João 11
Ɨ nyúucarij tɨ jájcua tɨ aꞌɨj́na áꞌxaj ɨ Tavástaraꞌ ɨ Jesús tɨ Cɨríistuꞌ pueꞌeen ajta Salmos (COK) vs NTLH
1 Sɨ́ɨj pu tyáatɨꞌ aꞌáa jáꞌchajcaꞌaj tɨ tyíꞌcuiꞌcaꞌaj aꞌyaa pu ántyapuaacaꞌaj tɨjɨn Lázaro, aꞌáa pu jáꞌchajcaꞌaj chájtaꞌ tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Betania, joꞌtɨj ajta jáꞌchajcaꞌaj aꞌɨ́jna ɨ Maríia ajta ɨ ihuáariaꞌraꞌ Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Maríia tɨ ihuáariaꞌraꞌ puéꞌeenyeꞌej aꞌɨ́jcɨ ɨ Lázaro, aꞌɨ́ɨ pu aꞌɨ́ɨn puéꞌeen ɨ tɨ jaꞌnáxɨriꞌriꞌ ɨ ɨcájraꞌan jitze ɨ tavástaraꞌ aꞌɨ́jcɨ ɨ tɨ naa tyaarɨeꞌej, tɨ ajta jeꞌen jaꞌnáhuatziꞌraxɨj ɨ jucɨpuáj jɨmeꞌ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Aꞌɨ́ɨ mu mij ɨ maj huaꞌpuaj ɨ maj juꞌihuáamuaꞌ aꞌyan tyuꞌtaꞌíjtacaꞌ maj aꞌyan tyaatéꞌexaatyeꞌen ɨ Jesús tɨjɨn:
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Tɨꞌɨj ɨ Jesús aꞌyan tyáanamuajriꞌ, aꞌyaa pu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Tyij ajta ɨ Jesús jéehua jaxɨeꞌvaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Marta, ajta ɨ ihuáariaꞌraꞌ, ajta aꞌɨ́jcɨ ɨ Lázaro,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 matɨꞌɨj jaatéꞌexaa tɨ ɨ Lázaro tyíꞌcuiꞌcaꞌaj, óocheꞌ pu huaꞌpuaj xɨcáj aꞌáa joꞌtyáꞌɨtzee joꞌtɨj jeꞌej jéꞌeenyeꞌej.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Aj puꞌij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj aꞌɨ́ɨjma ɨ maj jamuán huacɨ́j tɨjɨn:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j aꞌyaa mu tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jesús pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
9 Jesus respondeu:
10 ajta tɨpuaꞌaj sɨ́ɨj tɨ́caꞌ joꞌchaꞌcanyeꞌen, aꞌɨ́ɨ pu éejcataj, jiꞌnye capu huányeeriꞌij.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Aj puꞌij ajta aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Matɨꞌɨj mij aꞌyan tyaatéꞌexaa aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j tɨjɨn:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Ajta jeꞌej tɨ ɨ Jesús tyihuáꞌixaatyaꞌcaꞌaj aꞌyaa pu tyaꞌxáataj puéꞌeenyeꞌej tɨ ɨ Lázaro huamuɨ́ꞌ, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j aꞌyaa mu tyíꞌmuaꞌajcaa tɨ ɨ Jesús aꞌyan tyíꞌxajtacaꞌaj tɨ ɨ Lázaro tyácusimaꞌaj tɨꞌij huóosoꞌpeꞌen.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj jaꞌhuooꞌitéerican jɨmeꞌ tɨjɨn:
14 Então Jesus disse claramente:
15 Aꞌɨ́j nu jɨn nyetyamuaꞌveꞌ nyaj quee aꞌáa joꞌtyávaacaꞌaj, jiꞌnye aꞌyaa pu jéetzeꞌ muaꞌajmaj tyajamuaatyáhuɨɨreꞌsij, siaj sij tyáꞌantzaahuatyeꞌen. Tyicheꞌ aꞌáa jóꞌjuꞌun tyej tyij uyoꞌtyéesej.