Lucas 7
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs VC
1 Tɨꞌɨj ɨ Jesús jaꞌantyipuáꞌrij ɨ tɨ tyihuóꞌixaaj ɨ tyeɨ́tyee, aj puꞌij jóꞌraa aꞌájna a Capernaúm.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Aꞌáa pu sɨ́ɨj jáꞌchajcaꞌaj ɨ xantáaruꞌ tɨ anxɨtyej puaꞌmácan tyíꞌijtyaꞌcaꞌaj ɨ xantáaruꞌuj, sɨ́ɨj puꞌij tyíꞌcuiꞌcaꞌaj ɨ tɨ jimí tyíꞌhuɨɨreꞌ, puꞌríj áꞌmeꞌriajcaꞌaj, ajta aꞌɨ́ɨn puéꞌeenyeꞌej ɨ tɨ jéehua jaxɨeꞌveꞌ.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ tɨ anxɨtyej puaꞌmácan ɨ xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ jáamuaꞌreeriꞌ jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j uuriajcaꞌaj ɨ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨjma huataꞌítyacaꞌ ɨ huásij ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan mej mij uyoꞌtájeevej tɨꞌij tyáahuatyeꞌen aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ jimi tyíꞌhuɨɨreꞌ.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Aꞌɨ́ɨ mu mij ajoꞌréꞌnyej ɨ Jesús jimi, aꞌyaa mu mij tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 jiꞌnye aꞌɨ́ɨ pu néijmiꞌcaa tyámuaꞌ tojoꞌmuaꞌraj, aꞌɨ́ɨ pu ajta jaꞌajtaahuacaꞌ ɨ tatyeyúuj.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Jesús puꞌij huaꞌ jamuán joꞌmej, ajta matɨꞌɨj avéjriꞌ joojúꞌcaj, aꞌɨ́ɨ pu ɨ tɨ anxɨtyej puaꞌmácan ɨ xantáaruꞌuj tyíꞌijtyeꞌ séecan huataꞌítyacaꞌ, mej mij aꞌyan tyaatéꞌexaatyeꞌen tɨjɨn:
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 aꞌɨ́j nu jɨn quee nyáaj ahuányacaꞌan nyej nyij muáahuoonyij. Aꞌyaa papuꞌuj tyuꞌtaꞌíjtaj, aj pu aꞌɨ́jna tyámuaꞌ rɨnyij ɨ tɨ nye jimi tyíꞌhuɨɨreꞌ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Jiꞌnye séecan mu majta nyéetzij tyíꞌnyeꞌijtyeꞌ, nyajta nyáaj séecan nu nyijta tyíꞌijtyeꞌ. Tɨpuaꞌaj séej aꞌyan nyetyuꞌtaꞌíjtyeꞌen yee áricuj, aꞌɨ́ɨ pu aꞌyan rɨnyij, naꞌríij séej aꞌyan nyetyuꞌtéꞌexaatyeꞌen yee mujoꞌtéꞌyiꞌij, aꞌɨ́ɨ pu mu joꞌvaꞌmaꞌaj jaꞌmej, ajta tɨpuaꞌaj tyiꞌtɨ́j nyaataꞌíjtyeꞌen aꞌyaa pu ajta rɨnyij.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Tɨꞌɨj ɨ Jesús aꞌyan tyáanamuajriꞌ tyámuaꞌ pu naa tyoꞌtóomuaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jimi, aj puꞌij huoꞌséerajraꞌaj ɨ tyéɨtyee ɨ maj jamuán huajúꞌcaꞌaj, tɨꞌquij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huataꞌítyiꞌhuacaꞌ, matɨꞌɨj aꞌáa jaꞌráꞌaj joꞌtɨj jaꞌchej aꞌɨ́jna ɨ xantáaruꞌ, aj mu mij jáatyoj aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ jimi tyíꞌhuɨɨreꞌ ajta arí tyámuaꞌ éenyeꞌej.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Aj puꞌij téꞌej Jesús aꞌáa joꞌmej chájtaꞌ tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Naín. Majta mu ujóꞌjuꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j, majta jéehua séecan ɨ tyeɨ́tyee huaꞌ jamuán.