Lucas 17

Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ca₂juá'₂ Jesús ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂quiain'₅₄:
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Ja₂lɨn₃ guë́₄ dse₃ jua'₅₄ tón₂ dsa₂ ne₄ jmɨ₁ŋí'₄ chi₁quein₅ nɨ₁to₂ dsɨ₂lag₅₄, lia'₂ con'₂ guë́₄ jmo₃ tián'₃ dso₄ jan₂ dsa₂ dsɨ₂ŋé₂ la₂.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Të₃ŋi'₅₄ 'nia'₂ jaun₂.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 O₁jŋia'₅₄ guio₃ ráun₂ në₂jmóg'₂ mɨ'₅₄ co₂jmɨg₄, në₁jua'₂ guio₃ ráun₂ ca₂já₃ ne'₅₄, juá'₂: “Tsá₃ ma₃jmo₅₄”, 'én₃ dsáu₁.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Ca₂juá'₂ chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂ ca₂tsɨ́'₃ Te₁gui'₅₄:
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃ Te₁gui'₅₄:
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 ’Jua'₅₄ mei'₂ guë́₃ jan'₂ 'nia'₂ chan₂ jan₂ dsa₂ i₂jmo₅ ta₁ ja₁nau₂ quió'₅, o₃ jmo₂₃ 'í₂ já'₂ cha'₂ 'e₂, jua'₅₄ mei'₂ guë́₃ ma₂guáin'₅ ja₁nau₂, ¿o₃ bá₄ juɨg'₂ 'nia'₂: “Ŋɨ₅₄ i₂né₂ jaun₂ quë'₅₄”?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Ma₁ tsá₃ le₂jaun₂. ¿O₃ juɨg'₂ le₂la₂ 'e₂: “jmo₄ co₂jŋia₅₄ a₂guë'₅₄, jmo₄ co₂jŋia₅₄ quiáng'₂, jaun₂ ŋag'₅₄ dsiá'₁ quió₃. Ca₂lia'₂ jë₁ma₂ca₂lë₃ guë'₂, guɨ'₂ në́₃, jaun₂ guë́₄ quë'₅₄, 'ag'₅₄ 'ne₂”?
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 ¿Cuë́'₅ ti₁'mag'₄ dsa₂ 'éi₂ ia₁ jme₃ti₃ con'₂ lë́₅ a₂të₁néi'₂? Jan₂'ón₄.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Le₂në₅ bá₄ 'nia'₂ ján₃, jë₁ma₂ca₂lë₃ jmo'₂ ca₂le₃jë́₃ a₂juá'₂ Diú₄, ca₂tɨ́n'₂ 'nia'₂ jua'₅₄: “Tsá₃ 'e₂ ta₁ téi₄ jnia'₅₄ ja₁cong'₂, ia₁ tsá₃ 'e₂ ŋag₅₄ jua'₅₄ në₂jmó₁ jnia'₅₄, jŋia'₅₄ con'₂ a₂ca₂tág₂ jnia'₅₄ jmó₁ bá₄ në₂jmó₁.”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Con'₂ siá'₂, ca₂'í₃ táng₃ Jesús juɨ₅ a₂dsióg₄ Jerusalén, qui₂ca₂ŋɨi₅ le₂tan₅₄ 'uë₃ Samaria quian'₅₄ Galilea.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Jme₁ca₂dsióg₃ caun₂ juɨg₂ bë'₅₄, ca₂jme₃jein'₂ guian₃ dsa₂ i₂le₁dso'₅₄ lɨ́n₅ 'mé'₅ 'iog₅, la₁ uɨ́ng₂ bá₄ ca₂nau₂ ja₁chén'₄ Jesús.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Ca₂juá'₂ tiá₂:
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Jme₁ca₂jág₂ Jesús, ca₂juá'₂:
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Jaun₂ në́₃ jan₂ 'éi₂, jme₁ca₂rë₃lí'₄ ca₂jŋia₃ dso'₅₄, ca₂jéin'₃ táng₃ ne₅₄, jme₂juɨin'₂ Diú₄ co₂mɨ'₅₄.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Ca₂tóin₂ 'uë₃ cau₅ mɨ₂tag₄ Jesús, cuë₂₃ ti₁'mag'₄. Jan₂ dsa₂ chan₂ Samaria bá₄ 'éi₂.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Jaun₂ ca₂juá'₂ Jesús:
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 ¿Jan₂ dsɨ₂nau₂ la₂ bá₄ i₂jón'₅ jme₂juɨin'₂ Diú₄?