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Tomás ɨ maj aꞌyan jatamuáꞌmuatyaꞌaj tɨjɨn cuáatyirij, aꞌɨ́ɨ pu aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj ɨ séecan ɨ maj majta Jesús jamuán huacɨ́j aꞌyan tɨjɨn:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Tɨꞌɨj ɨ Jesús aꞌáa jaꞌráꞌaj, aꞌyaa pu tyáamuaꞌreeriꞌ tɨ arí muáacuaj xɨcáj áꞌtyeej maj jaꞌváꞌnaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Aꞌɨ́jna ɨ chájtaꞌnaj ɨ Betania aꞌáa pu véjriꞌ putyajáꞌrɨcɨj aꞌájna a Jerusalén aꞌchu pu huéeicaj quiloometroj huatátyeej,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 mueꞌtɨ́j mu ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan aꞌáa joꞌréꞌnyej mej mij jáamuaarej aꞌɨ́jcɨ ɨ Marta majta aꞌɨ́jcɨ ɨ Maríia, mej mij tyámuaꞌ tyihuoꞌtyéjeevej ɨ maj juxaamuɨjrityaꞌcaꞌaj aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ tɨ huamuɨ́ꞌ ɨ huaꞌ ihuáaraꞌ.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Tɨꞌɨj ɨ Marta jáamuaꞌreeriꞌ tɨ Jesús ajoomaꞌcaj, aꞌɨ́ɨ pu iirájraa tɨꞌij jaꞌantyinájchej, ajta ɨ Maríia aꞌáa pu joꞌtyáꞌɨtzee a juchéj.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marta puꞌij aꞌyan tyaatéꞌexaa ɨ Jesús tɨjɨn:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ajta aꞌyaa nu nyáaj tyáꞌmuaꞌreej tɨ ɨ Dios muaatáꞌsij jeꞌej paj tyaatáhuaviiraj.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jesús pu aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Aj puꞌij Marta aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Aj puꞌij ɨ Jesús aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
25 Então Jesus afirmou:
26 ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ ooj júurij ajta nye jimi tyáꞌtzaahuatyeꞌ, capu aꞌnáj muɨꞌnyij. ¿Nyi páꞌtzaahuatyeꞌ aꞌíjcɨ?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Aꞌyaa puꞌij ɨ Marta tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Tɨꞌɨj aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ, aj puꞌij ɨ Marta utyájrupij u chiꞌtáj, tɨꞌɨj ij avíitzij jɨn uyoꞌtajé ɨ juꞌihuáaraꞌ aꞌyaa pu tɨjɨn:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Tɨꞌɨj aꞌyan tyáanamuajriꞌ ɨ Maríia, jiyeꞌtzín pu ájchej ajta jeꞌen ujóꞌmej ɨ Jesús jimi.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Jesús capu eexúj aꞌáa joꞌtyárutyajcaꞌaj a chájtaꞌ, sulu aꞌáa pu óocheꞌ joꞌtyávaacaꞌaj joꞌtɨj ɨ Marta yeꞌentyinájchacaꞌ.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Majta ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, ɨ maj ujeꞌrátyaꞌcaꞌaj u chiꞌtáj jamuán ɨ Maríia mej mij jaatyápuaꞌrityeꞌen, matɨꞌɨj jaaséj tɨ ɨ Maríia jiyeꞌtzín ájchej, ajta jeꞌen iirájraa u chiꞌtáj, aꞌɨ́ɨ mu jaatavén, aꞌyaa mu tyíꞌmuaꞌajcaa tɨ aꞌáa joꞌmej joꞌmaj yaꞌváꞌnaj ɨ ihuáariaꞌraꞌ tɨꞌij aꞌáa jaꞌhuóoyinyixɨꞌɨn.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Tɨꞌɨj Maríia aꞌáa jaꞌráꞌaj joꞌtɨj joꞌtyávaacaꞌaj ɨ Jesús, aj puꞌij tyítunutacaꞌ jimi joꞌtɨj jaꞌraꞌɨ́ɨcajmee, aꞌyan tyeꞌixáatyeꞌej tɨjɨn:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Tɨꞌɨj ɨ Jesús jaaséj tɨ ɨ Maríia tyóoyiinyisimeꞌej, ajta aꞌɨ́ɨjma huaséj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcantacaꞌaj ɨ maj jamuán huajúꞌcaꞌaj, jéehua pu jeꞌej puaꞌaj jaataꞌaj ɨ tzajtaꞌ,
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 aꞌyaa puꞌij tyihuoꞌtaꞌíhuoꞌriꞌ tɨjɨn:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Aj puꞌij ɨ Jesús huóoyiinyacaꞌ.
