Mateus 22
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Brah Yêsu ngơi ntât ma khân păng du tơ̆ jât:
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “Ta nau Kôranh Brah mât uănh tâm ban ma du huê kađăch ndrăp nau nhêt sông kuŏng ma nđăp kon ndăm păng nơm.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Jêh ri păng đă phung dâk păng hăn kuăl bunuyh i lĕ păng jă lăp nhêt sông sa tâm nđăp i nây, yơn ma khân păng mâu ŭch ôh văch.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Păng đă tay phung dâk a êng jât hăn, lah ma phung dâk i nây: ‘Ăn khân may mbơh ma bunuyh i lĕ jêh jă: ‘Gâp lĕ jêh ndrăp phiao piăng trao, gâp lĕ mbang ndrôk, ndrel ma mpômpa (siŭm) i gâp pêt, lah ndri hăn nhêt sông hŏm!’’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 Yơn ma bu mâu ôh geh dôh tôr, aƀă lôh a mir, aƀă hăn tăch drăp,
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 aƀă jât nhŭp lơh phung dâk păng, n'ho ma nkhât lơi khân păng.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Kađăch ji nuih hô ngăn, jêh ri đă phung tahen hăn nkhât lơi phung i nkhât dâk păng nây, n'ho ma su ƀon khân păng lĕ phiao.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Jêh ri păng lah ma phung dâk păng: ‘Nau nhêt sông tâm nđăp bân ndrăp lĕ jêh phiao, yơn ma dâng lĕ phung i nây mâu geh ôh di lăp ta ntŭk dja.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Lah ndri khân may hăn hŏm rŏ meng trong, jă dâng lĕ bunuyh i khân may mâp ăn khân păng lăp nhêt sông sa ndrel ta dja dadê’.
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Jêh ri phung dâk păng hăn rŏ trong, jă dâng lĕ bunuyh i khân păng mâp, nđâp ma bunuyh ueh bunuyh djơh, geh bêng jay (rông), tâm nđăp ri ngăn.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 Nôk kađăch lăp ta trôm jay tâm nđăp uănh bu năch gŭ sông sa ta nây, păng say geh du huê bu klô nsoh n'gut mâu ôh tâm di ma nau nhêt sông tâm nđăp.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Păng lah ma bu klô i nây: ‘Ơ jăng! Mơm may lăp ta ntŭk dja nsoh n'gut mâu tâm di đah nau nhêt sông tâm nđăp?’ Bu klô i nây joi nau ma ơh mâu hôm ôh blao.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Kađăch lah ma phung kơl jan kar ma păng: ‘Nhŭp kât jŏng ti păng, mƀăr păng bơh dih ta ntŭk ngo, ta ntŭk nây geh nau nhhiăng nhŭm, ndrel ma rchiăt sêk’.
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Bunuyh Kôranh Brah kuăl ŏk ngăn, yơn ma đê̆ dơm Păng kơih.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Nôk nây phung Pharisi hăn tâm nchră băl, joi nhŭp nau tih ta nau Brah Yêsu ngơi.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Jêh ri khân păng đă mpôl oh mon khân păng, ndrel ma mpôl i tâng kôranh mât uănh Hêrôt-Ŏntipas hăn a Brah Yêsu. Tât ta nây khân păng ôp: “Hơi Nơm Nti! Hên gĭt May bunuyh sŏng ngăn, May nti nau Kôranh Brah ăn tâm di ngăn, May mâu ôh klach ma bunuyh, mâu ôh kơih bunuyh.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Lah ndri dăn May mbơh ăn hên, mơm nau May mân? Di đŏng tâng nau vay bân ăn prăk i kôranh kađăch ta ƀon kuŏng Rôm đă bân ăn ma păng nây mâu lah mâu?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Brah Yêsu lĕ gĭt nau mân djơh ta khân păng, ndri Păng lah: “Ơ phung jan iăt nau Kôranh Brah dơm! Moh nau khân may ŭch ôp rlong ma Gâp kơt nây mêh?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Nhhơ ntil prăk i bu ăn ma kôranh kađăch ri, ăn Gâp uănh!” Jêh ri khân păng sŏ prăk du mlŏm prăk kăk ntil i nây ndơ̆ ăn Brah Yêsu.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Brah Yêsu ôp khân păng: “Ndri ta kalơ prăk kăk dja bu moh rup? Bu moh rnha?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Khân păng ơh: “Rup, ndrel ma rnha kôranh kađăch ta ƀon Rôm!” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah ndri, ndơ kôranh kađăch ta ƀon Rôm mplơ̆ ăn ma păng, ndơ Kôranh Brah mplơ̆ ăn ma Kôranh Brah nơm.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Tât tăng nau Brah Yêsu ơh kơt nây, khân păng ndrŏt hih rhŏl ngăn, jêh ri du lôh bơh Brah Yêsu nây.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Nôk nar nây geh phung Sađôsi hăn a Brah Yêsu, phung i nây mâu iăt ôh lah bunuyh khât dâk rêh, khân păng ôp Brah Yêsu:
