Apocalipse 16

El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Netɨ́ꞌɨj ni seɨ́j huaseíj ɨ́ jaꞌatɨ tɨ aꞌuun aꞌutéveecaꞌa u teyujtaꞌa. Tɨꞌɨquí caꞌanín jɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Sericu, setáꞌaj hui á yaꞌucáxɨreꞌen ɨ́ chaanaca japua tɨ́j naꞌa ɨ́ tɨ avéꞌejɨsti ɨ́ cutzapeꞌe jetze ɨ́ tɨ aráhuaꞌapua aráꞌase mej mi ráamuaꞌaree tɨ huápɨꞌɨ niuꞌucamɨꞌɨ ɨ́ Dios.
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Jɨ́meꞌen puꞌu ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna, aj pu ꞌi seɨj u aꞌuvéꞌemej. Tɨꞌɨquí á yaꞌucájrɨe ɨ́ chaanaca japua ɨ́ cutzapeꞌe jetze tɨ aramuáacua. Aj pu ꞌi huáꞌa japua rájve aꞌɨ́jna ɨ́ tɨ jɨ́n iꞌicáꞌatzata ɨ́ tɨ aꞌij puaꞌa téꞌeeca, ajta ɨ́ tɨ aꞌij puaꞌa seijreꞌecaꞌa. Ayee pu tihuáꞌuruu aꞌɨ́mej tɨ huáꞌa jetze téꞌeyuꞌusiꞌihuacaꞌa aꞌij tɨ ántehuaa aꞌɨ́jna ɨ́ tiꞌitɨ, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej raateánajchecaꞌa.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ajta, ɨ́ tɨ huaꞌapua, aꞌɨ́ɨ pu ajta á yaꞌucájrɨe ɨ́ cutzapeꞌe ɨ́ tɨ aramuáacua japuan ɨ́ jaj tɨ veꞌée. Jɨ́meꞌen puꞌu ayén huarɨ́j, aj pu ꞌi seɨcɨé huaújruu ɨ́ jaj tɨ́j xúureꞌe tɨ airámɨꞌɨyecaꞌa tevi jetze tɨ huamɨ́ꞌɨ. Ajta, naíjmiꞌi ɨ́ mej jaj tzajtaꞌa chejcaꞌa, aꞌɨ́ɨ mú huácuii.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ajta ɨ́ tɨ huaíca, aꞌɨ́ɨ pu á yaꞌucájrɨe aꞌɨ́jna ɨ́ seɨj ɨ́ tɨ cutzapeꞌe jetzen aramuáacua ɨ́ játeꞌana tzajtaꞌa, ajta japuan aꞌu tɨ eꞌejaíjxajme. Jɨ́meꞌen puꞌu ayén huarɨ́j, tɨ́j naꞌa tɨ tíꞌiseijreꞌe seɨcɨé pu huaújruu tɨ́j xúureꞌe.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Netɨ́ꞌɨj ni ráanamuajriꞌi ɨ́ tɨ aꞌɨ́jna jɨ́n antiújmuaꞌaree ɨ́ jaj, aꞌɨ́ɨ pu ayén tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Xɨ́ꞌepɨꞌɨn pej hui huarɨ́j peꞌɨ́jna jɨmeꞌe pej huaꞌuxɨ́jte, múꞌee, mɨ pej jéjcua ɨmuá seijreꞌecaꞌa, pajta íjii pej pauj seijreꞌe.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 ’Naa pu hui xɨ́ꞌepɨꞌɨn aꞌiné aꞌɨ́ɨme ɨ́ teteca muꞌuri huáꞌucuii aꞌɨ́mej ɨ́ mej múꞌeetzi jemi rɨ́ꞌɨ tíꞌiteseijreꞌe, majta aꞌɨ́mej ɨ́ mej múꞌeetzi jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌataꞌa. Aꞌɨ́j pej jɨ́n peri huaꞌutáꞌa mej majta xúureꞌe huayéꞌen. Ayee mú hui éeniꞌicɨꞌe raꞌantimuáꞌitɨ.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Netɨ́ꞌɨj ni ráanamuajriꞌi tɨ jaꞌatɨ tɨ aꞌuun aꞌutéveecaꞌa jetzen aꞌu mej tejéꞌemuaɨꞌɨvajtaca. Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨjɨ́n: ―Jee xaa neꞌu, tavástaraꞌa, mɨ pej Dios púꞌeen, mɨ pej hui pajta nain jɨ́n antíꞌamuaꞌaree. Tzáahuatiꞌiraꞌa pej jɨ́n huáꞌaxɨjteꞌe. Naa pu tiraavíjteꞌe aꞌij pej tihuaꞌutáꞌa.
