Mateus 22
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVT
1 Ca₂jme₃lióg₃ táng₃ Jesús ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ të₂le₃ quian'₅₄ jág₁ a₂jáng'₅ léi₄, le₂la₂:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Lë́₅ guei'₅₄ i₂juɨ́g₃ ja₁gon₂ Diú₄ juɨ₁lia'₂ jan₂ rag₅₄ i₂ca₂jmo₃ co₂jŋia₅₄ caun₂ má₃ a₂ca₂jmo₃ jmɨg₄ ja₁jen'₂ gu₂ chi'₂ ja₁ŋi'₅₄.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Jaun₂ ca₂chein₃ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ ne₅₄ a₂dsɨ₃quiáin₂ dsa₂ i₂ma₂lë́₅ jág₁ ja₃lén₂ ja₃guë́'₃. La₁ dsa₂ 'éi₂ në́₃ tsá₃ ma₃ca₂gue₃ ja₃léin₂.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Jaun₂ ca₂chein₃ táng₃ i₂sián'₂, jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ 'éi₂: “Chei'₅₄ 'nia'₂ dsa₂ i₂ma₂lë́₅ jág₁ ja₃lén₂ jmɨg₄, ma₂lë́₅ bá₄ co₂jŋia₅₄ má₃. Ca₂jme₁dsiang₂₃ bá₄ ca₁juɨ₅ 'on'₅₄ quiáng₃; ma₂lë₅ bá₄ co₂jŋia₅₄ ca₂le₃jë́₃. Jaun₂ juɨ₁ja₂léin₂ bá₄ jmɨg₄ quió'₅ chi'₂ quiáng₃.”
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 La₁ tsá₃ juɨ₅ ca₂tón'₃ dsa₂ i₂jme₁ma₂lë́₅ jág₁ rë₂té₄ 'éi₂. Juɨ₅ siá'₂ bá₄ i₃léin₂: jan₂ ŋó₃ juɨ₅ ja₁nau₂ quió'₅ bá₄; jan₂ guë'₂ ŋó₃ i₃dsiá₃ 'ma'₅₄.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Rɨn'₅₄ dsa₂ 'éi₂ në́₃, ca₂jŋai'₃ bá₄ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ta₁ ne₄ rag₅₄ 'éi₂, ca₂cuë₃, ca₂jme₃dsiog₂₃ bá₄.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Jaun₂ në́₃, ca₂rë₃'né₃ rag₅₄ 'ŋio₅ lɨn₃, jaun₂ ca₂chein₃ 'lióg₂ quiáin₅ ca₂i₁jme₁dsiain₂₃ dsa₂ 'éi₂ qui₂ca₂i₁dsɨ́'₄ 'lióg₂ 'né₅, co₂dsia₅ ca₂'éin₂ go₄ dsa₂ 'éi₂.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Jaun₂ ca₂juá'₂ rag₅₄ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂jme₂ti₃ ne₅₄: “Ca₂le₃jë́₃ ma₂lë́₅ co₂jŋia₅₄ a₂jen'₂ gu₂ chi'₂ quiáng₃ a₂nio₃ jmɨg₄, la₁ dsa₂ i₂jme₁lë́₄ jág₁ rë₂té₄ 'éi₂, tsá₃ ma₃ca₂tɨ́in₂ ja₃léin₂.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 O₂nó'₅ 'nia'₂ në́₃, o₂nau₂ jë₄ calle juë'₂ ja₁i₂nio₄ guë́₄ dsa₂ juɨn₅, o₂chei'₅₄ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂jeng'₂ juɨ₁ja₂léin₂ jmɨg₄ jë₁jen'₂ gu₂ chi'₂ quiáng₃.