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Muꞌríj avéjriꞌ joojúꞌcaꞌaj ɨ chájtaꞌnaj jitze, matɨꞌɨj séecan antyinájchacaꞌ maj muɨꞌchíj huáchuisimaꞌaj, aꞌɨ́jna ɨ muɨꞌchíj yójraꞌ pu puéꞌeenyeꞌej ɨ íitaj tɨ jusɨ́ɨjtacaꞌaj, ajta aꞌɨ́j naꞌaj tyiꞌyójcaꞌaj tyáatacan. Jéehua mu majta ɨ tyeɨ́tyee jamuán huajúꞌcaꞌaj.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Tɨꞌɨj Jesús jaaséj, jéehua pu huatóoxaamujri ɨ íitaj jimi, aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Aj puꞌij ajtyáxɨɨriacaꞌ, tɨꞌquij jaꞌajtamuárɨej ɨ cɨyéj tɨ japuan áan joꞌojcaꞌtyiij aꞌɨ́jna ɨ tɨ huamuɨ́ꞌ, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jáachuisimaꞌaj aꞌɨ́ɨ mu óohuiixɨj. Jesús puꞌij aꞌyan tyaatéꞌexaa ɨ muɨꞌchij tɨjɨn:
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Aj puꞌij aꞌɨ́jna ɨ tɨ arí huámuɨꞌɨjcaa ooyíxɨj ajta huatyóochej tɨ tyuꞌtaxáj, Jesús puꞌij jaatátuiirej ɨ náanajraꞌ.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Matɨꞌɨj aꞌyan tyeeséj, néijmiꞌi mu tyuꞌtátzɨɨn majta huatyóohuij maj tyaatatyójtziꞌreꞌen ɨ Dios, aꞌyaa mu tyíꞌxajtacaꞌaj tɨjɨn:
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Néijmiꞌqueꞌ mu jáamuaꞌreeriꞌ jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huáruuj aꞌɨ́jna ɨ Jesús, tɨꞌɨj naꞌaj aꞌáa tɨ huatacaꞌaj a Judea.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Ajta ɨ Juan néijmiꞌi pu aꞌíjna tyúꞌnamuajriꞌ, jiꞌnye aꞌɨ́ɨmaj mu aꞌyan tyaatéꞌexaa ɨ maj jamuán huacɨ́j. Aj puꞌij huaꞌpuácaa huatajé ɨ maj jamuán huacɨ́j,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 tɨꞌquij huoꞌtaꞌítyacaꞌ ɨ tavástaraꞌ jimi, mej mij jaataꞌíhuoꞌ tɨpuaꞌaj aꞌɨ́ɨn puéꞌeenyeꞌ ɨ tɨ aꞌyan uvéꞌnyesij nusu juxɨeꞌveꞌ maj séej huachoꞌveꞌen.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Aj mu mij aꞌɨ́ɨmaj aꞌáa jeꞌréꞌnyej ɨ Juan tɨ huojoꞌtaꞌítyacaꞌ aꞌɨ́jcɨ jimi ɨ Jesús, matɨꞌɨj mij aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Jesús, aꞌɨ́ɨ pu muiꞌcaa tyúꞌhuaaj ɨ maj tyíꞌcucuiꞌcaꞌaj, ajta ɨ maj juxaamuɨjrityaꞌcaꞌaj, ajta aꞌɨ́ɨjma ɨ maj tyiyáaruꞌ huaꞌ tzajtaꞌ séjriaꞌcaꞌaj, muiꞌcaa pu ajta tyúꞌhuaaj ɨ maj aracúcuꞌnyijmee mej mij majtáhuaꞌaj atanyéjnyeꞌrej.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Jesús puꞌij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Cheꞌ huatóotyamuaꞌveꞌen aꞌɨ́jna ɨ tɨquee aꞌnáj jaatáxaahuatacaꞌ tɨ nye jimi tyáꞌtzaahuatyeꞌ.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Matɨꞌɨj joꞌcɨ́j aꞌɨ́ɨmaj ɨ Juan tɨ huojoꞌtaꞌítyacaꞌ, Jesús pu huatyóochej tɨ tyihuóꞌmuaꞌtyej ɨ tyeɨ́tyee aꞌɨ́jcɨ jitze maꞌcan ɨ Juan, aꞌyan tyihuaꞌixáatyeꞌej tɨjɨn:
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Naꞌríij sequée, ¿tyiꞌtanyí sianaꞌaj ujoꞌtyéesej? ¿Nyiquij aꞌtɨ́j usioꞌtyéesej tɨ naa eenyeꞌ tyiꞌtyéechan? Muaꞌaj xu jamuaꞌreej tɨjɨn aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jɨꞌréꞌnyeꞌ tyíꞌchaan, tɨ ajta tyihuaꞌráanajchi néijmiꞌi ɨ tɨ tyáꞌnajchij, aꞌáa mu jaꞌchej joꞌmaj ɨ maj vaꞌcán jɨn tyityatatyíj jaꞌchej.