Gênesis 35
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NAA
1 Chiga Jacobma su: “Jangipa Betelni japa tseni canseja. Tseni japa Chiganga afe'je'chove ñoñajan. Nane que antian Esaúma dyopa ccuyapa jayisi quenga attian'cho Chiganga afe'je'chove ñoñajan.”
1 Deus disse a Jacó: — Levante-se, vá para Betel e habite ali. Faça ali um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia do seu irmão Esaú.
2 Tsa'caen susi pañamba Jacobja tisu antiandeccu toya'caen poiyi'cco tisema fuitesundeccuma'qque qquen afa:
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora os deuses estranhos que há no meio de vocês, purifiquem-se e troquem de roupa.
3 Junde tsu Betelni jaya'cho. Tseni japa gi Chiganga afe'je'chove ñoñamba ña vana'jensi fuite'su Chigama iñajaña. Nane tise tsu ña mani jacan'ni'qque ñama fuitepa angacan.
3 Vamos nos preparar e ir para Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Tsonsi poiyi'cco tise'pa an'bian'cho faesu chigama Jacobnga afe'fa. Toya'caen tise'pa sasiyoma'qque Jacobnga afesi tiseja pa'ccoma isupa pa'cco tsama a'tu Siquem canqque pporotssi'su roble quini'jin tsosiccunga.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas. E Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Tsa'caen a'tupa tsa canqque'ye sombo'fasi Chigaja poiyi'cco tse'tti pporotsse canjensundeccuma dyo'faya'chove in'jaen cuintsu Jacob dushundeccuma mandiambe can'faye.
5 Quando eles partiram, o terror de Deus invadiu as cidades vizinhas, e não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Jacob toya'caen poiyi'cco tisei'ccu jasundeccu Luz canqqueni nepi'fa. Tsa canqqueyi tsu Betel qquen inisecho'cho, Canaán ande'su.
6 Assim, Jacó chegou a Luz, chamada Betel, que fica na terra de Canaã, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Tseni nepipa Chiganga afe'je'chove ñoñamba tse'ttima inisian El-betel. Nane tise antianma dyopa jayisi Chiga tse'ttinga attian'chosi tsu tsa'caen inisian.
7 E edificou ali um altar. E àquele lugar deu o nome de El-Betel, porque ali Deus havia se revelado a ele quando estava fugindo do seu irmão.
8 Toya'caen tse'ttinga tsu Rebecama coira'su pushesu, Débora'qque pa. Pasi Betel pporotssi'su roble quini'jin tsosiccunga a'tu'fa'cho. Jacobja tse'ttima inisian “Roble quini'jin inamba'tti.”
8 Débora, a ama de Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Tsa'caen Jacob Padan-aramne sombopa tseni jisi Chigaja ccase tisenga attiamba tisenga ñotsse tsoña'chove
9 Depois que Jacó havia retornado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou.
10 qquen afa:
10 Deus disse a ele: — Você se chama Jacó, mas o seu nome não será mais Jacó; o seu nome será Israel. E lhe deu o nome de Israel.
11 ti'tsse qquen su:
11 Disse-lhe mais: — Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja fecundo e multiplique-se; uma nação e multidão de nações sairão de você, e reis procederão de você.
12 Va ande tayo Abraham Isaacnga afe'cho andeveyi
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e, depois de você, à sua descendência.
13 Jacobi'ccu afa nanimba Chiga tsse'ttie jasi,
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe havia falado.
14 Jacobja patuma isupa tansintsse ccutsian tsa Chiga tisei'ccu afapa ja'ttinga. Tsomba aseite, vinoi'ccu patunga fiñamba fetipa
14 Então Jacó pôs uma coluna de pedra no lugar onde Deus havia falado com ele e derramou uma libação e azeite sobre ela.
15 tse'ttima inisian Betel.
15 Ao lugar onde Deus lhe havia falado, Jacó deu o nome de Betel.
16 Can'jemba Betelne sombo'fa Efratani jaye. Tsa'ma toya Efratani nepimbi'te Raquel du'shuma isuya'cho nepi. Nane ñoa'me vanamba isu.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, Raquel deu à luz um filho, num parto que foi muito difícil.
17 Nane ñoa'me vana'jensi tisema fuite'suja su: “Dyombe canjan. Faesu tsandie du'shuve qui isu.”
17 Em meio às dores, a parteira disse a Raquel: — Não tenha medo, pois você ainda terá este filho.
18 Tsama pañamba Raquelja ñoa'me paye tson'jemba du'shuma inisian Benoni “Ña vana'cho du'shu” qquen suye. Tsa'ma tise yaya Jacobja tisema inisian Benjamín “Ña tansinfa'su du'shu” qquen suye.
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu ao filho o nome de Benoni. Mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Tsa'caen Raquel pasi Efrata'su tsaiquinga a'tu'fa. Tsa tsu ja'ñojan Belén.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Tsa'caen a'tupa Jacobja pa'choma injan'jeña'cho patuve tsa atu'ttinga ñoña. Tsa ñoña'cho tsu ja'ño pán Raquelma atu'ttive canjaen'jen.
20 Jacó levantou uma coluna sobre a sepultura de Raquel. Essa é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Israelja tisu jayi'ningae japa Edar'su ccotta'ccoma pashamba tse'ttinga canqquian.
21 Então Israel partiu e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Tsa'caen Israel tse'ttini canqquiamba can'jensi Rubénjan tise yaya ambian'cho pushesu Bilhai'ccu ccuipa egae tson. Tsa'caen tson'choma pañamba Israelja ñoa'me iyicca'ye.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai. E Israel ficou sabendo disso. Eram doze os filhos de Israel.
23 Leanga du'sian'cho tsu aisheja Rubén, tse'ttija Simeón, Leví, Judá, Isacar toya'caen Zabulón.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Raquelnga du'sian'cho tsu José toya'caen Benjamín.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Raquelmbe sema'su pushesu Bilhanga du'sian'cho tsu Dan toya'caen Neftalí.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Toya'caen Leambe sema'su pushesu Zilpanga du'sian'cho tsu Gad toya'caen Aser. Vandeccu tsu Jacob dutssiyendeccu Padan-aram andeni isu'cho.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Jacobja tise yaya Isaacma can'su ja Mamre canqqueni. Tsayi tsu inisecho'cho Arba, toya'caen Hebrón. Tse'tti tsu Abraham'ye Isaac'qque can'jemba'tti.
27 Jacó veio a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Isaacja ciento ochenta canqque'fave an'biamba coenza ccashe'yeve dapa pa.
28 Os dias da vida de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 Papa tise tayopi'su coenzandeccu Chiga sefacco can'jeni ja. Tsa'caen pasi tise dushundeccu Esaú toya'caen Jacob tisema a'tu'fa.
29 Após uma longa velhice, Isaque expirou e morreu, sendo reunido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.