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Jaun₂ ca₂'uɨn₂ bá₄ dsa₂ 'éi₂ në́₃ ca₂i₁lein₅₄ jë₄ calle, jaun₂ chi₂ca₂liain'₃ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂ca₂jein'₂ lia'₂ dsa₂ dsen₃ lia'₂ dsa₂ 'lɨn'₅₄ në́₃; jaun₂ ca₂can'₂ bá₄ dsi₂néi₂ ca₂lë₃, quian'₅₄ dsa₂ 'éi₂.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Jaun₂ guë́₄ ca₂'í₃ rag₅₄ dsi₂néi₂ ca₂i₁jɨin₁₂ dsa₂ i₂tion'₅₄ 'éi₂, jaun₂ ca₂jɨ́in₂ jan₂ i₂'en₅₄ jë₄ jaun₂, tsá₃ jme₁rë₂lɨin₅₄ jua'₅₄ a₂qui'₂ 'mɨ'₂ a₂quɨ́'₅ dsa₂ dsɨ₂léin₂ ja₁niog₅ jmɨg₄ jen'₂ gu₂ dsa₂.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ 'éi₂, ca₂juá'₂: “A₂mei₅₄, ¿'a₂ bá₄ lia'₂ në₂'ú'₃ 'ne₂ ja₁lá₃ të₃ tsá₃ rë₂lɨng'₅₄ con'₂ dsi₂ten₅₄ a₂gog'₅₄ ja₁niog₅ jmɨg₄ jen'₂ gu₂ dsa₂?” Jaun₂ tei₄ bá₄ ca₂nau₂ dsa₂ 'éi₂, tsá₃ 'e₂ ŋi₅ ŋag₃.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Jaun₂ bá₄ ca₂juá'₂ rag₅₄ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂tion'₅₄ jme₂ti₃ ne₄ mesa: “Quéin₂ 'nia'₂ gu₂-tag₄ i₂në₅, dsein₅₄ ca₁'né₄, qui₂dsɨin₅ 'nia'₂ güɨg₂, 'liain'₅₄ jë₄ qui₁né'₃ ja₁quɨ'₂-'o₃, qui₃quɨ́g'₃ jan₅₄.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ia₁ juɨn₅ lɨn₃ dsa₂ i₂rë₂té₄, la₁ me'₂ bá₄ i₂rë₂quion'₅₄.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Jme₁co₂lág₂ jaun₂ ca₂i₃len₃ dsa₂ fariseos ca₂i₁jmo₅₄ jág₁ 'a₂ lia'₂ join₅₄ Jesús juɨ₁lia'₂ bá₄ 'ŋiái₃ ca₂jon₄ jág₁ 'lia'₂, ia₁jaun₂ cuɨn₃ jmɨg₄ a₂bóg'₂ dso₄.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Jaun₂ ca₂chein₃ táng₃ i₂lɨn₅₄ dsa₂ quiáin₅ quian'₅₄ i₂lɨn₅₄ dsa₂ i₂quian'₅₄ Herodes, a₂ca₂i₁chi'₄ Jesús:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Jaun₂ 'niog₂ jnia'₅₄ jua'₅₄ 'ne₂ 'a₂ lia'₂ dsɨ₂jiog₅ 'au'₂: ¿Dsióg₅ guë'₂ jua'₅₄ a₂caun₂ qui₅₄ 'lia'₅₄ a₂ca₂tɨ́n₂ dsɨ₂tan₅₄ César? ¿'Nió'₅ qui₅₄, o₃ tsá₃ qui₅₄ 'e₂?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 La₁ ca₂rë₃lí'₄ bá₄ Jesús a₂dsɨ₂jiog₅ dsɨ́₅ dsa₂ 'éi₂ 'lɨg'₅₄, jaun₂ ca₂juá'₂:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 'Ë₄ de'₂ 'nia'₂ caun₂ cu₄ 'ua'₂ juɨ₁lia'₂ a₂quí₅ dsa₂ 'lia'₅₄ a₂ca₂tɨ́n₂ dsɨ₂tan₅₄.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jme₁ma₂në₂jág₃ Jesús, jaun₂ ca₂ŋɨ́i'₃ dsa₂ 'éi₂:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Jaun₂ ca₂ŋag₃:
