨ́ɨ mú miyen ucaújchejteꞌaxɨꞌɨncheꞌe meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej jɨ́n custaa tíꞌitaꞌahuaca. Aꞌɨ́ɨ mú hui majta nasij cáujhuaateꞌencheꞌe, majta miyen éeneꞌe mej aꞌujráꞌasecheꞌe mej mi ráamuaꞌaree ɨ́ seica ɨ́ teɨte mej meri seɨcɨé tiuꞌumuáꞌaj.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 ’Silu múꞌeen, jaítzeꞌe xu hui rajpuaíitzi xáꞌajuꞌun mecaí aꞌɨ́mej aꞌájna xɨcájraꞌa jetze tɨ Dios ayén tihuáꞌaxɨjteꞌen.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 ’Ari múꞌeen, mɨ sej Capernaúm éꞌemeꞌecan. ¿Aꞌiné tejamuáꞌamitɨejteꞌe múꞌejmi? ¿Ni qui Dios pu amuáꞌaviꞌitɨn u júteꞌe? Capu hui tzɨ́teꞌe, sino Dios pu amuajaꞌucáhuaꞌaxɨjsin téteꞌɨmua ɨ́ chaanaca jete aꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej caí naꞌancuréꞌeviꞌitɨ. ―Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Ajtahuaꞌa pu ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ tɨ huaꞌutaꞌítecaꞌa tɨjɨ́n: ―Aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ ayén áꞌamuanamua, aꞌɨ́ɨ pu hui ajta nenamua ineetzi. Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ amuaataꞌíti, aꞌɨ́ɨ pu ajta netaꞌíti ineetzi, ajta, aꞌɨ́ɨ pu hui raataꞌíti aꞌɨ́jna tɨ tinaataꞌaíj ineetzi.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Matɨ́ꞌɨj mi aꞌucɨ́jxɨ aꞌɨ́ɨme ɨ́ mé huaícate japuan tamuáamuataꞌa aráꞌase. Matɨ́ꞌɨj uvéꞌeneajxɨ, jeíhua mú rútemuaꞌaveꞌecaꞌa. Ayee mú tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Tavastaraꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ tiyaaruꞌu, aꞌɨ́ɨ mú majta teꞌaráꞌastijre tetɨ́ꞌɨj iteen tíhuaꞌutaꞌaíj aniúucajtzeꞌe.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Ayee pu tiuꞌutaniú aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨjɨ́n: ―Nee nu raaseíj neꞌɨ́jna ɨ́ Satanás tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn u eꞌicájve u júteꞌe. Ayee pu hui tejeꞌicájve cumu mej témaxcavaꞌaraꞌan.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 ’Neajta inee, nuꞌuri tejámuaꞌíjca neꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej huaꞌavéꞌetziinaxɨꞌɨn seꞌɨ́mej ɨ́ cuꞌucuꞌuse, ajta seꞌɨ́mej ɨ́ teaxcáte sej si tiuꞌutémuaꞌitɨn. Neajta nu hui tejámuaꞌíjca sej si tiuꞌutémuaꞌitɨn nain jɨmeꞌe ɨ́ huáꞌamuarɨꞌeriꞌiraꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej amuájchaꞌɨɨreꞌe. Capu tiꞌitɨ́j aꞌij áꞌamuaruuren.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 ’Mɨ seajta múꞌeen, caxu hui seꞌɨ́jna jɨ́n huataújtemuaꞌaveꞌen ɨ́ mej amuaꞌaráꞌastijreꞌesin ɨ́ tiyáaruꞌuse sino ayée xu seꞌɨ́jna jɨ́n titeetáujtemuaꞌaveꞌen, jee xaa neꞌu, tɨ ari áꞌayuꞌusiꞌi ɨ́ ta japua aꞌij sej hui anteꞌaruá sej si seꞌuun auteáturan tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Aꞌájnáꞌɨmua, jeíhua pu huataújtemuaꞌave aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús aꞌíjna jɨmeꞌe tɨ huateájturaa jemin ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios. Ayee pu tiuꞌutéjniuu tɨjɨ́n: ―Jeíhua nu rɨ́ꞌɨ timuaatáꞌasin, mɨ pej niyáꞌupua, mɨ pej tíꞌaijta u ta japua, pajta íiyen chaanaca japua. Ayee nu hui ꞌeen jɨ́n rɨ́ꞌɨ timuaatáꞌasin aꞌiné múꞌee pe raatéꞌavaata aꞌíjna ɨ́ niuucari mej mi caí yaúꞌitɨée muáꞌaraa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jeíhua raayɨ́ꞌɨtɨ, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jeíhua tiúꞌujmuaꞌate. Pajta múꞌee tíhuaꞌutaseíjrateꞌe aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi. Jee xaa neꞌu, mɨ pej niyáꞌupua, ayée pu hui muaꞌaránajchecaꞌa.