Lucas 1
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NAA
1 Juɨn₅ bá₄ dsa₂ i₂qui₂ca₂nio₃ ne₄ ca₂can₃ ta₁ ca₂tó'₂ ne₄ si₂ ca₂le₃jë́₃ jág₁ 'a₂ lia'₂ dsón'₂ niog₅ ca₂lë₃ jë₄ quián₂ jnia'₅₄,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 lia'₂ con'₂ lë́₅ ca₂jme₃tag₅ dsa₂ i₂ca₂të́₂ ne₄ lia'₂ con'₂ le₂'uɨg₅₄ jme₁ca₂rë₃lióg₃, ton'₂ ca₂jme₃'o₅₄ ca₂'ë́₂ jág₁ dse₃.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ján₃ bá₄ le₂jaun₂, jniá₂ në́₃ ma₂cáun₃ 'í₁ dse₃ lɨn₃ 'a₂ lia'₂ ma₂já₅ jë₁le₂'uɨg₅₄, jaun₂ bá₄ lɨ́ng₂ dsi₂ten₅₄ a₂tó'₄ ne₄ si₂ la₂ ca₂le₃jë́₃ lia'₂ con'₂ lë́₅, a₂tsɨ́ng₂ ne'₅₄ 'ne₂, gui'₅₄ Teófilo,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 ia₁jaun₂ ŋi'₅₄ dse₃ a₂dsón'₂ tí₅ jág₁ a₂ma₂ca₂rë₃tɨ́ng'₃.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Jmɨg₄ lia'₂ con'₂ jme₁lɨ́n₄ Herodes rag₅₄ 'uë₃ Judea, jme₁chan₂ jan₂ jme₂dsa₂ i₂jme₁chen₂ Zacarías, i₂jme₁tén₄ le₃quió'₅ co₂nió'₃ jme₂dsa₂ quián₅ Abías. Dsa₂ mɨ́₂ quián₅ jme₂dsa₂ 'éi₂ në́₃ jme₁chen₂ Elisabet, i₂jme₁lɨ́n₄ tsɨ₁jon₂ quián₅ jme₂dsa₂ Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Le₃oin₃ jme₁lɨ́in₄ dsa₂ dsen₃ le₃ne₄ Diú₄, jme₁jme₂ti₃ 'éi'₃ quió'₅ Te₁gui'₅₄. A₂chain₂ le₂jaun₂ në́₃, tsá₃ 'ein₂ qui₂le₃bóg'₂ dso₄ jua'₅₄ 'e₂ dso₄ le₃bóg'₂.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 La₁ 'i₁jan₂ guein₂ tsá₃ i₂ma₂ca₂rë₃chán₃ quiáin₅, ia₁ jme₁lɨ́n₄ Elisabet jan₂ 'io₅₄ quen₂. Jme₁ma₂cain'₅₄ ma₂guein'₂ 'ŋio₅ lɨn₃ jain₂ jain₂.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Co₂ráun₂, ca₂lë₃ jme₁ca₂të́₂ jmɨg₄ a₂tɨn₅₄ jme₂dsa₂ i₂quian'₅₄ Zacarías a₂jme₃ti₃ ta₁ a₂tióin₂ ne₄ Diú₄,
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 a₂jmo₃ lia'₂ con'₂ lë́₅ tag₄ chí'₅ quió'₅ jme₂dsa₂. Të₃jë₄ jmɨg₄ jaun₂, ca₂o₃ág₃ jág₁ ca₂tɨ́n₂ Zacarías, a₂'í₂ dsi₂néi₂ ja₁jŋió₅ quió'₅ Te₁gui'₅₄ a₂dsɨ́'₂ chen₂.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Të₁lia'₂ 'ein₅₄ dsɨ́'₂ chen₂ ne₄chei₂ në́₃, dsa₂ juɨg₂ guë'₂ le₃ca₁'né₄ bá₄ le₁ŋɨi'₂ chi₂léin'₂ Diú₄.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Të₃jë₄ jaun₂ ca₂jme₃jnia₅ jan₂ ángel quián₅ Te₁gui'₅₄ ne₄ Zacarías të₂le₃ gu₂ ne₁ ja₁lë́₄ ne₄chei₂.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Jme₁ca₂jág₂ Zacarías, ca₂ja₃gó'₃ dsɨ́₅ 'ŋio₅ lɨn₃, ca₂lia'₂ tsá₃ a₂ŋi₅ jmo₃ ca₂jén'₃.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 La₁ ca₂juá'₂ ángel:
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Jmó'₂ 'io'₂ le₃chang'₂, o₂'ŋió₃ o₂jŋia₃ 'au'₂ në́₃, ján₃ bá₄ juɨn₅ i₂të₃ dsɨ́₅ jë₁ma₂chain₂.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Ia₁ léin₂ dsa₂ juɨn'₂ le₃ne₄ Te₁gui'₅₄. Tsá₃ vino 'ɨ́n'₂, on₃ guë'₂ ti₁jmɨ́g₃ në́₃; Jme₂dsí₂ Jŋió₅ bá₄ ma₂rë₂rɨn₅ të₂dsɨ́₅ né'₃ a₂le₃chain₂.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Co₃jéin'₂ juɨn₅ lɨn₃ dsa₂ juɨg₂ Israel le₃quió'₅ Te₁gui'₅₄ Diú₄ quiáin₅.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 'Éi₂ i₂já₅ ne₄ juɨ₅ quió'₅ Te₁gui'₅₄, 'ein₅₄ jme₂dsí₂, ton'₂ 'io₂₃ juɨ₅bí₂ juɨ₁lia'₂ a₂jme₁'io₅ Elías, a₂jme₃dsiain₁₂ mɨ'₅₄ ja₁con₂ dsa₂, quian'₅₄ chi'₂-guein₂ quiáin₅, a₂co₃jéin'₂ juɨ₁lia'₂ i₂tsá₃ ne'₅₄, jme₃tag₂₃ le₃tɨin₂ le₃ŋɨ́i'₂ a₂dse₃. Le₂në₅ jmo₃ co₂jŋia₅₄ dsa₂ ia₁jaun₂ guein₃ Te₁gui'₅₄.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Zacarías ca₂ŋɨ́i'₃ ángel:
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃ ángel:
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 La₁ të₂në₃, cóng'₂, tsá₃ ma₃jág₁ le₃dsiá'₁ ca₂lia'₂ ca₂lë₃ le₂në₅, 'uɨg₅₄ ia₁ a₂tsá₃ 'éng'₂ jág₁ quió₃ a₂le₃ti₃ jë₁ma₂dsɨn₃ jmɨg₄ jaun₂.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Dsa₂ juɨg₂ në́₃, le₁jŋia₂₃ a₂o₃'ɨn₅ Zacarías, dsɨ₂gó'₃ dsɨ́₅ ia₁ a₂ca₂rë₃'ɨn₄ 'éi₂.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Jme₁ca₂o₃'ɨ́in₃ në́₃, la₁ tsá₃ ma₃jág₁ le₂dsia₃, jaun₂ ca₂rë₃lí'₄ bá₄ dsa₂, cha₂ a₂ca₂jág₃ dsi₂néi₂ guá'₅ templo. A₂jŋia'₅₄ qui₂bí₂ gu₂ bá₄ jmo₂₃ léi₄, ia₁ ma₂coin₅₄.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Jme₁ca₂dsɨn₃ jmɨg₄ a₂jme₃ti₃ ta₁ jaun₂, jaun₂ ŋái'₃ bá₄ ja₁quió'₄.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Cang₂ jaun₂ në́₃, ca₂can₃ Elisabet dsa₂ mɨ́₂ quiáin₅ guein₂. Të₁lia'₂ jaun₂, tei₄ bá₄ ca₂'í₃ dsi₂néi₂ quió'₅ con'₂ 'ŋiá₂ tsɨ'₂. 'Ein₅₄ qui₂dsɨ₂jŋia₅ dsɨ́₅, lɨ́in₂:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 “Co₂në₅ ca₂rë₃'ŋió₃ dsɨ́₅ Te₁gui'₅₄ a₂lɨ́ng₅ le₂la₂, ia₁jaun₂ tsá₃ ma₂'ag₃ dsa₂ 'lɨg'₅₄.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Jŋéi₂ tsɨ'₂ ma₂ne₁ŋó₄ a₂quian₅ Elisabet guein₂; Diú₄ në́₃ ca₂chein₃ táng₃ ángel Gabriel caun₂ juɨg₂ ja₁tén₄ Galilea ja₁chei₂ Nazaret,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 a₂ca₂i₁jme₁jniai₂₃ ne₄ jan₂ dsa₂ mɨ₄ i₂jme₁ma₂lɨ'₅₄ jág₁ a₂jéin'₂ gu₂ quian'₅₄ i₂chen₂ José, jan₂ dsa₂ tsɨ₁jon₂ Rag₅₄ David. Dsa₂ mɨ₄ 'éi₂ jme₁chen₂ María.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Jaun₂ në́₃, ca₂'í₃ ángel dsi₂néi₂ ja₁'en₅₄ María, jaun₂ ca₂juá'₂:
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 La₁ jme₁ca₂nág₂ María jág₁ në₅, 'ŋio₅ lɨn₃ ca₂i₃gó'₃ dsɨ́₅, jaun₂ ca₂'náu'₃ dsɨ́₅ 'e₂ bá₄ jein₅ jág₁ jaun₂.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Jaun₂ ca₂juá'₂ táng₃ ángel:
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ŋí₂, 'í₂ jan₂ guein₂ të₂'au'₂; le₃chan₂ jan₂ guein₂ dsa₂ ŋe'₂ quiáng'₂, jaun₂ quiain'₅₄ JESÚS.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 'Ŋio₅ juɨin'₂ léin₂; quiong₃ dsa₂ a₂lɨ́in₅ Ja₁ŋi'₅₄ Diú₄ i₂guá₅ guei'₅₄ lɨn₃. Te₁gui'₅₄ Diú₄ në́₃, dsiog₃ ne₄ta₁ quió'₅ David jme₂gui'₂.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Jaun₂ jme₃góin₃ con'₂ tan₅₄ ne₄ chi'₂ dsio₄ Jacob, jaun₂ tsá₃ ma₃lɨ́g'₂ jmɨg₄ dsɨ₃ŋɨ́₂ 'éi'₃ quió'₅.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Jaun₂ ca₂ŋag₃ María ca₂ŋɨ́i'₃ ángel:
