2 Coríntios 7
El Nayar Presidio De Los Reyes Cora NT (CRN_WBT) vs BKJ
1 Aꞌiné Dios pu ayén teꞌataújratziiriꞌi, múꞌeen taꞌihuaamuaꞌa ɨ́ tej jáꞌamuaxeꞌeveꞌe, tichéꞌe tiyen mé tirúurɨeeni tɨ́j naꞌa tɨ ayén tíꞌitaxanaꞌavisteꞌe, tɨ aꞌɨ́jna jetze airánineica ɨ́ tatevij jetze nusu ɨ́ ta tzajtaꞌan, tej ti raanaíjmireꞌen aꞌɨ́jna tɨ titaꞌaturáateꞌe tej ti rɨꞌéeneꞌecán jɨ́n huateáturan ɨ́ Dios jemi. Tetaꞌaj tiyen huárɨni teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ Dios ayén huateúraꞌate itejmi jemi.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Caxu raꞌantánaamuan ɨ́ áꞌamuaxɨejniuꞌuca itejmi jemi, aꞌiné catu aꞌij puaꞌa amuáaruu. Catu teajta jaꞌatɨ caꞌaníjraꞌa huatáꞌa tɨ ij aꞌij puaꞌa tiꞌitiújchaꞌɨɨ. Jee xaa neꞌu, catu jaꞌatɨ tiuꞌuhuáꞌitze tej ti tiꞌitɨj jɨ́n huatétavaɨreꞌen.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Canu niyen tejáꞌamuaꞌixaateꞌe nej ni tiꞌitɨj jɨ́n amaꞌuxɨ́jteꞌen. Canu aꞌatzu, aꞌiné nuꞌuri niyen tejamuáꞌixaa tej tiyen áꞌatacaꞌane múꞌejmi jemi, tɨ puaꞌa tiyen naímiꞌi huácuiꞌini nusu tiyen naímiꞌi ruuri huateáturan.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Jéꞌecan nu nexɨéehua tejáꞌamuaꞌixaateꞌe, canu aꞌij tíꞌitziɨɨneꞌe nenaꞌa. Jéihua nu áꞌantzaahuateꞌe múꞌejmi jɨmeꞌe, neajta jeíhua nu rɨ́ꞌɨ téꞌenemuaꞌate. Neajta huápɨꞌɨ nu netémuaꞌaveꞌe nain jɨmeꞌe ɨ́ tej rajpuaíjtzi.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Mɨ teajta iteen, tetɨ́ꞌɨj teꞌuun aꞌaráꞌa u Macedonia, capu aꞌatzu huatárɨꞌɨristarecaꞌa tej huátaseꞌupeꞌen, sino teen tu rajpuaíjtzicaꞌa nain jɨmeꞌe, tɨ́j naꞌa tɨ ayén titáaruu. Jéꞌecan tu áꞌaviicuaꞌireꞌecaꞌa huáꞌa jemi ɨ́ teɨte, teajta tíꞌitziɨɨneꞌecaꞌa ɨ́ tatzajtaꞌa.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ajta aꞌɨ́ɨn ɨ́ Dios tɨ rɨ́ꞌɨ huaꞌanrúꞌureꞌe áꞌayeꞌi ɨ́ mej aꞌij téꞌujmuaꞌate, aꞌɨ́ɨ pu ayén rɨ́ꞌɨ táaruu aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn yé uvéꞌene ɨ́ Tito.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ayee pu xaa aꞌɨ́jna jɨ́n rɨ́ꞌɨ táaruu, ajta aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Tito ajta rɨ́ꞌɨ táaruu ajta aꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej amuacaí rɨ́ꞌɨ ráaruu aꞌɨ́jna ɨ́ taꞌihuaaraꞌa. Aꞌɨ́ɨ pu xaa titaatáꞌixaa múꞌejmi jɨmeꞌe, sej nuꞌu jeíhua huápɨꞌɨ siyen tíꞌijxeꞌeveꞌe sej naaseíj, sej nuꞌu temuaꞌa seajta tiújxɨeemɨjteꞌe, ajta nuꞌu temuaꞌa múꞌejmi jetze ruxeꞌeveꞌe aꞌij tɨ tíꞌinevaɨreꞌe ineetzi. Aꞌɨ́j nu jɨ́n jaítzeꞌe huatántemuaꞌave.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Mɨ neajta inee, capu chéꞌe aꞌij puaꞌa neꞌase nej niyen amuaatéxɨeemɨjte neꞌɨ́jna jɨmeꞌe aꞌij nej tejámuaatáꞌitɨiiriꞌi. Amuacaí pu xaa, aꞌij puaꞌa néꞌasejcaꞌa, aru capu chéꞌe, aꞌiné aꞌatzu puꞌu áꞌatee sej ruxɨeemɨjteꞌecaꞌa.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Mɨ ajta, canu neꞌɨ́jna jɨ́n netémuaꞌaveꞌe neꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej huataújxɨeemɨste, sino aꞌɨ́j nu jɨ́n nenaꞌa netémuaꞌaveꞌe sej siyen huataújxɨeemɨste sej si seɨcɨé tiꞌitiújchaꞌɨɨcaꞌa. Ayee pu xaa neꞌu aꞌij puaꞌa amuaatáꞌa sej si siyen huataújxɨeemɨsteꞌen jemin ɨ́ Dios. Aꞌɨ́j pu jɨ́n, catu tajɨ́ɨmuaꞌa tenaꞌa puaíjtzi amuaatáꞌa.