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 ’Nain pu jɨ́n tinaaꞌíjca ɨ́ niyáꞌupua. Capu jaꞌatɨ ramuaꞌaree jaꞌatɨ nej yaujraꞌan púꞌeen. Aꞌɨ́ɨ puꞌu ramuaꞌaree ɨ́ niyáꞌupua. Capu jaꞌatɨ ajta ramuaꞌaree jaꞌatɨ tɨ púꞌeen ɨ́ niyáꞌupua. Nee nuꞌu hui ramuaꞌaree i nej yaujraꞌan púꞌeen. Majta aꞌɨ́ɨme ramuaꞌaréeren ɨ́ nej huaꞌutaseíjrateꞌesin nexɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe. ―Ayee pu tiuꞌutéjniuu.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Tɨꞌɨj jí huaꞌantaseíirajraa ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Rujɨ́meꞌe pu huaꞌutáꞌixa tɨjɨ́n: ―Jéꞌecan pu hui rɨ́ꞌɨ tejamuaatáꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ sej seri tíꞌiseij.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Ayee nu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌixaxaꞌataꞌa ɨ́ Dios jetze meꞌecan, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej títetatéꞌecaꞌa rey jɨmeꞌe, muꞌiitɨ́ mú raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa mej raaseíj aꞌij sej tíꞌiseij múꞌeen. Majta jeíhua mú raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa mej ráanamua aꞌij sej seri tíꞌinamua. Aru capu hui ayén tihuaꞌucɨ́ꞌɨ. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Jaꞌanáj pu ayén huarɨ́j. Seɨ́j pu ájchee, tɨ tíꞌimuaꞌata ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨ Moisés raꞌuyúꞌuxacaꞌa. Ayee pu tíꞌiteseꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ ayén tiráacuanamuan tɨ ij aꞌɨ́ɨn Jesús tiꞌitɨ́j jɨ́n autéꞌɨtzen. Ayen tɨjɨ́n: ―Maeestru, ¿tiꞌitáni ruxeꞌeveꞌe nej niyen huárɨni tɨ ij náacɨꞌɨti ineetzi nej ruuri náꞌaraꞌani rusén jɨmeꞌe aꞌujna aꞌu tɨ Dios éꞌeseijreꞌe?
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Ayee pu tiuꞌutaniú aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze? ¿Tiꞌitáani paꞌujíjveꞌe peꞌɨ́jna jetze ɨ́ yuꞌuxari?
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Aj pu i ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Patáꞌaj nuꞌu piyen rɨ́ꞌɨ tirájchaꞌɨɨ aꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa ɨ́ taDioj nain jɨmeꞌe ɨ́ áꞌa tzajtaꞌa, pajta nain jɨmeꞌe aꞌachú pej caj téꞌacaꞌane ɨ́ áꞌaxɨejniuꞌuca jetze, pajta nain áꞌaxeꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe, ajta áꞌamuarɨꞌeriꞌiraꞌa jɨmeꞌe. Ajtahuaꞌa pu seɨ́j seijreꞌe tɨ jɨ́n ayén yee patáꞌaj nuꞌu hui piyen cheꞌatá penaꞌa rɨ́ꞌɨ tirájchaꞌɨɨ ɨ́ axɨ́ꞌej tevi patɨ́j múꞌee aseɨ́j tiꞌitiꞌáꞌachaꞌɨɨ.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Jesús pu ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Xɨ́ꞌepɨꞌɨn pej tiraataxájtacaꞌa. Tɨ́ puaꞌa piyen huárɨni, aꞌij pej hui tiraataxájtacaꞌa, peruuri pej puaꞌamé rusén jɨmeꞌe aꞌu tɨ Dios éꞌeseijreꞌe.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ tíꞌimuaꞌataca, aꞌɨ́ɨ pu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa mej mi ráamuaꞌaree ɨ́ teɨte tɨ caí jaꞌanáj auteájturaa ɨ́ Dios jemi. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús tɨjɨ́n: ―¿Aꞌataani púꞌeen ɨ́ nexɨ́ꞌej tevi?
