Mateus 21
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Nôk Brah Yêsu hăn bơi ma tât ƀon kuŏng Yêrusalem, lĕ tât ta ƀon Ƀêtphasê ta yôk tơm Ôlive, Păng đă bar hê mpôl oh mon Păng hăn lor,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Păng lah: “Ăn khân may hăn ta ƀon bơh năp ri, lăp ta ƀon nây khân may mra say du mlŏm me seh lia bu kât nđâp ma kon păng đŏng. Khân may droh têk lĕ bar a Gâp dja.
2 com a seguinte ordem:
3 Lah geh bu ôp khân may, khân may lah ma păng kơt nđa: ‘Kôranh ŭch dŏng păng dâng lĕ bar’, bu mra ăn khân may têk ro.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Dâng lĕ nau dja geh, gay ma tâm di đah nau mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh lĕ nchih lah:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 ‘Ăn mbơh nkoch hŏm ma phung ƀon lan ta ƀon Yêrusalem:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Jêh ri bar hê mpôl oh mon i nây hăn jan kơt nau Brah Yêsu đă.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Khân păng têk me seh lia, nđâp ma i kon păng, jêh ri ntă ao kuŏng khân păng nơm ta kalơ lĕ bar mlŏm seh nây, ăn Brah Yêsu ncho lăp ta ƀon.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Phung ƀon lan dŭt ŏk ngăn ta ƀon nây, khân păng droh ao kuŏng khân păng nơm lăk ta trong. Bunuyh aƀă te nthan si bơh mir lăk rŏ trong nây đŏng.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Bunuyh ŏk ngăn brô̆ tâng Brah Yêsu bơh năp bơh kơi, leo băl nter drơu lah:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Nôk Brah Yêsu lăp ta ƀon Yêrusalem, dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây geh nau ndrŏt dŭt hô ngăn, khân păng mâu ôh vât, ôp: “Bu moh Păng i nây?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Phung bunuyh i tâng Brah Yêsu lah: “Păng dja Yêsu bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah tă bơh ƀon Nasaret bri Galilê.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Jêh ri Brah Yêsu ndrel mpôl oh mon Păng hăn lăp ta jŏng gung nhih jan brah. Phung i tăch rgâl ta nây Păng mprơh lĕ phiao. Păng nklơ̆ gre bu gŭ rgâl prăk, nđâp ma gre bu tăch plŭk.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Brah Yêsu lah khân păng i nây: “Ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih kơt nđa: ‘Kôranh Brah lah:
13 Ele lhes disse:
14 Nôk nây geh bunuyh cheh măt, ndrel ma bunuyh kuet rven hăn a Brah Yêsu ta jŏng gung nhih jan brah ri, jêh ri Păng jan bah dadê.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Yơn ma mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel, say Brah Yêsu jan ndơ i nây lĕ nau ngăn, jêh ri tăng phung kon se nter ta jŏng gung nhih jan brah lah: “Rnê ma Kôranh Brah ma i kon sau kađăch Đavid!” Khân păng ji nuih hô ngăn.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Khân păng ôp Brah Yêsu: “May tăng đŏng nau phung kon se nter nây?” Brah Yêsu ơh: “Tăng đŏng. Lah ndri khân may lĕ uănh đŏng ta Nau Kôranh Brah Ngơi nchih kơt nđa:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Jêh ri Brah Yêsu ntlơi khân păng gŭ ta nây. Păng lôh bơh ntŭk nây hăn ta ƀon Ƀêthani, gŭ ta ƀon nây du măng.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Tât ơm ôi, ôi tay Brah Yêsu plơ̆ tay ta ƀon Yêrusalem. Nôk nây Păng ji ngot.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Păng say tơm play Rvi du tơm rŏ trong, jêh ri Păng hăn dăch tơm play i nây joi play, yơn ma mâu ôh geh play, geh n'ha dơm. Păng lah ma tơm play i nây: “Ntơm bơh nar dja, may tơm play i dja lơi hôm ôh geh play!” Jêh ri dô ma ndro ro tơm Rvi i nây.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Tât ma mpôl oh mon say kơt nây, khân păng ndrŏt hih rhŏl ngăn, khân păng ôp: “Mơm ndro ndal tơm Rvi i dja hiah?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, lah khân may lĕ geh nau nsing nâp mâu geh nau vĭ vĕ ta nuih n'hâm, mâu ôh dơn kơt ma Gâp jan tơm play Rvi dja dơm khân may dơi jan, yơn ma lah khân may đă yôk dja: ‘Du hŏm bơh ntŭk dja, ăn tŭp a dak văch dak văr ri’, păng geh kơt nây ngăn ro.
21 Então Jesus disse:
22 Moh ndơ khân may mbơh sơm dăn Kôranh Brah ma nuih n'hâm geh nau nsing, khân may geh ngăn ro.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Jêh ri Brah Yêsu lăp ta jŏng gung nhih jan brah ma Kôranh Brah. Nôk Păng nti bu, geh mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl bu ranh phung ƀon lan hăn a Brah Yêsu ôp Păng: “Mbơh ăn ma hên gĭt, ndơ May jan dja bơh tă nau dơi? Bu moh ăn nau dơi i nây ma May mêh?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Brah Yêsu ơh: “Gâp ôp du nau ma khân may ƀŏt, lŏng khân may ơh ma Gâp đŏng, ndri mơ Gâp mra mbơh ma khân may, bơh tă nau dơi ma ndơ i Gâp jan.