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Dsa₂ 'éi₂ në́₃, jme₁ca₂nág₂ jág₁ në₅, ca₂i₃gó'₃ dsɨ́₅. Ca₂téin₂ bá₄ ca₂juë'₂ Jesús, ca₂i₃lein₃ bá₄.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Jmɨg₄ jaun₂ ca₂o₃lén₂ i₂lɨn₅₄ dsa₂ saduceos ca₂o₃jɨin₅₄ Jesús. Ia₁ tsá₃ 'én₂ dsa₂ 'éi₂ a₂jen'₅₄ táng₃ dsa₂ jë₁ma₂dsain₃. Jaun₂ jág₁ në₅ ca₂ŋɨ́i'₃ Jesús ca₂juá'₂:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ―Të₅, le₂la₂ ca₂juá'₂ Moisés: në₁jua'₂ ca₂jon₃ jan₂ dsa₂ ŋe'₂ të₃ tsá₃ ca₂can₃ 'io₅₄ quiáin₅ guein₂, tion₅₄ 'nió'₅ jén'₂ gu₂ dsó₂ rɨn'₅₄ dsa₂ ŋe'₂ i₂ca₂jon₃ quian'₅₄ 'io₅₄ 'nág₂ 'éi₂, ia₁jaun₂ guein₂ i₂le₃chan₂ quiáin₅, lé₂ co₂'nió'₄ tsɨ₁jon₂ 'lag₄ rɨin'₅₄.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Dse₃ jaun₂. Jë₄ quián₂ jnia'₅₄ la₂, jme₁chan₂ guion₃ dsa₂ ŋe'₂ i₂lɨ́n₅ rɨn'₅₄. Ca₂jen'₂ gu₂ i₂le₂'uɨg₅₄, la₁ ca₂join₃ bá₄, të₃ tsá₃ guein₂ ca₂can₃ 'io₅₄ quiáin₅. Jaun₂ ca₂të₁'ŋiá₄ bá₄ 'io₅₄ 'nág₂ 'éi₂ o₄gú₃ dsó₂ rɨin'₅₄ i₂jë₁ca₂të́₂ on₃.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 La₁ ján₃ bá₄ le₂jaun₂ ca₂i₃ŋɨ́i₂, ca₂join₃ bá₄ ján₃. Jaun₂ ca₂guá₂ táng₃ 'io₅₄ 'éi₂ quian'₅₄ i₂jë₁ca₂të́₂ ún₂ dsó₂; ján₃ bá₄ le₂jaun₂ ca₂lë₃ quian'₅₄ 'éi₂. Jaun₂ le₂në₅ bá₄ ca₂lë₃ quian'₅₄ ta₁guion₃ dsó₂ 'éi₂ con'₂ i₂jme₁lë́₄ rɨn'₅₄, ca₂dsain₃ bá₄ të₃ tsá₃ guein₂ ca₂can₃ 'io₅₄.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Jaun₂ ca₂jon₃ bá₄ 'io₅₄ jme₁ca₂jon₃ në́₃.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Jaun₂ në́₃, jmɨg₄ jë₁ma₂të́₂ rë₁jen'₅₄ 'lag₄, ¿'ein₂ bá₄ quián₅ lé₂ 'io₅₄ 'éi₂? Ia₁ ta₁guion₃ bá₄ guë'₂ dsa₂ ŋe'₂ ca₂guá₂ quiain'₅₄.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Jë₁ma₂të́₂ jmɨg₄ a₂jen'₅₄ 'lag₄, on₃jua'₅₄ a₂le₃chain₂ jua'₅₄ a₂qui₃jéin'₂ guë́₄ gu₂, on₃ guë'₂ në₅ tóin'₃ guë́₄ jua'₅₄ a₂qui₃cuɨin₃ chi'₂ quiáin₅ a₂jéin'₂ gu₂, ia₁ i₂lén₂ juɨ₁lia'₂ lɨ́n₅ ángeles i₂tion'₅₄ guei'₅₄ i₂juɨ́g₃ bá₄ 'éi₂ jmɨg₄ jaun₂.