Atos 12

El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ajta, aꞌájna xɨcájraꞌa jetze, aꞌɨ́jna ɨ́ rey ɨ́ Heródes, aꞌɨ́ɨ pu aꞌutéjche tɨ huáꞌaviviꞌi seica ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe tɨ́ꞌij aꞌij puaꞌa huáꞌuruuren.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Aꞌɨ́ɨ pu raataꞌaíjtacaꞌa mej raajéꞌica ɨ́ Jacobo, ɨ́ tɨ jaꞌatzeáaraꞌan púꞌeen aꞌɨ́jna ɨ́ Juan. Aꞌɨ́ɨ mú ruꞌijveíjchecaꞌa ɨ́ muꞌúuraꞌan.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu ramuaꞌareerecaꞌa tɨ huaꞌaránajchecaꞌa aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan tɨ aꞌɨ́ɨn ayén tiúꞌuruu, aꞌɨ́ɨ pu ajta huatéeviꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, aꞌájna matɨ́ꞌɨj meꞌɨ́n tíꞌiyestejcaꞌa meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej racuaꞌaca ɨ́ pan tɨ caí cujchiraꞌa.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Ayee pu aꞌɨ́jna jɨ́n huarɨ́j ɨ́ Heródes tɨ raꞌiteáana aꞌujna carcel. Jéihua mú rachaꞌɨɨcaꞌa miyen muáacua méꞌe. Majtahuaꞌa méyee memuáacua méꞌe. Majtahuaꞌa muáacua méꞌe. Majtahuaꞌa méyee muáacua méꞌe. Ayee pu aꞌɨ́ɨn tíꞌimuaꞌajca tɨ aꞌájna ruꞌirájtuaani mej mi raaseíj naímiꞌi ɨ́ teɨte. Ayee pu tiuꞌumuáꞌaj tɨ ayén huárɨni, tɨ́ꞌɨj teꞌenáaráꞌan ɨ́ mej tiuꞌuyéꞌeste meꞌɨ́jna jɨmeꞌe cáneꞌaxɨ mej cuiꞌica.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Aꞌɨ́j pu jɨ́n aꞌɨ́ɨn Heródes rachaꞌɨɨcaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro. Mɨ majta ɨ́ mej téꞌatzaahuateꞌe, aꞌɨ́ɨ mú aꞌujcaꞌanéecan jɨ́n rahuaucaꞌa ɨ́ Dios jemi meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ Pedro.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Yee ruijmuaꞌateꞌe yee pu huateátɨcaꞌarecaꞌa ajta puꞌuri ruꞌirájtuaanícheꞌe mej mi raaseíj ɨ́ teɨte. Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Pedro íꞌicujcaa. A jáꞌitaꞌa aꞌureꞌecaꞌitɨ́ anájɨꞌɨcɨꞌihuacaꞌa cadeena jɨmeꞌe ruꞌɨ́ɨca jetze, ajta rumuájcaꞌa jetze. Majta ɨ́ xantaaruꞌu mej huaꞌapua, aꞌɨ́ɨ mú ajtatápiꞌihuajmeꞌecaa meꞌɨ́jna jetze ɨ́ Pedro. Majta seica ɨ́ xantaaruꞌu, aꞌúu mú á eꞌitéꞌuucaꞌa táꞌapueerta, mej rachaꞌɨɨcaꞌa.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Aj pu ꞌi jíyeꞌitzi jɨmeꞌe, seɨj huataseíjre jemin. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen seɨj tɨ tíꞌivaɨreꞌe u ta japua ɨ́ tavástaraꞌa jemi. Ajta uhuanéeriꞌicɨreꞌajraa aꞌujna u carcel. Aj pu ꞌi raatáruureajxɨ aꞌɨ́jna ɨ́ tevi. Raajɨ́ste aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro. Ayen tɨjɨ́n: ―Caꞌanacan, ajchesi. Aj pu ꞌi á éꞌejvatzɨjxɨ ɨ́ cadeena á chuaataꞌa aꞌɨ́jna tɨ jɨ́n jɨ́ꞌɨcɨꞌihuacaꞌa ɨ́ Pedro.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Aj pu ꞌi ayén tiraataꞌixaa tɨjɨ́n: ―Ucáꞌachejteꞌe muaꞌasiicuꞌu, ajta ajtáꞌacaꞌacaiteꞌe. Aj puꞌi ayén huarɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro. Ajtahuaꞌa ayén tiraataꞌixaa aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ tíꞌivaɨreꞌe u ta japua tɨjɨ́n: ―Ucáꞌachejteꞌe mɨ seɨ́j muáꞌacɨɨxu. Patáꞌaj naatavájra ineetzi.