35 Jesus chorou.
36 Majta ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan aꞌyaa mu tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Majta séecan aꞌyaa tyíꞌxajtacaꞌaj tɨjɨn:
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ajtáhuaꞌaj pu jeꞌej puaꞌaj jaataꞌaj tzajtaꞌ ɨ Jesús, aj puꞌij aꞌáa joꞌréꞌnyej joꞌmaj yaꞌváꞌnaj. Aꞌáa pu jáꞌtyastaꞌcaꞌaj, tyetyéj pu eetyámuaacaꞌaj joꞌtɨj jóocun.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Aj puꞌij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jesús pu aꞌyan tyaatéꞌexaa tɨjɨn:
40 Jesus respondeu:
41 Matɨꞌɨj mij jaꞌantaꞌɨ́j ɨ tyetyéj, ajta ɨ Jesús jútyeꞌ pu jóꞌnyeeriacaꞌ, tɨꞌquij aꞌyan tyuꞌtaxájtacaꞌ tɨjɨn:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Nyáaj nu jamuaꞌreej paj aꞌnáj tɨnaꞌaj nyanamuaj, ajta aꞌyaa nu tyaataxájta tɨꞌij huóꞌhuɨɨreꞌen ɨ tyeɨ́tyee ɨ maj aꞌyaa séejreꞌ, mej mij tyáꞌantzaahuatyeꞌen paj muáaj unyojoꞌtaꞌítyacaꞌ.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Tɨꞌɨj aꞌyan tyuꞌtaxáataj ɨ Jesús, aj puꞌij caꞌnyíin jɨn aꞌyan tyuꞌtanyúj tɨjɨn:
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ajta aꞌɨ́jna ɨ tɨ huámuɨꞌɨjcaa aꞌɨ́ɨ pu iirájraa caꞌíicatziꞌhuaj ɨ juꞌɨ́ɨcaj jitze, ajta ɨ jumuácaꞌ jitze aꞌɨ́jcɨ jɨmeꞌ ɨ cɨ́ɨxurij, ajta páanyuj jɨn aránamiꞌhuacaꞌaj a jujɨ́ɨseꞌ. Aj puꞌij Jesús aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Aꞌɨ́j mu jɨn mueꞌtɨ́j ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan ɨ maj aꞌáa joꞌtyúꞌuucaꞌaj ɨ Maríia jamuán, aꞌɨ́ɨ mu tyáꞌantzaahuaj ɨ Jesús jimi, matɨꞌɨj jaaséej jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huáruuj.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Majta séecan mu aꞌɨ́ɨmaj jimi ujóꞌjuꞌ ɨ fariseos, matɨꞌɨj mij huoꞌtéꞌexaa jeꞌej tɨ tyiꞌtɨ́j huáruuj ɨ Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Aj mu mij ɨ fariseos majta ɨ maj puaaríij tyíꞌijtyeꞌ, aꞌɨ́ɨ mu huaꞌajsɨɨ ɨ maj tyityatatyíj, matɨꞌɨj mij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Tɨpuaꞌaj tyequée jeꞌej jooriaj, néijmiꞌi mu jitzán tyáꞌantzaahuatyeꞌsij, majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Roma jaꞌajtyámaꞌcan, aꞌɨ́ɨ mu ya uvéꞌnyesij, mej mij tyitáaꞌriꞌ néijmiꞌi ɨ tyaj jɨn tyityatatyíj ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, majta jaꞌantyipuáꞌrityeꞌsij ɨ tachuéj Israel.