Romanos 14
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Ăn blao vơt rom bu moh i rdja ta nau nsing ma Brah Krist, lơi ôh tâm rlăch ma khân păng yor ma geh nau mân tâm tih băl.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Ntât lah, i du huê păng gĭt dơi sa dâng lĕ ntil ndơ, i du huê jât nơm i nsing rdja nây, păng sa n'ha trao play trao dơm.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Nơm i sa dâng lĕ ntil ndơ lơi ôh mưch ma nơm i mâu sa, jêh ri nơm i mâu sa du ntil ndơ lơi dâng lah tih nơm i sa, yorlah lĕ bar hê nây Kôranh Brah lĕ rom dadê.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 Dah nâm kuŏng khân ay may dâng bănh phat nau tih dâk bu? Dâk i nây kôranh păng rnê mâu lah tê̆ dôih, dŭt i kôranh păng nơm dơm. Yơn ma Kôranh Brah mra rnê dâk Păng nơm, yorlah Kôranh Brah geh nau dơi kơl păng.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Geh du huê bunuyh lah du nar geh nau khlay rlau ma du nar, yơn ma geh du huê bunuyh êng jât lah dâng lĕ nar geh nau khlay tâm ban dơm. Ăn dâng lĕ ăp nơm ăn gĭt n'hêl nanê̆ ta săk păng nơm hŏ.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Lah bu moh i kơp du nar jêng nar khlay, păng jan gay ma yơk Kôranh Brah. Jêh ri bu moh i sa dâng lĕ ndơ, păng sa yơk ma Kôranh Brah, yorlah păng lah ueh ma Kôranh Brah. Bu moh i mâu sa, păng mâu sa, yorlah păng ŭch yơk ma Kôranh Brah, nđâp ma lah ueh ma Kôranh Brah đŏng.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Mâu geh ôh du huê bunuyh ta phung bân gŭ rêh ma păng nơm dơm, jêh ri nau khât săk bân jan ăn geh nau tât ma bu êng đŏng.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Lah bân rêh, bân rêh ma Brah Krist, lah bân khât, bân khât ma Brah Krist đŏng. Kơt ndri bol lah bân rêh kađôi khât kađôi, Brah Krist hôm jêng Kôranh ma bân nơm.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Brah Krist lĕ khât, jêh ri lĕ dâk rêh nơh, Păng jan kơt nây gay ma Păng jêng Kôranh ma phung bunuyh khât, nđâp ma phung bunuyh rêh đŏng.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Lah ndri mơm dâng khân ay may phat nau tih oh nô ta nau nsing? Mơm dâng khân ay may mưch oh nô ta nau nsing? Yorlah ta nar jât năp tay dâng lĕ bân dâk bơh năp ntŭk Kôranh Brah nơm phat dôih dadê.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Lĕ geh nchih lah kơt nđa:
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Dâng lĕ bân ta nar jât năp tay, iăt ma bân mbơh nkoch ma Kôranh Brah, moh ƀă ndơ bân lĕ jan du huê du huê nơh, ndơ ueh mâu lah ndơ djơh.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Kơt ndri dâng ăn bân mâu hôm ôh tâm phat nau tih ndrăng nơm jât, yơn ma ăn bân gŭ rêh mâu ôh jan ndơ du ntil i ăn oh nô ta nau nsing prah srok, mâu lah ntlơi nau nsing.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Tă bơh gâp lĕ gŭ ndrel Kôranh Yêsu, ndri gâp lĕ gĭt n'hêl jêh, mâu geh ôh ndơ sông sa jêng ƀơ̆ êng mâu di ma sa, yơn ma lah geh du huê bunuyh lah ndơ dja ƀơ̆, ri mơ ndơ i nây jêng ƀơ̆ mâu di ma sa ma păng i tơm lah i nây.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Yơn ma lah khân ay may jan ăn oh nô ta nau nsing geh nau rngot rvê yor ma ndơ khân ay may sông sa i nây, lah ndri khân ay may mâu hôm ôh geh nau rŏng. Lơi ôh sŏ ndơ sông sa i nây jan ăn roh nau nsing bunuyh i lĕ Brah Krist de khât gay ma rklaih.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Lah ndri lơi jan du ntil ndơ i khân ay may gĭt lĕ ueh jêh, lah jan ndơ i nây leo ăn du huê oh nô ta nau nsing jan tih, jêh ri ăn bu êng ngơi djơh ma khân ay may i nsing ma Brah Krist,
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 yorlah ta nau Kôranh Brah mât uănh nau buay ta ndơ nhêt sông mâu ôh geh nau khlay, yơn ma ndơ i geh nau khlay jêng nau gŭ ngao sŏng, nau gŭ ngao ma nau đăp mpăn đah bu, ndrel ma nau răm maak, nau i nây tă bơh Brah Huêng Ueh i kloh ueh.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Bu moh i sơm kơl jan kar ma Brah Krist gŭ ngao kơt nây, ăn Kôranh Brah geh nau răm maak ma bunuyh i nây, jêh ri bu yơk ma bunuyh i nây đŏng.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Lah ndri ăn bân nsrôyh tâng joi nau gŭ ngao đăp mpăn đah bu, ndrel ma joi nau ma tâm kơl băl ma nau gŭ ngao lơ ma nâp ta nau nsing.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 Lơi ôh lơh ndjơh ndơ Kôranh Brah jan ta du huê bunuyh i Păng lĕ rklaih yor ma ndơ sông sa. Dâng lĕ ndơ nơh lĕ ueh lĕ kloh di ma sa dadê, tih ma lah ndơ i bân sông sa nây jan ăn bu prah srok, nau i nây jêng djơh ma nơm i sông sa chrao.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 Yơn ma ueh rlau lah bân mâu ôh sa dâng lĕ puăch, mâu ôh nhêt ndrănh, ndrel ma mâu jan ndơ aƀă êng jât, lah nau i nây jan ăn oh nô ta nau nsing prah srok ta nau nsing.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Moh ndơ i khân ay may mân lĕ di, ăn mân êng khân ay may nơm đah Kôranh Brah hŏ. Bu moh i lĕ gĭt ta nuih n'hâm ndơ i păng jan mâu tih ôh, păng i nây geh nau đăp mpăn ngăn.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Yơn ma bu moh i lĕ geh nau rvê, klach mâu di ma ndơ i păng nơm sông sa, jêh ri hôm sa, nơm i nây lĕ jêng tih, lah ndri păng tê̆ dôih ma săk păng nơm, yorlah păng mâu ôh tâm di ta nuih n'hâm nôk păng sông sa ndơ i nây. Kơt ndri dâng lĕ ndơ jan, lah mâu ôh geh tâm di đah nuih n'hâm, dâng lĕ ndơ jan i nây jêng tih dadê.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.