Lucas 16
Jag₁ ʼmɨ́₂ a₂ma₂lɨʼ₅₄ quianʼ₅₄ Diu₄ (CNTNT) vs NTLH
1 Ca₂juá'₂ Jesús ján₃ ca₂tsɨ́'₃ dsa₂ i₂quiain'₅₄:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Jaun₂ ca₂të₃ juɨg₅₄ ca₂juá'₂: “¿I₂'e₂ bá₄ jág₁ në₅ nag₂₃ quián'₂ 'ne₂? Jang'₅₄ cuentas quiáng'₂, ta₁ a₂lɨ́ng'₅, ia₁ ja₁lá₃ jŋia'₃ ta₁ a₂niog₅ gog'₂.”
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Jaun₂ dsa₂ 'éi₂ në́₃ ca₂'náu'₃ dsɨ́₅: “¿'E₂ bá₄ jmo₅₄ jniá₂? Jŋiá'₂ juɨg₃ ta₁ quió₃. Tsá₃ béng₂ jua'₅₄ jmo₅₄ ta₁ ja₁nau₂, ján₃ guë'₂ gui'₄ jniá₂ jua'₅₄ a₂lë₁mɨ₁₂ jme₃'o₅₄ dsa₂.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Ma₂guion₄ 'a₂ lia'₂ jmo₅₄ ia₁jaun₂ guei₃ dsa₂ sián'₂ dsi₂néi₂ quió'₅ jë₁ma₂të₁tsɨng'₅₄ tsá₃ ta₁ cha₂ jmo₅₄.”
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Jaun₂ ca₂të́'₃ të₃ qui₂ján₃ dsa₂ i₂jme₁le₁rɨ́n₃ quió'₅ juɨg₅₄. I₂le₂'uɨg₅₄ ca₂tsɨ́'₃: “¿Je₂liá'₂ rɨng'₂ quió'₅ gui'₅₄?”
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Jaun₂ ca₂juá'₂ 'éi₂: “Caun₂ 'ŋiá₂-láu₂ ba₂rɨg₅₄ no'₅₄.” Jaun₂ juá'₂: “La₂ ron₅ si₂ ja₁ton₅ con'₂ a₂rɨng'₂. Né₂, ma₂në₃ jmo₄ táng₃ caun₂ a₂siá'₂, tió'₃ jŋia'₅₄ të₂láu₃-guiá₂ bá₄ taun'₅₄ a₂le₃rɨng'₂.”
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Jaun₂ ca₂tsɨ́'₃ táng₃ jan₂ i₂sián'₂: “'Ne₂ guë'₂, ¿je₂liá'₂ rɨng'₂?” Jaun₂ juá'₂: “Caun₂ mei₅ 'ma₂ cuɨg₂.” Jaun₂ ca₂ŋag₃: “Jón'₅ si₂ ja₁ton₅ a₂rɨng'₂; jmo₄ táng₃ caun₂ a₂siá'₂ tió'₃ quéin'₂ co₂ne₂guióg₂ bá₄ taun'₅₄.”
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Juɨg₅₄ në́₃, rë₂ bá₄ ca₂'ɨin₃ dsa₂ i₂tsá₃ ca₂rë₃ti'₅₄ 'éi₂, ia₁ 'ŋioi₅₄ ca₂jmo₃. Ia₁ ja₂lɨn₃ guë́₄ bá₄ 'ŋio₅₄ juɨ₁lia'₂ dsa₂ mɨ₂güɨ́g₃ jmɨg₄ në₃, lia'₂ con'₂ guë́₄ chi'₂-guein₂ i₂i₂nio₄ ja₁jniá₂ si₂.
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Jaun₂ juɨ́g₂ jniá₂ 'nia'₂, 'nio'₂ 'nia'₂ juɨ₅ 'a₂ lia'₂ léng'₂ a₂mei₅₄ quian'₅₄ cu₄ cha₂ mɨ₂güɨ́g₃ 'lɨg'₅₄ la₂, ia₁jaun₂ jë₁ma₂ca₂dsa₃ cu₄, chan₂ bá₄ i₂le₃guéi'₂ 'nia'₂ ja₁o₁tiáng'₂ dse₃ co₂tan₅₄.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Juɨ₁lia'₂ i₂rë₂ti'₅₄ rë₂ quian'₅₄ ca₂juɨg₄ a₂të₂no₄ gu₂, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ rë₂ti'₅₄ quian'₅₄ 'lióng₂. Le₂jaun₂ guë'₂ juɨ₁lia'₂ dsa₂ i₂tsá₃ rë₂ti'₅₄ quian'₅₄ ca₂juɨg₄, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ tsá₃ rë₂ti'₅₄ quian'₅₄ 'lióng₂.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Jaun₂ në́₃, në₁jua'₂ tsá₃ rë₂ten'₅₄ 'nia'₂ quian'₅₄ cu₄ cha₂ mɨ₂güɨ́g₃ 'lɨg'₅₄ la₂, ¿'ein₂ bá₄ i₂lé₂ le₃'ág₃ caun₂ dsɨ́₅ ja₁con'₂ 'nia'₂ quian'₅₄ a₂lë́₅ a₂quen₅ të₃dsón'₂?