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ajta ɨ́ tɨ muáacua, aꞌɨ́ɨ pu á yaꞌucájrɨe ɨ́ cutzapeꞌe aꞌɨ́jna japua ɨ́ xɨcaj. Ajta ayén tiraatáꞌa aꞌɨ́jna ɨ́ xɨcaj tɨ huáꞌutaꞌixɨꞌɨri.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teteca, huáꞌataixɨꞌɨ aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ huápɨꞌɨ téjxɨcacaꞌa. Majta aꞌij puaꞌa tiraatajé ɨ́ Dios ɨ́ tɨ aꞌɨ́jna jɨ́n antiújmuaꞌaree tɨ puaíjtzi huaꞌatáꞌaca. Camu raatéxɨeehuatacaꞌa aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa een aꞌij mej rɨcɨ, camu majta rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌa ɨ́ Dios.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ajta ɨ́ teꞌanxɨ́vi, aꞌɨ́ɨ pu ajta á yaꞌucájrɨe aꞌɨ́jna ɨ́ cutzapeꞌe aꞌɨ́jna japua aꞌu tɨ eꞌecájca aꞌɨ́jna ɨ́ tiꞌitɨ tɨ aꞌij puaꞌa een. Jɨ́meꞌen puꞌu ayén huarɨ́j, huápɨꞌɨ pu huateátɨcaꞌarecaꞌa aꞌu tɨ tejéꞌaijta. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teteca, aꞌɨ́ɨ mú aváꞌujcheꞌeveꞌe ɨ́ runeanu jetze meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej jeíhua huápɨꞌɨ rajpuaíjtzicaꞌa.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Majta jeíhua mú aꞌij puaꞌa tiraatajé meꞌɨ́jna ɨ́ Dios ɨ́ tɨ ta japua éꞌeseijreꞌe meꞌɨ́jna jɨmeꞌe mej jeíhua huápɨꞌɨ rajpuaíjtzicaꞌa. Camu majta aꞌatzu raatéxɨeehuatacaꞌa aꞌij mej rɨjcaa tɨ aꞌij puaꞌa een.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ajta ɨ́ tɨ arájsevi, aꞌɨ́ɨ pu ajta á yaꞌucájrɨe ɨ́ cutzapeꞌe aꞌɨ́jna japua ɨ́ játeꞌana ɨ́ tɨ veꞌée tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa tɨjɨ́n Eufrates. Jɨ́meꞌen puꞌu ayén huarɨ́j, aj pu ꞌi nainjapua ateáxɨꞌɨ ɨ́ játeꞌana. Ayee pu ꞌeen jɨ́n ateáxɨꞌɨ mej mi antácɨɨne aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej tíꞌaijta aꞌu tɨ ꞌeíjninei ɨ́ xɨcaj.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Netɨ́ꞌɨj ni huaꞌuseíj ɨ́ mej huaíca ɨ́ mej aijneájxɨ huáꞌateniꞌitzeꞌe aꞌɨ́jna ɨ́ cuꞌucuꞌu, ajta aꞌɨ́jna ɨ́ tiꞌitɨ tɨ aꞌij puaꞌa een, ajta aꞌɨ́jna tɨ huáꞌa jetze meꞌecan tíꞌixaxaꞌa huaꞌitzi jɨmeꞌe. Ayee mú seijreꞌecaꞌa matɨ́j teecujse. Aꞌii mú aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ xɨéjniuꞌucari ɨ́ mej aꞌij puaꞌa ꞌeen.