Atos 22
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NAA
1 ―Neꞌihuaamuaꞌa, seajta nevaújsimuaꞌa, xáanamuajriꞌi aꞌij nej tejámuaatáꞌixaateꞌesin inee jɨ́meꞌen.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Matɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi tɨ ayén tihuaꞌutáꞌixaa huaꞌaniuuca jɨmeꞌe ɨ́ hebreo, matɨ́ꞌɨj mi huateápuaꞌarecaꞌa temuaꞌa naa. Ajta ayén tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo tɨjɨ́n:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―Nee nu hui Israél jetze ajtémeꞌecan. Aꞌuu nu jaꞌunúꞌihuacaꞌa aꞌujna jáꞌahuaꞌa Tarso aꞌúu tɨ huatacáꞌa u Cilicia. Aru, ayuu nu huavéꞌese yú Jerusalén. Netihuánmuaꞌate neꞌɨ́jna jemi ɨ́ Gamaliel, tɨ tejténamuajracaꞌa ɨ́ yuꞌuxari jetze ájcaꞌi tɨ ɨmuá éꞌemeꞌecan. Ayee nu hui nee tiúꞌuvaɨ jemin ɨ́ Dios nain jɨmeꞌe ɨ́ nexɨ́ꞌeviꞌiraꞌa setɨ́j múꞌeen rɨcɨ íjii.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Jaꞌanáj ɨmuá nu aꞌij puaꞌa huáꞌaruurejcaꞌa neꞌɨ́mej ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ niuucari ɨ́ mej jetzen huajúꞌucaa. Nehuaꞌutavén ajta nenaꞌa caí huáꞌucuii. Neajta naíjmiꞌica huavíviꞌi ɨ́ teteca, neajta ɨ́ mej ꞌuuca nej ni huaꞌiteáanan.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 ’Aꞌɨ́jna tɨ tihuáꞌaijteꞌe aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌivaɨreꞌe teyujtaꞌa, majta aꞌɨ́mej ɨ́ vaujsi, naímiꞌi mú hui ramuaꞌaree ɨ́ mej yuꞌuxari naatapíj nej ni huajaꞌuvéꞌejajpuan u Damasco ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan nej ni tiuꞌutátuiireꞌen. Aꞌuu nu áꞌume nej ni huaꞌuvíviꞌiran nu ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, neajta u huájaꞌarájajpua neyujna Jerusalén tej ti puaíjtzi huaꞌutáꞌan.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Netɨ́ꞌɨj ni neꞌuun auméꞌecaa juye jetze. Nuꞌuri tɨ́muaꞌa antenéesimeꞌeca neꞌújna Damasco aꞌatzaj cumu tacuarixpua. Caꞌanacan pu hui taij huatátaaxɨ inee jemi. Júteꞌe pu eꞌicátatzaveꞌe caꞌanín jɨmeꞌe.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Netɨ́ꞌɨj ni caꞌanacan á eꞌerájve á chuaataꞌa. Neajta áꞌiyen jaꞌatɨ huánamuajriꞌi tɨ ayén tinaatajé tɨjɨ́n: “Saulo, ¿aꞌiné ꞌeen jɨ́n piyen aꞌij puaꞌa neruure?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 ’Netɨ́ꞌɨj ni niyen tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: “¿Aꞌataani pej pɨ́rɨcɨ múꞌee, nevástaraꞌa?” Ajta ayén tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Nee nu nuꞌu hui aꞌɨ́ɨn púꞌeen Jesús nej Nazarét éꞌemeꞌecan, nee nu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ pej aꞌij puaꞌa neruure.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 ’Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej ne jamuan huajúꞌucaa, aꞌɨ́ɨ mú majta raaseíj ɨ́ taij, majta tiuꞌutátziɨn. Mɨ majta, camu ráanamuajriꞌi ɨ́ jaꞌatɨ tɨ naatajé.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 ’Netɨ́ꞌɨj ni niyen tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: “¿Aꞌiné tiꞌitɨ́j neruuren, nevástaraꞌa?” ’Ajta aꞌɨ́ɨn tavástaraꞌa, ayée pu hui tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Ájchesi, aricu aꞌujna u Damasco. Aꞌuu mú muaatáꞌixaateꞌesin nain aꞌij pej yeꞌí huárɨni.