João 12
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs ARC
1 Tɨ́ꞌɨj auj teꞌáꞌaturaaca aꞌachú cumu arájsevi xɨcaj mej mi miyen meꞌɨ́jna jɨ́n tiúꞌuyesten ɨ́ xɨcájraꞌan tɨ Dios tihuaꞌutáꞌuuniꞌiriꞌi, aꞌúu pu áꞌume u Betania aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aꞌuu pu eꞌechéjmeꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Lázaro tɨ Jesús raꞌajjáj huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mej meri huácuii.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Matɨ́ꞌɨj mi téꞌucuaꞌiraatacaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ Jesús huarɨ́j. Matɨ́ꞌɨj mi tiraamí. Ajta aꞌɨ́ɨn Marta, ayée pu tíꞌivaɨreꞌecaꞌa tɨ tihuaꞌateáꞌaxɨꞌɨn. Ajta aꞌɨ́ɨn Lázaro, aꞌɨ́ɨ pu huatécatii ɨ́ meesa jetze jamuan aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Aj puꞌi María ayén á yejjáj aꞌachú cumu jáꞌitaꞌa liitro aꞌɨ́jna ɨ́ aꞌaseiite tɨ naa teáarɨ́ꞌe, tɨ ajta huápɨꞌɨ jeíhua tíꞌijnajche. Naardu pu rajaꞌaraꞌa tɨ rumuaꞌatɨ́. María pu raꞌanáxɨriꞌiriꞌi ɨ́ ɨɨcájraꞌan jetze ɨ́ Jesús. Aj puꞌi rucɨpuá jɨ́n raꞌanáhuatziꞌiriꞌi. Ajta temuaꞌa pu naa teꞌuteáarɨecaꞌa nainjapua u chiꞌita aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ aꞌaseiite tɨ naa teáarɨ́ꞌe.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Mɨ́ ajta seɨ́j tɨ jamuan áꞌucheꞌecaneꞌe, ayée pu tiꞌihuaújniuuste tɨ́ꞌɨj raaseíj. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Judás, tɨ ayén teꞌentímuꞌutaca tɨjɨ́n Iscariotes. Aꞌɨ́ɨ pu ajta áꞌiyen avíitzi jɨ́n tiuꞌutátuiireꞌesin ɨ́ Jesús.
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné yeehui ꞌeen jɨ́n mecaí ráatuaa meꞌɨ́jna ɨ́ aceite aꞌiné ayée pu tíꞌijnajche aꞌachú cumu huaíca ciento ɨ́ tumin? Aj puꞌi yeehui rɨꞌɨríista áꞌameꞌencheꞌe mej miyen huaꞌutáꞌan ɨ́ tumin aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi. ―Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Judás.
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Capu ayén raataxájtacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ jetzen ruxeꞌeveꞌecaꞌa aꞌij tɨ tihuáꞌaruure aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi, sino ayée pu aꞌɨ́jna jɨ́n ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu nahuaꞌari púꞌeeneꞌe. Aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu rachaꞌɨɨcaꞌa ɨ́ mej tzajtaꞌan ruꞌucáꞌave ɨ́ tumin, aꞌɨ́ɨ pu ajta ruvaɨreꞌecaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tumin.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Aj puꞌi Jesús ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Capej yeehui ráꞌɨtziiteꞌe. Chéꞌe ayén huárɨni, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu ayén raateájtuaa aꞌɨ́jna ɨ́ aceite tɨ ij ayén raꞌutámuaꞌaree ɨ́ xɨcájraꞌan jetze mej jetzen naꞌaváꞌanajsin.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Aꞌɨ́ɨ mú yeehui múꞌejmi jemi seíireꞌe muáꞌajuꞌu tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi. Mɨ́ neajta inee, canu niyen rusén jɨ́n múꞌejmi jemi seíireꞌe naꞌame. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, xɨ́ꞌepɨꞌɨn huarɨ́j amɨ́jna mɨ ꞌɨ́itaꞌa. ―Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, muꞌiitɨ́ mú miyen ráamuaꞌareeriꞌi tɨ Jesús aꞌuun aꞌutéveecaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun eꞌiréꞌene mej mi raaseíj, majta mej raaseíj meꞌɨ́jna ɨ́ Lázaro tɨ Jesús ayén raꞌajjáj huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mej meri huácuii.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Aꞌɨ́j mú jɨ́n miyen tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meꞌuun tíꞌaijta teyujtaꞌa mej mi majta raajéꞌica meꞌɨ́jna ɨ́ Lázaro, aꞌiné muꞌíi mú miyen ráꞌajaahuateꞌecaꞌa ɨ́ Jesús meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén Lázaro huarújte. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecantacaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú miyen huataújtuaacaꞌa ɨ́ Jesús jemi.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 — ausente —
