Atos 23
Lalana Chinantec NT (CNL_TBL) vs NVT
1 Bi²³ 'uaa'³ ca²³jóo² Poo². Ca²³jóon² dsa³ 'i³ dxa²³ ta². Ca²³jua'³: ―Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³, te'²³ dsa³ uu'n²na²³: Ñi³² Dios 'e³ jmii'³¹ jmeen²³. Xi³'lɨ² mɨ³tɨ́³ la²³'nɨɨ'n³¹ la³, jmeen²³ jmø'n² 'e³ dxʉ́²³, lǿn³na²³ 'ñáan²³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo².
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 'E³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii² jmii³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Ananías 'e³ ca²³jnóo² 'oo² Poo² dsa³ 'i³ té̱e̱n³ mɨ³lén² caan²³.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ juii² jmii³ dsa³: ―¡Dios rɨ²³jmée²³ 'i'²³ 'e³ jmii'³¹ cu³lø³¹ 'e³ rɨ²³jí̱i̱n²nu³! ¡La²³ xen³ 'ioo'³ 'e³ ca²³to'²³te'²³ 'i̱³ taa³ xen³nu³! ¡'A²³jia'³ ma²³ jmɨ́ɨ² lii²³ 'e³ jmii'³¹ cu³lø³¹ ñʉ'²³! ¿'A² nɨ³ jen³¹nu³ dxen³ ta² quián²³ 'e³ juø'n³ lǿn³nu³ 'e³ 'a²³jia'³ jmeen²³ 'e³ la²³ lǿ² ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés? ¿'Ee² lǿ² 'e³ mɨ³xi'n² dsa³ 'e³ mɨ³jnóo²te'²³ 'aan²³, juø'n³ quie'²³ 'a²³la³ la'³ cu³lø³¹ ley? ―La'³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ juii² jmii³ dsa³.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ca²³lʉ́³ dsa³ 'i³ té̱e̱n³ caan²³ Poo². Ca²³jua'³: ―¿'Ee² lǿ² bi²³ 'ñe'² lʉn²³²nu³ juii² jmii³ dsa³ quien³² Dios?
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ Poo²: ―Te'²³ dsa³ uu'n²na²³, 'a²³jia'³ jmɨ́ɨ² lǿn³na²³ 'e³ 'í³ juii² jmii³ dsa³. 'E̱'n³ quie'²³ dsɨ́² 'a²³jia'³ dxʉ́²³ 'e³ rɨ²lʉ²ra² 'ñe'² rɨ²'en²³²na² dsa³ 'i³ ta'n² ta². Qui² xa³ je² to̱o̱²³ ji³ júu² quiee'³² Dios: “'A²³ rɨ³lʉ́²ra'³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ 'e³ rɨ²'ǿn¹na'³ dsa³ 'i³ 'iún² ta² jee²³² quien³² 'nee'²³ dsa³ Israel”. La'³ cu³lø³¹ jua'³ júu² quiee'³² Dios ―ca²³jua'³ Poo².
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ca²³dsóo²³ dsɨ́² Poo² 'e³ dsa³ saduceo ca³dxáan² dsa³ 'i³ dxa²³ ta², 'e³ dsa³ fariseo ca³dxáan² co̱'³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³lʉ́³ quiʉ̱ʉ̱³. Ca²³jua'³: ―Rɨ²juøøn³¹na¹ 'nee'²³, te'²³ dsa³ uu'n²na²³: Dsa³ fariseo jné². Rɨ³løn³¹na¹ ju̱u̱n²³ dsa³ fariseo jné² co̱'³. Sɨ³táan³na²³ 'e³ la²³ sɨ³táan³ dsa³ fariseo. 'E³ jo̱³ dxa³ra'³ ta² quián²³. Qui² jø̱n²³ 'e³ rɨ²³ji̱i̱'²³ co̱'³ dsa³ 'i³ sɨ³jú̱n³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo².
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Ma²ca¹jua'³ la'³, ca²³la²³láa²³ ca²³sɨ́n²³ júu² dsa³ fariseo quia̱'² dsa³ saduceo. 'A²³jia'³ ma²³ ca²³lʉ́³te'²³ co̱o̱³ júu².
