Gênesis 43
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVT
1 Tsa qquipoesuite ti'tsse egave da'ñaccasi
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Jacob tise dutssiyendeccu'qque Egiptone anga'cho trigoma sefaen'fa. Sefasi Jacobja su:
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Tsa'ma Judája su:
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Tsa'cansi cuintsu Benjamín ingi'ccu jaye que antte'ninda gi japa trigoma chavanga'faya.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Tsa'ma que tisema moembian'da gi ja'faya'bi. Nane tsa a'ita tsu su: ‘¡Que'i antian chu'ama imbi'ta ccase vani ji'fajama!’
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Tsonsi Israelja su:
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Tsendeccuja su'fa:
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Tsonsi Judája tise yaya Israelnga su:
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Ñajan tise've toyaquian'su. Ñama qui tise mingae da'ninda itsaya. Nane tisema vani toequi imbi'ta tsangae tisene quei'ccu shacapae dapa gi canseya.
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Que se'pisi ronda'jembiecan'da, ¡tayo gi dos se japa ji'faye'can!
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Tsa'caen susi tise yayaja su:
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Toya'caen dos se afepoeña'cho corifin'dive angapa cambajunaccu tise que'i corifin'dima toyaquian'choma afe'faja, in'jamba'qque ñotsse agattombipa ppiña'chosa'ne.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Dasu' qui que quinshinma angapa ccase japa can'ga'faja tsa a'ima.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Tsa Chiga Osha'choma Oshacho'cho tsu tisema in'jaeña cuintsu que'ima mendeyepa faesu que'i antian Simeónma fettapa Benjamínma'qque mingae tsombe'yi antteye. Ñajan, mapán du'shu me'ccoe da'a'qque cuin'qque gi tsa'caen me'ccoe daya.
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Tsonsi Jacob dutssiyendeccuja afeya'cho, dos se afepoeña'cho corifin'di toya'caen Benjamínma'qque angapa Egiptoni ja'fa. José can'jeni nepi'fasi
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Joséja Benjamín tsendeccui'ccu ji'chove attepa tise tsa'o coira'suma su:
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 José tsa'oma coira'suja José suqquia'caen tsendeccuma fae'ngae anga tise tsaoni.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Tsa'ma tsendeccuja José tsaoni anga jisi ñoa'me dyopa tisupapora qquen su'fa:
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Tsa'caen supa José tsa'o'su sombo'ttinga nepipa tsa'oma coira'sunga catse'fa tisenga
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 qquen afaye:
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Tsa'ma chavapa japa ingi anañani nepipa gi poiyi'cco tisu saquiyoma fettapa atte'fa tsani poi ingi corifin'di ppi'choma. Tsa corifin'dimajan toengatsse gi i'fa ja'ño tsama toyaquiañe.
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Toya'caen ti'tsse'tssi corifin'dive gi i'fa trigoma chavaye. Tsa'ma atesu'fambi gi majan ingi tayoe jipa chava'cho corifin'dima saquiyonga ppiña'chove.
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Tsa'ma tsa'oma coira'suja tise'pama su:
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Tse'i José tsa'onga ca'niamba tsa'ccuma afe cuintsu tise'pa tsu'ttema cashi'faye. Toya'caen tise'pa borondeccunga'qque o'fian.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 José antiandeccu tise'pa Josénga afeya'choma ñoñamba ronda'je'fa José enttinge a'ta tseni añe su'chosi pañamba.
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Tsa'caen ronda'je'fani José tisu tsaoni jisi tsendeccuja tisenga afeya'choma afepa andenga camba'jui'ccu puntssan'fa.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Joséja tise'pa ma'caen canse'chove iñajampañamba ti'tsse iñajampaña:
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Tsendeccuja ccase puntssamba su'fa:
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Joséja poiyi'cco tsendeccuma camba atte tise antian Benjamínma. Nane tsaja tise yaya'supa tise mama'suyi. Tisema attepa su:
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Joséja tise quinshinma camba injamáchoni chapepa i'nañe tson'jemba junde tisu ttuccuni ca'nimba tseccuni i'na.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 I'na'choma vuiquipa tisu camba'juma ovashipa sombopa manda: “¡Anqque'suma ccutsian'faja añe!”
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Josémbeja fae mesanga ccutsian'fa. Jacob dutssiyendeccumbeja faesu mesanga, toya'caen Joséi'ccu ji'cho egiptondeccumbeja faesu mesanga ccutsian'fa. Nane egiptondeccuja hebreondeccui'ccu fae'ngae dyaipa añe chi'ga'fa.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 José antiandeccuja ma'caen José su'nijan tsa'caen dyai'fa. Nane atesuqquia'caen coenzama otuni dyaiñamba du'shumajan tsutopani dyaiña. Tsa'caen dyaiñasi asi'ttaemba tisupanaccu camboencco'fa.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Tsa'caen dyaiñamba Joséja tisu mesani sheque'cho aña'choma afeye ashaemba Benjamíngaja cca'inga afe'choma ñoa'me ti'tsse nama afe. Tsa'caen tsu Joséja tisu antiandeccui'ccu cu'ipa avujatsse pasa.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.