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 ’Neajta aracúuniꞌi naꞌaraa ɨ́ taij jɨmeꞌe. Aꞌɨ́j mú jɨ́n meꞌɨ́n ɨ́ mej ne jamuan huajúꞌucaa, aꞌɨ́ɨ mú nejaútuaa u Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Seɨj pu aꞌuun aꞌutéveecaꞌa aꞌujna tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Ananias. Nain pu jɨ́n raꞌaráꞌaste ɨ́ tɨ téꞌeyuꞌusiꞌi ɨ́ yuꞌuxari jetze aꞌij tɨ tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Moisés teecan. Rɨ́ꞌɨ mú tiraatajé naímiꞌi ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan ɨ́ mej aꞌuun éꞌechejcaꞌa aꞌujna Damasco.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mu pu aꞌuvéꞌemej tɨ náamuaare aꞌɨ́jna. Aa vejliꞌi pu ne jemi huatéechaxɨ. Aj pu i ayén tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Neꞌihuaaraꞌa, Saulo, patáꞌaj atanéeri puáꞌaraꞌani.” ’Jɨ́meꞌen puꞌu ayén tinaatáꞌixaa, aj nu ni atáneericaꞌa naꞌaraa.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ajta ayén tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “HuaꞌaDioj ɨ́ tavaújsimuaꞌa teecan, aꞌɨ́ɨ pu nuꞌu hui muaꞌavéꞌeviꞌitɨ múꞌeetzi pej pi ráamuaꞌaree aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe, pajta raseijran aꞌɨ́jna tɨ caí jaꞌanáj tiꞌitɨj jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi, pajta ranamuajran aꞌij tɨ tiꞌitɨ́j tiꞌixa.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Múꞌee pe áꞌucheꞌecaneꞌe puaꞌamé teɨte tzajtaꞌa peꞌɨ́jna jetze meꞌecan ɨ́ tavástaraꞌa. Múꞌee pe nuꞌu hui huáꞌaꞌixaateꞌe puaꞌamé aꞌij pej peri tiuꞌuséij, pajta ɨ́ pej peri ráanamuajriꞌi.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ajta íjii, ¿tiꞌitáni pauj chuꞌeveꞌe? Ájchesi, éꞌe huáꞌamuaɨꞌɨhuachi, pajta raatajéeven niuucajtzeꞌen ɨ́ tavástaraꞌa tɨ ij aꞌɨ́ɨn timuaatáꞌuuniꞌi ɨ́ pej jɨ́n auteájturaa ɨ́ Dios jemi.” Ayee pu hui tinaatáꞌixaa.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Netɨ́ꞌɨj ni neyun aꞌuvéꞌemej yú Jerusalén. Teyujtaꞌa nu aꞌuteájrupi nej ni Dios jemi tiuꞌutáneꞌuuniꞌi. Neajta áꞌiyen tiúꞌumaaracaꞌa.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Aꞌɨ́j nu hui tavástaraꞌa huaseíj, tɨ nuꞌu ayén tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Caꞌanacan, áꞌuraꞌa ayujna Jerusalén aꞌiné camu muáꞌantzaahuateꞌesin aꞌij pej tihuaꞌutáꞌixaateꞌesin ineetzi jetze meꞌecan.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 ’Aj nu ni niyen tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: “Nevástaraꞌa, aꞌɨ́ɨ mú ramuaꞌaree ɨ́ nej áꞌucheꞌecaneꞌe huaꞌatéyujtaꞌa á, neajta méyee, neajta huaꞌiteáana ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe múꞌeetzi jemi, neajta huaꞌutéevajxɨ.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Majta ramuaꞌaree nej neꞌuun aꞌutéveecaꞌa neꞌújna matɨ́ꞌɨj raajéꞌica meꞌɨ́jna ɨ́ Esteban ɨ́ tɨ tiuꞌutaxájtacaꞌa múꞌeetzi jetze meꞌecan. Nee nu hui tiuꞌutáꞌa neꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej raajéꞌica. Neajta tiúꞌuchaꞌɨɨ ɨ́ tihuáꞌacɨɨxu aꞌɨ́mej ɨ́ mej raajéꞌica.