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Aj pu ꞌi huirájraa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro, cujtaꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ tíꞌivaɨreꞌe u ta japua. Ajta capu ramuaꞌareerecaꞌa ti ayén tiꞌayajna aꞌij tɨ tiꞌitɨ́j raruurejcaꞌa aꞌɨ́jna jamuan ɨ́ tɨ tíꞌivaɨreꞌe u ta japua. Capu ramuaꞌareerecaꞌa ti ayén tiꞌayajna nusu tíꞌimaaracaꞌa naꞌa.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Matɨ́ꞌɨj mi meꞌuun aꞌuréꞌene aꞌu tɨ aꞌutéveecaꞌa seɨj ɨ́ xantaaruꞌu tɨ rachaꞌɨɨcaꞌa ɨ́ carcel. Majta ꞌáꞌayee seɨ́j jemi ɨ́ xantaaruꞌu. Aj mú mi meꞌɨ́n aꞌuréꞌene aꞌutɨ́ tepúustiꞌi puéertaraꞌa eꞌitéjvee aꞌu tɨ aꞌatanén ɨ́ juye. Tɨꞌɨquí antaújcu ruseɨ́j aꞌɨ́jna ɨ́ puéerta. Aj mú mi huiráacɨ. Aꞌɨ́j mú jetze aꞌucɨ́j ɨ́ juye. Matɨ́ꞌɨj mi raatéexɨjte aꞌu tɨ aúuꞌase ɨ́ juye. Jíyeꞌitzi jɨ́n pu áꞌuraa aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ tíꞌivaɨreꞌe u ta japua.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Aj pu ꞌi ráamuaꞌareeriꞌi aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro tɨ ayén tiꞌayajna. Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Nuꞌuri ramuaꞌaree tɨ ayén tiꞌayajna tɨ tavástaraꞌa seɨ́j u aꞌutaꞌítecaꞌa tɨ tíꞌivaɨreꞌe u ta japua tɨ́ꞌij aꞌɨ́ɨn nuꞌirájtuaani tɨ́ꞌij caí ayén tináaruuren aꞌij tɨ tíꞌijxeꞌeveꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ Heródes, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej Israél jetze ajtémeꞌecan.