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ 'éi₂:
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Jaun₂ ca₂ŋag₃ dsa₂ fariseos ca₂ŋɨ́i'₃ Jesús lɨ́g'₂ guá₂ jmɨg₄ a₂le₃gon₂ Diú₄. Jaun₂ ca₂ŋag₃ 'éi₂:
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Jaun₂ tsá₃ 'ein₂ lé₂ le₃juá'₂, jua'₅₄ “ŋí₂ ja₁lá₃ já₅”, o₃ “jó₄ já₅.” Ia₁ a₂ma₂'i₄ bá₄ 'éi'₃ quió'₅ Diú₄ jɨn'₄ 'nia'₂.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ táng₃ chi'₂ dsɨ₂guia₃-tɨ́n₂:
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Ia₁ já₅ jmɨg₄ i₁tsɨ́'₃ dsa₂ 'nia'₂: “ŋí₂ ja₁lá₃ já₅”, o₃ “jó₄ já₅.” La₁ tsá₃ o₁nó'₅ 'nia'₂, on₃ guë'₂ juɨ₁le₂'én'₂ 'nia'₂ quió'₅ i₂juá'₂ le₂në₅.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Ia₁ juɨ₁lia'₂ të₂tsɨ'₅₄ si₁ŋí'₃ ca₂taun₂ ca₂taun₂ guei'₅₄ mɨ₂güɨ́g₃, le₂jaun₂ bá₄ lé₂ jë₁ma₂të́₂ rë₁të₃tsɨn'₅₄ Jaun₅ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 La₁ jŋiá₅ de'₂ ca₂tɨ́in₂ ŋág₃ uɨg₅ 'ŋio₅ lɨn₃, jme₃'iog₅₄ dsa₂ chan₂ jmɨg₄ në₃.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Ia₁ juɨ₁lia'₂ ca₂lë₃ jmɨg₄ lia'₂ con'₂ jme₁chan₂ Noé, le₂jaun₂ bá₄ lé₂ táng₃ jmɨg₄ quió'₅ Jaun₅ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Ia₁ jme₁tion'₅₄ dsa₂ 'éi₂ jmɨg₄ jaun₂ qui₂guë́'₅, qui₂'ɨ́n'₂ në́₃, jme₁qui₂jéin'₂ gu₂, qui₂cuɨin₂₃ chi'₂ quiáin₅ a₂jéin'₂ gu₂, ca₂lia'₂ jme₁ca₂dsióg₃ jmɨg₄ i₁ca₂'í₃ Noé 'ŋió'₃ nɨ₁barco, a₂ca₂can'₂ rë'₂ jmɨg₂ ta₁caun₂ mɨ₂güɨ́g₃, ca₂i₃'én₂ ca₂le₃jɨ́n₃.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Le₂në₅ bá₄ ca₂lë₃ ján₃ jmɨg₄ quió'₅ Lot. Jme₁tion'₅₄ dsa₂ qui₂guë́'₅, qui₂'ɨ́n'₂, i₂tion'₅₄ qui₂lá₅, qui₂'nag₂₃, qui₂jne₂₃ 'e₂ qui₂jne₂₃, qui₂jmóg'₅ 'ne₄ në́₃.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 La₁ jme₁ca₂dsióg₃ jmɨg₄ a₂o₂'ɨ́n₃ Lot juɨg₂ Sodoma, a₂ca₂tang₂ rë'₂ si₂, ca₂séi'₂ nɨ₁cang₁ azufre le₁guí'₂ si₂ guei'₅₄, ca₂i₃'én₂ táng₃ ca₂le₃jɨ́n₃.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Le₂jaun₂ bá₄ lé₂ táng₃ jmɨg₄ i₁jme₃jnia₅ Jaun₅ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Jmɨg₄ jaun₂, chi₂jua'₂ 'ein₂ 'en₅₄ co'₅₄ 'ne₄, juɨ₁te₁'i₁ bá₄ 'e₂ te₁'i₁ dsi₂néi₂ quió'₅, tsá₃ o₁sióin₄ jua'₅₄ a₂'uë́'₃ a₂jaun₂. Ján₃ bá₄ le₂jaun₂ juɨ₁lia'₂ i₂'en₅₄ ja₁nau₂, tsá₃ ma₃o₁jŋioi'₅₄ jua'₅₄ a₂ja₃quián₂ 'e₂ ja₃quián₂ a₂cha₂ quió'₅.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Dsá₂ 'au'₂ 'nia'₂ jmo₄ 'e₂ ca₂i₃ŋɨ́₂ 'io₅₄ quián₅ Lot.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Ia₁ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂'nio₃ le₃chan₂ dse₃, dsɨ₃'én₂ quió'₅; la₁ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂dsɨ₃'én₂ quió'₅, le₃chain₂ bá₄ dse₃.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 ’Juá'₅ jniá₂, 'uë₂ jaun₂, on₃ dsa₂ i₂tián'₅ caun₂ tsɨ₁cama; jan₂ i₂dsɨ₃lén₃, jan₂ guë'₂ i₂të₃'ŋiá₄.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Ján₃ guë'₂ le₂jaun₂, on₃ dsa₂ mɨ́₂ i₂tion'₅₄ éi'₅ co₂lë₅; jan₂ i₂dsɨ₃lén₃, jan₂ guë'₂ i₂të₃'ŋiá₄.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Jaun₂ ca₂ŋag₃ dsa₂:
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.