Marcos 11
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NVT
1 Matɨꞌɨj meríj avéjriꞌ joojúꞌcaj aꞌájna a Jerusalén, aꞌáa mu jaꞌtanyéj joꞌtɨj jaꞌchájtaꞌnajmee tɨ aꞌyan tyaꞌratyapuájmee tɨjɨn Betfagé, ajta aꞌájna Betania. Aꞌáa pu jaꞌchajtaꞌ ɨ jɨríj jitze tɨ aꞌyan tyaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Aseitúunajrimi, aj puꞌij ɨ Jesús huaꞌpuácaa huataꞌítyacaꞌ
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Aꞌyan tyihuoꞌteꞌexáatyeꞌej tɨjɨn:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j aꞌyan tyajáꞌmuaꞌihuoꞌraj yee: “¿Jiꞌnye sijta tyaꞌrájxɨna mu púuruꞌ?”, aꞌyaa xu tyaatéꞌexaatyeꞌen yee: “Aꞌɨ́j pu jitzán juxɨeꞌveꞌ ɨ tavástaraꞌ”, siajta aꞌyan tyaatéꞌexaatyeꞌen tɨjɨn: “Jiyeꞌtzín tu tyijtá yajaváꞌtoosij”.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Matɨꞌɨj mij ujóꞌjuꞌ, aꞌáa mu mij puaꞌquéj cáayej jitze yoꞌtyoj aꞌɨ́jcɨ ɨ púuruꞌ, aꞌáa pu jeꞌejtápiꞌhuacaꞌaj avéjriꞌ puéertaj jitze, matɨꞌɨj mij jeꞌejxɨstacaꞌ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Séecan maj aꞌáa joꞌtyúꞌuucaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu aꞌyan tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Aꞌyaa mu tyuꞌtaxájtacaꞌ jeꞌej tɨ ɨ Jesús tyihuoꞌtéꞌexaaj, majta aꞌɨ́ɨmaj huoꞌtaꞌ maj jaꞌajnáanan.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Matɨꞌɨj mij yoꞌjáj ɨ Jesús jimi aꞌɨ́jcɨ ɨ púuruꞌ, matɨꞌɨj mij ɨ tyúumaancaj tyeꞌtyéveerej, tɨꞌquij avéꞌyixɨj ɨ Jesús ɨ púuruꞌ japua.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ tyeɨ́tyee jéehua mu ɨ máancaj tyoꞌcaváarajraa ɨ juyéj jitze. Majta séecan xamuáj ucapíitɨraa ɨ juyéj jitze.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj anáatyaꞌaj huajúꞌcaꞌaj, aꞌɨ́ɨ mu huatyóohuij maj huajíjhua, majta ɨ maj cújtaꞌ huajúꞌcaꞌaj ɨ Jesús, aꞌyaa mu tyíꞌtyejijhuacaꞌaj tɨjɨn:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Puꞌríj xáꞌpuɨꞌ. Cheꞌ Dios jaatyáhuɨɨreꞌen tyámuaꞌ naa aꞌɨ́jcɨ tɨ yevéꞌmej ɨ tɨ tyuꞌtaꞌíjtaj tɨꞌɨj aráꞌtyeej tɨ tyuꞌtaꞌíjtacaꞌ ɨ tahuáacɨxaꞌ, aꞌɨ́jna ɨ David. Ajta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyíꞌhuɨɨreꞌ u tajapuá, micheꞌ aꞌyan tyuꞌtaxáj tɨjɨn aꞌyaa pu tyíꞌxaꞌpuɨꞌ.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Tɨꞌɨj ij ɨ Jesús ujoꞌtyájrupij aꞌájna a Jerusalén ajta jeꞌen ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ joꞌtyájrupij. Tɨꞌɨj néijmiꞌqueꞌ tyuꞌséerajraꞌaj aj puꞌij jóꞌraa aꞌájna a Betania huaꞌ jamuán ɨ maj tamuáamuataꞌ japuan huaꞌpuaj aráꞌasej, jiꞌnye puꞌríj huachúmuaꞌcaꞌaj.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Yaa ariáꞌpuaꞌaj, matɨꞌɨj ujaꞌráacɨj aꞌájna a Betania, Jesús pu huataíꞌcuatacaꞌ.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tɨꞌquij aꞌɨ́j huaséj ɨ xápuaꞌ cɨyéj tɨ aꞌ ɨmuáj jaꞌtávaacaꞌaj ajta jéehua tyáxamueꞌcaꞌaj, aj puꞌij ujóꞌmej tɨꞌij jaaséj tɨpuaꞌaj tacaꞌaj, ajta capu tacaꞌcaꞌaj jéehua puꞌuj tyáxamueꞌcaꞌaj, jiꞌnye capu aꞌáa putyíꞌrɨjcaa tɨꞌɨj puaꞌaj taajcaa.