Atos 4
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs VC
1 Maúcheꞌe mú tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa ɨ́ teɨte. Matɨ́ꞌɨj mi seica áa eꞌiréꞌene aꞌu mej aꞌutéꞌuucaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan. Aꞌii mú meꞌɨ́n púꞌeeneꞌe ɨ́ mej tíꞌichaꞌɨɨ u teyujtaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ Saduceos.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Capu huaꞌaránajchecaꞌa ɨ́ teɨte ɨ́ mej miyen tihuáꞌamuaꞌatejcaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, ajta ɨ́ Juan. Majta miyen tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa tɨ jɨ́n Dios pu ajtahuaꞌa raatatɨ́ste ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Aj mú mi huaꞌuvíviꞌi. Matɨ́ꞌɨj mi huaꞌiteáana aꞌujna jáꞌahuaꞌa carcel. Camu tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi aꞌiné puꞌuri téchuijxarijmeꞌeca.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Majta ɨ́ teɨte, jeíhua mú tiúꞌunamuajriꞌi aꞌij mej tiuꞌuxájtacaꞌa. Majta ráꞌantzaahua. Aꞌɨ́j mú jɨ́n meri miyen aráꞌaxcaa aꞌachú cumu anxɨ́j viꞌiraꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌecaꞌa.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Yee ruijmuaꞌa yee, aꞌɨ́ɨ mú tiújseɨj aꞌánna Jerusalén aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej antiújmuaꞌaree aꞌánna chajtaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ huáꞌavaujsimuaꞌa, majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tihuáꞌamuaꞌatehuaꞌa ɨ́ yuꞌuxari jetze.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Aꞌuu pu aꞌutéveecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Anás ɨ́ tɨ huaꞌavastaraꞌa, ajta aꞌɨ́jna Caifás, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Alejandro. Muꞌiitɨ́ mú maꞌán naꞌa aꞌutéꞌuucaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej teɨtestemuaꞌameꞌen púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ huaꞌavastaraꞌa.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Aꞌɨ́ɨ mú mi miyen tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa mej hueꞌiráviꞌitɨn aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, majta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan mej mi tihuaꞌuꞌíhuaꞌu. Aj mú mi á jáꞌitaꞌa huajaꞌutéhuii. Matɨ́ꞌɨj mi tihuaꞌutaꞌíhuaꞌuriꞌi. Miyen tɨjɨ́n: ―¿Aꞌataani jetze xaꞌaraújcaꞌane sej si siyen rɨcɨ, naꞌari aꞌatani jetze meꞌecan siyen tíꞌiruure seꞌíjna jɨmeꞌe?
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Aj pu i aꞌɨ́ɨn Pedro aꞌɨ́jna jetze araújcaꞌane aꞌɨ́jna ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios. Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Múꞌeen mɨ sej antiújmuaꞌaree íiye chajtaꞌa, seajta múꞌeen mɨ sej huáꞌavaujsimuaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej yen huachéjme íiye Israél.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Cunqui íjii sej seri tíꞌitaꞌihuaꞌu seꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ iꞌi xɨ́ꞌepɨꞌɨn ɨ́ tɨ tiraacɨ́ꞌɨ aꞌíjna i teáataꞌa i tɨ cɨyáaxaraꞌacaꞌa, setáꞌaj ráamuaꞌaree aꞌij tɨ ꞌeen jɨ́n huarúj.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 ’Ayee tu tejáꞌamuaꞌixaateꞌe múꞌejmi, teajta aꞌachú puaꞌaméca sej yen huachéjme íiye Israél: Aꞌíjna i teáataꞌa íiye tɨ huatéjvee, aꞌɨ́j pu jɨ́n ari huarúj aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨꞌɨrí ráꞌantzaahua aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús ɨ́ Cɨríistuꞌu tɨ Nazarét éꞌemeꞌecan, aꞌɨ́jna ɨ́ sej ráꞌutatai ɨ́ cúruu jetze. Dios pu ajtahuaꞌa raatatɨ́ste ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan tɨ́ꞌij ajtahuaꞌa ruuri áꞌaraꞌani.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 ’Aꞌɨjna ɨ́ Jesús, aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen “ɨ́ tetej sej méjcaꞌi yaꞌuhuáꞌaxɨ mɨ sej chiꞌij ájtaahuacaꞌa. Ayee pu teꞌirájraa tɨ aꞌɨ́ɨn puꞌeeneꞌe jáꞌaraa ɨ́ tetej tɨ anájca.”
