Atos 14
Kameethari Ñaantsi: ikenkitha-takoitziri awinkatharite Jesucristo; Owakerari aapatziya-wakagaantsi (CPBNT) vs NTLH
1 Ikanta Pablo itsipatakari Bernabé, ikyagaiyakeni rapatotapiintaiyanira Judá-ite janta Iconio-ki. Ikenkithatakaapaakeri, ari ikemisantaiyanakeni osheki Judá-ite eejatzi kaari isheninkata.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Iro kantzimaitacha, eeniyetatsi kisoshireri Judá-ite, ikaminaakeri kaari isheninkata inkoshekyaari kemisantakaantapaintsiri.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Iroowa risaikantapaakari osamani janta. Eekero ikenkithatakotanakitziiri Awinkatharite te ithaawaiyini. Ritasonkawentantayetake, iroowa riyotantaitari imaperotatya ikenkithatakotziro ineshironka Awinkatharite.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Iro kantacha ikoshekawakaanaka ikaatzi nampitawori janta. Eenitatsi aapatziyanakariri Judá-ite, tzimatsi itsipapaini aapatziyanakariri Otyaantaperoriite.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ikanta Judá-ite itsipayetakari kaari isheninkata, ikenkithawaitakaakeri jewaripaini rowasankewaiteri, rishemyaantyaari eejatzi mapi.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Iri kantacha iriroripaini, riyotake oitarika rantaiteri, shiyaka ikenaiyanakeni Listra-ki eejatzi Derbe-ki, iro nampitsipaini saikatsiri janta Licaonia-ki. Irojatzi raayetantanakari eejatzi otsipaki nampitsi okaatzi tzimayetatsiri janta.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Arira ikenkithayetakero Kameethari Ñaantsi janta.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Okanta janta Listra-ki tzimatsi atziri kisopookiri, te ranashiwaita, tema rashi rowiro owakera itzimapaake. Ari risaikiri jirika atziri,
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 ikemisantziri Pablo. Ikanta Pablo rotzikanatanakari atziri, riyotake osheki rawentaashiretakari, kantacha retsiyatakotakagairi.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Riñaanatanakeri shintsiini, ikantanakeri: “¡Pinkatziye, potampatzikatero piitzi!” Apathakero rimitaanake katziyanaka, anashitanaa.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ikanta iñagaitakero rantakeri Pablo, ikaimaiyanakeni atziripaini riñaaneki Licaonia-satzi, ikantaiyini: “¡Rayiitzimotakai pawa roshiyapaakari atziriwé!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Roshiyakagaitanakeri Bernabé iriime jitachari “Júpiter”, iriima Pablo roshiyakagaitanakeri iriime jitachari “Mercurio”, tema iriitake Pablo ñaawaitatsiri.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Janta ikyaapiintaitzira nampitsiki, ari isaikiri iyaapapankote sheripiyariwentziriri Júpiter. Jirika sheripiyari, ramake iroñaaka ipirapaini, inchateyakipaini. Itsipayetakari atziripaini ikowawetaiyani impinkathateri Bernabé eejatzi Pablo. Ikowi rowamayenirime ipirapaini, ritayeniri.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Iri kantacha Bernabé itsipatakari Pablo, Otyaantaperori rini, riyotake irirori oita ikenkithashiryaari ranteniriri atziripaini. Weshiryaaperotanaka, risaperyaanakero iithaare. Rosatekantanakari atziripaini, ikaimanake,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 ikantzi: “¿Oitaka pantantyaawori jiroka? Atziri ninayetatzi naaka, ari noshiyimi eerokapaini. Irootake nipokantakari nonkamantayetaimi pipakaayetairo pametashitapiintari. Ontzimatye pinkemisantairi Pawa Kañaanetatsiri, wetsikakerori inkite, kipatsi, inkaare, maawoini tzimantayetawori.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Irijatzi shinetakeriri pairani picharinepaini rantapiintantakawori iñaamatashiyetari iriroripaini.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Iro kantzimaitacha te rimanapithawetari kaari riyotantaatsikaitari añaatsira irirori. Tema iri Pawa neshironkatapiintakairi aakapaini, rowariiro inkani, okithokiyetantari awankirepaini, iri payetairori maawoini owayetari, iro opoñaantari akimoshiretai.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Okantawetaka ikantayewetakari atziripaini jiroka, osheki opomeentsitaka ripakaakaantyaariri rowamayeniri ipirapaini ritayeniri.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ari rareetaiyapaakani Judá-ite poñagainchari Antioquía-ki eejatzi Iconio-ki. Ikaminaayetapaakeri atziripaini. Irootake rishemyaantawetakariri Pablo. Inoshikaitanakeri rookakeri nampitsithapiki, roshiyakaaminthaitzi ari rowamaakeri.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Ikanta riyotaanepaini Pablo ipiyowentapaakari, ari ipiriintanaari eejatzi ripiyanaawo nampitsiki. Okanta okiteeshetamanake jatake Derbe-ki itsipatanaari Bernabé.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Ikanta ikamantantapaakero Kameethari Ñaantsi janta Derbe-ki, ikemisantakaake osheki atziri. Irojatzi ripiyantanaawori Listra-ki, Iconio-ki irojatzi Antioquía-ki.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ari ikenkithatakaayetanairi riyotaanepaini, ikaminaayetanairi onkantya roisokerotantyaariri rawentaashiretanakari, ikantayetziri: “Ontzimatye añeero osheki ankemaatsiwaityaari ompoñaantyaari ankyaantaiyaari jimpe ipinkathariwentantai Pawa.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Raminake apawopaini itzinkamipaini jewaterine kemisantzinkaripaini tsika rapatotapiintaiyani. Ramanakotanaari, ritziwentanaari, ikantapiintake: “Nowinkatharité, pinkempoyagairi jirikapaini awentaayetanaimiri.”
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ikanta ikenapairo Pablo janta Pisidia-ki, irojatzi Panfilia-ki.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ikenkithatakaantanake janta Perge-ki, rawisanake irojatzi janta Atalia-ki.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ari rotetanaa irojatzi Antioquía-ki, tsika janta rowaitakeri pairani riyaatantyaari inkamantantero ineshironka Pawa. Irootake rimatakeri rantayetakero.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ikanta rareetaa Antioquía-ki, ipiyoyetapairi kemisantzinkaripaini, ikamantapairi okaatzi rantakaayetakeriri Pawa, jimpe ikanta Awinkatharite rawentaashiretakaayetaari kaari isheninkata.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ari risaikapairi Pablo itsipatakari Bernabé itsipayetapaari riyotaanewo.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.