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Aꞌii mú majta aꞌɨ́ɨn púꞌeen ɨ́ xɨéjniuꞌucari ɨ́ mej tiyaaruꞌu jetze ajtémeꞌecan. Aꞌɨ́ɨ mú áꞌujujhuaꞌan nainjapua ɨ́ chaanaca mej mi huáꞌajseɨreꞌen aꞌɨ́mej ɨ́ mej tíꞌaijta íiyen chaanaca japua mej mi huaténeꞌuseꞌen aꞌɨ́jna xɨcáaraꞌan tɨ huápɨꞌɨ ruxeꞌeveꞌe tɨ́ꞌɨj aꞌɨ́ɨn huataseíjreꞌen ɨ́ Dios tɨ nain jɨ́n antiújmuaꞌaree.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Ayee pu tɨjɨ́n: “Meꞌecui xaa, yee nu hui uvéꞌenejsin tɨ́j nahuaꞌari tɨ avíitzi jɨ́n aꞌuteáruꞌipi ɨ́ huáꞌa chiꞌita. Rɨ́ꞌɨ pu tiraatáꞌa aꞌɨ́jna tɨ aꞌatánee, ajta jɨ́n tiꞌitéechen tɨ́ꞌij caí muaꞌaviꞌi áꞌucheꞌecaneꞌen, mejseiíra ɨ́ teɨte ɨ́ tɨ jɨ́n tíꞌiteviꞌiraꞌa.” Ayee pu tiuꞌutaxájtacaꞌa.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej huaíca, aꞌúu mú huáꞌajseɨj aꞌujna jáꞌahuaꞌa tɨ ayén téjaꞌarájtehuaa huaꞌaniuuca jɨmeꞌe ɨ́ hebreos tɨjɨ́n Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ajta ɨ́ tɨ aráhuaꞌapua, aꞌɨ́ɨ pu á yaꞌucájrɨe ɨ́ cutzapeꞌe. Jɨ́meꞌen puꞌu ayén huarɨ́j, aj pu ꞌi seɨj caꞌanín jɨ́n tiuꞌutaxájtacaꞌa tɨ aꞌuun aꞌutéveecaꞌa teyujtaꞌa. Aꞌujna, aꞌu tɨ aꞌutéjvee ɨ́ mej japuan tíꞌimuaɨꞌɨvajtaca, ayée pu tiuꞌutaxájtacaꞌa aꞌɨ́jna tɨjɨ́n: ―Puꞌuri icu, antipuáꞌarecaꞌa.
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Matɨ́ꞌɨj mi huatémaxcavaꞌaxɨ, majta téniuucaꞌa. Jéihua pu ajta tíꞌicaꞌarajnacaꞌa. Ajta jéꞌecan huápɨꞌɨ huateújcaꞌatzɨjxɨ ɨ́ chaanaca. Tɨ́j naꞌa tɨ yú eꞌiréꞌene mej yen huataseíjre ɨ́ teteca íiyen chaanaca japua, capu jaꞌanáj ayén huateújcaꞌatzɨjxɨ. Jéꞌecan pu huápɨꞌɨ xaa huateújcaꞌatzɨjxɨ.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ajta aꞌɨ́jna ɨ́ chajtaꞌa ɨ́ tɨ veꞌée, huaíca pu autátziꞌitecaꞌa. Ajta éꞌevatzɨjxɨ ɨ́ huáꞌachajtaꞌa ɨ́ mej seɨj chuéjraꞌa japua éꞌemeꞌecan. Aꞌɨ́ɨ pu Dios, ajta raꞌutámuaꞌareeriꞌi aꞌujna u Babilonia tɨ́ꞌij puaíjtzi raatáꞌan tɨ́ꞌij tíꞌiracɨꞌɨti ɨ́ tɨ jɨ́n huápɨꞌɨ niuꞌucamɨꞌɨ ɨ́ Dios.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ajta tɨ́j naꞌa aꞌu tɨ eꞌeráahuachi ɨ́ jaj tzajtaꞌa, aꞌɨ́ɨ pu eꞌehuaújpuaꞌarixɨ. Capu ajta chéꞌe seijreꞌecaꞌa aꞌu tɨ áꞌujɨ́rime.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Majta mú téetej cáavatzɨ, temuaꞌa mevivejméꞌe. Temuaꞌa pu tijetéjmeꞌecaa aꞌachú cumu huaícate kiilu. Aꞌɨ́mej pu japua rájve ɨ́ teteca. Majta aꞌɨ́ɨme ɨ́ teteca, aꞌij mú puaꞌa tiraatajé meꞌɨ́jna ɨ́ Dios meꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ téetej aꞌiné jeíhua mú rajpuaíjtzicaꞌa mej miyen cáavatzɨ ɨ́ téetej.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.