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Capu hui méꞌe jaꞌatɨ seijreꞌe tej jetzen arátacaꞌanen tɨ́ꞌij Dios ta japua huániuuni. Aꞌɨ́ɨ puꞌu naꞌa Dios ayén raateájtuaa ɨ́ Jesús itejmi jemi íiyen tej seijreꞌe íiyen chaanaca japua tej ti Jesús jetze arátacaꞌanen tɨ́ꞌij Dios ta japua huániuuni. ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Jéꞌecan mú aꞌij huaꞌutaseíj aꞌɨ́ɨme ɨ́ teteca. Ayee mú tihuáꞌaxajtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Huáꞌucaꞌanistiꞌi ɨ́ huáꞌa tzajtaꞌa amɨjna mɨ Pedro, ajta amɨjna mɨ Juan. Majta ráamuaꞌareeriꞌi tɨjɨ́n mej caí jaꞌanáj tiꞌihuaújmuaꞌate, majta miyen tɨjɨ́n: ―Camu tiꞌitɨj jɨ́n titeetéꞌuuca. Aj mú mi huaꞌumuájtecaꞌa tɨjɨ́n aꞌɨ́ɨ mú jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Majta meꞌɨ́jna huaseíj ɨ́ jaꞌatɨ tɨ huarúj. Aꞌuu pu aꞌutéveecaꞌa jamuan aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan. Aꞌɨ́j mú jɨ́n caí aꞌij tiuꞌutaxájtacaꞌa yee capu ayén tiꞌayajna.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Aj mú mi huaꞌutaꞌaíj mej huirácɨɨne aꞌujna mej aꞌiráatei meꞌɨ́jna ɨ́ jueesi. Matɨ́ꞌɨj mi tiꞌitiúrixáateꞌajraa.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Majta miyen tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiquí tehuáꞌaruuren temɨ́ɨme mɨ teteca? ―Ayee muꞌu tiúꞌurihuaꞌuracaꞌa. Majta miyen tɨjɨ́n: ―Capu hui rɨꞌɨrí tej tiyen tiraataxáj yee capu ayén tiꞌayajna aꞌiné naíjmiꞌi ɨ́ mej íiyen aꞌuchéjme íiyen Jerusalén, aꞌɨ́ɨ mú ramuaꞌaree aꞌij tɨ tiꞌitɨj huáruu aꞌɨ́jna ɨ́ tevi aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ tɨ tíꞌicuiꞌicaꞌa.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Peru, tej ti caí jaítzeꞌe méjcaꞌi huáyee huáꞌanamuajra ɨ́ teɨte tzajtaꞌa, tichéꞌe huaꞌutáꞌijmɨi íjii mej caí chéꞌe tihuáꞌaꞌixaateꞌe ɨ́ teɨte meꞌɨ́jna jɨmeꞌe niuucajtzeꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. ―Ayee mú tiuꞌutaúꞌixaa.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Aj mú mi huaꞌutajé. Majta huaꞌutáꞌijmɨijriꞌi mej nuꞌu caí chéꞌe tihuáꞌaꞌixaateꞌe ɨ́ teɨte meꞌɨ́jna jɨmeꞌe niuucajtzeꞌen ɨ́ Jesús. Majta nuꞌu caí chéꞌe miyen tihuaꞌamuaꞌatée ɨ́ teɨte.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Juan, ayée mú tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Múꞌeen xu raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntaren rujɨ́ɨmuaꞌa tɨ puaꞌa ayén tiraavíjteꞌe tej amuáꞌantzaahuateꞌen múꞌejmi nusu tej ráꞌantzaahuateꞌen aꞌɨ́jna ɨ́ Dios.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Aꞌiné ayée pu hui tiúꞌujxeꞌeveꞌe tej raataxáj aꞌɨ́jna tej teri raaseíj, ajta ɨ́ tej teri ráanamuajriꞌi.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Majta meꞌɨ́jna ɨ́ jueesi, aꞌɨ́ɨ mú mauj huaꞌutáꞌijmɨijriꞌi, majta huaꞌutáneeche. Matɨ́ꞌɨj mi huaꞌutáꞌa mej huirácɨɨne meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej caí aꞌij tirájteuveꞌecaꞌa aꞌij mej yeꞌí tihuaꞌajteáꞌaxɨꞌɨn aꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌiné naímiꞌi ɨ́ teɨte, aꞌɨ́ɨ mú rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌacareꞌe ɨ́ Dios meꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij tɨ tiꞌitɨj huarɨ́j.