Gênesis 24
Vikerëh Vikasëk W̃ën gë Wapëgwala (COU) vs NAA
1 Abëraham cërëko ɗus. Ahwëhn a W̃ënu ŋa ndëwakawo hnë fop.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 Hnë fac ryampo, Abëraham më ntehnëka aryokuŋ alëw̃u ale ỹak lafëk tere ỹa. Umë yeho ankaf fop hnapul Abëraham ỹa. Umë lehnëkawo: «Kuyëtëry vák hu ỹi mbuf mën li
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 do dëkënde gë Ahwëhn a W̃ën le hwëhnëk ambin ŋi gë nkal ŋi, ƴëkëlehnëndilihahna ajë mën aỹi asëval avë hnë iŋi nkal Kanan nte lëɗahnëɓu ŋi.
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 Ɓare dëkënde alehno njiɗu hnë nkal nte w̃atahniɓu hna ayëkëlehnëhnehna ajë mën a Isak asëval hnënk mën hna.»
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Aryokuŋ a më ntëkwaka: «Ye liɗëfu ge asëval a ŋwëỹëk soŋe tëfe ani? Awa, tëfëka bi w̃ënceryëw̃a ajë hu hn'inkal nte w̃atahniru hna?»
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Abëraham më ntehnëka: «Hali, ŋwëỹëry ɗus soŋe aw̃ëncerya ajë mën aỹi hatac.
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Ahwëhn a, W̃ën le hwëhnëk ambin ŋa, caniko tere rëm mën hna g'inkal hnënk mën ỹa. Nësëhnëko do ntëkëhnëko njëɗaɗëhëhni vutah mën va kwëhnëni iŋi nkal ani. Cañëtiɗëha mëleka lëw̃u ỹa haryënkw hu soŋe aholahn ayonëhnehna asëval ajë mën aỹi.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Ge asëval a maw̃ëna tëfi, awa ntihëtaɗ idëk nte lëkënduho ŋa; ɓare antë aw̃ëncerya muk ajë mën aỹi hatac.»
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Awa aryokuŋ a më kuyëtëk vák lëw̃u ỹa hn'imbuf Abëraham hna do ntëkëhna ntehna ntiɗ fop ile ntehnëka nti ỹa.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Tac, aryokuŋ a më nufëkëhni wayonkomb ipëhw (10) wuva Abëraham w̃a do njoryary fop ile fërënak hnë hnapul le kwëhnako Abëraham ỹa. Kahnëtalehn paɓ gë inaw̃ nte ntëɗahnëko Nahor ŋa, gë cape tahahn pëhna lav Mesopotami ka.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Aryokuŋëhn Abëraham ỹa tëkëko ɗarël hnë kolomba le woko gena naw̃ hna, më njinëgehnëkëhni wayonkomb w̃a. G'anëka nkeho, hnë wati le njijëɗëniho vësëval ỹëry w̃ënka ŋa.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Më njëfak aki: «Ahwëhn, W̃ënu Abëraham nte ryokuŋëhnëɗëfu ŋi, maw̃ëryanëhnërye fankëlëfu gë ale valëkow̃a ỹa. Tufahnëry koyëna ipërëna nte hwëhnaru soŋe Abëraham ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹi.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Wëli ɗarël kolomba hna nkeɓu do vëryag vëvë iŋi naw̃ vi njijëɗëni ỹëry w̃ënka ŋa.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 Dol tëƴëɗëfuha aryampo hnë vëhni nkury unkwahn ntëw̃u ŋa soŋe siyawu. Ge ntehnëko “Ciyary, njëɗëɗëfuhëhni fëna wayonkomb hu w̃i ciyantini”, awa, njëtëɗëfu umë ỹaryaryëɗuha aryokuŋ hu ỹi Isak. Koyëna njëtëɗëfu ntiru gë uhwëhna nëf soŋe ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa Abëraham.»
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 Ani gë puhnahnënd iƴëfa ŋa tëkëlehni Rebeka, aryagu Betuwel, unkwahn ntëw̃u ŋa nkus hna. Betuwel ajë Milëka gë Nahor yeho, aheryu Abëraham.
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 Fandag fankwamah ɗus yeho; ƴëtëlëhniwohna vësan. Cëlëndako kolomba hna, tëmpën unkwahn ntëw̃u ŋa do kaƴënda.
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Aryokuŋ Abëraham ỹa më nkaryëk pankëlëni do ntehna: «Këlami, ƴëɗërye siyawu toƴe w̃ënkahu ŋi.»
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Më ntëkwaka: «Këlami, Apa, ciyary.»
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 Ga njëɗaka ciya, më ntehnëka: «Ñëryëhnëɗëfuhëhni fëna wayonkomb hu w̃i ciyantini afo mërëni.»
