Gênesis 12
Chiga Tevaen'Jema Atesuja 1, Aisheve Caña'cho (CONNTPO) vs BKJ
1 Fae a'ta tsu Na'su Chigaja Abramma su: “Que andema catipa ña quenga can'jeña'cho andenga jaja. Nane que antiandeccu, que yaya tsa'oma'qque catipa jaja.
1 Ora, o SENHOR havia dito a Abrão: Sai-te do teu país, e da tua parentela, e da casa de teu pai, para uma terra que eu te mostrarei.
2 Quema ñotsse tsomba gi que dutssiyendeccui'ccu ti'tsse'tssi a'ive tsoña. Nane quei'ccu ña poiyi'cco a'ima ñotsse tsonsi tsu poiyi'cco a'i que inisema ñotsse afa'faya.
2 E eu farei de ti uma grande nação, e eu te abençoarei, e farei teu nome grande; e tu serás uma bênção.
3 Majan quema in'jamba ñotsse afa'ninda gi tise'pama ñotsse tsoña. Tsa'ma majan quema afase'ninda gi tise'pama egae tsoña. Nane quei'ccu tsu poi ande'su aindeccuja Ña ñotssiama isu'faya.”
3 E eu abençoarei os que te abençoarem, e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem, e em ti todas as famílias da terra serão abençoadas.
4 Tayo setenta y cinco canqque'fave an'bian'ni Na'su Chiga Abramma mandasi Haráne sombopa ja. Lot'qque tisei'ccu fae'ngae ja.
4 Assim, Abrão partiu, como o SENHOR lhe havia falado, e Ló foi com ele. E Abrão tinha setenta e cinco anos de idade quando ele partiu de Harã.
5 Nane tsa'caen japa Abramjan tise pushe Saraima, toya'caen tise quinshimbe du'shu Lotma'qque anga. Toya'caen pa'cco tise'pa Haráni can'jemba isu'cho andu'choma, tseni an'bian'cho semasundeccuma'qque angapa Canaán andeni jaye ashaen'fa. Canaánni nepipa
5 E Abrão tomou Sarai, sua esposa, e Ló, filho de seu irmão, e todas as posses que haviam ajuntado, e as almas que eles tinham obtido em Harã, e eles saíram para a terra de Canaã, e para a terra de Canaã eles vieram.
6 tsa ande enttingeni japa Siquem canqqueni nepi'fa. Nane Siquemni tsu More roble quini'ccoccuja jin, tsa chigama iñajan'jen'tti. Cananeondeccu tsu tsa canqqueni can'jen'fa.
6 E Abrão passou pela terra até o lugar de Siquém, até a planície de Moré. E os cananeus estavam nesse tempo na terra.
7 Abram tseni can'jensi tsu Na'su Chigaja tisenga attiamba su: “Va andema gi que dutssiyendeccunga afeya.”
7 E o SENHOR apareceu a Abrão e disse: À tua semente eu darei esta terra; e ali ele edificou um altar ao SENHOR, que lhe apareceu.
8 Omboe tsene sombopa Betel canqquema chiga sombo'jefa'su ccotta'cconga japa tise carpama ccutsian. Tseni can'jen'ninda tsu Betel canqqueja chiga amppi'jefani. Toya'caen chiga sombo'jefani tsu Hai canqque. Abram tseni can'jemba faesu Chiganga afeye oque'je'chove ccutsian Na'su Chigama iñajañe.
8 E ele moveu-se dali para o monte ao leste de Betel, e armou sua tenda, tendo Betel ao oeste e Ai ao leste. E ali ele edificou um altar ao SENHOR, e invocou o nome do SENHOR.
9 Omboe ccase jaye ashaemba cca'tti cca'tti canjen'ñacca ja Néguev andeni nepiye.
9 E Abrão viajou, indo adiante para o sul.
10 Tsonsi tse'i tsu qquipoesuiteve da poi Canaán andeni. Nane aña'cho me'i'onsi Abramjan sombopa Egiptoni jaye ashaen tseni japa can'jeñe.
10 E houve fome na terra, e Abrão desceu para o Egito para peregrinar ali, pois a fome era severa na terra.
11 Egiptoni pan nepijipa tsu tise pushe Saraima su: “Que canjan. Atesu gi queja me'detssia pushesusi.
11 E aconteceu que, quando ele estava prestes a entrar no Egito, ele disse a Sarai, sua esposa: Eis que eu sei que tu és uma mulher formosa à vista.
12 Nane Egiptondeccu quema atte'ta tsu su'faya: ‘Va pushesu tsu va tsandiembe pushe.’ Tsa'caen in'jamba tsu ñama fi'ttiya quema canseveyi itsapa an'biañe.
12 Por isso, acontecerá que, quando os egípcios te virem, eles dirão: Esta é a esposa dele. E me matarão, mas te manterão viva.
13 Tsa'caen dasa'ne chigáne queja ña que'tte qquen suja cuintsu tsa'caen in'jamba ñama ñotsse tson'faye.”
13 Dize, suplico-te, que tu és minha irmã, para que eu possa ficar bem por tua causa, e a minha alma viverá por causa de ti.
14 Tsomba Abram Egiptoni nepisi poi Egiptondeccuja Saraima attepa me'detssisi in'jan'fa.
14 E aconteceu que, quando Abrão havia chegado ao Egito, os egípcios viram a mulher, e que ela era muito formosa.
15 Toya'caen Egipto ande na'su faraónma shondosundeccu'qque tisema attepa tisene na'sunga conda'fa. Conda'fasi faraónjan manda cuintsu Saraima i'faye tise tsaoni.
15 Também os príncipes do Faraó a viram, e a elogiaram diante do Faraó, e a mulher foi levada à casa do Faraó.
16 I'fasi na'su faraónjan Saraima ñotsse in'jamba Abramnga ñotsse tson. Nane oveja, vaura, sema'su tsandiendeccu, sema'su pushesundeccu, boro, toya'caen cameyo tsain'bitsse afe Abramnga.
16 E ele tratou bem a Abrão por causa dela. E ele teve ovelhas, e bois, e jumentos, e servos, e servas, e jumentas e camelos.
17 Tsa'ma tsa'caen Saraima itsa'fasi tsu Na'su Chigaja na'su faraón, tise tsa'osundeccuma'qque osha'cho paqque'sui'ccu da'ño.
17 E o SENHOR atormentou Faraó e a sua casa com grandes pragas por causa de Sarai, esposa de Abrão.
18 Tsonsi faraónjan in'jamba Abramma ttu'sepa tisema su: “¿Jongoesie qui tsa'caenjan ñama tson? ¿Mingapa qui ñanga tansintsse condambi va pushesuja que pushe qquen?
18 E Faraó chamou Abrão, e disse: O que é isto que tu me fizeste? Por que não me disseste que ela era tua esposa?
19 Nane que que'tte qquen susi gi ti'tssecan'da tisema pusheye'can. Ja'ñojan va'tti tsu que pushe. ¡Junde tisema angapa jaja!”
19 Por que disseste: Ela é minha irmã? Portanto eu a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua esposa. Toma-a e vai no teu caminho.
20 Tsa'caen supa faraónjan tise tsandiendeccuma manda cuintsu Abram, tise pushe, pa'cco tise an'bian'choma'qque junde Egiptone somboeñe.
20 E Faraó ordenou aos seus homens com respeito a ele; e eles o mandaram embora, e a sua esposa, e a tudo que ele tinha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.