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn ráamuaꞌareeriꞌi tɨ ayén tiꞌayajna, aj pu ꞌi áꞌuraa. Aꞌuu pu aꞌaráꞌa María tɨ éꞌeche, náànajraꞌan aꞌɨ́jna ɨ́ Juan tɨ ajta ayén ántehuaa tɨjɨ́n Marcos. Aꞌuu mú tiújseɨj jeíhua ɨ́ teɨte. Aꞌɨ́ɨ mú rahuaucaꞌa ɨ́ Dios jemi.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Tɨꞌɨquí aꞌɨ́ɨn teꞌejteátuꞌasixɨ aꞌájna táꞌapueerta aꞌájna taꞌanténineꞌi. Aj pu ꞌi seɨj huirájraa tɨ́ꞌij raaseíj jaꞌatɨ tɨ pɨ́rɨcɨ. Temuaij aꞌɨ́jna, ꞌɨ́itaꞌa tɨ ayén ántehuaa tɨjɨ́n Rode.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn ráanamuajriꞌi tɨ huajíjhuacaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu ráamuaꞌareeriꞌi tɨjɨ́n aꞌɨ́ɨ pu pɨ́rɨcɨ ɨ́ Pedro. Capu ajta teꞌentacú. Ayee pu huarɨ́j, aꞌiné huápɨꞌɨ pu rútemuaꞌaveꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ temuaij. Tɨꞌɨquí aꞌutɨéechejraa tɨ́ꞌij huajaꞌutáꞌixaateꞌen tɨ nuꞌu á aꞌutéveecaꞌa á táꞌapueerta aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Aj mú mi miyen tiraataꞌixaa meꞌɨ́jna ɨ́ temuaij tɨjɨ́n: ―Páꞌatɨmuaꞌi pepuꞌu. Ajta aꞌɨ́ɨn, jeíhua pu ayén tíꞌixajtacaꞌa tɨ ayén tiꞌayajna, tɨjɨ́n: ―Aꞌɨ́ɨ pu hui pɨ́rɨcɨ. Majta meꞌɨ́n, miyen tɨjɨ́n: ―Capu aꞌɨ́ɨn púꞌeen. Xɨéjniuꞌucareꞌaraꞌan pu púꞌeen.
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ajta aúcheꞌe aꞌɨ́ɨn Pedro, teꞌejteátuꞌaxaꞌa ɨ́ puéerta jetze. Aj mú mi xaa teꞌentacú. Matɨ́ꞌɨj raaseíj, jéꞌecan mú aꞌij teꞌutaseíj.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Rumuájcaꞌa pu jɨ́n huaꞌutáꞌixa aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro mej mi caí chéꞌe aꞌij teáruaasimeꞌen. Aj pu ꞌi huaꞌutáꞌixa aꞌij tɨ yeꞌí tiruꞌirájtuaa u carcel aꞌɨ́jna ɨ́ tavástaraꞌa. Ajta ayén tihuaꞌutáꞌixaa tɨjɨ́n: ―Setáꞌaj raatáꞌixaateꞌen seꞌɨ́jna ɨ́ Jacobo, seajta ɨ́ seica ɨ́ taꞌihuaamuaꞌa. Aj puꞌi áꞌuraa. Tɨꞌɨquí u jáꞌahuaꞌa yee aꞌaráꞌa.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Yee ruijmuaꞌateꞌe yee cumu tapuáꞌarijmeꞌeca. Jéihua mú áꞌupuaapuaꞌareꞌe ɨ́ xantaaruꞌu. Camu ramuaꞌareerecaꞌa aꞌij tɨ tiꞌitɨj ráaruu aꞌɨ́jna ɨ́ Pedro.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Jéihua pu rahuauhuau aꞌɨ́jna ɨ́ Heródes. Capu ráateu. Aj pu ꞌi aꞌɨ́mej huataꞌíhuaꞌuriꞌi ɨ́ xantaaruꞌu ɨ́ mej rachaꞌɨɨcaꞌa. Ajta áꞌiyen aꞌɨ́ɨn Heródes huaꞌutaꞌaíjtacaꞌa mej nuꞌu huáꞌucuiꞌini aꞌɨ́mej ɨ́ xantaaruꞌu. Aj pu ꞌi aꞌɨ́ɨn huirájraa u Judea aꞌɨ́jna ɨ́ Heródes. Tɨꞌɨquí aꞌuun aꞌaráꞌa aꞌujna Cesarea. Aꞌuu pu áꞌatee.