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Më kotak ñap w̃ënka waɓë nkwahn dëw̃u ŋa kosa hna, tac nkary mbok ñëryi kat. Pëɗëkëhniwo wayonkomb w̃a fop.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Asan a njëkëɗëhawo aryag a hara ñoñ nësëna, do tëƴaɗëho bi Ahwëhn a W̃ënu ŋa caŋëndanëk uyas lëw̃u w̃a.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Ante puhnani wayonkomb ciya ŋa, asan a më canik waryiɓ walëw̃u hna njëɗahna aryag a anënk sanu le hwëhnak nafa yaɓah do gë wame sanu waki wante hwëhnak ule-wo-le nafa yaɓah fëna.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 Tac më tëƴëka: «Aryag mo yeru? Pëƴarye këlami bi nkehëhna igwac tere rëmuh hna soŋe asëlëndahnëfu ryakëfu dol hnam gë vële lapëhnaɗëho vi?»
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 Aryag a më ntëkwaka: «Betuwel ye rëm mën ỹa, aju Milëka gë Nahor.»
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Më nkwënëk: «Lury ỹa gë idël iŋa njaɓëk ỹal fu hna, do gë hn'ile koɗun aryaku fëna.»
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Asan a më ndëkwëhnëk yëka ỹa nkal hna do camehna Ahwëhn a W̃ënu ŋa
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 ntehn: «Camehnëmi Ahwëhn, W̃ën ale ryokuŋëhnëɗëfu Abëraham! Tufahnëɗu kwëlëkwël ipërëna hu ŋa do g'ikahnënda hu ŋa gë cape ale ryokuŋëhnëɗëfu ka: hnë uw̃i yas Ahwëhn a W̃ënu ŋa njiryeryëko satën fo gë hnënk ale ryokuŋëhnëɗëfu ka.»
27 E disse: — Bendito seja o
28 Aryag a më nkaryëk pëƴahn tere hnëmu hna le ryëcëtak ỹa.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 do ntehna: «Ƴij ỹal fu hna, wëjë ale ndëwak Ahwëhn a W̃ënu ŋa. Soŋe ye ỹëw̃ëru hnë gwac li? Pëhwëtëɓu cery ŋa do ntinëhnëɓuhëhni wayonkomb hu w̃i hn'ile ñëw̃ëɗëni.»
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Awa aryokuŋ Abëraham ỹa më njik vëhni Laban hna. Më nkwëtëndini wayonkomb w̃a ile ndiɓëniho ỹa do njëɗayini ile tokëɗëni. Do njonëhnijini fëna aryokuŋ Abëraham ỹa gë vële lapëhnakawo va w̃ënka nkuyëtahnëni wapary ŋa.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Më njëɗayik roka, ɓare më ntehnëk: «Tokëɗa ge gena nësëɓu le ỹaɗëfu hnësu ỹa.»
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 Asan a më ntehnëk: «Aryokuŋ Abëraham yeɓu.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 Ahwëhn a W̃ënu ŋa mbetandanëka ɗus ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa; njëɗaka wape gë wuhnankal do gë wuhni, gë koryi do gë sanu gë vëryokuŋ vësan gë vësëval, wayonkomb gë wafali.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Asëvalu Sara, mama ntafahnëk, nagëhnëka facan fante njëɗak fop ile kwëhnak ỹa.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa ntehnëko lëku: “Ƴëkëlehnëndilihahna ajë mën aỹi asëval avë hnë nkal Kanan nte lëɗahnëɓu ŋi.”
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 Më lehnëkowo: “Dëkënde alehn njiɗu tere rëm mën hna, hnënk mën hna, soŋe ayëkëlehnëhnehna ajë mën aỹi asëval.”
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 Awa më rëƴëɓuha: “Ye liɗëfu ge ŋwëỹëk asëval a tëfiɗilohna?”
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Më ntëkwako: “Ahwëhn a W̃ënu ŋa ale rëfëɗëfu kwëlëkwël ỹa, umë faƴëɗëha mëleka lëw̃u ỹa haryënkw hu, ntiɗ caŋ uyas hu w̃a do njonëhniɗuha asëval avë hnënk mën ajë mën aỹi, avë tere rëm mën hna.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Ge njiru vëvë tere mën hna, ntihëtaɗëhi idëk nte lëkëhnëruho ŋa. Wëla ñoñ nuỹajëlihna, ɗëwanëɗila w̃eh.”
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 Ante tëkekëɓu dol ɗarël kolomba ŋi, aki njëfakëɓu: “Ahwëhn, W̃ën ale ryokuŋëhnëɗëfu Abëraham, ɗemarye caŋaryo uyas le yiɗëfu w̃i.
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Tame kaɓi ɗarël kolomba li nkeɓu, tëƴëɗëfuha aryag ale yijëɗ ỹëry w̃ënka ŋa njëɗo siyawu toƴe w̃ënka wante ñëryëɗ nkwahn ntëw̃u hna.