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, ayée pu tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Jaꞌatɨ pu nuꞌu Jerusalén eꞌerájraa. Aꞌuu pu nuꞌu hui aꞌucaméꞌeca u Jericó. Matɨ́ꞌɨj nuꞌu mi nahuaꞌari raꞌantinájchecaꞌa. Metiráꞌariꞌiriꞌi ɨ́ cɨ́ɨxureꞌaraꞌan. Majta raatéevajxɨ. Matɨ́ꞌɨj nuꞌu mi yauutéj ɨ́ juye jetze. Puꞌuri áꞌameꞌerejcaꞌa. Majta nuꞌu meꞌɨ́n nahuaꞌari aꞌucɨ́j.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 ’Aꞌatzu aꞌateeviꞌi, tɨ́ꞌɨj nuꞌu i seɨ́j aꞌucaméꞌeca juye jetze. Puaarij pu hui púꞌeen aꞌɨ́jna. Tɨꞌɨj jí raaseíj tɨ áꞌameꞌerejcaꞌa. Aa pu nuꞌu ɨmuá aꞌatanéj ɨ́ juye. Ajta nuꞌu mú áꞌume.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 ’Ajtahuaꞌa pu nuꞌu seɨ́j aꞌájna aꞌucaméꞌeca. Aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu aꞌɨ́ɨn púꞌeen seɨ́j tɨ Leví teecan jetze ajtémeꞌecan. Aꞌɨ́ɨ pu ajta tíꞌivaɨreꞌecaꞌa huaꞌatéyujtaꞌa. Tɨ́ꞌɨj aꞌuun aꞌucáane aꞌu tɨ auucáꞌa ɨ́ tɨ áꞌameꞌerejcaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ajta nuꞌu hui raaseíj. Ayee pu cheꞌatá naꞌa huarɨ́j. Aa pu nuꞌu ɨmuá aꞌatanéj. Ajta nuꞌu mú áꞌume.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 ’Ajtahuaꞌa pu nuꞌu seɨ́j aꞌucaméꞌeca. Aꞌii pu nuꞌu aꞌɨ́ɨn púꞌeen seɨ́j tɨ seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n ɨ́ Samaria. Tɨ́ꞌɨj aj aꞌucaméꞌeca, aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu aꞌucáane aꞌu tɨ auucáꞌa aꞌɨ́jna tɨ áꞌameꞌere. Tɨ́ꞌɨj raaseíj, aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu ráꞌancuꞌuvajxɨ.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 ’Tɨ́ꞌɨj nuꞌu i jemin á eꞌiréꞌene. Aj pu i racájaꞌusi á jetzen aꞌu tɨ tejéꞌepuaijtiꞌihuacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ aceite, ajta u viinu. Ajta nuꞌu raacáꞌijcataxɨ aꞌu tɨ tejéꞌepuaijtiꞌihuacaꞌa. Aj pu nuꞌu i raꞌaváꞌara rucɨ́i japua ɨ́ puuruꞌu. Tɨ́ꞌɨj nuꞌu i yaꞌuvíꞌitɨ, aꞌájna jáꞌahuaꞌa aꞌu mej éꞌeꞌaseca ɨ́ mej puaseaaruveꞌe. Aꞌuu pu nuꞌu yaúutuaa. Temuaꞌa pu nuꞌu hui rɨ́ꞌɨ tiraaxáꞌapuairiꞌi.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 ’Yee ruijmuaꞌa yee, aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu hui ruꞌitaꞌɨ́ꞌɨpɨ huaꞌapuaca ɨ́ tumin. Ajta raataꞌɨ́ꞌɨpɨi aꞌɨ́jna tɨ antiújmuaꞌaree aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ chiꞌij. Ayee pu nuꞌu tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: “Patáꞌaj rɨ́ꞌɨ tiraaxáꞌapuai. Neajta inee, netɨ́ꞌɨj uvéꞌenen, aj nu yeehui muaatáꞌasin nain aꞌachú pej caj tiraaxɨ́jte huaatari jɨmeꞌe, ajta tiꞌitɨ́j tɨ huácuaa.” Ayee pu nuꞌu hui tiraataꞌixaa, aꞌɨ́jna ɨ́ Samaria tɨ éꞌemeꞌecan.