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Aj puꞌij aꞌyan tyaatajé aꞌɨ́jcɨ xápuaꞌ tɨjɨn:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Matɨꞌɨj aꞌáa jaꞌráꞌaj a Jerusalén, Jesús pu tyeyúuj tzajtaꞌ joꞌtyájrupij ajta jeꞌen huatyóochej tɨ hueꞌráꞌityej ɨ maj aꞌúun tyóꞌtoocaꞌaj ajta ɨ maj aꞌúun tyóꞌnanaavej. Tyeꞌtahuáꞌxɨj ɨ tyihuaꞌ meesaj ɨ maj japuan túmii huaꞌpuataꞌtyiꞌracaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee, ajta joꞌmaj ɨ cúcuiꞌsee jaꞌtoocaꞌaj,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 ajta quee tyuꞌtáꞌ tɨ aꞌtɨ́j tyiꞌtɨ́j ajóotɨsimeꞌen a jéꞌtaꞌ ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ajta jeꞌen tyihuaꞌajmuaꞌtyájraa aꞌyan tɨjɨn:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Matɨꞌɨj aꞌyan tyáanamuajriꞌ, ɨ maj tyihuáꞌijtyeꞌ ɨ puaaríj majta ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze ɨ maj jɨn tyíꞌijta, aꞌɨ́ɨ mu huatyóohuij maj jáahuoonyij jeꞌej maj huárɨnyij mej mij jaajéꞌcaj ɨ Jesús, jiꞌnye aꞌɨ́ɨ mu jatzɨɨnyaꞌcaꞌaj, aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ maj néijmiꞌi naa yóꞌsejracaꞌaj jeꞌej tɨ aꞌɨ́ɨn tyihuoꞌmuáꞌtyej.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ajta tɨꞌɨj huariáꞌtɨcaꞌriacaꞌ, ɨ Jesús majta ɨ maj jamuán huacɨ́j aꞌɨ́ɨ mu eeráacɨj aꞌájna a chájtaꞌ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Yaa ariáꞌpuaꞌaj mu aꞌáa véjriꞌ jaꞌtanyéj joꞌtɨj jaꞌtávaacaꞌaj ɨ xápuaꞌ, aj mu mij jaaséj tɨ arí huachicaꞌaj tyétyeꞌ ɨmuáj ɨ junáanaꞌ jitze.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Aj puꞌij ɨ Pedro, joꞌtámuaꞌreeriꞌ jeꞌej tɨ tyuꞌrɨ́j, tɨꞌquij aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨjɨn:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Jiꞌnye aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j aꞌyan tyaatéꞌexaatyeꞌen ɨ jɨríj yee: “Tyíchesij aꞌmájna atyájrutyij ɨ jájritzeꞌ”, ajta quee seequéj tyiꞌmuaꞌastɨ́j, sulu tɨ tyáꞌtzaahuatyeꞌej tɨ aꞌyan tyeꞌmej, aj puꞌij aꞌyan tyeꞌmej.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Aꞌɨ́j nu jɨn aꞌyan tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ tɨjɨn tyiꞌtɨ́j siaj muaꞌaj jeꞌej tyuꞌtáhuoosij ɨ Dios jimi, aꞌyaa xu tyáꞌantzaahuatyeꞌen siaj seríj jaꞌancuriáaꞌ, aj xu sij jaꞌancuriáaꞌsij.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ajta siatɨꞌɨj tyényuusimeꞌen ɨ Dios jimi, setyihuoꞌtúꞌuunyiꞌ aꞌtyán maj jamuájchaꞌɨɨreꞌ, taꞌaj ij ajta ɨ jaꞌmuavástaraꞌ tajapuá tɨ jáꞌsejreꞌ muaꞌajmaj tyajamuaatúꞌuunyiꞌ.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Ajta tɨpuaꞌaj sequée tyihuoꞌtúꞌuunyiꞌ ɨ maj jamuájchaꞌɨɨreꞌ, capu ajta muaꞌajmaj tyajamuaatúꞌuunyiꞌraj ɨ jaꞌmuavástaraꞌ tajapuá tɨ jáꞌsejreꞌ ɨ siaj jɨn quee xáꞌpuɨꞌ jimi huarɨ́j.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Aj mu mij majtáhuaꞌaj aꞌáa jóꞌjuꞌ a Jerusalén. Tɨꞌɨj ɨ Jesús aꞌáa jaꞌajcayiꞌcáacaj ɨ tyeyúuj jitze, aj mu mij aꞌɨ́ɨmaj ajtyáxɨɨriacaꞌ ɨ maj tyíꞌijta ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, majta ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze ɨ maj jɨn tyíꞌijta majta huaꞌ jamuán ɨ huáasij,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 matɨꞌɨj mij aꞌyan tyaataꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Aj puꞌij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ¿Aꞌtanyíj jaꞌantyíhuoj aꞌɨ́jcɨ ɨ Juan tɨꞌij huáꞌɨɨracaꞌaj ɨ tyeɨ́tyee, nyiquij ɨ Dios, caꞌmij ɨ tyeɨ́tyee? Sianaatéꞌexaatyeꞌ.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Aj mu mij huatyóohuij maj tyiꞌhuóoꞌihuoꞌ séej jamuán majta séej aꞌyan tɨjɨn:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ajta capu jeꞌej tyíɨꞌrij tyaj aꞌyan tyaatéꞌexaatyeꞌen yee ɨ tyeɨ́tyee mu uyoꞌtaꞌítyacaꞌ.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Aj mu mij aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨjɨn:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.