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Yee ruijmuaꞌa yee, aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meꞌɨ́jna jɨ́n ajteáxɨɨrecaꞌa mej mi meꞌuun tiúꞌuyesten, ayée mú ráamuaꞌareeriꞌi tɨ nuꞌu aꞌɨ́ɨn Jesús eꞌevéꞌemeꞌecaa aꞌujna Jerusalén.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Matɨ́ꞌɨj mi tacɨ́j xámuaꞌij antíveichixɨ, majta yaꞌupí. Matɨ́ꞌɨj mi áꞌujuꞌun mej mi yeꞌentinájche. Ayee mú tíꞌijijhuacaꞌa tɨjɨ́n: ―Temuaꞌa pu tíꞌixɨꞌepɨꞌɨn. Tichéꞌe yeehui rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan teꞌɨ́jna tɨ yeꞌevéꞌeme niuucajtzeꞌen ɨ́ tavástaraꞌa. Tichéꞌe yeehui rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌan teꞌɨ́jna ɨ́ Rey tɨ titaataꞌaíjteꞌesin itejmi tej Israél jetze ajtémeꞌecan. ―Ayee mú eꞌeveꞌejíjhuajmeꞌe.
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Aj puꞌi Jesús puuruꞌu huáteu tɨ caí xɨ jaꞌatɨ́ japuan avéꞌeyeijxɨ. Aj puꞌi japuan avéꞌeyeijxɨ tɨ ij ayén huárɨni aꞌij tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze tɨjɨ́n:
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 — ausente —
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Jesús jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, amuacaícan, camu yaúꞌitɨee muáꞌaraa aꞌij tɨ huataújmuaꞌa tɨ́j naꞌa tɨ ayén téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa. Mɨ́ ajta, tɨ́ꞌɨj ari Dios ayén raꞌajjáj ɨ́ Jesús, ajta ayén nain jɨ́n tiraꞌíjca, aj mú mi xaa raꞌutámuaꞌareeriꞌi tɨ ayén jɨ́meꞌen téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Jesús. Majta miyen raꞌutámuaꞌareeriꞌi mej miyen ráaruu.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej muꞌíi ɨ́ mej jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe, aꞌɨ́ɨ mú majta Jesús jamuan seijreꞌecaꞌa tɨ́ꞌɨj Jesús ayén tiraatajé aꞌɨ́jna ɨ́ Lázaro tɨ nuꞌu ayén huiirájraꞌani aꞌutɨ́ eꞌevéꞌenamiꞌihuacaꞌa. Tɨ́ꞌɨj Jesús ayén raꞌajjáj huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mej meri huácuii, aꞌɨ́ɨ mú áꞌiyen miyen tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌij tɨ huarɨ́j.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ seica ɨ́ teɨte, matɨ́ꞌɨj ráamuaꞌareeriꞌi tɨ Jesús ayén tiꞌitɨ́j jɨ́n huarɨ́j tɨ huápɨꞌɨ ruxeꞌeveꞌe, matɨ́ꞌɨj mi miyen u áꞌujuꞌun mej mi yeꞌentinájche.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ fariseos, ayée mú tiújꞌixaateꞌecaꞌa tɨjɨ́n: ―Ayej xaa neꞌu téꞌeme; capu tiꞌitɨ́j aꞌij tejamuatévaɨreꞌesin sej siyen raatáꞌijmɨi. Casiꞌi, matɨ́j menaꞌa yeehui puaꞌamé mej yen huachéjme íiyen chaanaca japua, naímiꞌi mú ráꞌajaahuateꞌe.
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Majta seica meꞌuun aꞌutéꞌuucaꞌa huáꞌa tzajtaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej aꞌuun aꞌujnéj mej mi raateánajche ɨ́ Dios aꞌájna matɨ́ꞌɨj tíꞌiyeste. Aꞌuu mú éꞌemeꞌecan aꞌɨ́ɨme u Grecia.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Aꞌɨ́ɨ mú eꞌiréꞌene ɨ́ Felipe jemi, aꞌɨ́jna tɨ aꞌuun éꞌemeꞌecan u Betania, chajtaꞌa tɨ aꞌuun aꞌutacáꞌa u Galilea. Ayee mú tirájhuaviiriꞌi tɨjɨ́n: ―Múꞌee vástaꞌa, ayée tu yeehui tíꞌijxeꞌeveꞌe tej tiuꞌuxáj jamuan ɨ́ Jesús.