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Hơi nơm nti, Môsê kăl e nơh lĕ nchih jêh ta samƀŭt ăn ma bân phung Israel lah kơt nđa: ‘Lah bu klô sŏ ur, jêh ri păng khât, lah păng mâu geh kon, đă i oh nô păng ri ntrŏ sŏ ur păng, jêh ri kơp kon khân păng jêng kon ma păng i lĕ khât nây’.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ntât lah ta phung hên geh oh nô pơh nuyh, i nô bôk dak sŏ ur, jêh ri khât mâu ôh geh kon, i ur nây ăn i oh păng trŏ sŏ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Oh tŏl nguai, oh tŏl bar, n'ho ma tât i oh mpŭt, khân păng nđăp đah bu ur i nây dadê, tih ma dâng lĕ khân păng nây khât mâu geh kon dadê.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 N'glĕ dŭt n'glĕ dêl bu ur i nây khât đŏng.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Lah ndri ta nar bunuyh khât dâk rêh tay, bu ur i nây bre moh ur? Yorlah dâng lĕ pơh nuyh khân păng lĕ sŏ păng dadê.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Khân may lĕ vât tih jêh, yorlah khân may mâu gĭt ôh ta Nau Kôranh Brah Ngơi, nđâp ma nau dơi Kôranh Brah.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Nôk bunuyh lĕ khât, jêh ri dâk rêh tay, khân păng mâu hôm ôh sŏ ur sŏ sai jât. Khân păng jêng tâm ban ma tông păr Kôranh Brah gŭ ta ƀon ueh kalơ.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 — ausente —
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Phung ƀon lan tăng nau Păng ntŭm nti kơt nây, khân păng geh nau ndrŏt hih rhŏl hô ngăn ta săk khân păng ri.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Nôk phung Pharisi gĭt Brah Yêsu dơi đah phung Sađôsi, khân păng rgum băl.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Jêh ri ta phung khân păng geh du huê bunuyh geh nau mân gĭt blao mpeh ma nau vay phung Israel, ôp rlong Brah Yêsu:
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “Ơ Nơm Nti! Ta nau vay bân moh ndơ i khlay rlau bu mêh?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Brah Yêsu ơh: “‘Ăn rŏng ma Kôranh Brah i Brah khân ay may nơm, ma lĕ nuih n'hâm, ma lĕ huêng, ndrel ma lĕ nau mân’.
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 I nây nau vay i dŭt kuŏng, nau vay khlay rlau bu ngăn.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Nau vay bơh kơi nau vay i nây geh nau khlay tâm ban kơt nây đŏng: ‘Ăn rŏng ma bu chiao meng kơt rŏng ma săk khân ay may nơm đŏng’.
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Yorlah dâng lĕ nau vay bân a êng, ndrel ma dâng lĕ nau i mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih, jêng lôh tă bơh bar nau vay i nây.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Nôk phung Pharisi hôm gŭ gum ta ri, Brah Yêsu ôp khân păng:
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “Mơm khân may gĭt Brah Krist i nơm rklaih tă bơh Kôranh Brah de njuăl, Păng bu moh kon sau?” Khân păng ơh: “Păng kon sau kađăch Đavid.”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Brah Yêsu ơh ma khân păng: “Lah Brah Krist i kon sau kađăch Đavid, mơm dâng kađăch Đavid ngơi ma Brah Huêng Ueh kuăl Brah Krist: ‘Kôranh’?
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Yorlah kađăch Đavid lĕ nchih kơt nđa:
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Lah lĕ kađăch Đavid nơm kuăl Brah Krist kôranh păng nơm kơt nây, yơn ma kon sau mâu geh kuŏng rlau ma u che, lah ndri Brah Krist mơm hôm blao jêng kon sau kađăch Đavid jât?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Mâu geh ôh bunuyh dơi ơh ma Brah Yêsu, jêh ri ntơm bơh nôk nây mâu hôm ôh geh bunuyh a êng bănh ôp Păng.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.