Gênesis 37
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs ACF
1 Jacobja tise yaya canse'pani'su Canaán andeni canse.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Jacob dutssiyendeccune condase'cho tsu qquen:
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 Israelja poiyi'cco faesu tise dushundeccuma ti'tsse tsu Joséma in'jan nane tise coenza ccashe'yeve dasi isu'chosi. Tsa'camba ñotssia ondiccu'jeve tise'be anchon.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Tsa'ma tise quindyandeccuja tise'pama ti'tsse tise yaya Joséma in'jansi attepa tisupa antianma chi'gaye ashaemba ni chigambian'boeyi'qque chigambian'jen'fambi.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Fae cose Joséja ayo'opa tise quindyandeccunga condase. Tsa'ma tsendeccuja ti'tsse tisema chi'ga'fa
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 qquen condasesi pañamba:
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Poiyi'cco gi nasipani sema'jemba trigoma taipa tandan'jen'fa. Tse'faei'ccuyi tsu ña tandan'choja jangipa na'sia'caen tansintsse ccutsu. Tsa'ma que'i tandan'choja ñambenga shoquendi'e ccutsupa utu'ccoandeqquia'caen ñambenga puntssan'fa.
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Tsa'caen susi tise quindyandeccuja su'fa:
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Can'jemba Joséja ccase ayo'opa tsama'qque tise antiandeccunga qquen condase:
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 José tsa'caen tise quindyandeccunga, tise yayanga'qque condasesi pañamba tise yayaja iyu'upa qquen su:
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Tise quindyandeccuja tisupa injamáchoni tisema ti'tsse se'pi'fa. Tsa'ma tise yayaja tsa ayo'o'chone tsain'bitsse asi'ttaen.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 José quindyandeccuja Siquemni ja'fa tise yaya ovejandeccumbe shoshovive ttatta'su.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Tsa'caen japa canjen'fasi Israelja Joséma su:
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 Tsonsi Israelja su:
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 quindyandeccuma attembipa injanga tta'ttá jacan. Tsa'caen injanga jacan'ni fae a'i tisema cachuipa iñajampaña:
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 Joséja su:
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Tsonsi a'ija su:
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Tsendeccuja toya biane jiña'choma attepa toya tise catsembi'te tisema fi'ttiya'chove in'jamba ñoña'fa.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 Nane tisupanaccu qquen afacco'fa:
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Tise jisi jinge fi'ttiye. Fi'ttipa tise ai'voma posonga ttova catipa ‘Ttesi an’ qquen jinge su'faye. Tsa'caen tsomba jinge atesuye tise ayo'opa ma'caen da've'se.
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Tsa'caen su'fasi pañamba Rubénjan tise quinshinma ccushaeñe in'jamba qquen su:
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Ni tise anjampama tssañambe can'faye. Va a'i menia jincho posonga amppian moe'faja. Tsa'ma tisema mingae tsombe'yi can'faja.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 Tsa'ma José tise quindyandeccunga nepisi tsendeccuja tise ñotssia ondiccu'jema oshichhaemba
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 indipa tsa'ccu me'choa posonga tisema amppian moe'fa.
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Omboe (Rubén ccani jasi) tsa poso jin'ttinga añe dyai'fa.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 Tsama attepa Judája tise antiandeccunga su:
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Nane bove ñotssi tsu fi'ttimbe'yi jova ismaelitandeccunga chavaeñe. Nane ñoa'me ingi antian tsu.
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Tsa'caen in'jamba tsangae madianita'su chavaensundeccu jiña'fasi José quindyandeccuja Joséma poso'ye somboemba chavaen'fa tsa ismaelitandeccunga veinte totoacori corifin'dive. Tsa'caen chavaen'fasi Joséma Egiptoni anga'fa.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Tsa'caen tson'fa'chove atesumbipa Rubénjan toequi posoni jipa Joséve attembipa tise ondiccu'jema chitta tisu ñombi'ye'choma canjaeñe.
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 Tsa'caen tsomba tise antiandeccuni jipa qquen su:
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 Tsa'caen susi tisenga condapa José ondiccu'jema isupa tisupa fi'tti'cho chivo anjampai'ccu ondiccu'jema onjoen'fa.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Onjoemba tise yayani moe'fa qquen su'choi'ccu: “Vaveyi gi atte'fa. Ñotsse camba in'janjan, ¿vata ti que du'shu José ondiccu'jembi?”
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Jacobni nepisi tsama attepa su: “Ju, ña du'shu ondiccu'je tsu. Nane ttesi tsu tisema fi'ttipa an.”
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Tsa'caen supa Jacobja tisu ondiccu'jema chittapa pasi ñombi'ye'choma canjaenqque'su ondiccu'jema ondiccu. Tsa'caen ondiccupa tsain'bio a'ta tise dutssi'ye pa'chone inambani canse.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Inambani cansesi tise dutssiyendeccu onquengendeccu'qque tisema ziyaemba vuiquiañe in'jan'fa. Tsa'ma tiseja tsa'caen vuiquian'faya'chove in'jambipa tise dutssi'yene ina'jemba qquen su: “Papa pa'chondeccu can'jeni japa tisei'ccu cachuiccoya'ngae gi qquen ñombi'yepa inambani canseya.”
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Egiptoni japa madianitandeccuja Potifarnga Joséma chavaen'fa. Nane Potifarja Egipto'su na'su faraónma shondo'su tsu. Na'su faraóni'ccu pporotsse ccutsu'su sundarondeccumbe capitán tsu.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.