João 2
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NVT
1 Tɨ́ꞌɨj huaíca xɨca jetze teuuméꞌeca, seɨ́j pu huaténeꞌɨchecaꞌa aꞌájna jáꞌahuaꞌa Galilea, chajtaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Caná. Ajta aꞌɨ́ɨn náɨnajraꞌan ɨ́ Jesús, aꞌuun aꞌutéveecaꞌa.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌiyeste, aꞌɨ́ɨ mú raatáꞌinee meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, majta huaꞌutáꞌinee aꞌɨ́mej ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, mej mi huáꞌa jamuan tiúꞌuyesten.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Tɨ́ꞌɨj huaxɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ viinu, aj puꞌi aꞌɨ́ɨn náɨnajraꞌan ɨ́ Jesús ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna tɨjɨ́n: ―Capu chéꞌe urajmuaa ɨ́ viinu.
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Tɨꞌɨj jí Jesús ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Náànaj, ¿aꞌiné petíꞌijxeꞌeveꞌe ineetzi jemi? Capúu xɨ aꞌájna tejaꞌuréꞌene ɨ́ nej jetzen aꞌɨ́mej jemi huataseíjreꞌen meneseíiraca aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte.
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Aj puꞌi aꞌɨ́ɨn náɨnajraꞌan ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌe tɨjɨ́n: ―Setáꞌaj siyen huárɨni aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn tejámuaatáꞌixaateꞌesin.
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Ajta aꞌuun vejliꞌi tejaꞌuvéejmeꞌecaa ɨ́ xaꞌari. Ayee pu tíꞌipuaꞌamecaꞌa aꞌachú cumu arájsevi tɨ tetej jɨmeꞌe taavíjhuacaꞌa. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ mej meꞌɨ́jna jɨ́n tiuꞌujáꞌusi naꞌari meꞌɨ́jna jetze huaɨ́ꞌɨhua aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan mej mi miyen meꞌɨ́jna jɨ́n araúrasten ɨ́ ruyeꞌirá. Ayee pu téꞌuvejricaꞌa aꞌachú cumu seité liitro, naꞌari seité liitro japuan tamuáamuataꞌa.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Aj puꞌi Jesús ayén tíhuaꞌutaꞌaíj aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌe. Ayen tɨjɨ́n: ―Setáꞌaj raꞌavéꞌejɨsteꞌaxɨꞌɨn ɨ́ jaj ɨ́ xaꞌari tzajtaꞌa.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Aj puꞌi ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Setáꞌaj ruꞌitajánɨꞌɨn cɨ́j caj ɨ́ jaj tuꞌurájmuaa mɨ xaꞌari tzajtaꞌa. Setáꞌaj seajta raatáꞌan seꞌɨ́jna tɨ aꞌɨ́jna jɨ́n antiújmuaꞌaree mej yé tíꞌiyeste. Aj mú mi miyen raatáꞌa.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ antiújmuaꞌaree, aꞌɨ́ɨ pu raꞌantiꞌí aꞌɨ́jna ɨ́ jaj tɨ huateújviinutacaꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu caí ramuaꞌareerecaꞌa aꞌu tɨ éꞌemeꞌecan aꞌɨ́jna ɨ́ viinu. Mɨ́ majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌe, aꞌɨ́ɨ mú xaa ramuaꞌareerecaꞌa. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, aꞌɨ́ɨ pu raatajé aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ huaténeꞌɨchecaꞌa.
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 Ayee pu tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa, ayée tu tíꞌijrɨꞌɨre. Amuacaí pu hui huaꞌatáꞌaca aꞌɨ́jna ɨ́ viinu tɨ jaítzeꞌe rɨ́ꞌen. Tɨ́ puaꞌa meri táꞌaruaj, aj puꞌi aꞌɨ́ɨn huaꞌutáꞌasin ɨ́ tɨ caí rɨ́ꞌen. Mɨ́ pajta múꞌee, méꞌe pu aꞌayeúche ɨ́ tɨ jaítzeꞌe rɨ́ꞌen tɨ́j naꞌa tej autéjhuii tej tij íjii raꞌantiyéꞌen. ―Ayee pu tiraataꞌixaa.
