Romanos 4

Asháninka NT (CNI_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Piojeitaque jaoca icantaniri ashanincasanorini Avaramani. Meeca noncamantempi:
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 te iroavisacotajeaji irisati. Iroavisacoteame irisati, irimaterome irishemeteme, incanteme: “Oshequi nocameetsataque, navisacotantajari”. Iro cantaincha tempa iotaque Tasorentsi te incameetsateji Avaramani.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ¿Paita ocantiri Sanquenarentsi? Tempa ocanti: “Iquemisantaqueri Avaramani Tasorentsi, irootaque ineacameetsatantariniri”.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Noshiacantempiro: intimerica tsameetenerine ivatorote, tempa ocameetsati impinateri. ¿Ocameetsatimpa incanteri: “Jeri yoca, nompashitempiri”? Te oncameetsateji: tempa pomerentsitaca itsameetiniri.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Irinti Tasorentsi, inashita: eirorica amayetirotsi cameetsayetatsiri, iro cantaincha ashiretearirica, aitaque iroameetsajeitee. Eiro apomerentsiventaritsi ampinateri.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Pineaquero, tecatsi antasanote iroameetsatanteeri Tasorentsi, iro cantaincha iriveshireacaajeitee, ariorica anquemisanteri. Tempa irootaque icantaqueniri Iravirini:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Iquimoshirejeitaque maaroni atiri yora icavintsairi Avincatsarite. Eiro iquenqueshiretajirotsi aisati caari cameetsatatsi yantayetiri.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Queario, inquimoshiretasanotanaque, iotaque eiro iquishimentiritsi yantayetiri”.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ari, ¿janica iquenquetsatacotiri Iravirini? ¿Apanirompa ajorioririnte? Tempa iquenquetsatacotiri aisati maaroni itsipapee atiri. Tempa ayojeiti iquemisantaque Avaramani, irootaque yoameetsatantariri Tasorentsi.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Iro cantaincha ¿jaoca icantacari yoameetsatantariri Tasorentsi? Tequerani irijorioteni, tequerani intoyeanteani.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Pineaquero, tequerani intoyeanteani ishiretarini Tasorentsi, yoameetsatantariri. Impoijiquea itoyeantaca, iojeitantacari ishaninca ijivataque iquemisantaque. Meeca ayojeitaque aitaque inquempejeiteari iriori itsipapee atiri: eiro ijititsi ariorica intoyeantea irineacameetsatanteariri Tasorentsi, irointiquea inquemisante. Tempa yora Avaramani iriotaque intasanotacarori iquemisanti.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Aisati inquempejeiteari maaroni ashanicapee arori, ariorica inquemisante. Eiro ijititsi ariorica intoyeantaquea, ari iravisacotaje, irointi ocameetsati inquemisante iravisacotantajeari. Inquempeteari Avaramani, tequerani intoyeanteani peerani.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ari iquemisantaque Avaramani, irosati yoameetsatantariri Tasorentsi, impoiji icantaqueri: “Nocoacaaquempi coajica pimpincatsaventajeiteri maaroni quipatsisati. Pincarajeiteri maaroni quempejeitempineri piquemisanti, pimpincatsariventantajeite”. ¿Paita icantantariniri oca? ¿Imoncarayetironimpa isanquenare Moishishi? Teve, tequerani ontimeni. Iro icantantariniri, ishiretacarini.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Irioricame incanteme yora coavetachari irimoncaraterome isanquenare Moishishi, iramataviterime Avaramani. Tecatsime incanterime shiretariri.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Iroashinoncaajeiteri Tasorentsi maaroni caari moncaratiro isanquenare Moishishi, inquisaqueri. Iro cantaincha eiroricame otimime isanquenare, tecatsime inquishimenteemeri Tasorentsi.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ariorica ashiretacari Tasorentsi, tempa imoncarataquero icantaqueeri. Queario, ineshinoncajeitaqueri maaroni quempejeitariri Avarama. Te apaniro irineshinoncajeiteri jorio, irointi ineshinoncajeitaqueri maaroni quemisantatsiri. Tempa iriotaque Avarama intacarori iquemisantaque; ariorica aquemisantaque, aquempejeitajari.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Tempa icantaquerini peerani Tasorentsi: “Avirotaque intasanotacarori, impoijiquea inquempejeitempi oshequi itsipapee atiri”. Iriotaque Tasorentsi quiso oaqueriri Avaramani. Aisati yoaneajiri camayevetainchari, tempa irisati timacaajeitirori maaroni aneajeitaqueri.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Iotacotaca Avaramani yanteashipataque, irotimataintsi incame. Aamaaca ocarataque irosarintsite 100. Aisati iotiro ijina, shiravaro oni. Te intimeji itomi catsini, iro cantaincha icamantaqueri Tasorentsi: “Irishequianaje pishanincasanori”. Te intseenqueriji Tasorentsi, irointi iquenqueshiretaquero icantaqueriri, iotaque queario icantaqueriri, irimoncarataquero maaroni. Tequerani intimeni ishanincani, iveshireimentacari Tasorentsi, icanti: “Tempa icameetsataque Tasorentsi”.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Iotasanotini ainiro itasorenca Tasorentsi, tecatsi pomerentsitimotearine; iotasanotini irimatero maaroni icantaqueriri.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Irootaque icantantacari Tasorentsi: “Ishiretaquena Avarama, irootaque noneacameetsatantariri”.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Irootaque icantaqueriniri Avaramani, irosati meeca icantajeitaqueeri arori; ayojeitaque ariorica ashiretari Tasorentsi, ineacameetsajeitaquee, iquempetacaantajeitaquee te anteroji caari cameetsatatsi. Tempa iriotaque oitinaajiriri Avincatsarite Jesoshi.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Otimi antajeitiri caari cameetsatatsi, irootaque icamimentantajeitaqueeri Jesoshi. Impoiji itinaanaja aisati, irootaque ayojeitantacari maaroni ineacameetsajeitaquee, oquempetaca te antapiniteroji caari cameetsatatsi.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.