João 18
Chung NT+ (CNQ_WBT) vs NVT
1 Jɔbi wə Jisɔs nì tsa kaasi, wi bəh bwa bu bə mbaŋ ka nyə fɛiŋ, tsə ndaŋ kaŋŋ yə bə nì bɔɔŋki a Kidlɔn ka tsə i waka widɔkɔ wəyaka wə, khə wi kɛiŋ yi mitam num fɛiŋ, bɔ bwa bu bə mbaŋ ka liə fɛiŋ.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 A nì kɔ Judas wə wi nì taŋni Jisɔs kîə tə di biwɔ, kɔm Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ nì kɔmsiki tsəki lə fɛiŋ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ayakadəiŋ, Judas ka tsə fɛiŋ bəh mbaŋ wi bəni bə jum bəh bəni bədɔkɔ bə̀ bɔ nì tsɛiŋki juŋ yi fəni yi gia. Bəni bələ num a faaŋ bətii mfə gia bəmbum bə Bəfalasi bɔ. Bɔ nì tsəki kaŋa gbuku wi baiŋsini bəh naka bi baiŋsini bəh biɛiŋ bi jum.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Si Jisɔs ni kiə gia yə yi kaŋaki i nûm bəh wi, wi ka buku dzə i ninshiŋ, bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ nəŋki num ndə?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Bɔ ka chukuli i wi a, “Jisɔs wi Nasali.” Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Akɔ mih wiwɔ.” A nì kɔ Judas wə wi nì taŋni wi, wi num i bɛiŋ bəh bəni bəwɔ fɛiŋ.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Jɔbi wə Jisɔs fuku i bɔ a, akɔ ŋgaiŋ wiwɔ, bɔ ka chu lɔ bəh jum bəh jum, gbɔyi i kuku.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Wi ka chu bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ nəŋki num ndə a?” Bɔ chukuli a, “Jisɔs wi Nasali.”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Jisɔs dzaka i bɔ a, “Mih si fuku lɔ i mbɛiŋ a, akɔ mih wiwɔ. Yaka mbɛiŋ fa nəŋki num mih, mbɛiŋ bêe bəni bələ nyə̂.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Wi nì dzaka yaka i fə a yi dzə kpɛiŋ i ja yə wi nì kɔ wi dzaka lɔ i Nyɔ a, ŋgaiŋ ka laksi dəkə mi wimu i bə̀ wi nì nya i ŋgaiŋ.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Samɔn Bita nì kaŋaki lə nywɔ wi jum. Wi ka baa nywɔ i kimbaka wə ka gba chwiŋ təiŋ kintuni ki tsɛiŋ yiləkəli yi mfa wi fwu wi bətii mfə gia. Yɛli wi mfa wiwɔ num a Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Jisɔs ka dzaka i Bita a, “Fîəni lə̂kə nywɔ wa i kimbaka wə. Yaka mih ni mu kə bwam wi ŋgəkə wə Ba wuŋ kɔ wi nya i mih ma?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Fwu wi bəni bə jum bəh mbaŋ wi bəni bə jum bəh bəni bə̀ bɔ nì tsɛiŋki juŋ yi fəni yi gia yi Bəju ka kwa Jisɔs ka kaŋa wi bəh bəkwu.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Bɔ yisi dzɔ wi tsə bəh wi i Anas, kɔm Anas nì kɔ tii kpə Kayfas wə wi nì kɔ fwu wi bətii mfə gia i jia yiwɔ wə.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayfas wələ kɔ wə wi nì yisi nya kintəfi i Bəju a yi ndzɔŋki a mi wimu kpi i bəni bəchi fuŋ.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Si bɔ nì tsəki bəh Jisɔs yakadəiŋ, Samɔn Bita bəh waiŋ wi mbaŋ wi Jisɔs widɔkɔ ka biəli Jisɔs. Si waiŋ mbaŋ wi Jisɔs wələ nì kɔ fwu wi bətii mfə gia kiə wi, wi ka biəli Jisɔs tsə liə i tɔkɔ wi fwu wi bətii mfə gia wə.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Bita num baaŋ i biŋ i dzaka ki mbaiŋ kpəŋ. Waiŋ mbaŋ wi Jisɔs wə fwu wi bətii mfə gia nì kiəki wi, fiəni buku tsə dzaka i waiŋkpaŋni wə wi nì tsɛiŋki dzaka ki mbaiŋ, dzɔ liə dzə bəh Bita.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Waiŋkpaŋni wiwɔ bikə i Bita a, “Ntə wɔ kɔ tə mi wi mbaŋ wi mi wələ a?” Bita chukuli a, “A mɔŋ mih.”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 A nì kɔ biŋ də, bwa bə nɔm bəh bəni bə̀ bɔ nì tsɛiŋki juŋ yi fəni yi gia kpa gbuku ka numyi bɛiŋ ka bə́ jɔkɔki. Bita ka tsə num tə bɛiŋ bə́ jɔkɔ.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Fwu wi bətii mfə gia ka bikə kimbikə i Jisɔs kɔm bə bwa bu bə mbaŋ bəh kɔm nlani wi.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Jisɔs chukuli i wi a, “Mih si fuku baiŋsi lɔ yi i mbi wichi. Mih si lani lə bəni i juŋ yi tsani wə bəh i juŋ yi fəni yi gia wə i di biə Bəju bəchi si juŋni. Mih ka num dzaka dəkə gia yidɔkɔ i nyumi wə.