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Jee xaa neꞌu. Tɨ puaꞌa jaꞌatɨ ayén huataújxɨeemɨsteꞌen ɨ́ Dios jemi tɨ ij seɨcɨé tiꞌitiújchaꞌɨɨcaꞌa, capu xaa aꞌij puaꞌa tiraatáꞌasin, sino Dios pu ruꞌirátuaasin. Naꞌari tɨ puaꞌa jaꞌatɨ ayée naꞌa ruxɨeemɨ́jteꞌe matɨ́j aꞌɨ́ɨme ɨ́ mej yen japuan seijreꞌe ɨ́ chaanaca, ayée pu tejaꞌuréꞌenejsin tɨ auupuáꞌare.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Aru casiꞌi múꞌeen, aꞌij tɨ tejamuáaruu aꞌɨ́jna jɨmeꞌe sej siyen huataújxɨeemɨsteꞌen ɨ́ Dios jemi. Huápɨꞌɨ pu caꞌaníjraꞌa amuaatáꞌa sej ráahuauni ɨ́ tɨ jɨ́n Dios tejámuaatáꞌuuniꞌi. Jéꞌecan xu huataníniuꞌucacucaꞌa seꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌij puaꞌa éeneꞌe. Jéꞌecan xu seajta tíꞌitziɨɨneꞌecaꞌa seꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌamuacɨꞌɨtíicheꞌe ɨ́ puaíjtzi. Seajta jéꞌecan huápɨꞌɨ áꞌujcaꞌanejcaꞌa ineetzi jɨmeꞌe, seajta huápɨꞌɨ xu aꞌij téꞌujmuaꞌate. Múꞌeen xu seajta temuaꞌa naa puaíjtzi raatáꞌa aꞌɨ́jna tɨ aꞌij puaꞌa rɨjcaa. Ijii tu xaa tiyen ramuaꞌaree sej caí tiꞌitɨ jɨ́n auteájturaa aꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌij puaꞌa éeneꞌe.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Aꞌɨ́j pu jɨ́n temuaꞌa tiuꞌutévaɨ ɨ́ nej amuaataꞌítiꞌiriꞌi. Mɨ neajta inee, canu neꞌɨ́jna jɨ́n amuaataꞌítiꞌiriꞌi neꞌɨ́jna jɨmeꞌe ɨ́ jaꞌatɨ tɨ ayén auteájturaa, canu neajta amuaataꞌítiꞌiriꞌi neꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ jaꞌatɨ seɨ́j jemi auteájturaa, sino ayée nu ꞌeen jɨ́n amuaataꞌítiꞌiriꞌi tɨ ij ayén amuaatámitɨejteꞌen múꞌejmi ɨ́ Dios jemi aꞌachú sej caj áꞌujcaꞌane téjmi jemi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Aꞌɨ́j tu jɨ́n teri rɨ́ꞌɨ huarɨ́j ɨ́ tatzajtaꞌa. Capu ajta aꞌɨ́ɨ naꞌa tej teri rɨ́ꞌɨ huarɨ́j, sino teajta tiyen teꞌɨ́jna jɨ́n huatátatemuaꞌaveꞌe teꞌɨ́jna jɨmeꞌe tɨ aꞌɨ́ɨn Tito ayén cheꞌatá naꞌa rutémuaꞌaveꞌe, aꞌiné múꞌeen naímiꞌi xu rɨ́ꞌɨ tiraatáꞌa ɨ́ tzajtaꞌan.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Jee xaa, nuꞌuri nejmíꞌi ahuántzaahua ɨ́ Tito jemi múꞌejmi jɨmeꞌe. Seajta múꞌeen, caxu aꞌatzu naatatéviꞌiraste. Aꞌiné nain ɨ́ tej teri tejamuáꞌixaa, ayée pu tiꞌayajna, ayée pu cheꞌatá naꞌa ayén tiꞌayajna ɨ́ tej jɨ́meꞌen ahuátatzaahuate jemin ɨ́ Tito.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Ajta jaítzeꞌe pu aꞌɨ́ɨn ayén ahuaújcaꞌane múꞌejmi jemi, aꞌiné aꞌɨ́ɨ pu ayén raꞌutámuaꞌareeriꞌi aꞌij sej múꞌeen naímiꞌi titáꞌastijreꞌe. Aꞌɨ́ɨ pu ajta aꞌɨ́jna atamuáꞌareeriꞌihuaꞌa áꞌayeꞌi sej siyen temuaꞌa naa raꞌancuréꞌeviꞌitɨ, sej siyen jeíhua huápɨꞌɨ tíꞌitziɨɨneꞌecaꞌa.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Neajta inee, nee nu netémuaꞌaveꞌe, aꞌiné nain nu jɨ́n áꞌancaꞌane múꞌejmi jemi, aꞌiné múꞌeen xu xaa araúrastejsin.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.