Gênesis 29
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs NVT
1 Jacobja tise jayi'cho tsaiqui'ye japa chiga sombo'jeni'su andeni nepi.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Tseni'su potreronga nepipa posoma atte. Tsa poso jin'tti tsu tres naccu oveja bojin ccui'fa. Nane tsa poso'su tsa'ccuma tsu tsendeccuja cu'iye atesu'fa. Poso chango'ttimajan rande patui'ccu picco'cho tsu.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Nane poi naccu'su oveja tse'ttinga bosi tsu coirasundeccuja tsa patuma joqquitssiañe atesu'fa tise'pa ovejanga tsa'ccuma cui'ñañe. Oveja cu'i nanisi ccase tsu piccoya'cho.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Jacobja catsepa oveja coirasundeccuma iñajampaña:
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Tsonsi Jacob ccase iñajampaña:
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Jacobja su:
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Tsonsi Jacobja su:
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Tsa'ma tsendeccuja su'fa:
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Tsa'caen Jacob tsendeccui'ccu afa'je'ni Raquelja nepi tise yaya ovejandeccui'ccu. Nane tise tsu ovejama coira'su.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Tsa'caen tise ton'ton Labán ovejai'ccu jisi attepa tse'faei'ccuyi Jacobja posoma picco'cho patuma joqquitssiamba tise ton'ton Labán ovejandeccunga tsa'ccuma cui'ña.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Cui'ña nanimba Raquelma chigambiamba mochapa i'na.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Tsomba Jacob tiseja Rebeca dutssi'ye, Labán quinshin qquen condasi pañamba Raquelja buttopa ja tise yayanga condaye.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Labánjan tise que'ttembe du'shu Jacob ji'choma pañamba sombopa buttoin ja tisema cachuiye. Nepipa munsimba chigambiamba mocha. Tsomba tise tsaoni anga. Can'jemba Jacobja condase pa'cco tisu can'jeni tsomba ji'choma.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Condase nanisi Labánjan su: “Ñoa'me qui queja ña anjampa'suyi.”
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Tsa'caen can'jensi Labánjan su:
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Labánjan dos onque'ngeme an'bian. Coenza tsu Lea; chu'aja Raquel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Leaja tise tso'fe ñotssimbi. Tsa'ma Raquelja tsu'ttene tsovepi me'detssi.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Jacobja Raquelma injanchopa qquen su:
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Tsa'caen susi Labánjan su:
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Tsa'caen susi Jacobja siete canqque'fa pa'cco Raquelne sema. Tsa'ma Raquelma ñotsse in'jamba tsa siete canqque'fama aqquia siete a'ta'canccoeyi in'jan.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Siete canqque'fa pasasi Jacobja Labánma su:
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Tsa'caen susi Labánjan poiyi'cco tisei'ccu pporotsse canjensundeccuma ttu'se pushe'je'cho fiestave tsoñe.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Tsa'ma tsequi cose Labánjan Leama Jacobni anga. Angasi Jacobja tsai'ccu ana.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 (Toya'caen Labánjan tise'be sema'su pushesu Zilpama afe, Leama coira'suve.)
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Ccaqui a'ta sinte Jacobja tise Leai'ccu ana'choma in'jamba iyicca'yepa Labánma afa:
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Tsa'caen susi Labánjan su:
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Tsa'cansi va avuja'qui pushe'je'choma nanijan Leane. Tsomba faesu siete canqque'fave ñambe semañe in'jan'ninda gi Raquelma'qque quenga afeya.
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Jacob pañamba in'jansi tsa Leane fiestaen'cho avuja'qui pasasi Raquelma'qque pusheye afe.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 (Toya'caen Labánjan tise'be sema'su pushesu Bilhama afe, Raquelma coira'suve.)
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Jacobja Raquelma'qque pushepa tise've Leama ti'tsse in'jamba faesu siete canqque'fave Labánmbe sema.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Na'su Chigaja Jacob Leama chi'ga'choma attepa tisenga tson cuintsu du'shuma isuya'chove. Tsa'ma Raquelmajan dusumbive tson.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Leaja surive dapa fae tsandie du'shuve isu. Isupa su: “Na'su Chigaja ña ñombi'ye'choma atte. Tsa'cansi ja'ño tsu ña tsa'nduja ñama in'jaña.” Tsa'caen supa tsu tsa du'shuma inisian Rubén.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Can'jemba Leaja faesu tsandie du'shuve isu. Tsamajan inisian Simeón qquen supa: “Na'suja ñama chi'ga'choma pañamba faesu du'shuve ñanga afe.”
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Toya'caen ccase tsandie du'shuve isupa su: “Ja'ño tsu ña tsa'nduja ñama in'jaña tres du'shuve an'biansi.” Tsa'caen supa tsu tsa du'shuma inisian Leví.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Lea ccase faesu tsandie du'shuve isupa su: “Ja'ño gi Na'su Chigama ñotsse afaya.” Tsa'caen supa tsu tsa du'shuma inisian Judá. Tse'ccoeyi isupa ti'tsse isumbe antte.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.