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Në₁jua'₂ tsá₃ rë₂ten'₅₄ 'nia'₂ quian'₅₄ a₂lë́₅ quió'₅ dsa₂ sián'₂, ¿'ein₂ bá₄ dsia₃ gog'₂ 'nia'₂ juɨ₁lia'₂ a₂ca₂tɨ́n'₂ 'nia'₂ guiong'₅₄?
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 'I₁jan₂ dsa₂ i₂ma₂'lian'₅₄ tsá₃ lé₂ le₃jme₃ti₃ ta₁ ne₄ on₃ juɨg₅₄. Ia₁ jme₃'ŋiai₅₄ jan₂, jan₂ guë'₂ jme₃'nioi₃; o₃ jme₂gain₃ jan₂, jan₂ guë'₂ tsá₃ juɨ₅ toin'₂. Tsá₃ 'ein₂ 'nia'₂ lé₂ le₃jme₃ti₃ lia'₂ ne₄ Diú₄, lia'₂ ne₄ Cu₄ në́₃.
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Dsa₂ fariseos në́₃, jme₁tioin'₅₄ 'nag₂₃ jë₂ jág₁ në₅. Jaun₂ jŋia'₅₄ ca₂ŋág₂ 'nei₂ bá₄ jme₁ca₂nág₂, ia₁ lɨ́in₅ dsa₂ i₂ŋɨ́₄ dsɨ₅₄ cu₄.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Jaun₂ ca₂juá'₂ Jesús:
15 Então Jesus disse a eles:
16 ’Jme₁ron₅ 'Éi'₃ Juá'₅, quian'₅₄ Si₂ quió'₅ dsa₂ i₂jme₁'ë́₂ jág₁ quián₅ Diú₄, ca₂lia'₂ ca₂të́₂ jmɨg₄ a₂jme₁chan₂ Juan₅₄. Ca₂le₃jaun₂ qui₂dsɨ₂'ag₅ jág₁ juɨ₁lia'₂ ja₁gon₂ Diú₄; ma₂ja₂lén₂ ca₂le₃jɨ́n₃ dsa₂ qui₂quɨ́n'₅ bí₂ a₂tóin'₃.
16 — A
17 Tsá₃ guë́₄ 'e₂ ta₁ quian₅ a₂dsɨ₃ŋɨ́₂ dsɨ₁ guei'₅₄ quian'₅₄ gua'₅₄ 'uë₃, lia'₂ con'₂ guë́₄ dsɨ₃'én₂ caun₂ léi₄ pí'₁ a₂le₁ton₅ 'Éi'₃, jua'₅₄ a₂tsá₃ le₃ti₃.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 ’Në₁jua'₂ jan₂ dsa₂ ŋe'₂ ca₂téin₂ dsa₂ mɨ́₂ quiáin₅, a₂jéin'₂ táng₃ gu₂ quian'₅₄ i₂sián'₂, 'no₂₃ dso₄. Ján₃ guë'₂ le₂jaun₂ në₁jua'₂ dsa₂ ŋe'₂ ca₂cain₃ dsa₂ mɨ́₂ i₂ma₂téi₂ dsɨ₂i₂gu₂, ján₃ bá₄ co₂jaun₂ 'no₂₃ dso₄ ján₃.
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 ’Jme₁chan₂ jan₂ dsa₂ cha₂ cu₄ i₂jme₁quɨ́'₅ jmá'₃ tsɨn'₅₄ jlá'₁, quian'₅₄ 'mɨ'₂ 'uɨ'₃ a₂chein'₅₄ ta₁jain₂, në́₃. Le₂'o₃ jmɨg₄ bá₄ jme₁cuë́'₅ o₂'ŋió₃ o₂jŋia₃ dsɨ₅, jme₁jmo₂₃ jmɨg₄ jlá'₁.