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 La₁ juɨ₁lia'₂ a₂jen'₅₄ táng₃ 'lag₄, ¿tsa₁ ma₂'í'₂ 'nia'₂ ne₄ Si₂ juɨ₁lia'₂ a₂ca₂juá'₂ 'ŋiog₅ Diú₄ jme₁ca₂juá'₂:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Jniá₂ bá₄ lɨ́ng₅ Diú₄ quián₅ Abraham, quián₅ Isaac, quián₅ Jacob në́₃?” A₂lɨ́in₅ Diú₄ quián₅ dsa₂ jén'₃ bá₄, on₃jua'₅₄ rë'₂ Diú₄ quián₅ 'lag₄.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Jme₁ca₂nág₂ dsa₂ jág₁ në₅, ca₂i₃gó'₃ dsɨ́₅ 'a₂ lia'₂ jme₂tag₅ Jesús.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Jme₁ca₂rë₃ŋi₅ dsa₂ fariseos ca₂lɨ́'₃ bá₄ táng₃ Jesús jág₁ a₂ca₂tsɨ́in₂ quian'₅₄ dsa₂ saduceos, jaun₂ ca₂ŋɨi'₂ ca₂jmo₃ jág₁.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Jaun₂ jan₂ rɨin'₅₄ i₂lɨ́n₅ të₅juá'₅, jme₁'nio₃ jme₁jo₅₄ quian'₅₄ jág₁, jaun₂ ca₂ŋɨ́i'₃ Jesús:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ―Të₅, ¿'e₂ 'Éi'₃ Juá'₅ a₂dsen₅₄ guë́₄ con'₂ guë́₄ ca₂le₃jë́₃ Si₂ 'Éi'₃ quió'₅ Diú₄?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 A₂në₅ bá₄ 'Éi'₃ Juá'₅ a₂le₂'uɨg₅₄ a₂dsen₅₄ guë́₄ con'₂ guë́₄ ca₂le₃jë́₃.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Jë₁ca₂të́₂ tɨn₃ 'Éi'₃ në́₃, mei'₂ tsá₃ co₂rë₂ quian'₅₄ a₂le₂'uɨg₅₄: “Jme₁'nió₄ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃ rɨ́ng'₂ juɨ₁lia'₂ 'nióg'₃ 'ŋiag'₂.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Tɨn₃ 'éi'₃ në₅ bá₄ lë́₅ 'uɨg₅₄ cho'₅₄ ca₂le₃jë́₃ 'Éi'₃ quió'₅ Moisés quian'₅₄ ca₂le₃jë́₃ jág₁ a₂ca₂'ë́₂ dsa₂ i₂chen₄ quián₅ Diú₄ ma₂lɨ́g'₂.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Të₃ tion'₅₄ dsa₂ fariseos le₁ŋɨi'₂,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 jaun₂ ca₂ŋag₃ Jesús ca₂juá'₂:
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Jaun₂ ca₂juá'₂ táng₃ Jesús:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Ca₂juá'₂ Diú₄ ca₂tsɨ́'₃ Te₁gui'₅₄ quiáng₃:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ¿'A₂ bá₄ lia'₂ lë́₅ a₂lɨ́in₅ tsɨ₁jon₂ David, ton'₂ 'ŋiog₅ bá₄ guë'₂ David ca₂të₃ “Te₁gui'₅₄ quiáng₃?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Jaun₂ të₂le₃ ne₄ juɨ₅ guë́₄ jaun₂, tsá₃ ma₃'ein₂ ca₂tiá₂ dsɨ́₅ jua'₅₄ a₂ŋag₃ guë́₄ 'e₂ ŋag₃.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.