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, ayée pu tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné timuáꞌamitɨejteꞌe, aꞌíime ɨ́ mej huaíca, aꞌatani éeneꞌe aꞌɨ́ɨn pɨ́rɨcɨ tɨ rɨ́ꞌɨ tíꞌitevistáa jáꞌaraa amɨ́jna jemi ɨ́ ruxɨ́ꞌej tevi ɨ́ mej tiraanáhuaꞌiriꞌi ɨ́ nahuaꞌari?
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ tíꞌimuaꞌataca ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨ Moisés raꞌuyúꞌuxacaꞌa, ayée pu tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Ayej neꞌase tɨ aꞌɨ́ɨn tɨ ráꞌancuꞌuvajxɨ, aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ xɨ́ꞌepɨꞌɨn tíꞌitevij aꞌɨ́jna jemi ɨ́ ruxɨ́ꞌej tevi. Jesús pu ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aricu hui, patáꞌaj piyen huárɨni aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn huarɨ́j.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, matɨ́ꞌɨj mauj huajúꞌucaa, aꞌúu pu aꞌaráꞌa aꞌu tɨ jaꞌatɨ eꞌechéjmeꞌe. Ayee pu ántehuaa aꞌɨ́jna ɨ́ ꞌɨ́itaꞌa tɨjɨ́n Marta. Tɨ́ꞌɨj i aꞌɨ́ɨn raꞌancuréꞌeviꞌitɨ ɨ́ ruche.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Seɨ́j pu tiꞌihuaaraꞌa, ɨ́iitacan. Ayee pu ántehuaa tɨjɨ́n María. Ajta aꞌɨ́ɨn María, án pu vejliꞌi aꞌujyeíjxɨ jamuan ɨ́ Jesús. Ranamuájracaꞌa aꞌij tɨ tíꞌixajtacaꞌa.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Marta, capu aꞌij tiráꞌateuveꞌe aꞌij tɨ huárɨni aꞌiné jeíhua pu tíꞌimuarɨꞌecaꞌa tɨ ij tihuaꞌumín. Tɨ́ꞌɨj i eꞌiréꞌene jemin ɨ́ Jesús. Ayee pu tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―Nevástaraꞌa, ¿ni caí á jetze ruxeꞌeveꞌe tɨ neꞌihuaaraꞌa ruséɨjtacan yé naatéjtuaa nej ni neseɨ́j tíꞌimuarɨꞌe? Patáꞌaj hui raatáꞌixaateꞌen tɨ naatévaɨreꞌen.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Tavástaraꞌa pu ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Marta, Marta, jeíhua pej tíꞌimuaꞌatze, pajta jeíhua aꞌij téꞌamuaꞌate.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Seɨ́j puꞌu hui ruxeꞌeveꞌe pej piyen huárɨni. Aꞌɨ́jna ɨ́ María, aꞌɨ́ɨ pu raꞌavéꞌehuau ɨ́ tɨ jaítzeꞌe rɨ́ꞌen. Neajta inee, canu hui ráꞌaꞌariꞌira nemɨ́jna. ―Ayee pu tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.