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ajta sɨ́ɨj tɨ huaꞌ jitze ajtyámaꞌcan, tɨ aꞌyan ántyapuaacaꞌaj tɨjɨn Caifás, aꞌɨ́ɨ pu aꞌájna ɨmuáj aꞌɨ́jna jɨn tyiꞌtyávaacaꞌaj aꞌɨ́jna jɨmeꞌ ɨ tɨ jéetzeꞌ vaꞌcán jɨn tyíꞌhuɨɨreꞌ ɨ tyeyúuj tzajtaꞌ, aꞌɨ́ɨ puꞌij aꞌyan tyihuoꞌtéꞌexaaj tɨjɨn:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 capu ajta jeꞌej jamuáꞌmiteerasteꞌ tɨ jéetzeꞌ tatyáhuɨꞌrii tɨ sɨ́ɨj naꞌaj huámuɨꞌnyij huaꞌ jitze maꞌcan ɨ tyeɨ́tyee, quee tyaj néijmiꞌi antyipuaꞌrej.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ajta aꞌɨ́jna ɨ Caifás capu jusɨ́ɨj aꞌyan tyéejtyoj jeꞌej tɨ tyuꞌtaxájtacaꞌ, sulu aꞌɨ́ɨ pu ɨ tɨ Dios jitze maꞌcan tyíꞌxajtacaꞌaj aꞌyan tyaataxájtacaꞌ tɨ ɨ Jesús huaꞌ jitze maꞌcan muɨꞌnyij matɨꞌɨj manaꞌaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 ajta quee aꞌɨ́ɨjma naꞌaj jimi, sulu tɨꞌij ajta huáꞌajsɨɨreꞌen néijmiꞌcaa ɨ yójmuaꞌmuaꞌ ɨ Dios ɨ maj a ɨmuáj joꞌcháatɨmee.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Tɨꞌɨj naꞌaj aꞌájna ɨmuáj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj tyityatatyíj aꞌɨ́ɨ mu jaaxáꞌpuɨꞌɨntarej jeꞌej maj yeꞌej huárɨnyij mej mij jaajéꞌcaj ɨ Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Aꞌɨ́j pu jɨn ɨ Jesús quee cheꞌ juséerataj joꞌcháꞌcanyaꞌaj huaꞌ tzajtaꞌ ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan, sulu aꞌɨ́ɨ pu eerájraa aꞌájna a Judea, tɨꞌquij aꞌáa véjriꞌ jaꞌráꞌaj joꞌtɨj quee jáꞌtyiꞌtɨj, aꞌáa pu jaꞌchajtaꞌcaꞌaj tɨ aꞌyan tyajaꞌrájtyapuaj tɨjɨn Efraín. Aꞌáa puꞌij joꞌtyóoꞌɨtzee majta aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj jamuán huacɨ́j.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Puꞌríj tyiꞌvéjriꞌtacaj matɨꞌɨj aꞌɨ́ɨmaj ɨ maj Israel jitze ajtyámaꞌcan aꞌɨ́jcɨ jɨn tyíꞌyeꞌestyahuaꞌaj ɨ xɨcáaraꞌ tɨ Dios jitzán tyihuoꞌtúꞌuunyiꞌriꞌ, mueꞌtɨ́j mu ɨ tyeɨ́tyee curiáꞌcɨxɨj mej mij aꞌáa joꞌréꞌnyej a Jerusalén, mej mij huatyáɨꞌɨhuaxɨꞌɨn jeꞌej tɨ tyúuxɨeꞌveꞌ ɨ maj jɨn tyíꞌyeꞌesten.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Aꞌɨ́ɨ mu mij jahuoocaꞌaj aꞌɨ́jcɨ ɨ Jesús, majta aꞌyan tyúuꞌihuoꞌracaꞌaj u tyeyúuj tzajtaꞌ tɨjɨn:
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ɨ fariseos majta ɨ maj puaaríij tyíꞌijtyeꞌ, aꞌyaa mu tyuꞌtaꞌíjtacaꞌ tɨjɨn tɨpuaꞌaj aꞌtɨ́j jamuaꞌreeriaj joꞌtɨj jeꞌej jeꞌen ɨ Jesús, tɨ aꞌɨ́ɨn huoꞌtéꞌexaatyeꞌen, mej mij jaatyéeviꞌ.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.