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeeneꞌe ɨ́ tɨ amuacaí ayén tiꞌitɨ́j jɨ́n huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, ɨ́ mej jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiraꞌutaseíj. Ayee pu huarɨ́j aꞌujna u Caná, chajtaꞌa tɨ aꞌuun aꞌutacáꞌa u Galilea. Ayee pu huáꞌa jemi huataseíjre ɨ́ tíꞌimuarɨꞌeriꞌireꞌaraꞌan ɨ́ tɨ jɨ́n rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌa. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aꞌɨ́ɨ mú jaítzeꞌe ráꞌantzaahua.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Tɨ́ꞌɨjtaꞌi, aꞌuun aꞌucáane aꞌujna Capernaúm aꞌɨ́mej jamuan ɨ́ náɨnajraꞌan, ajta ihuáamuaꞌameꞌen. Aꞌuu mú éꞌetee aꞌachú puaꞌan xɨcaj.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Tɨ́ꞌɨj ari vejliꞌitacaꞌa aꞌájna mej jetzen miyen raꞌutámuaꞌaree aꞌájna xɨcájraꞌan tɨ jetzen Dios tihuaꞌutáꞌuuniꞌiriꞌi aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, tɨꞌɨquí Jesús án aꞌujnéj aꞌujna Jerusalén.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Aꞌuu pu aꞌuteájrupi taꞌanténineꞌi ɨ́ teyuu tɨ aꞌutéjvee. Aj puꞌi aꞌuun huáꞌuteu aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌitetuꞌaraca tiꞌiteén huáacasi nusu cáneꞌaxɨ caꞌɨ́n cucuiꞌise. Ajta seica pu huáteu ɨ́ mej án eꞌijtéjcaa meesa jetze mej mi tumin huapuátaꞌata.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Aj puꞌi cuaarta huatétaahuacaꞌa caujnari jɨmeꞌe. Tɨꞌɨj jí aꞌɨ́jna jɨ́n huaꞌirámuari naíjmiꞌica. Aꞌɨ́mej pu ajta huiiramuári ɨ́ cáneꞌaxɨ, ajta ɨ́ huáacasi. Ajta pu pɨ́ téꞌejhuaꞌaxɨxɨ ɨ́ tihuáꞌameesa aꞌɨ́mej ɨ́ mej japuan tumin tíꞌipuataꞌatiꞌiracaꞌa. Ajta nainjapua ráahuaꞌastɨ́raa ɨ́ tumin.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej cucuiꞌise tuꞌaraca tɨjɨ́n: ―Setáꞌaj teꞌiráꞌan nain ɨ́ tɨ ayun tíꞌiseijreꞌe. Caxu chéꞌe siyen raruure niyáꞌupua tɨ raatéechiꞌi. Chéꞌe caí ayén tiꞌitévaꞌɨrihuaꞌan tɨ́j chiꞌi ɨ́ mej tzajtaꞌan tumin muaꞌitɨcɨ. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aj mú mi miyen raꞌutámuaꞌareeriꞌi tɨ ayén téꞌeyuꞌusiꞌi tɨjɨ́n: “Naꞌancaꞌanéecan nu yeehui jɨ́n niyen yé áꞌaseca aꞌu pej aꞌutéechiꞌi nej ni muaateánajche.”
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tihuáꞌaijteꞌe ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, ayée mú tirájhuaviiriꞌi tɨ ij aꞌɨ́ɨn caꞌanéeri jɨ́n tiꞌitɨ́j huaꞌutaseíjrateꞌen ɨ́ mej jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiraaseíj. Miyen tɨjɨ́n: ―Patáꞌaj taataseíjrateꞌen tiꞌitɨ́j ɨ́ tej jɨ́n aꞌij tímuaꞌutaséij tej ti teꞌɨ́jna jɨ́n ráamuaꞌaree pej peꞌɨ́jna jɨ́n antíꞌamuaꞌaree pej piyen rɨcɨ.
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Jesús pu ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Tɨ́ puaꞌa siyen raatéꞌuuna seꞌíjna i teyuu, nee nu huaíca xɨcaj tzajtaꞌa neajtahuaꞌa raꞌajjájsin.
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Ajta aꞌɨ́ɨme ɨ́ Israél mej jetze ajtémeꞌecan, ayée mú titeetaniú tɨjɨ́n: ―Ayee pu hui áꞌatee aꞌachú cumu huaꞌapuate nineꞌiraꞌa japuan arájsevi mej ráꞌajtaahuacaꞌa. ¿Ni qui múꞌee piyen huaíca xɨcaj tzajtaꞌa pajtáhuaꞌa ráꞌajtaahua? ―Ayee mú tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi.
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn Jesús, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́jna jɨ́n tíꞌixajtacaꞌa ɨ́ teyuu tɨ jetzen seijreꞌe. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeeneꞌe ɨ́ téviraꞌan.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Tɨ́ꞌɨj Dios raꞌajjáj ɨ́ Jesús huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mej meri huácuii, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aj mú mi raꞌutámuaꞌareeriꞌi aꞌij tɨ tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe. Ajta, ayén tihuáꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ ayén tiꞌayájnacaꞌa aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa ɨ́ huáꞌayuꞌuxa jetze. Majta ráꞌantzaahua aꞌij tɨ Jesús tiuꞌutaxájtacaꞌa.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Tɨ́ꞌɨj aꞌuun aꞌutéveecaꞌa u Jerusalén aꞌájna xɨcájraꞌan jetze matɨ́ꞌɨj tíꞌiyestejcaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Dios tihuaꞌutáꞌuuniꞌiriꞌi, jeíhua mú teɨte raaseíj aꞌij tɨ Jesús rɨjcaa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ huápɨꞌɨ naa tihuáꞌaseijrateꞌe. Aꞌɨ́j mú jɨ́n muꞌiitɨ́ ráꞌantzaahua tɨ nuꞌu aꞌɨ́ɨn púꞌeeneꞌe ɨ́ mej rachúꞌeveꞌecaꞌa.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Mɨ́ ajta Jesús, capu huataúraꞌa tɨ huataújtuiireꞌen aꞌɨ́mej jemi, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu naíjmiꞌica muaꞌatejcaꞌa.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Capu ayén ruxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ jaꞌatɨ́ ayén raatáꞌixaateꞌen aꞌij tɨ ꞌeen ɨ́ teáataꞌa, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu ruseɨ́j rúꞌumuaꞌareerecaꞌa aꞌij tɨ ꞌéeneꞌe muaꞌatzíireꞌaraꞌan ɨ́ tzajtaꞌan ɨ́ tevi.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.