Mateus 9
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Jêh ri Brah Yêsu ncho duk plơ̆ sât ta ƀon Kapơnŭm ntŭk ƀon Păng gŭ.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ta nây geh bu tung du huê bunuyh rven jŏng rven ti bêch ta nkŏ hăn ta Brah Yêsu. Păng say khân păng geh nau nsing, jêh ri lah ma bunuyh rven i nây: “Ơ oh, ăn may răm hŏm. Gâp lĕ yô̆ may, mâu hôm ôh kơp nau tih ta may.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Ta nây geh phung nơm nti nau vay phung Israel aƀă lah êng ta nuih n'hâm khân păng nơm: “Mơm Păng ngơi kơt nây, Păng i nây mưch rmot Kôranh Brah ngăn hay!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Brah Yêsu lĕ say nau mân phung i nây, Păng lah: “Mơm dâng khân may geh nau mân djơh kơt nây?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Ăn khân may gĭt nau dja, lah Gâp lah ma bunuyh rven i nây: ‘Nau tih may lĕ Gâp yô̆ hơi’, mâu lah ‘May dâk brô̆ hŏm’, lah ndri moh nau lah i dơh rlau hă?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Gâp ŭch ăn khân may gĭt say Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah dơi yô̆ nau tih bunuyh ta neh ntu dja.” Jêh ri Brah Yêsu uănh jât bunuyh rven i nây lah: “May dâk hŏm, ndjôt nkŏ may nây sât a jay may nơm ri.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Jêh ri bunuyh rven i nây dâk ro, sât a jay păng nơm ri.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Say kơt nây, phung ƀon lan ndrŏt hih rhŏl dadê, khân păng rnê Kôranh Brah, yorlah lĕ Păng ăn nau dơi kơt nây ma bunuyh ta neh ntu.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Jêh ri Brah Yêsu hăn bơh ntŭk nây, Păng say Mathay gŭ kŏp sŏ prăk ƀon lan ma ăn kôranh mât uănh. Brah Yêsu lah ma păng: “Hơi nô, hô̆ brô̆ tâng Gâp.” Păng dâk bơh nây, jêh ri tâng Brah Yêsu ro.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Ta nar nây Mathay jă Brah Yêsu sông sa ta jay păng nơm. Geh ŏk phung bunuyh kŏp sŏ prăk ƀon lan ma ăn kôranh mât uănh, nđâp ma phung bunuyh jan tih êng hăn gŭ sông sa ndrel Brah Yêsu, ndrel ma phung oh mon Păng đŏng.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Tât ma phung Pharisi say kơt nây, khân păng ôp phung oh mon Brah Yêsu: “Mơm dâng kôranh khân may gŭ sông sa ndrel bunuyh kŏp sŏ prăk ƀon lan, nđâp ma phung bunuyh jan tih êng kơt nây?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Brah Yêsu tăng kơt nây, jêh ri ôp khân păng: “Bunuyh geh săk jăn ueh mâu ŭch ôh ma kôranh dak si, bunuyh i geh nau ji dơm ŭch.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Ăn khân may vât ta trong lĕ nchih kơt nđa: ‘Gâp ŭch bunuyh blao yô̆ nđach, mâu ŭch ôh ma ndơ jan brah’. Gâp văch ta dja mâu ôh gay ma kuăl bunuyh sŏng, ŭch kuăl bunuyh tih, gay ma kơl khân păng.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Nôk nây geh mpôl oh mon Yôhan-Ƀaptem hăn mâp Brah Yêsu, ôp Păng: “Hên, ndrel ma phung Pharisi geh nau vay ăt sông sa ŏk nar gay ma mbơh sơm, mơm dâng mpôl oh mon may mâu jan kơt nây?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Nôk tâm nđăp ur sai, bu năch vay gŭ rngot ăt sông sa đŏng bơh? Mâu vay ôh. Gâp tâm ban ma bu klô nđăp ur sai. Tât di nar ri tay bu tâm nkhah Gâp đah mpôl oh mon Gâp, ri mơ khân păng ăt sông sa.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Bu mâu vay ôh sŏ bok mhe ê hŏ pih mbôl ta ao lĕ sat. Lah jan kơt nây bok i sat ri lơ ma hô hêk rlau ơm ngăn, yor ma i bok mhe nây jêng rôt nôk jêh pih.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Kơt ndri đŏng, bu mâu vay ôh tê̆ ndrănh play yŭng yar ƀon mhe ta dŭng ntô ơm, lah jan kơt nây ndrănh play yŭng yar ƀon mhe jan ăn dŭng ntô i nây prek, ndrănh hŭk đŏng, jêh ri dŭng ntô i nây jêng sat đŏng, yorlah dŭng ntô ơm mâu hôm ôh toch. Bu tê̆ ndrănh play yŭng yar ƀon mhe ta dŭng ntô mhe, ndri ndơ bar ơ̆ nây hôm.