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Ajta aꞌɨ́ɨn Felipe, á pu aꞌuréꞌene tɨ ij ayén tiraataꞌixaateꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Andrés. Matɨ́ꞌɨj mi miyen tiraataꞌixaa meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Jesús pu ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Puꞌuri yeehui aꞌájna tejaꞌuréꞌene tɨ Dios ayén rɨ́ꞌɨ tinaatáꞌan ineetzi, i nej neajta teáataꞌa jetze airánneijte.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Ayee nu yeehui tejáꞌamuaꞌixaateꞌe tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe tɨ puaꞌa caí éꞌejveti á chuaataꞌa tɨ ij aꞌuun huámɨꞌɨni aꞌɨ́jna ɨ́ játzeꞌaraꞌan ɨ́ triigu, ayée pu ruseɨ́j naꞌa huateáturaasin aꞌɨ́jna ɨ́ játzeꞌaraꞌan. Naꞌari tɨ puaꞌa ayén huámɨꞌɨni, jeíhua pu yeehui jetzen aꞌiránejsin seica ɨ́ jatzi.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 ’Ayej cheꞌatá naꞌa ꞌeen huáꞌa jɨmeꞌe ɨ́ teɨte. Tɨ́ puaꞌa ayén jaítzeꞌe jetzen ruxeꞌeveꞌe jaꞌatɨ́ tɨ naꞌa aꞌɨ́jna tɨ íiyen tíꞌiseijreꞌe íiyen chaanaca japua caí ayén jetzen ruxeꞌeveꞌe tɨ raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ Dios, aꞌɨ́ɨ pu yeehui yáꞌujɨsin ɨ́ ruxɨ́ejniuꞌuca tɨ auj ruuricaꞌa. Naꞌari caí, tɨ puaꞌa caí ayén aꞌatzu jetzen tiúꞌujxeꞌeveꞌe tɨ́j naꞌa tɨ íiyen tíꞌiseijreꞌe íiyen chaanaca japua sino ayée pu huataúraꞌan tɨ nain áꞌurɨeni tɨ íiyen rájchaꞌɨɨ, tɨ ij ayén raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ Dios, ayée pu yeehui ruurican jɨ́n huataúraꞌasin tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 ’Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ ayén nevaɨreꞌe pu aꞌame ineetzi, ayée pu ruxeꞌeveꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn ayén cheꞌatá naꞌa rɨjca aꞌij nej rɨcɨ inee. Ajta, aꞌu tɨ naꞌa nej niyen aꞌutevée naꞌame, aꞌɨ́ɨ pu ajta ineetzi jamuan aꞌutevée aꞌame aꞌɨ́jna tɨ nevaɨreꞌe. Tɨ́ puaꞌa yeehui jaꞌatɨ́ ayén nevaɨreꞌe, aꞌɨ́ɨ pu ɨ́ niyáꞌupua ayén rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌasin.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 ’Puꞌuri aꞌij puaꞌa neꞌase yú ne tzajtaꞌa. ¿Aꞌiné nenaꞌa nij niyen tiuꞌutaxájta? ¿Ni qui niyen tiuꞌutaxájta neꞌɨ́jna tɨ jɨ́meꞌen yee: “Niyáꞌupua, patáꞌaj yeehui piyen nuꞌirájtuaani tɨ ij caí ayén tináacɨꞌɨti aꞌij tɨ ari tejaꞌuréꞌenejsin”? Mɨ́ neajta caí, canu. Canu niyen tiuꞌutaxájta aꞌiné ayée nu yeehui ꞌeen jɨ́n yú aꞌuvéꞌemej nej niyen yé huácatii íjii.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 ’Mɨ́ pej níꞌiyaꞌupua, patáꞌaj tihuaꞌutaseíjrateꞌen ɨ́ nej jɨ́n rɨ́ꞌɨ timuaatáꞌasin. ―Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aj puꞌi júteꞌe eꞌicánamuajre tɨ jaꞌatɨ́ ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Nuꞌuri yeehui niyen tíhuaꞌutaseíjrate. Neajtahuaꞌa nu niyen tíhuaꞌutaseíjrateꞌesin.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teɨte ɨ́ mej aꞌuun ajteáxɨɨrecaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú majta ráanamuajriꞌi. Seica mú miyen raataxájtacaꞌa mej nuꞌu huatéeniu. Majta seica miyen tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨ seɨ́j nuꞌu ayén jamuan tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨ júteꞌe tíꞌivaɨreꞌe ɨ́ Dios tɨ éꞌeseijreꞌe.
