Rute 2

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta ƀon Ƀêtlêhem geh du huê bu klô băl mpôl tâm dăch đah sai Naômi rnha Bôas, păng bu têh bu kuŏng geh drăp ndơ ŏk ngăn.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 Geh du nar ri Rut i phung Môăp nây nơh ngơi ma po păng: “Hơi u, ăn gâp brô̆ dônh Ba Prăng ta mir bu yơ̆, ƀar na bu yô̆ ăn gâp dônh bơh kơi bu”. Naômi ơh: “Brô̆ heh măn!”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 Jêh ri Rut brô̆ dônh ba i tŭp bơh kơi mpôl i rek ba ri ăn ma păng nơm, geh dônh plăng mir Bôas i băl mpôl Êlimalêk ri nơh.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Jêh ri Bôas brô̆ tă bơh ƀon Ƀêtlêhem, tât ta nây păng ôp ueh lăng ma mpôl rek ba nây: “Dăn Brah Yêhôva gŭ ndrel khân ay may!” Khân păng ơh: “Dăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma kôranh đŏng!”
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Jêh ri Bôas ôp bu klô i mât uănh mpôl rek ba nây: “Bu moh mpôl bu ur drôh i to mêh?”
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 Păng ơh: “Bu ur phung Môăp i sât ndrel Naômi bơh bri Môăp nơh.
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 Păng dăn tâng bơh kơi bu gay ma rƀŭn ba i tŭp ta neh, păng brô̆ dônh ơm ôi nsrôyh n'ho ma tât aƀaơ dja, păng rlu ta nkưp du ndŏm dơm”.
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 Jêh ri Bôas hăn mâp Rut a to lah ma păng: “Hơi oh, dăn iăt gâp yơ̆! Lơi dônh ba ta mir bu êng yơ̆, mâu khăch ôh hăn ta mir bu êng, hăn gŭ ndrel bu ur oh mon gâp ta dja hŏ!
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 Uănh ah ntŭk bu rek, jêh ri tâng khân păng bơh kơi bơh kơi, ndrel ma phung bu ur, gâp buay oh mon phung bu klô, mâu ôh ăn jan djơh ma ay. Lah ay ji hir dak, nhêt dak nông i oh mon gâp mbŭk nây hŏ!”
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 Jêh Rut tăng nau nây păng păn ta neh, jêh ri ơh ma Bôas: “Moh nau kôranh yô̆ ma gâp bunuyh phung bu năch êng dja?”
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 Bôas lah: “Bu nkoch ma gâp lĕ rngôch nau ay jan ma po ay, jêh sai ay khât nơh, ay dơi ntlơi mê̆ bơ̆, ndrel ma bri ƀon ay nơm, du gŭ ndrel mpôl i ay mâu vay năl bơh ntơm nơh.
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 Ăn Brah Yêhôva plơng jan ueh ma ay, yor ma ndơ ueh i ay lĕ jan nơh. Ăn Brah Yêhôva i brah phung Israel yơk mbah nkhôm ndơ ŏk ma ay, yorlah ay ran gŭ nde ta Păng tâm ban ma kon iăr ran gŭ ta nâm nar me păng”.
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 Rut lah: “Ơ kôranh, may geh nuih n'hâm ueh ma gâp hô ngăn, may lĕ rthi gâp, bol lah gâp bunuyh gŭ ta nâm oh mon bu ur may kađôi, may hôm ngơi ueh ma gâp ngăn”.
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 Nôk sông sa, Bôas lah ma Rut: “Hô̆ sa nŭmpăng lŭp đah dak lŭp dja!” Jêh ri Rut gŭ ndrel mpôl oh mon nây, Bôas ndơ̆ mbo ge lĕ jêh vŏr ăn păng, păng sa tât hơm, hôm rmeh đŏng, jêh ri păng prăp.
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 Jêh sông sa ri păng dâk brô̆ dônh tay ba, Bôas lah ma mpôl oh mon păng: “Ăn păng dônh ba ta ntŭk i bun nây đŏng, lơi ôh buay păng!
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 Ntŭp ba bơh nchăp ƀă, ăn păng dônh, lơi ôh lah păng!”
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 Jêh ri păng dônh ba n'ho ma tât kêng măng, plên ba i nây bơi ma bêng sah.
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 Păng anh ba i nây sât a ƀon nhhơ ăn i po păng say, n'ho ma ndjôt ndơ sông sa i rmeh nơh ndơ̆ ăn ma i po păng đŏng.
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 Po păng ôp: “Nar dja bu moh mir ƀe dônh hă? Ăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma păng i geh nuih n'hâm lŏng ma ƀe!” Jêh ri Rut nkoch ma po păng: “Nar dja gâp dônh ba ta mir bu klô rnha Bôas, u ê̆”.
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 Naômi ơh ma i măn păng: “Gâp dăn Brah Yêhôva ăn nau geh jêng ma păng! Brah Yêhôva geh nuih n'hâm ueh răp jăp, hôm kah gĭt nau Păng rŏng nâp ma bunuyh hôm rêh, bol lah bunuyh lĕ khât đŏng!” Naômi ngơi tay: “Bu klô i nây jêng băl mpôl bân, jêng du huê bunuyh ndơn mât uănh bân”.
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 Rut i phung Môăp nây ơh: “N'ho păng đă gâp gŭ dônh ba ndrel oh mon păng tât jêh rek ba ro”.
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 Jêh ri Naômi ngơi tay ma i măn păng: “Ƀe gŭ dônh ba ndrel oh mon bu ur Bôas nây ueh ngăn! Lah ƀe brô̆ mir bu êng klach lah bu jan djơh ma ƀe”.
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 Ăp nar ăp nar Rut gŭ dônh ba ndrel oh mon Bôas nây, a măng măng păng sât gŭ chuanh i po păng đŏng, n'ho ma tât lĕ rek ba i nây.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.