Atos 26
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NVT
1 Aj pu i Agripa ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo tɨjɨ́n: ―Nee nu muaatáꞌasin pej tiuꞌutaxáj muaꞌa niuuca jɨmeꞌe. Aj pu i Pablo ajmeíjcaꞌatacaꞌa. Tɨ́ꞌɨj i aꞌutéjche tɨ huateújnan runiuuca jɨmeꞌe.
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 Ayen tɨjɨ́n: ―Agripa múꞌee pej iꞌi rey, yee pu hui tináꞌamitɨejteꞌe tɨ temuaꞌa naa tineetévaꞌɨri nej yé huatéjvee múꞌeetzi jemi nej ni huaténnan íjii i mej jɨ́n tíꞌinexajtziꞌi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Naa pu neꞌase aꞌiné pepuꞌuri ramuaꞌaree aꞌij tɨ ꞌeen ɨ́ huaꞌayeꞌira ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, pajta ramuaꞌaree ɨ́ mej jɨ́meꞌen rújee. Aꞌɨ́j nu jɨ́n niyen tíꞌimuaahuavii pej náanamua temuaꞌa naa.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 ’Naíimiꞌi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan muꞌuri hui ramuaꞌaree aꞌij nej yé tiuꞌutéveeca netɨ́ꞌɨj páꞌarɨꞌɨstacaꞌa, ajta íjii nej neri vástaꞌa. Canu tiꞌitɨj aꞌij huáruu aꞌujna nej éꞌeche ni iiyecuí, canu neajta tiꞌitɨj aꞌij ruure.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Muꞌuri áꞌatee mej nemuaꞌate. Tɨ puaꞌa huaꞌaráanajche, íꞌirɨꞌɨri mej miyen tiuꞌutaxáj yee nain nu jɨ́n teꞌaraꞌasteꞌa ɨ́ yeꞌirá ɨ́ mej raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare ɨ́ mej iꞌi fariseo. Jaítzeꞌe pu hui muárɨꞌeri huaꞌayeꞌira aꞌɨ́mej ɨ́ fariseo.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 ’Mɨ́ majta, muꞌuri u neꞌaráajaj mej mi neetzi jetze teꞌujpuáꞌajteꞌen meꞌɨ́jna jɨmeꞌe nej rachúꞌeveꞌe neꞌɨ́jna tɨ Dios jɨ́n teꞌataújratziiriꞌi ɨ́ tavaújsimuaꞌacɨꞌɨ jemi.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 ’Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ tateɨ́testemuaꞌa ɨ́ mej tamuáamuataꞌa japuan huaꞌapua aráꞌase, aꞌɨ́ɨ mú majta rachúꞌeveꞌe ajta naꞌa caí tejaꞌuréꞌenen aꞌɨ́jna xɨcáaraꞌa jetze matɨ́ꞌɨj huatarújsin huáꞌa tzajtaꞌa ɨ́ mɨꞌɨchite. Aꞌɨ́j mú hui jɨ́n ranáꞌamicheꞌe ɨ́ Dios. Nain tújcaꞌari tzajtaꞌa, majta nain tɨ́caꞌari tzajtaꞌa mú ravaɨreꞌe. Ajta múꞌee, Agripa, pej iꞌi rey, aꞌiné ayée nu cheꞌatá nenaꞌa tíꞌijchuꞌeveꞌen neꞌɨ́jna, aꞌɨ́j mú jɨ́n tíꞌinexajtziꞌi.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 ¿Ni tzaa caí rɨꞌɨrí sej ráꞌantzaahuateꞌen tɨ Dios ajtahuaꞌa huaꞌutáꞌasen ɨ́ mej meri huácuii mej mi majtáhuaꞌa huatarún?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Nee nu neajta jéjcuaꞌɨmua niyen tíꞌimuaꞌajca tɨ ayén tiúꞌujxeꞌeveꞌe nej nain jɨ́n tihuaꞌutáꞌijmɨi ɨ́ mej ráꞌatzaahuateꞌe meꞌɨ́jna tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Jesús tɨ Nazarét éꞌemeꞌecan.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Neajta niyen huarɨ́j aꞌánna Jerusalén. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta teyujtaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú hui cuapée naatapíj ɨ́ nej jɨ́n huatáncɨꞌɨpua nej huaꞌiteáanan jeíhua ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe. Ajta, matɨ́ꞌɨj huáꞌacuiꞌicareꞌe, nee nu neajta tiuꞌutáꞌa ɨ́ caꞌaníjraꞌa neꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ naꞌaránajchecaꞌa.