Gálatas 2
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs BKJ
1 Tɨ́ꞌɨj ari ayén teuuméꞌeca aꞌachú cumu tamuáamuataꞌa japuan muáacua nineꞌiraꞌa, neajtahuaꞌa nu neꞌuun aꞌujnéj ánti Jerusalén neꞌɨ́jna jamuan ɨ́ Bernabé. Neajta nu neꞌɨ́n aꞌuvíꞌitɨ́ ɨ́ Tito.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Aꞌuu nu aꞌujnéj neꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Dios ayén caꞌaníjraꞌa naatáꞌa. Aꞌuu nu tihuaꞌutáꞌixaa nain jɨmeꞌe ɨ́ niuucari aꞌij nej yeꞌí tíhuaꞌihuáꞌixaateꞌesin neꞌɨ́mej ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan. Aru avíitzi nu jɨ́n niyen huarɨ́j huáꞌa jemi ɨ́ mej nuꞌu tihuáꞌaijteꞌe. Ayee nu een jɨ́n huarɨ́j tɨ ij caí jaꞌatɨ́ tinaꞌantiúꞌuuniꞌi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij nej rɨcɨ. Tɨ́ puaꞌa ayén tinaꞌantiúꞌuuniꞌi, capu chéꞌe tiꞌitɨ́ huatévaɨreꞌesin aꞌij nej rɨcɨ.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Mɨ́ ajta caí, capu ayén teꞌirájraa aꞌij mej ɨ́ seica, tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tihuáꞌajteꞌecaꞌa, camu miyen raataꞌítecaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej raꞌantisíjchixɨꞌɨn ɨ́ runavij, aꞌiné huáꞌa jetze pu ajtémeꞌecan ɨ́ griego aꞌɨ́jna ɨ́ Tito.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Ayee pu een jɨ́n huataseíjre itejmi jemi aꞌiné seica mú avíitzi jɨ́n uteájrupi itejmi tzajtaꞌa mej mi tájeeve aꞌij tej tiꞌitítachaꞌɨ́ɨ iteen ɨ́ Cɨríistuꞌu jemi tɨ aꞌɨ́ɨn ari tuꞌirájtuaa. Aꞌɨ́ɨ mú miyen ruseíjratacaꞌa mej nuꞌu téjmi jetze ajtémeꞌecan. Mɨ́ majta caí, camu. Metíꞌihuaꞌitaca muꞌu. Ayee muꞌu raxɨ́ꞌeveꞌecaꞌa micu mej mi titaataꞌaíjteꞌen caꞌanéjri jɨmeꞌe.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Catu aꞌatzu huaꞌutáꞌa mej mi miyen titaatémuaꞌitɨn, aꞌiné ayée tu tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ auj rɨꞌɨríista áꞌaraꞌani sej ráanamua tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios amuaꞌirátuaasin.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Majta aꞌɨ́ɨme, ɨ́ mej núꞌu huápɨꞌɨ mú ruxeꞌeveꞌe, camu máàj aꞌij tirájteu mej mi majta meꞌɨ́n raanaíjmireꞌen aꞌij nej tíhuaꞌihuáꞌixaa ɨ́ teɨte ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan. Ajta, capu ne jetze ruxeꞌeveꞌe tɨ puaꞌa mej miyen huápɨꞌɨ ruxeꞌeveꞌe nusu mecaí, aꞌiné Dios pu ruxɨ́ꞌej naꞌa huaꞌancuréꞌeviꞌitɨcɨ ɨ́ teɨte, matɨ́j menaꞌa puaꞌamé.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Mɨ́ majta meꞌɨ́n, matɨ́ꞌɨjtáꞌij ayén tihuáꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ aꞌɨ́ɨn Dios ayén cheꞌatá naꞌa tinaataꞌaíjteꞌecaꞌa ineetzi tɨ́j ajta ayén aꞌɨ́j tiuꞌutaꞌaíjteꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro. Tihuáꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ Dios ayén tinaataꞌaíjteꞌecaꞌa nej ni tihuaꞌutáꞌixaateꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan neꞌɨ́jna ɨ́ niuucari tɨ jɨ́n Dios huaꞌirájtuaani. Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn, ɨ́ Pedro, Dios pu ayén tiraataꞌaíjteꞌecaꞌa tɨ ayén tihuaꞌutáꞌixaateꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Ayee puꞌu naꞌa, aꞌiné aꞌɨ́ɨn tɨ tíꞌimuarɨꞌecaꞌa ɨ́ Pedro jamuan tɨ ij tiraataꞌaíjteꞌen tɨ aꞌɨ́ɨn huáꞌa jamuan u áꞌumeꞌen ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, aꞌɨ́ɨ pu ayén cheꞌatá naꞌa tíꞌimuarɨꞌecaꞌa ineetzi jamuan nej ni huáꞌa jamuan u áꞌumeꞌen ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej huaíca, aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan, aꞌii mú aꞌɨ́ɨn puꞌéeneꞌe ɨ́ mej jee antiújmuaꞌaree aꞌɨ́mej jemi ɨ́ seica ɨ́ mej Dios jemi seijreꞌe. Tɨ́ꞌɨj ari ayén tihuáꞌamitɨejteꞌecaꞌa tɨ Dios ayén rɨ́ꞌɨ tinaatáꞌa, aj mú mi temuaꞌa naa tínaꞌancuréꞌeviꞌitɨ, majta meꞌɨ́n temuaꞌa naa teꞌencuréꞌeviꞌitɨ meꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé. Aꞌɨ́ɨ mú xaa miyen tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare itejmi jɨmeꞌe tej nuꞌu huáꞌa jamuan u áꞌujuꞌun aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan tej ti tiyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌen, majta miyen ru jetze mej nuꞌu aꞌɨ́mej jemi u áꞌujuꞌun ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Aꞌɨ́ɨ muꞌu tájhuaviiriꞌi tej nuꞌu aꞌɨ́mej autámuaꞌaree teucheꞌe ɨ́ mej caí aꞌij téꞌeviicuaꞌi tej nuꞌu huaꞌutévaɨreꞌen. Neajta inee, nee nu xaa ahuáncaꞌane nej ni nexɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨ́n niyen huárɨni.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pedro, tɨ́ꞌɨj aꞌuun aꞌatanéj u Antioquía, nee nu raꞌajtéꞌaxɨ ɨ́ jemin, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu aꞌutéꞌɨtzee tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Matɨ́ꞌɨj caí xɨ á aꞌatanéj seica ɨ́ teteca jamuan aꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo, ayée pu rɨjcaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro. Huáꞌa jamuan pu tíꞌicuaꞌacareꞌe aꞌɨ́mej ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan. Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn, matɨ́ꞌɨj eꞌiréꞌene aꞌɨ́ɨme ɨ́ seica, Pedro pu ayén aꞌutéjche tɨ ajtáraꞌani huáꞌa jemi ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan. Capu chéꞌe huáꞌajaahuateꞌecaꞌa aꞌiné huáꞌatziɨɨneꞌecaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej huáꞌa jetze ajtémeꞌecan aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej miyen raꞌantisíꞌiche ɨ́ runavij.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Majta ɨ́ seica ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, camu majta miyen huarɨ́j jéꞌiyecan jɨmeꞌe sino miyen huaꞌitzi jɨ́n ruseíjratacaꞌa aꞌij tɨ ajta huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro. Aꞌɨ́j pu jɨ́n teꞌuteujhuaꞌitze ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Bernabé.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Tɨ́ꞌɨj ayén tináꞌamitɨejteꞌecaꞌa mej caí miyen rɨ́ꞌɨ titetiújchaꞌɨɨcaꞌa tzáahuatiꞌiraꞌa jɨmeꞌe aꞌij tɨ tíꞌitamuaꞌate ɨ́ niuucari, matɨ́ꞌɨj neseíiracaꞌa ɨ́ teɨte niyen tiraataꞌixaa neꞌɨ́jna ɨ́ Pedro tɨjɨ́n: “Múꞌee pej huáꞌa jetze ajtémeꞌecan ɨ́ mej Israél jetze huanéj. Mɨ́ pajta múꞌee, ayée pepuꞌu tiꞌitiꞌáꞌachaꞌɨɨ matɨ́j aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan. Pecaj xaa neꞌu piyen tiꞌitiꞌáꞌachaꞌɨɨ. ¿Aꞌiné een jɨmeꞌe piyen huáꞌaruure peꞌɨ́mej ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan mej mi miyen teꞌaraúrasten tihuáꞌayeꞌira aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan?”
