Romanos 1
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Samƀŭt gâp rnha Pôl nchih, i bunuyh sơm kơl jan kar ma Brah Krist Yêsu. Kôranh Brah lĕ kuăl jêh gâp ăn jan kôranh oh mon, nđâp ma kơih gâp ăn hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Kôranh Brah.
1 Eu, Paulo, servo de Cristo Jesus, escrevo esta carta. Deus me chamou e me separou para ser seu apóstolo , a fim de que eu anuncie a boa notícia do evangelho de Deus.
2 Nau mhe mhan ueh i nây, Kôranh Brah lĕ ton lor jêh ăn ma bunuyh ntơyh nau ngơi Păng nơm kăl e nơh nchih ta Nau Kôranh Brah Ngơi i kloh ueh.
2 Há muito tempo essa boa notícia foi prometida por Deus, por meio dos seus profetas , e escrita nas Escrituras Sagradas . Ela fala a respeito do Filho de Deus, o nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, como ser humano, foi descendente do rei Davi. E, quanto à sua santidade divina, a sua ressurreição provou, com grande poder, que ele é o Filho de Deus.
3 Nau mhe mhan ueh i nây mbơh nkoch ma Kon Bu Klô Kôranh Brah. Ta neh ntu dja, Kon Kôranh Brah Păng jêng săk jăn bunuyh deh ta rnoi deh kađăch Đavid.
3 — ausente —
4 Bu gĭt n'hêl Păng i Kon Kôranh Brah ngăn ta nau Brah Huêng Ueh i kloh ueh jan ăn Păng dâk rêh bơh nau khât, nđâp ma geh nau dơi. Păng Brah Yêsu Krist i Kôranh bân.
4 — ausente —
5 Yor ma Brah Yêsu Krist, dâng Kôranh Brah ăn gâp jan kôranh oh mon tă bơh nau ueh Păng nơm, gay ma mbơh nkoch nau Kôranh Brah ăn ma dâng lĕ phung i mâu di phung Israel, leo khân păng nsing nđâp ma iăt Păng, ăn Păng nơm geh nau chrêk lơp.
5 Por meio de Cristo, Deus me deu a honra de ser apóstolo no serviço de Cristo para levar pessoas de todas as nações a crerem em Cristo e a serem obedientes a ele.
6 Khân ay may i gŭ ta ƀon Rôm ta phung i nây đŏng, Brah Yêsu Krist lĕ kuăl khân ay may jêng phung ƀon lan Păng nơm đŏng.
6 Entre essas pessoas estão vocês que moram em Roma, a quem Deus tem chamado para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Gâp dăn njuăl samƀŭt dja ăn dâng lĕ khân ay may jêng phung i lĕ Kôranh Brah de rŏng, nđâp ma kuăl ăn jêng phung ƀon lan Păng nơm. Dăn Kôranh Brah Bơ̆ bân, ndrel ma Kôranh Yêsu Krist, ăn nau ueh, ăn nau đăp mpăn ma khân ay may.
7 Por isso eu escrevo a todos vocês que estão em Roma, todos vocês a quem Deus ama e a quem tem chamado para serem o seu próprio povo. Que a
8 Ê lor - gâp dăn lah ueh ma Kôranh Brah i Brah gâp yơk mbah, yor ma ndơ Brah Yêsu Krist lĕ jan, gâp dăn lah ueh Păng yor ma dâng lĕ phung khân ay may, yorlah nau nsing khân ay may nơh lĕ lư lam neh ntu.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo dou graças ao meu Deus por todos vocês, pois no mundo inteiro se ouve falar a respeito da fé que vocês têm.
9 Kôranh Brah nơm lĕ gĭt gâp mbơh sơm ăn ma khân ay may nâng. Gâp sơm kơl jan kar ma Păng ma lĕ nuih n'hâm, nau sơm kơl jan kar i nây jêng mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Kon Păng nơm.