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 ’Muꞌiitɨ́ nu hui puaíjtzi huaꞌutáꞌa mej mi raꞌantipuáꞌajteꞌen ɨ́ mej ráꞌatzaahuateꞌe, mej mi majta raatéxɨeehuata meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús. Ayee nu huáꞌaruurejcaꞌa nainjapua huaꞌatéyujtaꞌa, aꞌiné jeíhua nu huáꞌajchaꞌɨreꞌeca. Aꞌu tɨ naꞌa nu huayéꞌive matɨ́j menaꞌa titeechéejmeꞌecaa nej ni aꞌij puaꞌa huáꞌuruuren.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 ’Ayee nu éeniꞌicɨꞌe auméꞌecaa neꞌújna Damasco. Aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta teyujtaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú hui naataꞌítecaꞌa, majta naatáꞌa ɨ́ nej jɨ́n niyen rɨcɨ.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 ’Ayee nu tíꞌimuaꞌixaateꞌe, múꞌee pej iꞌi rey, aꞌúu nu auuméꞌeca juye jetze aꞌatzaj cumu tacuarixpua netɨ́ꞌɨj raaseíj tɨ aꞌicátaaxɨ u ta japua. Temuaꞌa pu ne jetze tiꞌirájve ɨ́ taij, ajta huáꞌa jetze ɨ́ mej ne jamuan áꞌujujhuaꞌaneꞌe. Jaítzeꞌe pu huatátaaxɨ caí ɨ́ xɨcaj.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Tetɨ́ꞌɨj ti aꞌitavátzɨ. Aj nu ni jaꞌatɨ huánamuajriꞌi tɨ áꞌa tejaꞌutaxájtacaꞌa huaꞌaniuuca jɨmeꞌe aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan tɨjɨ́n: “Saulo, Saulo, ¿aꞌiné pej pi piyen aꞌij puaꞌa neruure ineetzi? Múꞌee pe aseɨ́j aꞌaa ɨ́ puaíjtzi.”
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 ’Netɨ́ꞌɨj ni niyen tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: “¿Aꞌataani pej púꞌeen, nevástaraꞌa?” ’Aj pu i ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: “Nee nu nuꞌu neꞌɨ́n púꞌeen ɨ́ Jesús, pej aꞌij puaꞌa neruure.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Ájchesi. Huatéechaxɨ. Ayee nu ꞌeen jɨ́n huataseíjre múꞌeetzi jemi nej ni timuaꞌíjcateꞌen neꞌɨ́jna jɨmeꞌe pej naatévaɨreꞌe, pajta tihuaꞌutáꞌixaateꞌen ɨ́ teɨte aꞌij pej peri tiuꞌuséij inee jemi, pajta piyen tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin aꞌij nej nauj éeniꞌicɨꞌe timuaataseíjrateꞌesin.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 ’“Nee nu nuꞌu á japua niuuni huáꞌa jemi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, neajta huáꞌa jemi ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan. Ijii nu hui muaataꞌíti pej áꞌuraꞌani aꞌɨ́mej jemi mej mi yaúꞌitɨée muáꞌaraꞌani, majta ráamuaꞌaree aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios, tɨ i caí chéꞌe aꞌɨ́ɨn tihuáꞌaijteꞌe ɨ́ Satanás sino Dios puꞌu tíhuaꞌutaꞌaíjteꞌesin. Aj pu nuꞌu xaa Dios tíhuaꞌutáꞌuuniꞌira. Ajta huaꞌutáꞌasin mej meꞌuun aꞌutéꞌe muáꞌaraꞌani aꞌɨ́mej jamuan ɨ́ tɨ Dios rɨ́ꞌɨ á tihuajaꞌutéhuii aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ mej náꞌantzaahua.” Ayee pu hui tinaatáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Jesús.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 — ausente —
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 ’Ayee puꞌu xaa, Agripa múꞌee pej iꞌi rey, neraꞌaráꞌaste neꞌɨ́jna u ta japua tɨ éꞌeseijreꞌe.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Netɨ́ꞌɨj ni amuacaí tihuaꞌutáꞌixaa neꞌɨ́mej ɨ́ mej aꞌuun aꞌuchéjme aꞌujna Damasco. Neajta aꞌɨ́mej jemi ɨ́ mej meꞌuun Jerusalén éꞌeche. Neajta naíjmiꞌicɨꞌe tɨ́j naꞌa aꞌuun tɨ huatacáꞌa u Judea, aꞌúu nu tihuaꞌutáꞌixaa ɨ́ teɨte, neajta ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan. Jéihua nu hui huaꞌujé mej mi seɨcɨé tiúꞌumuaꞌati ɨ́ ru tzajtaꞌa, mej mi majtáhuaꞌa Dios jemi seíireꞌe muáꞌaraꞌani, matáꞌaj majta miyen huárɨni mej mi seica ráamuaꞌaree tɨjɨ́n: “Muꞌuri seɨcɨé tiuꞌumuáꞌaj.”