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ teáataꞌa tɨ Jesús jetze araújcaꞌane aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ huarúj, ayée pu tirájchaꞌɨɨcaꞌa aꞌachú cumu huaꞌapuate nineꞌiraꞌa japuan jáꞌitaꞌa.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Matɨ́ꞌɨj mi huaꞌutátuaa meꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, majta meꞌɨ́jna ɨ́ Juan. Aj mú mi aꞌucɨ́j aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huanámiꞌihuacaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi aꞌuun aꞌaráꞌa aꞌu mej aꞌutéꞌuucaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ huáꞌaꞌamigustemuaꞌa. Aj mú mi huaꞌutáꞌixa nain aꞌij mej yeꞌí tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej veꞌecán jɨ́n títetateí, majta ɨ́ huaꞌavaujsi.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Matɨ́ꞌɨj meꞌɨ́n huáꞌunamuajriꞌi, aj mú mi naímiꞌi miyen tiraatáhuaviiriꞌi ɨ́ Dios. Miyen tɨjɨ́n: ―Tavastaraꞌa, múꞌee pej peꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ pej raatétaahuacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ ta japua, pajta peꞌɨ́jna i chaanaca tej yen japuan seijreꞌe, pajta múꞌee raateájtuaa ɨ́ jaj ɨ́ tɨ veꞌée. Naíimiꞌi tɨ́j naꞌa aꞌachú tɨ́j puaꞌamé yen tíꞌiseijreꞌe, múꞌee pej nain tiúꞌutaahuacaꞌa.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Múꞌee pej hui piyen tiuꞌutaxájtacaꞌa ajcaꞌihuáꞌɨmua peꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ ayén axɨejniuꞌuca jetze araújcaꞌane aꞌɨ́jna ɨ́ David teecan, aꞌɨ́jna tɨ muavaɨreꞌecaꞌa. Ayee pu raꞌuyúꞌuxacaꞌa tɨjɨ́n:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Ayee pu raꞌuyúꞌuxacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ David teecan.
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ’Ayej xaa neꞌu tiꞌayajna, aꞌɨ́jna ɨ́ Heródes, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Póncio Pilato, aꞌɨ́ɨ mú hui tiújseɨj íiye chajtaꞌa huáꞌa jamuan ɨ́ teɨte mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan, majta huáꞌa jamuan ɨ́ mej yéchej íiye Israél. Maújmuaꞌatziiteꞌecaꞌa aꞌij mej tiraatémuaꞌitɨn aꞌɨ́jna tɨ muavaɨreꞌe, aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús, aꞌɨ́jna tɨ caí jaꞌanáj tiꞌitɨj jɨ́n auteájturaa múꞌeetzi jemi. Aꞌii pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen pej múꞌee án yáꞌujra ɨ́ ɨpuari japua.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Ayee mú cheꞌatá menaꞌa rɨjcu aꞌij pej yeꞌí amuacaícan tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare tɨ ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe áꞌaraꞌani, tɨ́ꞌij ayén tiúꞌurɨni.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 ’Meꞌecui xaa neꞌu, múꞌee pej taꞌivástaraꞌa, casiꞌi, pɨ́ mi tíꞌitaneeche. Taatáꞌa ɨ́ caꞌaníjraꞌa ɨ́ tatzajtaꞌa itejmi i tej muavaɨreꞌe tetáꞌaj hui caí tíꞌitziɨɨneꞌe tej tihuaꞌutáꞌixaateꞌen múꞌeetzi jetze meꞌecan.