9 Eu sirvo a Deus com todo o meu coração, anunciando a boa notícia a respeito do seu Filho; Deus é testemunha de que digo a verdade. Ele sabe que eu sempre lembro de vocês
10 Ăp tơ̆ gâp mbơh sơm, gâp dăn ma Kôranh Brah ăn gâp geh hăn mâp khân ay may đŏng,
10 e oro por vocês. E peço a Deus que, se for da sua vontade, ele faça com que agora eu possa ir visitá-los.
11 yorlah gâp ŭch hăn a khân ay may hô ngăn, gay ma nti nau i Brah Huêng Ueh lĕ ăn ma gâp, gay ma nau nsing khân ay may ma Kôranh Brah lơ ma nâp.
11 Pois eu quero muito vê-los, a fim de repartir bênçãos espirituais com vocês para fortalecê-los,
12 Nôk gâp gŭ ndrel khân ay may tay, ăn bân tâm n'hao nuih n'hâm ndrăng bân nơm tă bơh nau nsing bân.
12 quer dizer, para que nos animemos uns aos outros por meio da fé que vocês e eu temos.
13 Ơ oh nô ta nau nsing, gâp ŭch ăn khân ay may gĭt, ƀaƀơ ngăn gâp rơ hăn a khân ay may, gay ma leo bu sât nsing ta ƀon khân ay may, kơt gâp lĕ geh jan ta phung i mâu di phung Israel ta bri ƀon êng êng, yơn ma tât nar dja gâp mâu hoch hăn, hôm geh ndơ nking.
13 Meus irmãos, quero que saibam que muitas vezes resolvi ir visitá-los, mas fui impedido até agora de fazer isso. Pois eu gostaria que o meu trabalho produzisse resultados entre vocês também, como tem acontecido entre outros não judeus.
14 Iăt ma gâp mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma dâng lĕ ndŭl mpôl bunuyh, moh mpôl kađôi, mpôl bunuyh gĭt blao, mpôl bunuyh rluk mâl đŏng.
14 Pois é meu dever pregar a todos, tanto aos civilizados como aos não civilizados, tanto aos instruídos como aos sem instrução.
15 Kơt ndri nuih n'hâm gâp nđơr ŭch hăn mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ăn ma khân ay may i gŭ ta ƀon Rôm nây đŏng.
15 É por isso que eu quero anunciar o evangelho também a vocês que moram em Roma.
16 Gâp mâu ôh đit prêng ma nau mhe mhan ueh, yorlah nau mhe mhan ueh dja geh nau dơi tă bơh Kôranh Brah gay ma rklaih dâng lĕ bunuyh i nsing ma Brah Krist, nđâp ma phung Israel, nđâp ma phung i mâu di phung Israel. Phung Israel sŏ dơn nau rklaih lor bu, jêh ri phung i mâu di phung Israel sŏ dơn nau rklaih bơh kơi khân păng đŏng.
16 Eu não me envergonho do evangelho, pois ele é o poder de Deus para salvar todos os que creem, primeiro os judeus e também os não judeus.
17 Nau mhe mhan ueh dja ntŭm nti bân, mơm dâng bân jêng bunuyh sŏng ta năp măt Kôranh Brah. Nau jêng sŏng i nây man ma tă bơh nau nsing ma Kôranh Brah dơm. Kơt ma lĕ geh nchih ta Nau Kôranh Brah Ngơi: ‘Bunuyh sŏng mra geh nau rêh, tă bơh nau păng nsing’.
17 Pois o evangelho mostra como é que Deus nos aceita: é por meio da fé, do começo ao fim. Como dizem as Escrituras Sagradas : “Viverá aquele que, por meio da fé, é aceito por Deus.”
18 Kôranh Brah i gŭ ta kalơ trôk, Păng lĕ nhhơ nau tê̆ dôih, Păng tê̆ dôih ma dâng lĕ bunuyh i mâu iăt Păng, nđâp ma bunuyh djơh. Yor ma nuih n'hâm djơh khân păng nơm, khân păng nking nau ntŭm nti i ngăn.