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Qui² jua'³ dsa³ saduceo 'e³ 'a²³jia'³ ma²³ sɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³. Jua'³te'²³ 'e³ 'a²³'i̱³ xen³ ángeles, 'e³ 'a²³'i̱³ xen³ espíritus. 'E³ quie'²³ jua'³ dsa³ fariseo 'e³ sɨ³ji̱i̱'²³ dsa³ co̱'³. Jua'³te'²³ 'e³ xen³ ángeles, 'e³ xen³ espíritus.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 'E³ jo̱³ bi²³ ca²³yo'³ ca²³tǿ²³te'²³. Ca²³naa'n²³ ca³dxáan² dsa³ fariseo 'i³ rɨ³løn³¹ dsa³ 'e²³ ley. Ca²³jua'³te'²³: ―'A²³'e³ dsoo² xa³ quie'² dsa³ la³, líi³ra'³¹. ¿Jmii'³¹ xi³nu³ mɨ³lʉ́³ espíritu quie'²? ¿Jmii'³¹ xi³nu³ mɨ³lʉ́³ ángel quie'²? 'A²³jia'³ joo'²³ 'e³ rɨ²níi²ra² quia̱'n²na² Dios, ¿mɨ³naa'³¹? ―La'³ ca²³jua'³ dsa³ 'e²³ ley.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Bi²³ ma²³'nee³ ca²³sɨ́n²³te'²³ júu². 'E³ jo̱³ ca²³jue'n² 'ñée² juii² dsa³ 'láa³. Xe̱'n² rɨ³nɨ²³ mɨ³ rɨ²³xíin² mɨ³ rɨ²³juín²te'²³ jmɨ² ŋu² Poo², lǿn³. 'E³ jo̱³ ca²³sɨ'²³ dsa³ 'láa³ quien³² 'e³ sɨ³tee³te'²³ Poo² jee²³² quiee'³² dsa³, 'e³ sɨ³jaan³te'²³ co̱'³ xi²ñʉ'¹ je² ta'n² miin²³ dsa³ 'láa³.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ma²ca¹la¹'uøø²³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ ca²³sɨ́n²³te'²³ júu², ca²³mi²³jnen³ 'ñée² Juii³ra² caan²³ Poo². Ca²³jua'³: ―Poo², dxa² co̱o̱³ 'áan². Mɨ³'íin³ júu² quián²³ juɨɨ³ Jerusalén. 'E³ quie'²³ la'³ 'ne'² rɨ²jméen² juɨɨ³ Roma co̱'³. ―La'³ ca²³jua'³ Juii³ra². Ca²³sɨ'²³ Poo².
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ma²ca¹la¹jné¹ jo̱³, xen³ dsa³ Israel 'i³ ca²³mi²³'ien³ júu² 'e³ jmii'³¹ rɨ²³jmóo². Ca²³jmóo² co̱o̱³ júu² 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ Poo². Ca²³juɨ́ɨn² miin²³. Ca²³jua'³te'²³: ―Cu²jú̱n³quien²³na² miin²³na² xi³nu³ 'a²³jia'³ ca³jú̱n²³ Poo² rɨ²'ni'² rɨ²quie²ra². Qui² mɨ³rɨ³jú̱n³ Poo² hua² rɨ²³'ɨ̱'² rɨ²³e'²te'²³, lǿn³ miin²³.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Bǿn³ tú̱²³ láan² dsa³ 'i³ ca²³mi²³'ien³ júu² 'e³ lø³² la'³.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 'E³ quie'²³ jo̱³ i²joon³te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² dsa³ mɨ³dxún²³. Ca²³jua'³te'²³: ―Mɨ³mi³'ien²³na'³¹ júu², ¿mɨ³naa'³¹? Mɨ³juɨɨn²³²na'³¹ miin²³na'³¹. Mɨ³juaa'²ra'³¹ 'e³ cu²jú̱n³quie²³ra'³¹ xi³nu³ 'a²³jia'³ ca³jú̱n²³ Poo² 'e³ rɨ²quie²ra'³¹.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 'E³ quie'²³ 'nee'²³ ca³ti³² quia̱'n²na'³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta² rɨ²lʉ́²ra'³ quia̱'n²na'³ juii² dsa³ 'láa³ jo̱o̱²³na²³. Rɨ²ŋɨɨ'³¹ra'³ 'e³ rɨ²³gute'²³ Poo² caan²³na'³ mi²'aa³. “'Ne'² 'e³ rɨ²³dsóo²³ cɨ² dsɨ³ra'³¹ 'e³ jmii'³¹ ca²³jmée³ Poo²”. La'³ rɨ²juɨɨ'³¹ra'³ juii² dsa³ 'láa³. Qui² sɨ³mi³tɨ́ɨ²³ra'³¹ 'e³ rɨ²jŋɨ'n²³²na'³¹ Poo² 'e³ la²³ 'iún² jui³¹ jén²³ cɨ² 'e³ la²³ 'íi² rɨ²³güén³ caan²³na'³. ―La'³ cu³lø³¹ ca²³sɨ'²³te'²³ juii² jmii³ dsa³ quia̱'² dsa³ mɨ³dxún²³.