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Jaun₂ ca₂ŋag₃ ángel:
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Ján₃ bá₄ le₂në₅ Elisabet rɨ́ng'₂, o₁jŋia'₅₄ ma₂guein'₂, ma₂të́₂ jŋéi₂ tsɨ'₂ a₂quiain₂₃ guein₂, jaun₂ le₂në₅ bá₄ le₃chan₂ jan₂ guein₂ quián₅ i₂të́'₂ dsa₂ 'io₅₄ quen₂.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Ia₁ 'i₁caun₂ tsá₃ 'e₂ cha₂ jua'₅₄ a₂tsá₃ quɨ'₅₄ jmɨg₄ Diú₄.
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Jaun₂ ca₂juá'₂ María:
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Të₃jë₄ jmɨg₄ jaun₂, ca₂ŋó₃ María të₂le₃ dséi₂ juɨ₅ juɨg₂ niog₅ má'₂ ja₁tén₄ Judea.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Jaun₂ jme₁ca₂dsióg₃, ca₂'í₃ dsi₂néi₂ quió'₅ Zacarías, ca₂cuɨin₃ Diú₄ Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Jme₁ca₂nág₂ Elisabet a₂cuag₅ María Diú₄, dsɨ₂juɨ₅ jaun₂ bá₄ ca₂jɨ́n'₂ guein₂ të₂dsɨ́₅, jaun₂ ca₂rë₃cain'₂ Jme₂dsí₂ Jŋió₅.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Jaun₂ ca₂'í₃ co₂mɨ'₅₄, juá'₂:
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 ¿I₂'ein₂ bá₄ jniá₂, já₅ chog₅₄ Te₁gui'₅₄ quiáng₃ ja₂jag₅₄?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ia₁ dsɨ₂juɨ₅ jme₁në₂cuag'₅₄ Diú₄, ca₂jɨ́n'₂ 'io'₂ jén'₅ guein₂ quiáng₃ të₂dsɨ₃.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 ¡'E₂ guë́₄ dsen'₃ 'ne₂ a₂ca₂rë₃'éng'₂, ia₁ le₃ti₃ ja₁cong'₂ a₂ma₂juá'₂ Te₁gui'₅₄!
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Jaun₂ María në́₃, ca₂juá'₂:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Jme₂dsí₂ quió₃ në́₃, 'io'₂ jén'₅
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Ia₁ Diú₄ ca₂jéin'₃ ne₅₄ ja₁con₂ jniá₂
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Ia₁ 'e₂ guë́₄ 'uan'₂ Diú₄,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Co₂tan₅₄ bá₄ ŋéi₂ dsɨ́₅
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Quian'₅₄ gu₂ bén₂, ca₂jmo₃ caun₂ a₂juë'₂
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ca₂'liain'₃ cau₅ i₂jme₁tián'₄ can'₅₄,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Dsa₂ i₂jme₁chan₂ 'on₄,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Ca₂jme₃'oin₅₄ dsa₂ juɨg₂ Israel i₂jme₂ti₃ quiáin₅,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 con'₂ lë́₅ jág₁ quió'₅
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Con'₂ 'nɨ₅ tsɨ'₂ ca₂dsɨn₃ ca₂'í₃ María ja₁quió'₄ Elisabet. Cang₂ jaun₂ ŋái'₃ táng₃ ja₁quió'₄.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Cang₂ jaun₂ ca₂dsɨn₃ jmɨg₄ a₂le₃chan₂ guein₂ quián₅ Elisabet, jaun₂ ca₂rë₃chán₃ jan₂ guein₂ dsa₂ ŋe'₂ quiáin₅.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Jaun₂ ca₂rë₃ŋi₅ o₁rɨin'₅₄, quian'₅₄ dsa₂ i₂tián'₅ cau₅ quió'₅ në́₃, 'a₂ lia'₂ ca₂jmo₃ Te₁gui'₅₄ dse₃ dsɨ́₅ ja₁con₂ 'éi₂. Jaun₂ ca₂jmo₃ 'io'₂ quiong'₅₄.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Jaun₂ ca₂lë₃ në́₃, jme₁ca₂të́₂ jŋia₃ jmɨg₄, ca₂o₃lén₂ dsa₂ ca₂ti₃ lo₄ guein₂, jaun₂ jme₁'nio₃ quiong₃ Zacarías lia'₂ chen₂ jmei₂.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 La₁ ca₂juá'₂ chog₅₄ guein₂:
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃ dsa₂:
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Jaun₂ ca₂jmo₃ dsa₂ léi₄ quian'₅₄ gu₂ a₂ca₂tsɨ́'₃ jmei₂ guein₂ 'a₂ guë'₂ lia'₂ 'nio₃ 'éi₂ le₃chen₂ guein₂.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Jaun₂ ca₂mɨ₃ 'éi₂ ca₂'nau₅₄ jau₅₄ 'ma₂, jaun₂ ne₄ jaun₂ ca₂tióng₃: “Juan₅₄ bá₄ chein₂.” Jaun₂ ca₂i₃gó'₃ dsɨ́₅ ca₂le₃jɨ́in₃ tioin'₅₄.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Dsɨ₂juɨ₅ jaun₂ ca₂ján₃ mɨ₂'o₄ Zacarías, ca₂'ág₂ 'ua₁ táng₃ le₁tsɨ'₂, ca₂dsia₃ jág₁, ca₂jme₃juɨin'₂ Diú₄.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Jaun₂ ca₂i₃gó'₃ dsɨ́₅ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ i₂tián'₅ cau₅, jaun₂ le₂tan₅₄ juɨg₂ te₁'i₁ 'uë₃ má'₂ ja₁tén₄ Judea në́₃, ca₂i₃'ag₅₄ jág₁ ca₂le₃jë́₃ a₂ca₂lë₃ jaun₂.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Dsa₂ i₂qui₂ca₂rë₃ŋi₅ a₂jaun₂ në́₃, jme₁'nio'₂ dsɨ́₅ i₂gú'₃ jág₁ në₅, qui₂ŋɨ́i'₅ le₂jan₂ le₂jan₂ dsia₂₃: “¿'E₂ bá₄ lén₂ guein₂ 'éi₂?” Ia₁ dsón'₂ bá₄ dsau₅ léi₄ jme₁quiong'₅₄ Te₁gui'₅₄ guein₂ 'éi₂.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Zacarías jmei₂ guein₂ në́₃, rë₂cain'₂ Jme₂dsí₂ Jŋió₅, qui₂ca₂'ë₃ jág₁ ca₂cuë₃ Diú₄, ca₂juá'₂:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Juɨ₁le₂juɨn'₂ Te₁gui'₅₄ Diú₄
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Ma₂ca₂cuag₃ jniog₄ jan₂ i₂'uan'₂ lɨn₃
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Le₂në₅ jág₁ quió'₅ ca₂cuë₃ ca₃ma₂lɨ́g'₂,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 jme₁ca₂juá'₂ a₂lió₂ o₄gú₃ dsa₂ i₂'iog₅₄,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 ja₁juá'₂ në́₃ a₂tiá'₃ ŋéi₂ dsɨ́₅
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 A₂në₅ bá₄ jág₁ jaun₂ ca₂quiog₂
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 a₂ca₂juá'₂ a₂lió₂ o₄gú₃ dsa₂ i₂'iog₅₄,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 ia₁jaun₂ le₂chong₂ rë₂ le₃ne₅₄, lë́₅ 'í₁,
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Jaun₂ të₂le₃ ja₁con'₂ 'ne₂ guë'₂, jón₃,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 'Ne₂ bá₄ o₁jmo'₄ a₂le₃cuɨ́'₅ dsa₂ juɨg₂ quiáin₅
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Ia₁ ŋéi₂ bá₄ dsɨ́₅ Diú₄ quián₂ jniog₄.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 ja₁con₂ dsa₂ i₂tián'₅ jë₄ qui₁né'₃,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Caun₂ ca₂i₃cón₃ bá₄ guein₂ 'éi₂, caun₂ rë₂'uain'₂ bá₄ të₂le₃ juɨ₅ jme₂dsí₂ në́₃; ca₂guá₂ caun₂ ja₁lë́₄ 'uë₃ quein₂ co₂'ŋiog₅, ca₂lia'₂ ca₂të́₂ jmɨg₄ a₂ca₂jme₃jniai₂₃ jɨn₄ dsa₂ juɨg₂ Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.