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Jesús pu ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Capu ayén yeehui tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ caꞌaníjraꞌa naatáꞌan ineetzi sino tɨ ayén caꞌaníjraꞌa amuaatáꞌan múꞌejmi.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 ’Puꞌuri yeehui ayén tejaꞌuréꞌene aꞌájna xɨcájraꞌan jetze tɨ Dios jetzen huaꞌuxɨ́jteꞌen matɨ́j menaꞌa puaꞌamé yen huachéjme. Puꞌuri ajta aꞌájna tejaꞌuréꞌene ɨ́ xɨcájraꞌan jetze ɨ́ nej jetzen raatamuáriteꞌesin neꞌɨ́jna tɨ yen tíꞌaijta íiyen chaanaca japua.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Neajta inee, matɨ́ꞌɨj meri aj nejaꞌutavén, aj nu ni niyen naíjmiꞌica huatájeevi ɨ́ teɨte mej mi curéꞌecɨjxɨꞌɨn ineetzi jemi. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Ayee pu ꞌeen jɨ́n ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa mej mi miyen ráamuaꞌaree aꞌij tɨ yeꞌí tíꞌimɨꞌɨni.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Matɨ́ꞌɨj miyen tiraataꞌixaa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej meꞌuun ajteáxɨɨrecaꞌa tɨjɨ́n: ―Ayee tu yeehui tiyen ráanamuajriꞌi teꞌɨ́jna jetze ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta tɨ aꞌɨ́ɨn Cɨríistuꞌu nuꞌu ayén rusén jɨ́n ruuri huateáturaasin. Aꞌɨ́j pu yeehui jɨ́n, ¿aꞌiné tíꞌirɨꞌɨri pej piyen tiꞌixa yee tɨ nuꞌu ayén ruxeꞌeveꞌe mej nuꞌu á yaꞌutavén meꞌɨ́jna tɨ teáataꞌa jetze airaújneijte? ¿Aꞌataani yeehui pɨ́rɨcɨ aꞌɨ́jna tɨ nuꞌu teáataꞌa jetze airaújneijte?
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Aj puꞌi Jesús ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Aúcheꞌe pu aꞌatzu áꞌateere múꞌejmi jemi ɨ́ tatzari tɨ jɨ́n huanéeriꞌicɨ́ aꞌame. Setáꞌaj yeehui siyen áꞌujujhuaꞌaneꞌen aꞌij tɨ tiraavíjteꞌe ajta auj múꞌejmi tzajtaꞌa ayén seijreꞌe ɨ́ tatzari tɨ jɨ́n huáneeriꞌi, tɨ ij yeehui caí aꞌamua japua rájveti ɨ́ tɨ huatɨ́caꞌa. Aꞌɨ́jna tɨ yeehui ayén tɨ́caꞌamisteꞌe áꞌucheꞌecan, capu ramuaꞌaree aꞌu tɨ áꞌume.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Setáꞌaj siyen huataújtuaani aꞌɨ́jna jemi tɨ jetzen airáninei ɨ́ tatzari tɨ jɨ́n huáneeriꞌi sej si siyen seꞌɨ́jna jetze ajtémeꞌecanta aꞌɨ́jna tɨ huáneeriꞌi. Tɨ́ꞌɨj raatapuáꞌajtacaꞌa tɨ ayén tihuaꞌutáꞌixaa, aj puꞌi áꞌuraa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, ajta huateúravaatacaꞌa huáꞌa jemi.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Aꞌɨ́ɨ pu ari jeíhua tiuꞌumuárɨej huáꞌa jemi tiꞌitɨ́j tɨ ayén huápɨꞌɨ ruxeꞌeveꞌe. Mɨ́ majta aꞌɨ́ɨme, camúu xɨ jiráꞌujcaꞌanejcaꞌa mej miyen huataújtuaani ɨ́ jemin.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Ayej tiuꞌurɨ́j tɨ́ꞌij ayén araúrasten aꞌij tɨ tiraataxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías teecan tɨ ajmíꞌi tíꞌixaxaꞌataꞌa ɨ́ Dios jetze meꞌecan, tɨ ayén tɨjɨ́n:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Aꞌɨ́j mú jɨ́n caí ráꞌantzaahua aꞌɨ́jna jɨmeꞌe, aꞌij tɨ puaꞌamecɨé ayén raataxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías teecan tɨjɨ́n:
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 — ausente —
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Isaías teecan aꞌɨ́jna tɨ ayén raaseíj ɨ́ tɨ Dios jɨ́n rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌanicheꞌen. Aꞌɨ́ɨ pu ajta ayén tiraataxájtacaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Jesús.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Jee xaa neꞌu, muꞌiitɨ́ ɨ́ mej meꞌuun tíꞌaijta teyujtaꞌa, aꞌɨ́ɨme mú miyen ráꞌantzaahua. Mɨ́ majta aꞌɨ́ɨme, camu raxájtacucaꞌa huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ teɨte meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej huáꞌatziɨɨneꞌecaꞌa ɨ́ fariseos, majta mej mi caí seica miyen huiiráꞌite meꞌújna u teyujtaꞌa.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Jaítzeꞌe pu huaꞌaránajchecaꞌa mej mi teɨte miyen rɨ́ꞌɨ tihuaꞌutáꞌan caí ɨ́ Dios.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Aj puꞌi Jesús ayén ruseíirata tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Tɨ́ puaꞌa yeehui jaꞌatɨ́ ayén náꞌantzaahuateꞌen ineetzi, capu neetzi naꞌa áꞌatzaahuateꞌe sino ajta pu ráꞌatzaahuateꞌe aꞌɨ́jna tɨ yen nejaꞌutaꞌítecaꞌa.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn ayén neseij ineetzi, aꞌɨ́ɨ pu ajta raseíj aꞌɨ́jna tɨ yen nejaꞌutaꞌítecaꞌa.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 ’Ayee nu yeehui ꞌeen jɨ́n mú aꞌuvéꞌemej íiyen chaanaca japua nej ni niyen huáꞌuruuren ɨ́ teɨte tɨ́j tatzari ɨ́ tɨ jɨ́n huáꞌa tzajtaꞌa huáneeriꞌi mej mi caí chéꞌe miyen tɨ́caꞌamisteꞌen áꞌujujhuaꞌaneꞌen aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej miyen náꞌastijreꞌe ineetzi.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Tɨ́ puaꞌa jaꞌatɨ́ nenamua aꞌij nej tiꞌixa, ajta caí náꞌastijreꞌe, canu yeehui ráꞌaxɨjteꞌen inee, aꞌiné canu neꞌɨ́jna jɨ́n mú aꞌuvéꞌemej nej ni niyen huaꞌuxɨ́jteꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej yen huachéjme íiyen chaanaca japua sino nej ni huaꞌirájtuaani.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 ’Jee xaa neꞌu, tiꞌitɨ́j pu yeehui púꞌeen tɨ ayén ráꞌaxɨjteꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ ayén naaréꞌiti, tɨ ajta caí ráꞌastijreꞌe aꞌij nej tiꞌixa. Aꞌɨ́jna neꞌu yeehui, ɨ́ nej jɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa, ayée pu ráꞌaxɨjteꞌen aꞌájna xɨcájraꞌan jetze tɨ jetzen nain teꞌentipuáꞌajte.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 ’Ayee puꞌu naꞌa, aꞌiné canu yeehui neseɨ́j aꞌij tirájteu aꞌij nej tiuꞌuxájtacaꞌa sino aꞌɨ́ɨn tɨ niyáꞌupua púꞌeen, aꞌɨ́ɨ pu ayén tinaataꞌaíj aꞌij nej yeꞌí tiuꞌutaxáj, ajta ɨ́ nej jɨ́meꞌen niyen tiuꞌutaxájta.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Nee nu yeehui niyen ramuaꞌaree tɨ ayén tinaataꞌaíj tɨ ij ayén tejáꞌamuacɨꞌɨti sej siyen ruurican huateáturan tɨ́j naꞌa rusén jɨmeꞌe. Aꞌɨ́j nu jɨ́n ayée nu cheꞌatá nenaꞌa tiꞌixa aꞌij tɨ aꞌɨ́ɨn niyáꞌupua ayén aꞌɨ́jna jɨ́n tinaaꞌíjca nej ni tiuꞌutaxáj.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.