18 Do céu Deus revela a sua ira contra todos os pecados e todas as maldades das pessoas que, por meio das suas más ações, não deixam que os outros conheçam a verdade a respeito de Deus.
19 Păng tê̆ dôih yor ma moh ndơ i bunuyh dơi gĭt ma Kôranh Brah lĕ dơi say n'hêl jêh, yorlah Kôranh Brah lĕ nhhơ ăn khân păng say n'hêl jêh, yơn ma khân păng hôm mâu ŭch nsing ma Păng.
19 Deus castiga essas pessoas porque o que se pode conhecer a respeito de Deus está bem claro para elas, pois foi o próprio Deus que lhes mostrou isso.
20 Nau dơi Kôranh Brah hôm n'ho ro. Bơh ntơm Păng njêng neh ntu dja bunuyh dơi gĭt vât ma nau dơi Păng i nây, nđâp ma dơi gĭt vât ma nau brah Păng nơm, tă bơh say ndơ i Păng nơm lĕ njêng. Khân păng dơi gĭt vât ma nau brah Păng kơt nây, bol lah nau dơi, ndrel ma nau brah Păng nây bunuyh mâu ôh dơi say ma măt. Lah ndri bunuyh djơh i nây mâu geh ôh nau ma nsih.
20 Desde que Deus criou o mundo, as suas qualidades invisíveis, isto é, o seu poder eterno e a sua natureza divina, têm sido vistas claramente. Os seres humanos podem ver tudo isso nas coisas que Deus tem feito e, portanto, eles não têm desculpa nenhuma.
21 Bol lah bunuyh i nây lĕ gĭt Kôranh Brah, khân păng mâu ôh yơk mbah ma Kôranh Brah, khân păng mâu đŏng lah ueh ma Păng. Nau mân khân păng nơh lĕ rgâl lêng lang mâu hôm ôh geh khlay, jêh ri nuih n'hâm rluk mâl khân păng nơh jêng tâm ban ma ngo.
21 Eles sabem quem Deus é, mas não lhe dão a glória que ele merece e não lhe são agradecidos. Pelo contrário, os seus pensamentos se tornaram tolos, e a sua mente vazia está coberta de escuridão.
22 Khân păng kơp êng săk khân păng nơm jêng bunuyh gĭt blao, tih ma khân păng nơh jêng bunuyh rluk mâl chrao.
22 Eles dizem que são sábios, mas são tolos.
23 Khân păng mâu ŭch ôh yơk mbah ma Kôranh Brah nơm i geh nau chrêk lơp mâu blao khât, ƀêng ma yơk mbah nkhơng rup bunuyh i blao khât, rup siŭm nar, rup mpômpa (siŭm) jŏng puăn, mâu lah rup mpômpa (siŭm) hung vơr chrao.
23 Em vez de adorarem ao Deus imortal , adoram ídolos que se parecem com seres humanos, ou com pássaros, ou com animais de quatro patas, ou com animais que se arrastam pelo chão.
24 Kơt ndri dâng Kôranh Brah ƀok gor khân păng ăn jan ndơ ƀơ̆ ƀơch, tâng nau kơnh nuih n'hâm khân păng nơm, n'ho ma tât jan ndơ ƀơ̆ ƀơch ma săk ndrăng khân păng nơm đŏng.
24 Por isso Deus entregou os seres humanos aos desejos do coração deles para fazerem coisas sujas e para terem relações vergonhosas uns com os outros.
25 Khân păng mâu ŭch ôh iăt nau ngăn Kôranh Brah, iăt nkhơng nau mƀrôh chrao. Khân păng yơk mbah nkhơng ma ndơ i Kôranh Brah lĕ njêng, mâu ŭch ôh yơk mbah ma Kôranh Brah nơm tơm njêng, di lah ma Păng i nây ăn bu rnê n'ho ro. Nau i nây di ngăn!