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Ge ntëkwako: ‘Këlami ciyary, do ñëryëhnëɗëfuhëhni fëna wayonkomb hu w̃i’, awa, njëtëɗëfu umë ye asëval ale ỹaryaryëɗuha ajë ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa.”
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 Ani gë fuhnahnëndu nësëlehna ŋa, tëkiko Rebeka, unkwahn ŋa nkus hna; më cëlëndak kolomba hna do ñëryi w̃ënka ŋa. Më rëƴëɓuha: “Këlami, ƴëɗërye siyawu.”
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Më nkwëtëndak ñap nkwahn uŋa do ntehno: “Ciyary, tac pëɗëɗëfuhëhni wayonkomb hu w̃i fëna.” Më siyaɓu do më pëɗëkëhni wayonkomb w̃a fëna.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Ga tëƴëɓuha bi mo hnagëka, më ntëkwako: “Betuwel ye rëm mën ỹa do Milëka gë Nahor hnagëka.” Awa më liɓuha nënk ŋa icëhn hna do wame ŋa vák hna.
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Më ryëkwëhnëɓu yëka ỹa nkal hna soŋe sëmbëw̃a Ahwëhn a, W̃ën ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa, Abëraham; camehnëɓuha soŋe ile njoko ƴam fo hnë aryag mbaỹ ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa. Koyëna koɗëfu yonëhnëw̃a ajë ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa.
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Tame, pëƴaryino ge kahnëndarun alinëhnuna ifërën ale ryokuŋëhnëɗëfu ỹa. Ge koɗiluhna, njiɗëfu sëñ haw̃ary.»
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Laban gë Betuwel më ntëkwaniha: «Ahwëhn a W̃ënu ŋa fëhnak koyëna. Ñoñ koɗilëfuhna hnësëfu.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Rebeka ani nke, haryënkw hu. Ƴoryehna nke asëval ajë ale ryokuŋëhnëɗu ỹa, gante ntehnëk Ahwëhn a W̃ën ka.»
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 Aryokuŋëhn Abëraham ỹa ga nkwëryëk waŋi wanës, më ndëkwëhnëk yëka ỹa nkal hna do camehna Ahwëhn a W̃ënu ŋa.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Tac më canik waryiɓ walëw̃u hna vile ryëhwarik koryi gë sanu do gë wafand njëɗahna Rebeka; më njëɗakëhni fëna waɓuña wakwëhn nafa sankaf vëhni acëru gë hnëmu fandag fa.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Aryokuŋëhn Abëraham ỹa gë vële lapëhnakawo va tokëniho do ceni, tac njilehnëni ndakëni.
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Më ntëkwaniha: «Rebeka ani nkoɗ ten toƴe, soŋe wafac ipëhw, tac koɗ njinti.»
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Aryokuŋëhn Abëraham ỹa më mbok ntehnëk: «antë avëỹehnuno, kaɓi Ahwëhn a W̃ënu ŋa caŋëndanëk nkaw̃ mën ŋa. Tavëryino vokawu gë ale ryokuŋëhnëɗëfu.»
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Më ntehnëniha: «Macënëfuna aryag aỹi do tëƴina ile nahak ỹa.»
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Awa më macëniha Rebeka do tëƴëniha: «Ñaɗu bi arëfëlu aỹi asan?»
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 Awa më tavëniha Rebeka gë asëval ale hnihnëɗëhawo ỹa tëfëlëni gë aryokuŋëhn Abëraham ỹa do gë vële lapëhnajëkawo va.
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 Më ndëwanëniha Rebeka aki: «Araɓi aye, wëjë ahery fu ỹi, hnëm waɓulunda waƴaɓah. Araɓi vutah hu va nufëni wahnaw̃ vële ỹew̃ëki va!»
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Rebeka gë vësëval vële ryokuŋëhnëɗëhawo va më kaƴëni wayonkomb hna soŋe tëfëlëni gë aryokuŋëhn Abëraham ỹa do njini ndampo fo.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Awa hnë wati rac, Isak, aju Abëraham, matëko kolomba le w̃aciko Lahayi-Royi hna pakëta hnë resiỹo Negev hna fo.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Hnë anëka ndampo cahnëko nji nkwërëtalehnënd gë igwac, më nukëhni taŋ wayonkomb ga tëkiɗëni.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Rebeka ga nuka Isak, më ntëɗak yonkomb hna
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 do tëƴa aryokuŋëhn Abëraham ỹa: «Mo ye asan ale yijëɗ pankëlin igwac li?»
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Aryokuŋëhn Abëraham ỹa më tëfëtanëka Isak fop ile ntijëk ỹa.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Tac Isak më njoka Rebeka hnë usank le yeho va Sara hnëmu ỹa. Isak nufëkawo ñëla do ŋahnëkawo. Koyëna nduñënako Isak aju Abëraham icëm hnëmu Sara ŋa.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.