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Wɔ bikəki gia yələ num i mih kɔm nə? Bîkə num i bəni bə̀ bɔ si wɔkɔ si mih dzakaki. Bɔ kiəki lə gia yə mih si dzaka.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Si Jisɔs dzaka yakadəiŋ, mi widɔkɔ i mbaŋ wi bəni bə̀ bɔ nì tsɛiŋki juŋ yi fəni yi gia num wi num bɛiŋ i kɔmsi i wi kpəŋ ka wɔɔ kaŋ i kimbaŋ ki wə, bikə i wi a, “Akɔ dzəh yə wɔ chukuliki fwu wi bətii mfə gia lə a?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Jisɔs bikə i wi a, “A kabə num a mih si dzaka i fikpəŋ, wɔ chûsi kiŋgbɔ kəŋŋ. A kabə num a mih si dzaka num ŋkɔŋ, wɔ ka twɛiŋ lɔ mih kɔm nə?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Anas ka dza chiŋsi Jisɔs i Kayfas fwu wi bətii mfə gia. Jisɔs nì kɛiŋki a bəkwu wə.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Si Samɔn Bita nì kɛiŋki num wi num i bɛiŋ jɔkɔ gbuku, bəni bikə i wi a, “Ntə wɔ kɔ mi widɔkɔ i mbaŋ wi bəni bu wə a?” Bita nəiŋ ka dzaka a, “A mɔŋ dəkə mih.”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Waiŋ wi nɔm wi fwu wi bətii mfə gia widɔkɔ chu bikə i Bita a, “Mih si ka yɛiŋ mbɛiŋ wi i khə wi mbaiŋ wə a?” Waiŋ wi nɔm wələ nì kɔ mi i chwɔŋkijuŋ ki mi wə Bita si təiŋ kintuni ki.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Bita ka chu nəiŋ. A i jɔbi wiwɔ wə kwɔkɔ ka tɔŋ.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Bəni ka dzɔ Jisɔs i juŋ yi Kayfas wə ka tsəki bəh wi i ntɔŋ wi mi wi Lum wə wi sakaki fɛiŋ. A nì kɔ a kɛiŋ kinchɔŋɔchɔŋɔ. Jɔbi wə bɔ nì tsə bɔ nì ka liə fibɔ i ntɔŋ wi mi wiwɔ wə, kɔm a nì kɔ a bɔ liə, ma bɔ nì jisi shi bibɔ, na dzi dəkə Dzini bi Ntsədaŋ.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Ayakadəiŋ, Baylɛ ka buku dzə yɛiŋ bɔ bikə i bɔ a, “Akɔ yi naiŋ gia mbɛiŋ yɛiŋ mi wələ gbɔ yɛiŋ a?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Bɔ chukuli i wi a, “Asi kɔ a mi wələ ma numki mi wichu, ma buku ka dzə dəkə bəh wi i nya a bə wɔɔ.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Baylɛ ka chukuli i bɔ a, “Mbɛiŋ dzɔ̂ wi, ma mbɛiŋ sâka kiə wi a mbɛiŋ mbɛiŋ asi bənchi bəmbɛiŋ nəŋki.” Bəju ka dzaka i wi a, “Buku kaŋaki kə ŋga i wɔɔ mi.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ndzaka wələ dzə kpɛiŋ i ja yə Jisɔs nì kɔ wi dzaka lɔ chusi ŋkaiŋni yi kpi yə wi kaŋaki i bi kpî.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Baylɛ fiəni liə tsə i ntɔŋ wi wə, ka dzaka a bə dzə bəh Jisɔs, wi ka bikə i wi a, “Akɔ wɔ Ŋkuŋ wi Bəju a?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jisɔs bikə i wi a, “Wɔ dzaka yələ num i kiŋkwaka ka wə, ma a dzaka bəni bədɔkɔ i wɔ kɔm mih a?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Baylɛ bikə i wi a, “Mih kɔ mi wi Ju a? Akɔ bəni ba bə kwili bəh bətii mfə gia bəmbum bɔ dzɔ wɔ ka dzə nya i mih. Wɔ fə num nə?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jisɔs chukuli i wi a, “Ŋkuŋ biŋ kɔkə ka bi fa mbi wələ wə. Asi kɔ a ŋkuŋ biŋ numki ka bi fa mbi wələ, ma bəni bəŋ bə nɔm si jwɔ a bə ki nyâ kə mih i kaŋ yi Bəju wə. Ayakalə, ŋkuŋ biŋ kɔkə dəkə biə bi nyə i mbi wələ wə.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Baylɛ ka bikə i wi a, “Yaka wɔ kɔ ŋkuŋ a?” Jisɔs chukuli i wi a, “Yi kɔ asi wɔ dzaka a mih kɔ ŋkuŋ. Bə nì bwɔ mih kɔm yələ, ayaka mih nì dzə i mbi wələ wə kɔm bə yələ a mih dzakaki kɔm bəh ŋkɔŋ. Na ndə wə wi biəliki ŋkɔŋ wi wɔkɔki lə ja yiŋ.”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Baylɛ bikə i wi a, “Ŋkɔŋ kɔ nə a?” Si wi dzaka yakadəiŋ ka fiəni buku tsə yɛiŋ Bəju i biŋ dzaka i bɔ a, “Mih ka yɛiŋ dəkə ŋgbɔ widɔkɔ i wi wə.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ayakalə, mbɛiŋ si kaŋa lə nɔni kimbɛiŋ kidɔkɔ a i jɔbi wi Dzini bi Ntsədaŋ wə mih bwîli mi wi juŋ yi nsəŋ wimu. Mbɛiŋ nəŋki a mih bwîli num ŋkuŋ wi Bəju wələ a?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Bəju bəwɔ wili bəh ŋga a, “Aayi, buku nəŋki kə num mi wələ, bwîli num Balabas!” Balabas wə wi nì kɔ mi i mbaŋ wi bəni bə̀ bɔ nì jwɔki Gɔmna wi Lum.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.