Gênesis 42

Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jacobja Egiptoni trigo jinchoma pañamba tise dutssiyendeccuma su:
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Ñanda gi paña Egiptoni trigo jinchoma. Tseni japa trigoma chava'faja ingi qquipoe'supa pa'fasa'ne.
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Tise yaya tsa'caen mandasi diez José antiandeccu tisupanaccu Egiptoni trigove chava'su ja'fa.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Tsa'ma Benjamín, tsa José quinshin jaye Jacobja anttembi, tisema angapa mingae tson'fasa'ne asi'ttaemba.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Nane pa'cco Canaán ande'ye qquipoesuiteve dasi Israel dutssiyendeccuja faesu aindeccui'ccu fae'ngae chava'su ja'fa.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Joséja ande na'suve dapa poiyi'cco ccane ji'chondeccunga trigoma chavaen'su tsu. Tsa'cansi tise antiandeccuja tisenga jipa andenga camba'jui'ccu puntssan'fa.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Tsa'caen tisenga puntssan'fasi attepa Joséja junde tise quindyandeccu qquen in'jan. Tsa'caen atte'ma tise'pama atesumbiqquia'caen tsomba iyicca'yepa afaqquia'caen tise'pama iñajampaña:
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 José tise quindyandeccuma attepa atesu'ni'qque tsendeccuja tisema atte'ma atesu'fambi.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Tsa'caen atesu'fambisi Joséja tayoe tise'pane ayo'o'choma injanjangi in'jamba su:
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 Tsa'ma tsendeccuja su'fa:
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Ingi poiyi'cco gi fae yaya'su'fa. Ñotssia a'i'fa gi. Minga'ni'qque gi a'tutsse atteye jacan'fambi.
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Tsonsi Joséja su:
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Tsa'ma tsendeccuja su'fa:
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Tsa'ma José ccase afapa su:
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Qquen tsomba gi que'i ñoa'me su'chove atesuya. Nane faraón canse'choma poiyi'cco atesuqquia'caen ña qquen su'choma atesu'faya: Va'ttie sombo'faya'bi qui que'i antian chu'a jiya'ngae.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Cuintsu fae'cco que'i'su japa i'ngaja. Faesundeccuja piccoyepa can'jen'faya'cho. Tsa'caen tsomba gi que'i ñoa'me su'chove atesuya. Que'i su'cho tansintssimbian'da qui a'tutsse ttattasundeccu. Nane faraón canse'choma atesupa gi tansintsse su.
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Tsa'caen supa Joséja tres a'ta pa'cco tsendeccuma piccopa an'bian.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Tres a'ta pasasi tise'pama su:
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Ñoa'me ñotssia aindeccu'ta fae'cco que'i antianme picco'je'ttinga catipa poiyi'cco cca'ija trigoma isupa anga'faja cuintsu que'i tsaonisundeccu an'faye.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Tsa'caen japa que'i antian chu'ama i'faja ña tisema cachuipa que'i ñoa'me su'chove atesuye. Imbi'ta qui pa'faya.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Tsa'ma tisupanaccu afaccopa su'je'fa:
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Tsonsi Rubénjan su:
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Tsendeccuja atesu'fambi José tise'pa hebreo aya'fangae su'je'choma paña'jen'chove. Nane Joséja egipto'su aya'fangae afasi tsu faesu a'i poi aya'fama pañamba afa'su tise'panga conda'je.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Tsa'ma Joséja tise'pa su'choma pañamba tse'ttie sombopa ccani japa i'na. Nane afaye oshambi'tsse da'cho pasapa ccase tise'pani jipa Simeónma joqquitssiamba tise'pa caña'jen'ttinga tandan'faye manda.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Tsa'caen tsomba manda cuintsu tsendeccumbe saquiyonga trigoma on'boen'faye. Toya'caen tsu manda cuintsu nasundeccuma a'tutsseyi tise'pa corifin'dima toyaquiañe tise'pa saquiyo tsosini ppiñamba. Toya'caen tise'pa jayipa an jaya'chove'qque cuintsu afeye. Tsa'caen mandasi tsa'caen tsu tson.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Tsa'caen afesi tsendeccuja tise'pa borondeccunga otta'ttaemba tse'ttie sombopa ja'fa.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Tisupa anaña'ttinga nepipa fae'cco tsendeccu'su tise saquiyoma fetta boronga o'fiañe. Fettapa atte tise corifin'di toeningatssi saquiyoni ppi'choma.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Attepa tise antiandeccunga su:
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Canaánni nepipa tise'pa yaya Jacobnga pa'cco tisupa ma'caen da'choma condasepa su'fa:
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 —Tsa andema manda'su tsandie tsu ingima iyicca'yeqquia'caen afa ingija tise andema patsuye a'tutsse ttattasundeccu qquen supa.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Tsa'ma ingija tisenga su'fa ingija ñotssia a'ipa minga'ni'qque gi a'tutsse ttatta'suve dapa jacan'fambi;
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 toya'caen doce antiandeccu'fa gi fae yaya'su'fa; fae antian toya ingi'ccu can'jembisi faesuja quei'ccu Canaánni can'jen, qquen gi su'fa.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Tsa'caen su'fasi tsu tiseja su: ‘Qquen tsomba gi atesuya que'i ñoa'me ñotssia a'ive: fae'cco que'i antianme ñanga catipa trigoma isupa anga'faja cuintsu que'i tsaonisundeccu qquipoe'supa an'jen'faye.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Tsa'ma que'i antian chu'ama ñani i'faja ña atteye. Attepa gi in'jaña que'ija ñoa'me ñotssia a'ipa ingi andema patsuye a'tutsse jacan'fambi. Tsomba gi faesu que'i antianma somboensi qui se'piyembitsse va andeni jacañe osha'faya.’
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Tsa'caen condase nanimba José antiandeccuja tise'pa saquiyo'su trigoma somboeñe tson'jemba atte'fa tise'pa corifin'di bosa poimbe saquiyoni toengatssi ppi'fa'choma. Tsa corifin'di bosama attepa tsendeccu tise'pa yaya'qque ñoa'me dyo'fa.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Tsa'caen dyopa Jacobja su:
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Tsa'caen susi Rubénjan tise yayanga su:
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Tsa'ma Jacobja su:
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.