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 'E³ quie'²³ ca²³núu³ jø̱n³ xii'³ jo̱o̱³¹ jó̱o̱² Poo² 'e³ jmii'³¹ lǿ² júu² 'e³ mɨ³mi³'ien³te'²³ 'e³ rɨ²³jme'²³te'²³ 'e̱e̱²³². 'E³ quie'²³ jo̱³ ŋóo² xii'³. 'Ͳ xi²ñʉ'¹ je² ta'n² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ Poo² 'e³ jmii'³¹ lǿ² júu² 'e³ mɨ³núu³.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 'E³ jo̱³ tǿ²³ Poo². Ca²³tøø³ jø̱n³ 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³: ―Cu³jøn²³ xii'³ la³ caan²³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³. Qui² xa³ co̱o̱³ júu² 'e³ 'ne'² rɨ²³sɨ'²³.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 'E³ jo̱³ i²jøn²³ xii'³ caan²³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³ dsa³ 'i³ i²joo²³ quie'² xii'³: ―Mɨ³tøø³ jné² dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Poo² 'i³ 'iún² i²³ñí². Mɨ³sɨ'²³ jné² 'e³ mɨ³gui³jøn²³na²³ xii'³ la³ caan²³nu³. Qui² xa³ co̱o̱³ júu² 'e³ 'ne'² rɨ²³sɨ'²³ 'nʉ³. ―La'³ ca²³jua'³ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 'E³ quie'²³ jo̱³ 'ɨ́ɨn² guoo³ xii'³ juii² dsa³ 'láa³. Ca²³jen²³ ca³jné³. Ca²³jua'³: ―¿'Ee² hua² júu² 'e³ rɨ²juɨɨ'n³¹nu³ jné² cu²ne²ra²?
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ xii'³: ―Mɨ³mi³'ien³ júu² te'²³ dsa³ Israel 'e³ xa³ 'e³ rɨ²³ŋɨ'²³te'²³ 'nʉ³. 'Née²³te'²³ 'e³ cu³jøn²³nu³ Poo² caan²³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta² mi²'aa³. Rɨ²³jua'³te'²³ 'e³ 'ne'² 'e³ rɨ²³dsóo²³ cɨ² dsɨ́²te'²³ 'e³ jmii'³¹ ca²³jmée³ Poo².
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 'E³ quie'²³ 'a²³ rɨ³jmeen³ quién²nu³ júu² quiee'³²te'²³. Qui² bǿn³ tú̱²³ láan² dsa³ quien³²te'²³ 'i³ je̱n³² Poo² je² 'mo² je² ñi² 'e³ jua'³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ mɨ³rɨ³ŋɨ́n³ je² nee'n²³²te'¹. Mɨ³juɨ́ɨn² miin²³. Mɨ³jua'³te'²³: “Cu²jú̱n³quien²³na² xi³nu³ 'a²³jia'³ ca³jú̱n²³ Poo² 'e³ rɨ²'ni'² rɨ²quie²ra²”. Mɨ³mi³tɨ́ɨ²³te'²³. Jø̱n³ 'nʉ³ cɨ² 'íi² rɨ²cuǿn² júu². ―La'³ ca²³jua'³ xii'³. Ca²³sɨ'²³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³. Ca²³sɨ'²³ xii'³: ―Guø'n³ co̱'³ xe̱'n² rɨ³nɨ²³. 'A²³ rɨ³jmeen³ júu². Cu³xi³ 'í̱³ dsa³ 'a²³ rɨ³juɨɨ'n³² 'e³ mɨ³lʉ́n² quia̱'n²nu³ jné². ―La'³ ca²³jua'³ juii² la²³jɨn³ dsa³ 'láa³.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³tøø³ áan²³ 'i³ rɨ³løn³¹ juii² co̱o̱³ i³láan³ dsa³ 'láa³. Ca²³jua'³: ―'Ne'² rɨ²mi³tɨ́ɨ²³ra'³ dsa³ 'láa³ 'i³ sɨ³guín²³ juɨɨ³ Cesarea. 'Ne'² tú̱²³ i³láan³ dsa³ 'láa³ 'i³ ŋɨ́³ jui³¹ tɨɨ² quia̱'² tú̱²³ lu²³guién³ dsɨ³² guiáan³ 'i³ rɨ³cua'n³ roo'³² quia̱'² tú̱²³ i³láan³ 'i³ xe̱e̱'³ 'mo³ xʉ̱ʉ̱'³. Hora 'e³ ñʉ́²³ 'e³ mɨ³la³'uøø²³ 'e³ rɨ²³'uǿøn²³te'²³.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Co̱'³ cɨ'²³ 'ne'² rɨ²jmée²ra'³ ji̱i̱³ roo'³² 'i³ rɨ²³cua'n² Poo². 'Ne'² rɨ²mi³quin²³na'³ dxʉ́²³ Poo² 'e³ la²³ rɨ²³dxóo² quie'² dxi² juɨɨ³ pii'² 'i³ xi̱i̱n³ Juee². ―La'³ ca²³jua'³ juii² dsa³ 'láa³.