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Nôk Brah Yêsu hôm ngơi nau i nây, dô ma geh du huê kôranh nhih rƀŭn phung Israel hăn chon kômŏk bơh năp Brah Yêsu, lah ma Păng: “Kon bu ur gâp mhe khât ndơh nơh pơ. Dăn May hăn pah ti ta păng ơ, jêh ri păng dâk rêh ro.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Brah Yêsu dâk hăn ndrel păng, mpôl oh mon Brah Yêsu hăn đŏng.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Brah Yêsu n'gâl jât kơi, say bu ur i nây, jêh ri lah ma păng: “Ay răm hŏm ơ oh, nau ay nsing jan bah ay hơi.” Nau ji rih păng bah ta nây ro.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Jêh ri Brah Yêsu tât ta jay kôranh nhih rƀŭn nây, Păng say phung geh nau rngot ôh n'hôm ôh rlet grŭ gră yă yŏr ngăn
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Păng lah ma phung i nây: “Khân ay may du lôh a dih! Mâu khât ôh kon se bu ur dja, man ma hăk bêch dơm.” Dâng lĕ bu ta nây gơm mưch ma Brah Yêsu dadê.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Tât lôh lĕ phiao phung i nây a dih, Brah Yêsu lăp ta trôm jay, nhŭp ti kon se bu ur i nây, jêh ri kon se i nây dâk ro.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Jêh ri nau i nây lư lam bri i nây ngăn ro.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Nôk Brah Yêsu hăn bơh ntŭk nây, geh bar hê bunuyh cheh măt tâng bơh kơi Brah Yêsu, khân păng nter: “Ơ Kon Sau kađăch Đavid! Yô̆ nđach hên ƀă ơ!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Tât Brah Yêsu lĕ lăp du mlŏm jay, bar hê bunuyh cheh măt nây hăn a Păng. Jêh ri Brah Yêsu ôp khân păng: “Ah khân may lĕ nsing ma Gâp đŏng, Gâp dơi jan trôm măt khân may ăn say ang?” Khân păng ơh: “Ơ, hên lĕ nsing, Kôranh.”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Jêh ri Brah Yêsu pah ta trôm măt khân păng ri lah: “Ăn geh ngăn, kơt nau khân may lĕ nsing.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Jêh ri trôm măt khân păng say ang ngăn ro. Brah Yêsu buay dăng ngăn ma khân păng: “Lơi ôh ăn bu gĭt nau dja.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Yơn ma bar hê khân păng i nây, hăn mbơh nkoch nau nây ma bu lam bri nây ngăn.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Ndŭt sât bar hê khân păng nây, geh bu leo du huê bunuyh mlo brah djơh lăp hăn a Brah Yêsu.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Tât Brah Yêsu lĕ mprơh brah djơh lĕ du lôh bơh bunuyh mlo i nây, bunuyh i nây blao ngơi ro. Lŏng phung ƀon lan i gŭ ta ri ndrŏt hih rhŏl lĕ nau ngăn, khân păng lah: “Ntơm bơh kăl e nơh mâu ôh prot say geh nau brah kơt nây ta bri Israel dja.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Yơn ma phung Pharisi lah: “Dâng Păng dơi mprơh brah djơh nây, ach ma kôranh mpôl brah djơh ăn nau dơi ta Păng.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Jêh ri Brah Yêsu hăn rŏ ƀon kuŏng ƀon jê̆, ntŭm nti bu ta nhih rƀŭn khân păng nơm, ndrel ma mbơh nkoch nau mhe mhan ueh ma nau Kôranh Brah mât uănh, nđâp ma jan bah dâng lĕ nau ji ăp ntil đŏng.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Tât ma say phung ƀon lan, Brah Yêsu geh nau yô̆ nđach ma khân păng dŭt hô, yorlah khân păng rvê ta nuih n'hâm mâu hôm geh suan, tâm ban ma phung be biăp i mâu geh bunuyh mât uănh.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Jêh ri Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Păng: “Hơi oh mon, geh ŏk bunuyh ŭch iăt nau mhe mhan ueh, khân păng tâm ban ma ba lĕ dŭm i ŏk ngăn. Bunuyh mbơh nkoch nau mhe mhan ueh tâm ban ma bunuyh rek, tih ma bunuyh i nây đê̆ dơm.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Lah ndri dăn Kôranh Brah nơm i tơm ba nây njuăl bunuyh a êng jât, kơl rek ba dŭm i nây.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.