19 Jesus continuou:
20 Jme₁chan₂ táng₃ jan₂ dsa₂ te₂ŋé₂ i₂jme₁chen₂ Lázaro, i₂dso'₅₄ jme₁qui₂rë₂can'₂ 'mé'₅ nɨ₁ŋɨ₁₂. Jme₁dsɨ₂dsiog₃ dsa₂ o₄'né₄ quió'₅ dsa₂ cha₂ cu₄.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Dsa₂ te₂ŋé₂ 'éi₂ në́₃ jme₁'nio₃ jme₃tain'₅₄ quian'₅₄ a₂tsɨ₂séi'₂ ne₄ mesa. Ca₂të₂ dsɨ₂jɨ'₅₄ jme₁ja₂lén₂ ja₂'lí'₃ ne₄ 'mé'₅ quió'₅.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Cang₂ jaun₂ ca₂jon₃ bá₄ dsa₂ dsɨ₂ŋé₂ 'éi₂, ca₂tág₃ ángeles ja₁con₂ Abraham. Cang₂, ca₂jon₃ bá₄ dsa₂ cha₂ cu₄ 'éi₂ ján₃. Ca₂'ó₂ bá₄ dsa₂ në́₃.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Jme₁ma₂'ein₅₄ ŋág₅ uɨg₅ ja₁dsɨ₂len₅ 'lag₄, ca₂chóg'₃ ne₅₄ ca₂jɨ́in₂ uɨ́ng₂ Abraham quian'₅₄ Lázaro cau₅ quió'₅.
23 Ele sofria muito no
24 Jaun₂ ca₂guió'₃ co₂mɨ'₅₄ ca₂juá'₂: “Tia₅₄ Abraham, dsia₄ ŋéi₂ 'au'₂ jniá₂, chen₅ Lázaro në₅ juɨ₁tia₅₄ chi₁gú₃ né'₃ jmɨ́g₃, juɨ₁jia₂ jme₃güɨg'₂ le₁tsɨ'₃. Ia₁ 'ŋio₅ lɨn₃ uɨg₅ ŋag₅₄ 'eng₅₄ jë₄ si₂ la₂.”
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Jaun₂ ca₂ŋag₃ Abraham: “Jón₃, dsá₂ 'au'₂ jmo₄, ca₂gue'₅₄ bá₄ 'ne₂ a₂dse₃ të₁lia'₂ ca₂rë₃cháng'₃. Lázaro la₂ në́₃, tsá₃ 'e₂ dse₃ ca₂rë₃cháin₃. Jaun₂ rë₂në́₃ në́₃ gue₂₃ lián'₂ chain₂ dse₃ ja₁lá₃. 'Ne₂ guë'₂ ma₂ŋag'₅₄ uɨg₅ ja₁në₅.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Ton'₂ jɨ'₅₄ ŋei₅ lɨn₃ lë́₅ jë₄ quián₂ jniog₄, jaun₂ tsá₃ 'ein₂ lé₂ le₃ŋɨ́₃ të₂le₃ në₅, on₃ guë'₂ i₂tion'₅₄ ja₁në₅ lé₂ ŋɨ́i₃ le₃la₂.”
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃: “Mɨ₅ jniá₂ ne'₅₄ jaun₂, tia₅₄, a₂dsiang'₅₄ i₂në₅ dsɨ₃con₅₄ jág₁ dsau₅ dsi₂néi₂ quió'₅ ŋe'₃,
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 ia₁ 'ŋiá₂ chi'₂ rɨ́ng'₃ i₂chan₂ guë́₄, ia₁jaun₂ tsá₃ ja₃ŋag₅₄ uɨg₅ ja₁lá₃.”
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃ Abraham: “I₂ma₂rón'₅ si₂ bá₄ ó₃ ca₂quiog₂ Moisés quian'₅₄ dsa₂ i₂jme₁'ë́₂ jág₁. ¡Juɨ₁tion'₅₄ juɨ₅ a₂juá'₂ 'éi₂!”
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Jaun₂ ca₂ŋag₃ táng₃: “Jan₂'ón₄, tia₅₄ Abraham, ia₁ në₁ca₂dsián'₂ jan₂ 'lag₄ dsi₁con₃ jág₁, dsɨ₃quén'₅ bá₄ dsɨ́₅.”
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 La₁ ca₂ŋag₃ táng₃ 'éi₂: “Chi₂jua'₂ tsá₃ nag₅ gau₂ a₂juá'₂ Moisés, quian'₅₄ dsa₂ i₂jme₁'ë́₂ jág₁ quián₅ Diú₄ në́₃, ján₃ bá₄ le₂jaun₂ tsá₃ 'e₂ gau₂ nag₃ o₁jŋia'₅₄ la₂ ca₂jen'₅₄ jan₂ 'lag₄ dsi₁con₃ jág₁.”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.