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 'E³ quie'²³ ca²³jmée³ ji³ juii² dsa³ 'láa³. La²³la³ cu³lø³¹ ji³ 'e³ ca²³jmée³:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Jné² Claudio Lisias cuøn²³ u²³juee'n³¹ quia̱'n²³²na¹ 'nʉ³, Juee², 'i³ rɨ³løn³¹ dxi² juɨɨ³ pii'². Bi²³ ma²³'nee³ gáan³ 'nʉ³.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Te'²³ dsa³ Israel sø̱'n² jø̱n³ dsa³ 'i³ xi̱i̱n³ Poo² 'i³ mɨ³sɨ́ɨn²na²³ quién²nu³. 'A²³ ma²³ ca²³jŋɨ'n²³te'²³. 'E³ quie'²³ quia̱'n²³²na¹ dsa³ 'láa³ ca²³laan²³na²³. Qui² ca²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ dsa³ Roma 'í³.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ca²³la²³'náan²³ 'e³ rɨ²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ 'ee² dsoo² cuø²³te'²³ quie'². 'E³ jo̱³ i²jøn²³na²³ caan²³ dsa³ 'i³ dxa²³ ta² jee²³² quiee'³² dsa³ Israel.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Ca²³dsóo²³ dsɨn²³ 'e³ cuø²³te'²³ dsoo² quiee'³² 'e³ jua'³te'²³ 'e³ 'a²³jia'³ jmee²³ 'e³ la²³ lǿ² ley quiee'³²te'²³. 'E³ quie'²³ 'a²³'e³ dsoo² xa³ quie'² 'e³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³, lǿn³na²³. Cu³xi³ 'e³ rɨ²³ta̱a̱'n³te'²³ i²³ñí², 'a²³jia'³ dxi³ji̱i̱n³¹, lǿn³na²³.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 'E³ quie'²³ mɨ³núun²³ 'e³ mɨ³mi³'ien³ júu² dsa³ Israel 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³. 'E³ jo̱³ xe̱'n² rɨ³nɨ²³ mɨ³sɨ́ɨn²na²³ quién²nu³. Mɨ³juǿøn² dsa³ 'i³ cuø²³ dsoo² quiee'³² 'e³ rɨ²³jmóo² júu² caan²³nu³ 'e³ jmii'³¹ lǿ² dsoo² 'e³ cuø²³te'²³. 'E³ jo̱³ rɨ²jméen² bii²³ 'áan².” La²³nɨ³ cu³lø³¹ ji³ 'e³ ca²³jmée³ juii² dsa³ 'láa³.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jøn²³te'²³ Poo² juɨɨ³ Antípatris. 'Uøø²³ ca²³jøn²³te'²³. Ca²³jmóo² dsa³ 'láa³ 'e³ la²³ ca²³dxi³ 'i'²³ juii²te'¹.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 La²³ mɨ³dxóo³ la'³, ca²³guiin³² co̱'³ dsa³ 'láa³ 'i³ ŋɨ́³ jui³¹ tɨɨ². Ca²³guiin³² co̱'³ 'ñʉ́² je² ta'n²te'²³. Jmø'n² dsa³ 'láa³ 'i³ rɨ³cua'n³ roo'³² ca²³guín²³ juɨɨ³ Cesarea quia̱'² Poo².
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi²³guín²³te'²³ juɨɨ³ Cesarea. Ca²³jɨ̱'²³te'²³ ji³ dxi² juɨɨ³ pii'². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jɨ̱ɨ̱'n³te'²³ Poo² co̱'³.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Ca²³jóo² ji³ dxi² juɨɨ³ pii'² jo̱o̱²³na²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³ŋɨ'²³ júu² Poo² 'e³ 'ee² estado xen³. Ma²ca¹dsóo¹ dsɨ́² 'e³ estado Cilicia xen³ Poo²,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ca²³jua'³: ―Mɨ³rɨ³gui³guín²³ dsa³ 'i³ cuø²³ dsoo² quien³²nu³, jo̱³ hua² rɨ²nuun²³² júu² quien³²nu³. ―La'³ ca²³jua'³ dxi² juɨɨ³. Ca²³sɨ'²³ Poo². 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi³ 'i'²³ 'e³ cu²'áan¹te'²³ Poo² ñʉ'²³ 'ñʉ́² bee'² quiee'³² Herodes.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.