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Teen tu huáꞌa jetze ajtémeꞌecan teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej Israél jetze huanéj. Catu huáꞌa jetze ajtémeꞌecan aꞌɨ́mej ɨ́ mej autéꞌɨtzeaꞌara ɨ́ Dios jemi.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Teen tu tiyen ramuaꞌaree aꞌij tɨ een ɨ́ Dios jemi tɨ jaꞌatɨ́ rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ jemin. Capu xaa neꞌu tiꞌitɨ́ aꞌij tiraatévaɨreꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨ puaꞌa nain jɨ́n araúrasten aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, sino aꞌɨ́ɨ pu xaa rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ Jesús tɨ ajta iꞌi Cɨríistuꞌu. Teajta iteen, ayée tu teajta iteen teri ráꞌatzaahuateꞌe teꞌɨ́jna ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ ajta iꞌi Jesús tej ti tiyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej raꞌaráꞌastijreꞌen teꞌɨ́jna ɨ́ Cɨríistuꞌu. Catu xaa neꞌu raꞌaráꞌastijreꞌe teꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta aꞌiné capu jaꞌatɨ́ rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturaasin ɨ́ Dios jemi tɨ puaꞌa raꞌaráꞌastijreꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Ari tɨ puaꞌa ayén teꞌirájraꞌani tej tiyen aꞌij puaꞌa éeneꞌecan jɨ́n huateáturan matɨ́j aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej caí Israél jetze ajtémeꞌecan teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tej tiyen ráahuausin tej ti tiyen rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan jemin ɨ́ Cɨríistuꞌu, ¿aꞌiné naꞌaqui huataújmuaꞌa? ¿Ni qui ayén huataújmuaꞌa tɨ Cɨríistuꞌu caꞌaníjraꞌa tatáꞌa tej ti tiyen aꞌij puaꞌa tiꞌitítachaꞌɨɨ? Capu xaa neꞌu, capu aꞌatzu.
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Mɨ́ neajta inee, tɨ puaꞌa neajtahuaꞌa nenaꞌa raꞌutéjcheni nej raꞌaráꞌastijreꞌen ɨ́ nej nejmíꞌi raatapuáꞌajtacaꞌa nej niyen ráꞌastijreꞌecaꞌa, tɨ puaꞌa niyen huárɨni neajtahuaꞌa, ayée pu huataújmuaꞌa tɨjɨ́n yee naꞌutéꞌɨtze tiꞌitɨ́j jɨmeꞌe netɨ́ꞌɨj amuacaícan raatapuáꞌajtacaꞌa.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Aꞌɨ́j pu jɨ́n, netɨ́ꞌɨj ráꞌastijreꞌecaꞌa ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, ayée pu tejaꞌuréꞌene tɨ caí huatárɨꞌɨristarecaꞌa nej nain jɨ́n aráneꞌastijreꞌen. Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén pu huataújmuaꞌa, cu xɨee nej huamɨ́ꞌɨ jemin aꞌɨ́jna ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta nej ni ruurican huateáturan ɨ́ Dios jemi.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 Naacɨ́ꞌɨ ajta ineetzi mej mi miyen náaruuren matɨ́ꞌɨj ráꞌutatai ɨ́ Cɨríistuꞌu ɨ́ cúruu jetze. Aꞌɨ́j nu jɨ́n caí chéꞌe nenaꞌa ruurican huateájturaa sino ruurican nu huateájturaa aꞌiné Cɨríistuꞌu pu ruurican seijreꞌe neetzi jetze. Ajta aꞌij nej rɨ́ꞌɨ tiꞌitínchaꞌɨɨ íjii nej nauj ratéhuaꞌiraꞌa, ayée nu aráncaꞌane neꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej raꞌaráꞌastijreꞌen neꞌɨ́jna tɨ iꞌi yaujraꞌan púꞌeen ɨ́ Dios. Aꞌɨ́ɨ pu icu naataxɨ́ꞌeve, ajta huataúraꞌa tɨ huámɨꞌɨni neetzi jetze meꞌecan.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Aꞌɨ́j nu jɨ́n caí mé rúujɨsin neꞌɨ́jna ɨ́ tɨ Dios jɨ́n rɨ́ꞌɨ tinaatáꞌa ruxɨ́ꞌeviꞌiraꞌa jɨmeꞌe. Ayej xaa neꞌu, tɨ puaꞌa rɨꞌɨríistancheꞌe tɨ jaꞌatɨ́ ayén rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ nain jɨ́n raꞌaráꞌasten aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ mej jɨ́n tíꞌaijta, capu chéꞌe tiꞌitɨ́ huatevaɨ́ɨreꞌencheꞌe tɨ huamɨ́ꞌɨ ɨ́ Cɨríistuꞌu.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.