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Patáꞌaj pajta ahuaꞌacaꞌanen pej pi tihuáꞌuhuaateꞌen ɨ́ mej tíꞌicucuiꞌi. Pajta huaꞌutaseíjrateꞌen aꞌíjna ɨ́ pej jɨ́n peri huaꞌutáꞌa mej raayɨ́ꞌɨtɨhuaꞌan aꞌíjna jetze meꞌecan i Jesús tɨ muavaɨreꞌe, tɨ caí jaꞌanáj tiꞌitɨj jɨ́n auteájturaa múꞌeetzi jemi. ―Yee mú tiraatáhuaviiriꞌi ɨ́ Dios.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Matɨ́ꞌɨj meꞌɨ́jna jɨ́n miyen huarɨ́j, aj puꞌi huateújcaꞌatzɨjxɨ ɨ́ chiꞌij mej tzajtaꞌan huiiráteꞌecaꞌa. Aj puꞌi i huateájturaa ɨ́ huáꞌa tzajtaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios. Aꞌíjna jetze mú aꞌujcaꞌanéecan jɨ́n miyen tihuaꞌutáꞌixaa ɨ́ Dios jetze meꞌecan. Camu tíꞌitziɨɨneꞌecaꞌa.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Naíimiꞌi ɨ́ mej ráꞌatzaahuateꞌecaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú rɨ́ꞌɨ tiúꞌurixaateꞌecaa. Camu aꞌij tihuáꞌaxajtacaꞌa seɨj majta seɨj. Majta tiuꞌuréꞌuraꞌa seɨj majta seɨj ɨ́ mej tíꞌijchaꞌɨɨcaꞌa. Capu jaꞌatɨ aꞌatzu ayén tiꞌixa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe yee neetzi pu tíꞌineꞌaa. Metiuꞌuréꞌuraꞌate micu, aꞌɨ́ɨme.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, maúcheꞌe mú tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Dios ajtahuaꞌa raatatɨ́ste ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Aꞌɨ́j mú jetze aráujcaꞌanejcaꞌa ɨ́ xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan ɨ́ Dios huápɨꞌɨ mej mi tihuáꞌaꞌixaateꞌecaꞌa. Rɨ́ꞌɨ mú tihuáꞌajchaꞌɨɨcaꞌa, seɨj majta seɨj.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Ajta ayén éeneꞌe, capu jaꞌanáj jaꞌatɨ caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌiracaꞌa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe naímiꞌi mú tiúꞌutuaaxɨ aꞌachú mej caj tíꞌijchaꞌɨ́jmeꞌecaꞌa, tiꞌitɨj chuej, naꞌari chiꞌij. Aj mú mi miyen huarɨ́j, u mú yeꞌerájtɨ ɨ́ tumin mej raꞌancuréꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej tiuꞌutuáa.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Aj mú mi tiuꞌutátui aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase. Majta meꞌɨ́n, aꞌɨ́ɨme mú huaréꞌa ɨ́ tumin ɨ́ mej caí aꞌij tíꞌijviicuaꞌi.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Aꞌɨ́j pu jɨ́n ayén tiujuꞌurɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ José, aꞌɨ́jna tɨ tíꞌivaɨreꞌecaꞌa aꞌɨ́mej jamuan huáacɨxaꞌastemuaꞌameꞌen ɨ́ Leví teecan. Aꞌuu pu éꞌemeꞌecan aꞌɨ́jna ɨ́ José, aꞌujna jáꞌahuaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Chipre. Ayee mú majta raatamuáꞌa tɨjɨ́n Bernabé. Aꞌíjna i niuucari tɨjɨ́n Bernabé, ayée pu huataújmuaꞌa aꞌíjna tɨjɨ́n Tɨ rɨ́ꞌɨ tihuaꞌatáꞌaca aꞌɨ́mej ɨ́ mej ruxɨeemɨ́jteꞌe.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Seɨ́j pu chuej tíchaꞌɨɨcaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ José. Aj pu ꞌi ráatuaa. Ajta u yeꞌerájtɨ aꞌɨ́jna ɨ́ tumin. Tɨꞌɨquí aꞌɨ́mej huatátui ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.