Atos 25
Kameethari Ñaantsi: ikenkitha-takoitziri awinkatharite Jesucristo; Owakerari aapatziya-wakagaantsi (CPBNT) vs NAA
1 Pinkathariwentantake Festo. Iro awisanake mawa kiteesheri jatake Jerusalén-ki ipoñaanakawo Cesarea-ki.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ikanta reeware Imperatasorentsitaarewo itsipayetakari iriiperori Judá-ite, ithawetakotawakeri Pablo.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Ikowakotakeri rotyaantairi Pablo Jerusalén-ki. Ikenkithashiryagaiyakani ritsitokakaanteri niyankithakineki awotsi.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ari ikantanake Festo: “Tema romonkyagaitakeri Pablo Cesarea-ki, irootaintsi niyaatai janta.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Royaatanakena itzinkami, tzimatsirika iyenakaashitane jirika atziri, ari piyakowenteri janta.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Te osamanitzi risaikawaitapaintzi Festo janta Jerusalén-ki, piyaawo Cesarea-ki. Okanta risaikamanai risaikamentoki ipinkathariwentantzira, ikaimakaantakeri Pablo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ikanta ikyaapaake Pablo, ari ripokaiyapaakeni Judá-ite poñaayetainchari Jerusalén-ki, ikantakowaitapaakeri osheki kaariperori, okantaweta te iñaayewetawo imaperotatyaarika ikantakoitziriri.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Kenkithatakotanaka Pablo, ikantake: “Tekaatsi kaariperori nante naaka, te nipiyathatawo Inintakaantaitakeniriri nosheninkapaini, te nowaariperotero tasorentsipanko, te nokaweyawaitziri César reewariperote Roma-satzi.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Iriima pinkathari Festo ikowira raapatziyapiintyaari Judá-ite, rosampitanakeri Pablo: “¿Pikowima piyaate Jerusalén-ki, nonkemantyaariri yakowentemine janta?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ikantanake Pablo: “Iro kameethatatsi nisaike jaka paminakotena, tema eerokatake rowakeri César reewariperote Roma-satzi. Piyotaiyakeni tekaatsi kaariperori nantzimoteriri nosheninkapaini Judá-ite.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ontzimatyeeme noyenakaashiperotane, kameethatakeme ritsitokaitena. Tema tekaatsi nonkenakaashitya, te okameethatzi potyaantena janta. Nokowaperotzi iri pinkathari César aminakoperotenane.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Ikanta Festo ikenkithawaitakaakeri ikaataiyini ipinkatharitzi. Ari ikantanakeri: “Iroorika pikowi raminakotemi César, ari nosankenatakotakemi, piyaatantyaari janta.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ikanta pinkathari Agripa itsipatakawo iina Berenice pokaiyakeni Cesarea-ki, riwethatyaari Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ikanta risaikawaitapaintzi janta, ikenkithawaitakaakeri Festo tsika ikantakota Pablo, ikantakeri: “Eenitatsi apaani atziri rookanairi pinkathari Félix romonkyagaitziri.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Niyaatake chapinkipaiteki Jerusalén-ki, osheki ikantakowaitawakeri reeware Imperatasorentsitaarewo itsipayetakari Itzinkamipaini, ikowakotakena nitsitokakaanteri.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Nokantanakeri naaka: ‘Jiroka nametaiyarini No-roma-satzitzira: Ontzimatye impiyotaiyaani ikaatzi koshekawakaachari, ompoñaantyaari inkenkithatakotantyaariri riyakowentanewo. Kyaaryooperorika otzimi iyenakaashitane, aritake ritsitokaitakeri.’
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Irootake nantakeri ripokaiyakenira irirori, te nishenkaanaka, jatakena nisaikamentoki, nokaimakaantakeri atzirika.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Iro kantzimaitacha okaatzi ikantapaakeri yakowentziriri, te noñiiro onkantaperotya okaatzi nokenkithashiryaakowetakariri.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Apatziro ikenkithatakotashitakawo ikemisantashiwaiyetari, ikenkithatakotakeri eejatzi iitaitziri Jesús rowamagaitakeri, iriitake ikantziri Pablo eeniro rañi.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Temaita niyotzi jimpe nonkantero jiroka, nosampitakeri Pablo ikowirika riyaate Jerusalén-ki raminakoitantyaariri janta.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ikowaperotake Pablo iriitake aminakoperoterine César Augusto awinkathariperote Roma-ki. Irootake nokantantakari riyaatatziira romonkyagaiteri irojatzi notyaantantakyaariri.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ikanta Agripa, ikantanakeri Festo: “Nokowi nonkemeri naaka jirika atziri.” Ikantanake Festo: “Aritake pinkemakeri onkiteeshetamanai.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Okanta okiteeshetamanai, ikyaake Agripa itsipatakawo Berenice, owaneenka ikantayetaka. Itsipayetakari reeware owayeripaini, eejatzi iriiperoripaini atziri saikayetatsiri janta. Ikantake Festo ramaiteniri Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ari ikenkithawaitanakeri Festo, ikantzi: “Pinkathari Agripa, pinkatharipaini ikaatzi piyotainchari jaka, jirika atziri. Osheki riyakowentakeri Judá-ite janta Jerusalén-ki eejatzi jaka Cesarea-ki. Richeraapiintaiyini ikowi ritsitokaiteri.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Noñiimaitakawo naaka tekaatsi inkenakaashitya jirika ritsitokantaityaariri. Iri kantzimaitacha, iri kowanaintsiri raminakoperoteri Augusto, iri kameethatatsi notyaanteri janta.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Temaita noñe naaka oita nosankenateniriri pinkathariperori ikantakota jirika, iroowa namantzimiriri eerokapaini piñeeri, eerokaga pinkathari Agripa namakeniri, posampitawakeri, ari ontzimeri nosankenateri.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Te onkameethatzimotena notyaante apaani romonkyagaitziri, eerorika otzimi tsika osankenatakota iyenakaashitane.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.