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Aꞌɨ́j mú hui jɨ́n ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, aꞌɨ́ɨ mú naateeviꞌi aꞌujna teyujtaꞌa. Ménejeꞌicatacucaꞌa, micu.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 ’Mɨ́ ajta, Dios pu naatévaɨ jeíhua. Aꞌɨ́j nu jɨ́n caí xɨ huamɨ́ꞌɨ sino naúcheꞌe nu hui tihuáꞌaꞌixaateꞌe naíjmiꞌica ɨ́ teɨte, ɨ́ mej tɨꞌɨríi, neajta ɨ́ mej vaujsi. Aꞌii nuꞌu huaꞌutáꞌixa aꞌij mej tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌixaxaꞌataꞌa ɨ́ Dios jetze meꞌecan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan. Ayee mú tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨ ayén éeneꞌen rɨníicheꞌen tɨ nuꞌu ayén rajpuaíitzi áꞌaraꞌani aꞌɨ́ɨn tɨ Dios án yáꞌujra ɨ́ ɨpuari jetze. Ajta nuꞌu tɨ́ꞌɨj huamɨ́ꞌɨn, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeeneꞌe aꞌame ɨ́ tɨ amuacaí huatarújsin ɨ́ mɨꞌɨchite tzajtaꞌa. Ajta áꞌiyen aꞌɨ́ɨn nuꞌu tihuáꞌaꞌixaateꞌen tɨ ari éꞌeseijreꞌe ɨ́ tɨ jɨ́n Dios huaꞌutévaɨ ɨ́ teɨte ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan, ajta ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 — ausente —
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Jɨ́meꞌen puꞌu ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa ɨ́ Pablo, aj pu i áꞌiyen huajíjhuacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Festo tɨjɨ́n: ―Pablo, páꞌatɨmuaꞌi múꞌee. Páꞌatɨmuaꞌi hui peꞌɨ́jna jɨmeꞌe pej jeíhua tihuáꞌamuaꞌate.
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pablo, ayée pu tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Festo pej iꞌi tajtuhuan. Canu hui netɨ́muaꞌi. Aꞌɨjna jɨmeꞌe ɨ́ nej neri tejamuáꞌixaa nemuaꞌatziiraꞌa jetze pu huanéj tɨ rɨ́ꞌen, ajta ayén tiꞌayajna.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Amɨ́ pu hui rey rúꞌumuaꞌaree aꞌɨ́jna jɨmeꞌe. Aꞌɨ́j pu jɨ́n íꞌirɨꞌɨri nej caí tíꞌitziɨɨneꞌe netiuꞌutaxáj jamuan. Ayej neꞌase, capu tiꞌitɨ́j aꞌij huarɨ́j tɨ caí ráamuaꞌareeriꞌi, aꞌiné capu tiꞌitɨ́j aꞌij huarɨ́j avíitziꞌi jɨmeꞌe.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 ’Ari múꞌee, Agripa pej iꞌi rey, ¿ni pecaí ráꞌatzaahuateꞌe ɨ́ mej tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌixaxaꞌataꞌa ɨ́ Dios jetze meꞌecan? Nee nu ramuaꞌaree pej ráꞌatzaahuateꞌe.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Ajta Agripa ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―¿Ni ayén timuáꞌamitɨejteꞌe pej peꞌɨ́jna jɨ́n naꞌantimuáꞌitɨn nej neajta inee téꞌantzaahuateꞌen aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ niuucari tɨ caí tiꞌimuꞌíi?
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pablo ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Tɨ puaꞌa cɨ́j naꞌa, naꞌari tɨ puaꞌa jeíhua, ayée nu hui tíꞌijxeꞌeveꞌe ɨ́ Dios jemi, pej múꞌee, majta naímiꞌi mɨ seica ɨ́ mej nenamua íjii, mej mi miyen tiraꞌaráꞌasten meꞌɨ́jna ɨ́ Jesús netɨ́j inee, ɨ́ nej jɨ́meꞌen neri puaíjtzi huatánneꞌa, sino mej caí miyen tirajpuaíitzi muáꞌaraꞌani netɨ́j inee.
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Jɨ́meꞌen puꞌu ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo, tɨ́ꞌɨj i huatéechaxɨ aꞌɨ́jna ɨ́ rey, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ tajtuhuan, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ Berenice; majta mú huatéhuiixɨ ɨ́ mej eꞌeréꞌeteꞌecaa huáꞌa jamuan.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Aj mú mi huiráacɨ rujɨ́ɨmuaꞌa mej mi tiꞌihuaúrixaateꞌen meꞌɨ́jna jɨmeꞌe. Majta miyen tiúꞌurixaateꞌecaa tɨjɨ́n: ―Amɨjna mɨ tevi, capu hui tiꞌitɨj aꞌij huáruu ɨ́ tɨ tiꞌitáꞌaca ɨ́ mej jɨ́n raajéꞌica. Capu ajta ayén tiraavíjteꞌe tɨ ayén aiteánamiꞌihua.
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Ajta aꞌɨ́ɨn Agripa, aꞌɨ́ɨ pu ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Festo tɨjɨ́n: ―Tɨ puaꞌa aꞌɨ́ɨn caí ayén tíꞌijhuauca tɨ aꞌɨ́ɨn raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntareꞌen ɨ́ tɨ tíꞌitaꞌaijteꞌe, rɨꞌɨríistacaꞌa pu tej raꞌuxɨ́jteꞌencheꞌe iteen.
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.