25 Eles trocam a verdade sobre Deus pela mentira e adoram e servem as coisas que Deus criou, em vez de adorarem e servirem o próprio Criador, que deve ser louvado para sempre. Amém !
26 Kơt ndri dâng Kôranh Brah ƀok gor khân păng tâng ma nau ƀơ̆ ƀơch khơh kler khân păng nơm. Phung bu ur ntlơi lơi nau vay gŭ ur sai i bu vay jan, nkhơng ma tâm dŏng ndrăng bu ur chrao.
26 Por causa das coisas que essas pessoas fazem, Deus as entregou a paixões vergonhosas. Pois até as mulheres trocam as relações naturais pelas que são contra a natureza.
27 Lŏng phung bu klô tâm ban kơt nây đŏng, khân păng ntlơi lơi nau vay gŭ ur sai i bu vay jan, jêh ri nkhơng ma tâm khơh kler ŭch hô ngăn ndrăng bu klô khân păng nơm chrao. Khân păng jan nau đit prêng ndrăng bu klô khân păng nơm. Nau Kôranh Brah tê̆ dôih ma săk khân păng nơm nây nơh jêng tâm di đah ndơ ƀơ̆ ƀơch khân păng nơm lĕ jan nây.
27 E também os homens deixam as relações naturais com as mulheres e se queimam de paixão uns pelos outros. Homens têm relações vergonhosas uns com os outros e por isso recebem em si mesmos o castigo que merecem por causa dos seus erros.
28 Ach ma khân păng mâu ŭch ôh gĭt năl yơk Kôranh Brah, kơt ndri dâng Kôranh Brah ƀok gor khân păng geh nau mân djơh, n'ho ma ăn khân păng jan ndơ i mâu di ôh ma jan.
28 E, como não querem saber do verdadeiro conhecimento a respeito de Deus, ele entregou os seres humanos aos seus maus pensamentos, de modo que eles fazem o que não devem.
29 Ta nuih n'hâm khân păng geh nau kue nau djơh ăp ntil ngăn, nau mân djơh mhĭk, nau kơnh ir ma drăp ndơ, nau janh, jêh ri geh nau mâu nach, nau nkhât bu, nau tâm lŏk băl, nau mƀrôh rlăm, nau jan djơh ma bu, nau ngơi kek bu đŏng,
29 Estão cheios de todo tipo de perversidade, maldade, ganância, vícios, ciúmes, crimes de morte, brigas, mentiras e malícia. Caluniam
30 nau ngơi nchơt, nau biănh ma Kôranh Brah, nau hăt janh, nau hưn, ndrel ma nau n'hi êng săk. Khân păng bunuyh joi nau êng êng ma jan djơh, bunuyh mâu iăt nau mê̆ bơ̆,
30 e falam mal uns dos outros. Têm ódio de Deus e são atrevidos, orgulhosos e vaidosos. Inventam maneiras de fazer o mal, desobedecem aos pais,
31 bunuyh rluk mâl, bunuyh ƀlêp ƀlêr, bunuyh mâu geh nau rŏng, bunuyh mâu geh nau yô̆.
31 são imorais, não cumprem a palavra, não têm amor por ninguém e não têm pena dos outros.
32 Khân păng lĕ gĭt ndơ sŏng i Kôranh Brah đă, lĕ gĭt lah jan ndơ djơh kơt nây di ma tê̆ dôih tât khât. Yơn ma mâu dơn ma khân păng nơm jan tih kơt nây, khân păng hôm rnê ma bunuyh êng i jan kơt nây jât.
32 Eles sabem que o mandamento de Deus diz que aqueles que fazem essas coisas merecem a morte. Mas mesmo assim continuam a fazê-las e, pior ainda, aprovam os que fazem as mesmas coisas que eles fazem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.