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Arí tɨpuaꞌaj sequée aꞌyan huarɨ́j, ¿tyiꞌtanyí sianaꞌaj ujoꞌtyéesej? ¿Nyiquij séej ɨ tɨ Dios jitze maꞌcan tyíꞌxaxaꞌaj? Aꞌyaa pu xaa nyuꞌuj tyiꞌjaꞌyájna, ajta sɨ́ɨj aꞌɨ́ɨn puéꞌeen tɨ jéetzeꞌ vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee quee sɨ́ɨj tɨ Dios jitze maꞌcan tyíꞌxaj.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Juan pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ jaꞌxaj ɨ yuꞌxarij jitze ɨ tɨ aꞌyan tɨjɨn:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Aꞌyaa nu tyajáꞌmuaꞌixaatyeꞌ tɨjɨn huaꞌ tzajtaꞌ ɨ tyeɨ́tyee, capu aꞌtɨ́j aꞌnáj tyeꞌentyájrupij tyiꞌtɨ́j jɨmeꞌ tɨ jéetzeꞌ veꞌéj quee ɨ tɨ jɨn tyiꞌtyéjvee ɨ Juan, ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ jéetzeꞌ cɨléenyeꞌ jɨn tyiꞌtyéjvee ɨ Dios jimi, jéetzeꞌ pu vaꞌcán jɨn tyiꞌtyéjvee quee aꞌɨ́jna ɨ Juan.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Néijmiꞌi ɨ maj jáanamuajriꞌ ɨ Juan, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyíꞌtyejijveꞌ, aꞌɨ́ɨ mu huáɨꞌhuacaꞌ ɨ Juan jimi, aꞌɨ́j mu jɨn jaꞌráꞌastej jeꞌej tɨ ɨ Dios tyáꞌxɨeꞌveꞌ,
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ fariseos majta ɨ maj tyihuáꞌmuaꞌtyej ɨ yuꞌxarij jitze Moisés tɨ joꞌyúꞌxacaꞌ, camu huáɨꞌhuacaꞌ ɨ Juan jimi.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Aꞌɨ́j mu jɨn jaatyáxaahuatacaꞌ jeꞌej tɨ ɨ Dios tyáꞌxɨeꞌvaꞌcaꞌaj huaꞌ jimi:
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Aꞌyaa mu huaséꞌrin matɨꞌɨj ɨ tɨꞌríij maj aꞌáa jaꞌajtyíj joꞌmaj tyajáꞌtoj, aꞌɨ́ɨ mu mij aꞌyan tyihuaꞌtajíꞌvii ɨ séecan tɨjɨn: “Tyetyuꞌtácɨꞌsityej, siajta muaꞌaj caxu tyuꞌtyéenyej, tyajta tu taxamúurityeꞌej tyuꞌtáchuiicacaꞌ, siajta muaꞌaj caxu huóoyiinyacaꞌ.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Jiꞌnye tɨꞌɨj aꞌɨ́jna ɨ Juan yan uvéꞌnyej, ɨ tɨquee tyíꞌcuaꞌcariaꞌaj ajta quee nahuáj yaꞌcaa, muaꞌaj xu aꞌyan tyaataxájtacaꞌ tɨ tyiyáaruꞌ tzajtaꞌ séejreꞌ.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ajta jeꞌen aꞌɨ́ɨn uvéꞌnyej ɨ yójraꞌ ɨ Dios ɨ tɨ tyíꞌcuaꞌcaa ajta jayaꞌcaa ɨ nahuáj, aꞌyaa xu sij tyaataxájtacaꞌ tɨjɨn tɨ huápuɨꞌɨj tyíꞌcuaꞌcaa ajta juiꞌiveꞌ, ajta huáꞌjaahuatyeꞌ aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyíꞌtyejijveꞌ, ajta aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jeꞌej puaꞌaj tyíꞌtyetyeɨtyee.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ajta ɨ Dios tɨ néijmiꞌi jɨn tyíꞌmuaꞌreej aꞌɨ́j pu jɨn séejreꞌ jeꞌej tɨ tyíꞌmuarɨeꞌ.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Sɨ́ɨj pu ɨ fariseo jaatáꞌinyej aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús tɨ jamuán tyúꞌcuaꞌnyij, aj puꞌij Jesús jamuán joꞌmej. Tɨꞌɨj ɨ Jesús huatyequéecaj ɨ méesaj jitze,