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 ’Mɨ́ ajta aꞌɨ́ɨn tavástaraꞌa, ayée pu tinaatáꞌixaa tɨjɨ́n: “Aricu, aꞌiné nemuaataꞌíti ɨmuá teɨte tzajtaꞌa ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan.” ―Ayee pu tihuaꞌutáꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Maúcheꞌe mú ráanamuajriꞌi. Aj mú mi autéjhuii mej huatejíihuajraꞌani. Miyen tɨjɨ́n: ―Xáꞌanviꞌitɨchi setáꞌaj raajéꞌica. Tenaꞌajtzɨ́ raataꞌaíjtacheꞌe mej raajéꞌica.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Jéꞌecan mú téjijhuajméꞌe. Majta tiúꞌujcɨɨxu, júteꞌe mú tejáꞌuhuaꞌanáa, majta chuej eiréꞌaratzɨ. Júteꞌe mú tejáꞌuhuaꞌanáa.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Majta mauj téjijhuajméꞌe, ajta aꞌɨ́ɨn xantaaruꞌu taꞌamuájca, aꞌɨ́ɨ pu huaꞌutaꞌaíj mej ruꞌuteájtuaani u téteꞌe aꞌu mé éꞌeche ɨ́ xantaaruꞌu. Ajta tiuꞌutaꞌaíjtacaꞌa mej raꞌiréꞌavajxɨꞌɨn, majta tiraaꞌíhuaꞌuran meꞌɨ́jna ɨ́ Pablo mej mi ráamuaꞌaree aꞌij mej ꞌeen jɨ́n miyen títetéjijhuajméꞌe ɨ́ teɨte.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Matɨ́ꞌɨj mi raꞌatéejɨꞌɨcɨe mej mi raꞌiréꞌavajxɨꞌɨn. Aj pu i Pablo ayén tiraataꞌixaa ɨ́ tɨ tiꞌitéjvee tɨ áa aꞌutéjvee ayén tɨjɨ́n: ―¿Ni ayén tejamuaatáꞌaca ɨ́ áꞌamuayeꞌira sej si naꞌiréꞌavajxɨꞌɨn ineetzi i nej neꞌuun Roma jetze eꞌejtémeꞌecan? Mɨ majta caí xɨ miyen tiraaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare mej puaíjtzi naatáꞌan ineetzi.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ajta aꞌɨ́ɨn tɨ anxɨ́te tíꞌaijta, tɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo, aꞌúu pu áꞌume aꞌɨ́jna jemi xantaaruꞌu ɨ́ taꞌamuájca. Aj pu i ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―¿Aꞌiné penaꞌa píjrɨni aꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ jaꞌatɨ? Aꞌuu pu chajtaꞌa éꞌemeꞌecan Roma tɨ eꞌejtémeꞌecan.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Aj pu i aꞌɨ́ɨn ɨ́ xantaaruꞌu ɨ́ taꞌamuájca, á eꞌiréꞌene ɨ́ Pablo jemi. Tɨꞌɨquí ayén tiraataꞌíhuaꞌuriꞌi tɨjɨ́n: ―Naatáꞌixaateꞌe. ¿Ni peꞌuun éꞌemeꞌecan chajtaꞌa tɨ Roma eꞌejtémeꞌecan? Aj puꞌi Pablo ayén tiuꞌutaniú tɨjɨ́n: ―Jee.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Aj pu i aꞌɨ́ɨn ɨ́ xantaaruꞌu ɨ́ taꞌamuájca ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Jeíhua nu tiuꞌunájchitacaꞌa inee nej ni huatenromáanota. Tɨ́ꞌɨj i ayén Pablo tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Niꞌi romano inee aꞌiné aꞌúu nu jaꞌunúꞌihuacaꞌa.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Majta meꞌɨ́n ɨ́ mej raataꞌíhuaꞌuriꞌi, aj mú mi avéꞌecɨ rujɨ́ɨmuaꞌa. Ajta aꞌɨ́ɨn xantaaruꞌu ɨ́ taꞌamuájca, aꞌɨ́ɨ pu miijmu tiuꞌutátziɨn tɨ́ꞌɨj ráamuaꞌareeriꞌi tɨ aiteújna aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo, ɨ́ tɨ aꞌuun Roma ajtémeꞌecan.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Yee ruijmuaꞌateꞌe yee, ajta aꞌɨ́ɨn xantaaruꞌu ɨ́ taꞌamuájca, ayée pu tíꞌijxeꞌeveꞌecaꞌa tɨ ráamuaꞌaree aꞌij mej ꞌeen jɨ́n miyen tíꞌijxajtziꞌi ɨ́ Pablo aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan. Tɨꞌɨquí raꞌuxɨ́jte. Ajta huaꞌutaꞌaíj mej nuꞌu tiújseɨreꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌaijta u teyujtaꞌa, majta ɨ́ jueesi. Aj pu ꞌi yaꞌujáj aꞌɨ́jna ɨ́ Pablo. Tɨꞌɨquí huáꞌa jemi á yaúutuaa.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.