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Heródes, temuaꞌa pu tihuáꞌajaaxɨejviꞌiracaa aꞌɨ́mej ɨ́ mej aꞌuun aꞌuchéjme aꞌujna u Tiro, majta ɨ́ mej Sidón éꞌeche. Aꞌɨ́ɨ mú tiújseɨj. Matɨ́ꞌɨj mi naímiꞌi u aꞌatanéj aꞌujna Cesarea. Méjxeꞌeveꞌecaꞌa mej tiuꞌuxáj meꞌɨ́jna jamuan ɨ́ Heródes. Matɨ́ꞌɨj mi seɨ́j huamuáꞌitɨ tumin jɨmeꞌe. Aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ tɨ ravaɨreꞌecaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ rey. Ayee pu ántehuaacaꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ jaꞌatɨ tɨjɨ́n Blasto. Aꞌɨ́ɨ pu huaꞌutévaɨ mej mi tiuꞌuxáj jamuan. Matɨ́ꞌɨj mi raatáhuaviiriꞌi meꞌɨ́jna ɨ́ Heródes tɨ́ꞌij caí chéꞌe huáꞌajaaxɨejviꞌira aꞌɨ́mej, sino chéꞌe rɨ́ꞌɨ tíꞌeeneꞌen. Majta rátziɨɨneꞌecaꞌa aꞌiné aꞌúu pu tejaꞌuvéꞌeyeꞌicaa ɨ́ tihuáꞌacuaꞌira aꞌujna jáꞌahuaꞌa aꞌujna chuéjraꞌa japua aꞌu tɨ tejéꞌaijta aꞌɨ́jna ɨ́ Heródes.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Aꞌájna xɨcájraꞌa jetze mej raaxɨ́ꞌepɨꞌɨntare, aꞌɨ́ɨ pu ucaújchejte ɨ́ rusiicuꞌu ɨ́ mej jɨ́n ráamuaꞌati tɨ aꞌɨ́ɨn iꞌirey. Aj pu ꞌi acáayeijxɨ ɨ́ ɨpuari jetze. Tɨꞌɨquí tihuaꞌutáꞌixaa naíjmiꞌica ɨ́ teɨte.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Matɨ́ꞌɨj ráanamuajriꞌi meꞌɨ́jna ɨ́ Heródes, ayée mú titeetejíihuajraa tɨjɨ́n: ―Dios pu hui pɨ́rɨcɨ mɨ tɨ tiꞌixa, capu tevi púꞌeen.
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Heródes, capu rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌa ɨ́ Dios. Aꞌɨ́j pu jɨ́n áꞌiyen seɨj ɨ́ tɨ tíꞌivaɨreꞌe u ta japua ɨ́ tavástaraꞌa jemi, aꞌɨ́ɨ pu tiráacuiꞌini. Tɨꞌɨquí tijcuíꞌinecaꞌa. Matɨ́ꞌɨj mi meꞌɨ́n chuꞌinute raatéjcɨꞌɨcɨ meꞌɨ́jna ɨ́ Heródes. Aj pu ꞌi huamɨ́ꞌɨ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Majta, jeíhua mú ráanamuajriꞌi ɨ́ niuucari ɨ́ mej tavástaraꞌa jetze meꞌecan tiuꞌutaxájtacaꞌa. Amuacaícan, aꞌɨ́ɨ mú ráanamuajriꞌi aꞌɨ́mej ɨ́ mej á vejliꞌi antachéejmee, majta ájcaꞌihua ɨ́ méyee mej aꞌuchéjme, majtáhuaꞌa ajcaꞌihuáꞌɨmua mej aꞌuchéjme. Naíjmiꞌicɨꞌe pu huanamuáareajraa.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Bernabé, ajta ɨ́ Saulo, matɨ́ꞌɨj araúraste ɨ́ mej tihuajaꞌutaꞌítiꞌiriꞌi, aꞌɨ́ɨ mú aꞌucɨ́j aꞌujna Jerusalén. Majta yaꞌuvíꞌitɨ meꞌɨ́jna ɨ́ Juan tɨ ajta ayén ántehuaacaꞌa tɨjɨ́n Marcos.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.