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 aj puꞌij íitɨꞌ tɨ aꞌáa joꞌtyávaacaꞌaj, tɨ jéehua jeꞌej puaꞌaj tyiꞌtyúuchaꞌɨɨcaꞌaj ɨ Dios jimi, aꞌɨ́ɨ pu jáamuaꞌreeriꞌ tɨ ɨ Jesús aꞌáa tyajáꞌcuaꞌajcaa joꞌtɨj ɨ fariseo jaꞌchej, aꞌáa pu jaꞌráꞌaj tyetyéj limeetaraꞌ huajáasimaꞌaj tɨ tyiꞌtɨ́j uhuámuaacaꞌaj tɨ naa tyaarɨeꞌej.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Tyoyíinyisimeꞌej pu a véjriꞌ huatyéechaxɨj joꞌtɨj Jesús joꞌtyájcaj ɨ méesaj jitze, aj puꞌij jujáꞌraꞌ jɨn jaꞌnájoꞌsixɨj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús. Ajta jeꞌen jucɨpuáj jɨn jaꞌnáhuatziꞌraxɨj, ajta jaꞌnáapuɨꞌtzej, tɨꞌquij jaꞌnáxɨriꞌriꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ naa tyaarɨeꞌej.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ajta aꞌɨ́jna ɨ fariseo ɨ tɨ Jesús huatáꞌinyej, tɨꞌɨj jaaséej jeꞌej tɨ rɨjcaj aꞌɨ́jna ɨ íitɨꞌ, aꞌyaa pu tyiꞌriáꞌmuaꞌaj tɨjɨn: “Tɨpuaꞌaj aꞌmúu jɨꞌréꞌcan jɨmeꞌ aꞌɨ́ɨn puéꞌeenyeꞌ sɨ́ɨj tɨ Dios jitze maꞌcan tyíꞌxaxaꞌaj, aꞌmúu pu jamuaꞌréeriacajcheꞌ tyiꞌtɨ́j tɨ tyéviraꞌ puéꞌeen aꞌmújna mu íitɨꞌ, jiꞌnye íitɨꞌ pu puéꞌeen tɨ jeꞌej puaꞌaj tyiꞌtyúuchaꞌɨj ɨ Dios jimi.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ fariseo tɨjɨn:
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Aj puꞌij Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 ajta camu pújooriajvaꞌaj mej mij tyaanájchityeꞌen, aꞌɨ́jna ɨ tɨ huoꞌtanyéjtye ɨ túmii, aꞌɨ́ɨ pu tyihuoꞌtúꞌuunyiꞌriꞌ aꞌɨ́ɨjma ɨ maj huaꞌpuaj. Ijíij naatéꞌexaatyeꞌ, ¿aꞌtanyíj jéetzeꞌ jaxɨeꞌvaꞌaj jaꞌmej aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj huaꞌpuaj?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Simón aꞌyaa pu tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Aj puꞌij jaꞌraséeraj aꞌɨ́jcɨ ɨ íitaj tɨꞌɨj ij Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ Simón tɨjɨn:
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Capáj nɨiꞌtyapuɨꞌtzej panaatatyójtyej, ajta aꞌmújna mu íitɨꞌ, tɨꞌɨj naꞌaj tyiꞌtyájrupij aꞌchiꞌtáj, capu eexúj jaatapuáꞌcɨtacaꞌ tɨ naꞌnáapuɨꞌtzii ɨ nyaꞌ ɨ́ɨcaj jitze.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Capáj tyinaváꞌhuaaj ɨ nyamuꞌuutzeꞌ, ajta aꞌmújna mu íitɨꞌ aꞌmúu pu naꞌnáxɨriꞌriꞌ ɨ nyaꞌ ɨ́ɨcaj jitze aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ naa tyaarɨeꞌej.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Aꞌɨ́j nu jɨn aꞌyan tyíꞌmuaꞌixaatyeꞌ tɨ Dios arí néijmiꞌi jɨn tyaatúꞌuunyiꞌriꞌ ɨ tɨ jɨn ootyáꞌɨtzee jimi, jiꞌnye jéehua pu naataxɨéꞌvej, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ maj cɨ́ɨ manaꞌaj tyaatúꞌuunyiꞌriꞌ cɨ́ɨ puꞌuj ajta tyihuaꞌxɨéꞌveꞌej jaꞌmej aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyaatúꞌuunyiꞌriꞌ.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Aj puꞌij Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ íitaj tɨjɨn:
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ séecan ɨ maj majta huatáꞌinyiihuacaꞌ, aꞌɨ́ɨ mu huatyóohuij maj aꞌyan tyiꞌhuóoꞌihuoꞌ tɨjɨn:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Ajta ɨ Jesús aꞌyaa pu tyaatéꞌexaa aꞌɨ́jcɨ ɨ íitaj tɨjɨn:
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.