24 Jesus respondeu:
25 Lah ndri bu moh đă Yôhan-Ƀaptem jan ƀăptem yŭk ma dak? Tă bơh Kôranh Brah, mâu lah tă bơh bunuyh?” Khân păng tâm nchră êng: “Lah bân lah: ‘Tă bơh Kôranh Brah’, Păng mra lah bân: ‘Lah ndri mơm dâng khân may mâu iăt nau păng?’
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Lah bân ơh: ‘Tă bơh bunuyh’, ndri bân klach phung ƀon lan ji nuih, yor ma ŏk bunuyh iăt nau Yôhan-Ƀaptem kơp păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah ro.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Jêh ri khân păng ơh ma Brah Yêsu: “Hên mâu ôh gĭt!” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Lah ndri Gâp mâu mbơh ăn ma khân may gĭt đŏng, bu moh ăn nau dơi Gâp jan dja.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 “Mơm khân may vât ma nau ntât bar hê kon bu klô? Geh du huê bu klô geh bar hê kon bu klô, păng lah ma kon bôk dak: ‘Ơ nô, nar dja đă may hăn jan kar ta mir play yŭng yar ƀon ri’.
28 Jesus continuou:
29 I kon păng ơh: ‘Gâp mâu ŭch hăn ôh!’, yơn ma bơh kơi nây păng rgâl nau mân, jêh ri hăn ta mir.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Jêh ri i bơ̆ ngơi kơt nây đŏng ma kon a êng, kon i nây ơh: ‘Ơ gâp hăn bơ̆!’, yơn ma păng mâu hăn ôh.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Lah ndri dâng lĕ bar hê kon i nây, bu moh i iăt nau bơ̆ păng?” Khân păng ơh: “I nô.” Brah Yêsu lah ma khân păng: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân may, mpôl kŏp sŏ prăk phung ƀon lan gay ma ăn kôranh mât uănh, ndrel ma bu ur văng târ, khân păng i nây lăp ta nau Kôranh Brah mât uănh lor bơh năp khân may.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Yorlah Yôhan-Ƀaptem lĕ văch ntŭm nti nau gŭ rêh tâng nau Kôranh Brah ŭch ma khân may, tih ma khân may mâu ŭch ôh iăt păng. Mpôl kŏp sŏ prăk phung ƀon lan i nây, ndrel ma bu ur văng târ i nây, khân păng iăt nau păng. Lŏng khân may bol lah lĕ say dâng lĕ nau i nây kađôi, khân may hôm e mâu ŭch ôh rgâl nuih n'hâm gĭt mân ma păng, mâu ŭch nsing ma păng đŏng.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Dăn iăt du nau ngơi ntât êng jât. Geh du huê bu klô tăm du lôk mir tơm play yŭng yar ƀon. Păng jan n'gar jŭm mir nây, jan du ntŭk ma bu njot play i nây, ndrel ma jan du mlŏm chuanh nkơng đŏng gay ma njrăng. Jêh ri ăn bu mât mir i nây, đă bu pă play ma păng ăp năm. Păng nơm ri hăn gŭ bri êng.
33 Jesus disse:
34 Tât di khay dŭm play yŭng yar ƀon ri, păng đă dâk păng aƀă hăn tâm mâp ma mpôl mât mir i nây, gay ma sŏ play i bu pă nây.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Mpôl mât mir i nây nhŭp khân păng, i du huê mbang, i du huê nkhât lơi, jêh ri i du huê jât ntŭp ôbăl ma lŭ.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Jêh ri păng đă tay dâk păng a êng jât hăn, ŏk rlau dâk i bơh kơi nơh. Yơn ma mpôl mât mir lơh khân păng kơt dâk i bơh kơi nơh jât.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Kêng ma dŭt păng đă i kon bu klô păng nơm hăn bơh kơi bu, păng mân êng lah: ‘Bu klach yơk ma kon gâp ro’.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Yơn ma tât mpôl mât mir say păng, khân păng tâm lah: ‘Păng i nây ro ntrŏ ndơn mir i dja nar jât năp tay. Hăn bân nkhât lơi păng i nây dôh, sŏ mir i dja ma bân ro’.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Jêh ri bu de nhŭp i kon păng nơm i tơm mir nây, mƀăr ôbăl bơh dih mir i nây, nkhât lơi ôbăl.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Lah tât păng nơm i tơm mir hăn, mơm păng jan ma mpôl mât mir i nây?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Khân păng ơh ma Păng: “Păng nkhât nkrit lơi mpôl djơh i nây ro, mâu ôh geh rong, jêh ri joi nkhôm ăn bu êng jât mât mir păng, mpôl i pă play ma păng tât di khay pĕ play.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Brah Yêsu lah ma khân păng: “Ndri khân may mâu geh rŏ samƀŭt Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih lah:
42 Jesus então perguntou:
43 Kơt ndri dâng Gâp lah ma khân may, Kôranh Brah sŏ lơi nau Păng nơm mât uănh tă bơh khân may ăn phung bunuyh êng i ăn geh play ma Păng.
43 E Jesus terminou:
44 Lah ndri moh nau bu ntât dja? Lŭ blon i nây jêng ntât ma Gâp. Bu moh i chôt ta lŭ blon i nây, păng i nây lêk rhŏch ro. Jêh ri lah lŭ blon i nây tŭp kalơ du huê bunuyh, bunuyh i nây hăch lĕ phiao.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Nôk mpôl kôranh jan brah, ndrel ma phung Pharisi tăng nau ntât kơt nây, khân păng gĭt lah Brah Yêsu lah ntrŏng jât khân păng ngăn ro.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Khân păng ŭch nhŭp Brah Yêsu, tih ma khân păng klach ma phung ƀon lan, yorlah phung ƀon lan kơp Păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.